Tibetan
ན་དན་གྱི་མེ་མཐོང་བ་ལས་ཕྱིས་དུ་བའི་རྟགས་ལས་མེ་ཉིད་ད་ལྟ་ཡོད་པར་རྟོགས་ན་ནི་རྗེས་དཔག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཙན་དན་དང་འབྲེལ་བའི་དུ་བ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ངེས་རུང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་དེ་དཔག་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་མེའི་རང་མཚན་མཐོང་བ་མེད་པས་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཙན་དན་གྱི་མེ་དང་འབྲེལ་བའི་དུ་བ་ཡིན་པར་ངེས་རུང་གི། རྒྱུ་མཚན་མ་མཐོང་ན་མེ་ཙམ་དཔོག་གི་ཙན་དན་གྱི་མེར་མི་ངེས་སོ། །དེའི་སྐབས་སུ་སྔར་གྱི་མེ་དེ་ད་རུང་ཡང་གནས་སོ་སྙམ་ན་ནི་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་བློ་ཙམ་ཡིན་ཞིང་། དུ་བ་སོགས་རྟགས་ལས་སྔར་གྱི་མེ་དེ་འདི་ན་ ཡང་འདུག་གོ་སྙམ་པ་ནི་རྟགས་དེ་མེ་ཙམ་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་འབྲས་རྟགས་ཡིན་ཀྱང་སྔར་གྱི་དེ་འདིའོ་སྙམ་པ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྔར་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་སླར་ཡང་མཐོང་བ་ཞེས་པ་མི་སྲིད་དེ། རང་མཚན་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ལ་ནམ་མཐོང་བའི་ཡུལ་དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་མཚན་གཞལ་བ་ཡིན་མོད་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་རྟོག་བློ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་པས་ཚད་མ་གཉིས་པོའི་ཡུལ་མ་འདྲེས་པར་གནས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ནི་རྟག་ཏུ་རང་མཚན་ཁོ་ན་དང་། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ནི་སྤྱི་མཚན་ཁོ་ན་དང་། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ཡང་མངོན་སུམ་མིན་པའི་བློ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྤྱི་མཚན་འབའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པས་ན་རྟོག་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤན་ཕྱེད་པར་གྱུར་པ་ན་ཚད་མའི་ཡུལ་ཕུང་གསུམ་པ་དང་། ཡུལ་གཅིག་ལ་ཚད་མ་དུ་མས་ཡང་ཡང་ཤེས་པ་མེད་པར་རྟོགས་ནུས་སོ། །གཉིས་པ། དོན་གཞན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་བློས་གཅིག་ཏུ་མཚམས་ནི་སྦྱོར་བ་ཡི་སྒོ་ནས་སྔར་གྱི་དེའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་དེ་རིགས་པ་ཤེས་པའི་མཁས་པས་སྔར་མཐོང་བ་དེ་དྲན་པ་ཙམ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། སྔར་མཐོང་བ་ཉིད་ལས་སྔར་གྱི་རྒྱུན་ནམ། དེ་དང་འདྲ་བ་གཞན་མཐོང་བ་ན་སྔར་མྱོང་བ་དེ་དྲན་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་ནའང་འདྲ་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་སྔར་གྱི་དེ་འདིའོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ། གལ་ཏེ་ཕྱིས་ཀྱི་བློ་དེ་ཡང་རེས་འགའ་རྟགས་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཙམ་མིན་ཏེ། དྲན་པ་ན་སྔར་མྱོང་བ་རྟགས་མེད་ཀྱང་དྲན་པ་ཡིན་ལ་ཁང་ནང་གི་ཙན་དན་གྱི་མེ་དུ་བས་དཔོག་པ་ལྟ་བུ་སོགས་རྟགས་མཐོང་བ་ལས་དེའི་བློ་སྐྱེ་བ་དང་། སྔར་མཐོང་བ་ཕྱིས་ངོ་ཤེས་པའི་རྟགས་ སུ་སོང་བ་ཡིན་པས་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔར་གྱི་དེ་ད་ལྟ་ཡོད་པ་ལ་རྟགས་དེ་འ
Chinese
如果从看到檀香木的火焰之后，通过烟的征象而认识到火焰现在存在，那就是比量。而且，因为有能够确定是与檀香木相关的烟的原因，所以从那烟来推断火焰是合理的。那时，因为没有看到火焰的自相，所以没有任何现量的内容。虽然能够确定是与檀香木的火焰相关的烟，如果没有看到原因，就只能推断出火焰，而不能确定是檀香木的火焰。在那时，如果认为以前的火焰现在仍然存在，那只是将前后混淆的念头。从烟等征象认为以前的火焰也在这里，因为那个征象没有混淆于仅仅是火焰，所以虽然是果征，但认为以前的那个就是这个，则是错误的。以前现量见到的，不可能再次见到，因为自相是刹那性的，虽然是用现量衡量何时见到的那个对境的自相，但是将前后执为一体，则是分别念的错误。这样分析之后，两种量各自的对境不混杂地存在，现量的对境总是仅仅是自相，比量的对境总是仅仅是共相，即使比量不是量，但也不是现量的其他心识的对境全部都是仅仅执著于共相，因此当区分了有分别和无分别时，就成了量的第三个对境范畴，并且能够认识到在一个对境上不可能有多个量重复认识。第二，通过将其他事物的前后用念头连接起来的方式，执著于“是以前的那个”，通晓道理的智者会认识到那只是回忆。从以前见到的事物，或者见到与那相似的其他事物时，那只是回忆起以前的经历。即使那样，也会将相似的事物混淆为一体，而妄加断定“以前的那个就是这个”。第三，如果说后来的念头有时也依赖于征象，因此不仅仅是回忆，因为回忆时，即使没有征象也能回忆起以前的经历，比如通过房间里的檀香木的烟来推断火焰等，从看到征象而产生那个念头，并且以前见到的成为后来认识的征象，因此是量。那是不对的，因为对于以前的那个现在存在，那个征象并
