Tibetan
ཐོང་བ་ཁྱད་པར་འཕགས་ཤིང་། དེ་ཡང་ས་བཅུའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཐོང་བ་གོང་དུ་འཕགས་ལ། ཡོངས་སུ་མཐར་ཕྱིན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟིགས་པས་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དོན་མ་ལུས་པ་གཟིགས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལ་མི་ཤེས་པའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ཟད་པར་སྤངས་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། དངོས་པོ་དང་མི་རྟག་པ་ དབྱེར་མེད་པར་ངེས་ཟིན་ན་དངོས་པོ་དང་མི་རྟག་ཅེས་ཐ་དད་ཀྱི་སྒྲ་བློ་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་བློ་ནི་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པས་མིན་ཏེ། དངོས་པོ་གང་ཞིག་རང་མིན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་ལྡོག་པ་ཡིས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་དོན་རང་མཚན་དེ་ལ་ནི་གཞན་གང་དང་གང་ལས་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་བློ་དང་། བློས་བཟུང་བ་དེ་ཇི་ལྟར་བརྡར་བཏགས་པ་ཡི་སྒྲ་ཐ་དད་པའི་རྟེན་སོ་སོ་བ་ཅན་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་རྟོག་པས་གང་དང་གང་ཤེས་འདོད་དང་བརྗོད་འདོད་དེ་ཙམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མཉམ་གཞག་ཏུ་མྱོང་ཡང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་བློས་གཞན་སེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཞན་ལ་འདོམས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་སེལ་བའི་དགོས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེས་མཚོན་ཏེ་མི་རྟག་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་ནུས་ཀྱང་སྒྲ་རྟོག་གིས་དེ་མཚོན་ཏེ་བརྗོད་པ་འཐད་དོ། །གསུམ་པ། གཞན་དང་གཞན་དུ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མེད་ན་རང་མཚན་མཐོང་བ་ན་དངོས་པོ་དེ་ཡིས་ནི་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རང་གི་གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དང་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། མིག་མ་འཁྲུལ་བས་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་ན་སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་རང་གིས་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དངོས་འཇིག་གཞན་འདོད་ཀྱིས་མི་གནོད་པ་ལ། ཞིག་འཇིག་གཅིག་ན་རྗེས་དཔག་ཡིན། །འཇིག་པ་ཆོད་པར་འདོད་པ་འཁྲུལ། །དང་པོ། འགག་ཁ་མའི་སྐད་ཅིག་གི་རྗེས་སུ་མི་རྟག་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་བཅད་ཤེས་ལས་ཡང་ན་འདིར་ནི་རང་གི་སྡེ་པ་ཉན་ཐོས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་དངོས་པོ་འགགས་པའི་རྗེས་སུ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ ལས་མི་དམིགས་པའི་རྟགས་ལས་འཇིག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། དེ་དག་གིས་སྔར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཞིག་ནས་མེད་པར་གྱུར་པ་ལ་མི་རྟག་ཅེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་བས་དངོས་པོ་སྐྱེས་ཙམ་མི་རྟག་མིན་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་གཉིས་འགལ་བས་ཆོས་གཅིག་
Chinese
见解极为殊胜，而且十地菩萨的殊胜见解更为超胜。完全圆满的佛陀的观察，能够在一瞬间领悟事物自性所包含的一切意义，因为已经彻底断除了对事物自性的无知之障。第二，事物与无常 如果确定了事物与无常不可分割，那么“事物”和“无常”这样不同的词语就不会进入心中了，是吗？不同的反体词语进入心中，并非因为意义上存在不同。任何事物，从所有非自身的事物中反体，对于没有差别的自相来说，具有从其他事物中反体的理由的智慧，以及被智慧所把握的事物，就像被分别假立的词语的不同所依一样产生作用，因为分别念仅仅是为了显示想要了解和表达的事物。因此，圣者们在等持中体验到各自需要证悟的不可言说的法性，但在后得位中，通过语言和分别念的智慧，以排除其他的方式教导他人，这是为了消除增益。由此可知，即使能够通过现量以自身的力量确定无常，也可以通过语言分别念来表达它。第三，如果没有将其他事物误认为其他事物的因，那么在见到自相时，该事物不会依赖于其他事物，而是以自身的本性，产生与自身状态相符的智慧，就像眼睛没有错乱时，看到蓝色就能确定是蓝色一样。第二，事物坏灭不被他宗所害。坏灭若一则为比量，认为坏灭是决定的则为错乱。第一，在最后刹那之后产生无常的智慧，是从决断识产生，或者在此，自己宗派的一些声闻部认为，从事物灭亡后所缘的对境 从非所缘的标志中成立坏灭。他们认为，将先前存在的事物变为不存在称为无常。也就是说，仅仅是事物产生并不意味着无常，因为生和灭是相违的，是同一法。
English