English
If, after seeing a sandalwood fire, one recognizes that the fire is present now through the sign of smoke, that is inference. Moreover, because there is a reason that can ascertain that the smoke is related to sandalwood, it is reasonable to infer the fire from that smoke. At that time, since the self-characteristic of the fire is not seen, there is no content of direct perception whatsoever. Although one can ascertain that it is smoke related to a sandalwood fire, if the reason is not seen, one can only infer fire in general, and cannot ascertain that it is a sandalwood fire. At that time, if one thinks that the previous fire still exists now, that is merely a thought that confuses the past and the present. Thinking that the previous fire is also here from signs such as smoke, because that sign is not confused with merely fire, although it is an effect-sign, thinking that the previous one is this one is a mistake. It is impossible to see again what was previously seen directly, because self-characteristics are momentary. Although direct perception measures the self-characteristic of that object that was seen at the time of seeing, grasping the past and present as one is an error of conceptual thought. Having analyzed in this way, the objects of the two valid cognitions exist without being mixed. The object of direct perception is always only the self-characteristic, and the object of inference is always only the universal characteristic. Even though inference is not a valid cognition, the objects of other minds that are not direct perception are all only engaged with the universal characteristic. Therefore, when the distinction between conceptual and non-conceptual is made, it becomes the third category of object for valid cognition, and one can realize that it is impossible for multiple valid cognitions to repeatedly know the same object. Secondly, the attachment to "it is the previous one" through the means of connecting other things, the former and the latter, into one with the mind, is understood by learned scholars who understand reasoning to be merely a recollection of what was previously seen. From what was previously seen, or when seeing something else similar to it, that is merely a recollection of the previous experience. Even so, one may confuse similar things as one and falsely assert, "The previous one is this one." Thirdly, if one argues that the later thought sometimes relies on signs, and therefore is not merely recollection, because in recollection, one can recall previous experiences even without signs, such as inferring fire from the smoke of sandalwood in a room, etc., the arising of that thought from seeing the sign, and the fact that what was previously seen becomes a sign for later recognition, therefore it is a valid cognition. That is not correct, because the sign does not
Tibetan
དྲ་འཁྲུལ་ཏེ། ན་ནིང་གི་མེ་ད་ལོའི་དུ་བས་དཔོག་པའམ་ན་ནིང་དུ་བ་མཐོང་བས་ད་ལོའི་མེ་དཔོག་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་སམ་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་མཐོང་བ་ལས་སྔར་གྱི་མྱོང་བ་སད་པར་བྱེད་པས་དེ་དྲན་རྐྱེན་དུ་སོང་ཡང་དྲན་པ་མིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་མངོན་སུམ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། མངོན་སུམ་ཚད་མ་རང་ཉིད་བཤད། །བཟློག་པ་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བཤད། །དང་པོ་ལ། མངོན་སུམ་གྱི་ནི་མཚན་ཉིད་བཤད། །མཚན་གཞི་བཞི་པོའི་ཁྱད་པར་བཤད། །དང་པོ་ལ། རྟོག་བྲལ་ཡོངས་གཅོད་དུ་ནི་བསྒྲུབ། །རྟོག་བཅས་རྣམ་བཅད་ལ་ནི་དགག །དང་པོ་ལ། རྟོག་བྲལ་སྒྲུབ་བྱེད་རང་ལུགས་བཞག །འགྲེལ་བྱེད་གཞན་གྱི་འདོད་པ་དགག །དང་པོ་ལ། མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་གིས་སྒྲུབ་ཚུལ། །དང་པོ། ཚད་མ་མདོ་ལས། མིང་དང་རིགས་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡི། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་མངོན་སུམ་མོ། །ཞེས་དང་། ཡིད་ཀྱང་དོན་དང་ཆགས་ལ་སོགས། །རང་རིག་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་དོན་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་ཚད་མའི་ངོ་བོ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་ཐོག་མར་མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་རྟོག་བྲལ་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ། སྤྱིར་རྟོག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ནི་ཤེས་པ་ཀུན་ལ་ཡོད་དེ་ཡུལ་རྟོག་ཅིང་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། །རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རྟོག་པ་ནི་རྩིང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡན་ཆད་ཀྱི་བློ་ལ་མེད་དོ། །འདིར་བྲལ་བྱ་ནི་གསུམ་པ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་རུང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་ངན་པའི་ སྒྲོག་ཏུ་མ་ཚུད་པའི་མཁས་པས་རང་བློ་རྣལ་དུ་བཞག་སྟེ་བརྟགས་ན། མངོན་སུམ་གྱི་བློ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་རྟགས་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ་རྟོག་བཅས་ཀྱི་བློ་ནི་མིང་གི་རྟེན་ཅན་ཏེ་མིང་དང་འདྲེས་སུ་རུང་བ་ཡིན་ལ། བརྡ་ལ་བྱང་ནས་མིང་དོན་འདྲེས་པར་འཛིན་པ་ན་བརྡ་ཡི་སྟོབས་ཙམ་ལས་རྟོག་བློ་དེ་སྐྱེ་བ་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་སེམས་བསྡུས་ནས་རྟོག་བཅས་ཀྱི་བློ་གང་ཡང་མི་འཕྲོ་བར་ནང་གི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་གཡོ་བ་མེད་པར་གནས་པའི་ཚེ་རྟོག་བཅས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་འགགས་ནའང་མིག་གིས་གཟུགས་དག་ནི་མཐོང་བ་མི་འགག་པར་གསལ་བའི་བློ་དེ་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དབང་བློ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོ
Chinese
例如，通过去年的火来推测今年的烟，或者看到去年的烟来推测今年的火。因为见到相似的标志或现象会唤醒过去的经验，即使它成了回忆的条件，也不会变成回忆。第二，关于现量（mngon sum）自身的体性：宣说现量 प्रमाण（tshad ma，pramāṇa，量）自身，宣说似现量（mngon sum ltar snang）。第一部分：宣说现量的定义，宣说四种所立 आधार（mtshan gzhi）的差别。第一部分：确立遣除分别（rtog bral yongs gcod），遮止分别的区分（rtog bcas rnam bcad）。第一部分：安立无分别的成立方式（rtog bral sgrub byed）的自宗，遮止解释者他宗的观点。第一部分：现量通过比量（rjes dpag）成立的方式。第一部分，《量经》中说：“与名、种等结合的，离分别即是现量。”又说：“意也与义、贪等，自证是无分别。”如是等等所说之义，为了遮止对现量 प्रमाण（tshad ma，pramāṇa，量）体性的颠倒分别，首先要成立一切现量皆是无分别。一般来说，分别有三种：自性分别存在于一切意识中，仅仅是分别和认识对境；分别思择的分别具有粗糙的相状，在初禅（bsam gtan dang po）的实际及特殊心识以上不存在；此处所要去除的是第三种，即能混合声音和意义的分别。如果未陷入恶劣宗派宣传的智者，能够端正自己的心智进行观察，那么现量的意识远离分别，不需要依赖任何标志，仅凭自证的现量就能成立。例如，所有人的分别或有分别的意识都具有名称的所依，即能够与名称混合。精通术语后，在执著名义混合时，仅仅凭借术语的力量就能产生分别的意识，这是每个人自己都能认识到的，是通过经验成立的。从一切对境的相状中收摄心识，没有任何有分别的意识散乱，内在的觉性安住不动时，即使有分别的行相止息，眼睛对色法的显现也不会停止，这种明晰的意识就是从根 उत्पन्न（skyes pa）的意识。因此，根识是自性的分
English
For example, inferring this year's smoke from last year's fire, or inferring this year's fire from seeing last year's smoke. Because seeing similar signs or phenomena awakens past experiences, even if it becomes a condition for memory, it will not turn into memory. Second, regarding the nature of direct perception (mngon sum) itself: Explaining direct perception प्रमाण (tshad ma, pramāṇa, valid cognition) itself, explaining pseudo-direct perception (mngon sum ltar snang). First part: Explaining the definition of direct perception, explaining the differences of the four bases (mtshan gzhi). First part: Establishing the exclusion of conceptualization (rtog bral yongs gcod), negating the divisions of conceptualization (rtog bcas rnam bcad). First part: Establishing the proponent's own system of establishing non-conceptualization (rtog bral sgrub byed), negating the views of other interpreters. First part: The way direct perception is established through inference (rjes dpag). First part: In the Sutra on Valid Cognition: "That which is free from conceptualization, which combines with names, genera, etc., is direct perception." And: "The mind also, with objects, attachment, etc., self-awareness is without conceptualization." As the meaning of these and other statements, in order to negate the inverted conceptualizations of the nature of direct perception प्रमाण (tshad ma, pramāṇa, valid cognition), first of all, to establish that all direct perceptions are non-conceptual. Generally, there are three types of conceptualization: the conceptualization of essence exists in all consciousnesses, it is merely conceptualizing and knowing the object; the conceptualization of investigation has a coarse aspect, it does not exist in the minds above the actual and special consciousness of the first dhyana (bsam gtan dang po); what is to be removed here is the third type, which is the conceptualization that can mix sound and meaning. If a scholar who has not fallen into the propaganda of evil tenets can straighten his mind and examine it, then the consciousness of direct perception is free from conceptualization, and it can be established by the direct perception of self-awareness itself without relying on any signs. For example, the conceptualization or conceptual consciousness of all people has a basis in names, that is, it can be mixed with names. When one is proficient in terminology and grasps the mixture of name and meaning, the conceptual consciousness arises merely by the power of terminology, which is to be known by each individual, and is established by experience. When the mind is withdrawn from all aspects of the object, and no conceptual consciousness is scattered, when the inner awareness abides immovably, even if the appearances of conceptualization cease, the appearance of forms to the eye will not cease, and that clear consciousness is the consciousness born from the sense power. Therefore, sense consciousness is the division of the nature of