The view is extremely excellent, and the excellent view of the ten bhumis is even more superior. The observation of the fully perfected Buddha is able to comprehend in an instant all the meanings contained in the nature of things, because it has completely eliminated the obscuration of ignorance towards the nature of things. Second, things and impermanence If it is determined that things and impermanence are inseparable, then the different words "things" and "impermanence" will not enter the mind, right? Different antonyms enter the mind, not because there is a difference in meaning. Any thing, from all things that are not itself, is an antonym. For the self-character that has no difference, it has the wisdom of the reason for the antonym from other things, and the things that are grasped by wisdom, like the different supports of the words that are separately established, function, because the distinction is only to show what you want to know and express. Therefore, the saints experience the unspeakable Dharma nature that each needs to realize in equanimity, but in the post-attainment position, they teach others by means of language and the wisdom of distinction, in a way that eliminates others, which is to eliminate superimposition. It can be seen from this that even if impermanence can be determined by direct perception with one's own power, it can also be expressed by language distinction. Third, if there is no cause to mistake other things for other things, then when seeing the self-character, that thing will not depend on other things, but with its own nature, it will generate wisdom that is in accordance with its own state, just like when the eyes are not confused, seeing blue can determine that it is blue. Second, the destruction of things is not harmed by other schools. If destruction is one, it is inference, and it is wrong to think that destruction is certain. First, the wisdom of impermanence that arises after the last moment arises from decisive knowledge, or here, some of our own sectarian Shravakas believe that from the object of the object after the destruction of things Destruction is established from the sign of non-object. They believe that calling something that previously existed as non-existent is called impermanent. In other words, the mere production of things does not mean impermanence, because birth and death are contradictory, and are the same Dharma.
Tibetan
ལ་མི་འདུ་བས་སྔར་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཕྱིས་ཞིག་པ་ལ་མི་རྟག་ཅེས་བརྗོད་ཅིང་མ་སྐྱེས་པ་ལ་འགག་པ་མི་སྲིད་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འཇིག་གཉིས་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་འདོད་ཅིང་། སྐྱེ་བ་དངོས་པོ་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ལ་འཇིག་པ་དངོས་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་གྲུབ་ཀྱང་། དགག་པ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ལས་འགྲུབ་པས་སྐད་ཅིག་ཐ་མའི་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པ་ལས་འགྲུབ་བོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་ལུགས་ལྟར་ན་ཡང་རབ་སྦྱོར་ཚད་མ་ཕུང་གསུམ་པ་མི་སྲིད་ལ། ཞིག་འཇིག་དོན་གཅིག་ཏུ་སོང་བས་འགག་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་སྒྲ་བརྗོད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ། འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དང་ཞིག་པ་གཉིས་ཀ་ལ་དེའི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཙམ་ནི་དགག་ཏུ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཞིག་པ་དངོས་མེད་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཀྱང་དངོས་པོ་ཉིད་སྐད་ཅིག་གཉིས་པའི་དུས་སུ་མི་སྡོད་པས་དུས་དེ་ལ་ལྟོས་ན་ཞིག་པ་ཡིན་ལ། རང་གྲུབ་པའི་དུས་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་ཅན་ཡིན་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་འཇིག་པ་དོན་གཞན་དུ་འདོད་པ་དེས་དངོས་པོ་ལས་འཇིག་པ་གཞན་དུ་མེད་པར་འདོད་པ་ལ་གནོད་མི་ནུས་ཏེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོན་གཞན་དུ་ཡོད་ན་འདུས་བྱས་རང་གི་ངོ་བོ་འདུས་བྱས་མིན་པར་ཐལ་ཏེ་ཚ་བ་མེ་ལས་ཐ་དད་ན་མེ་ཚ་བ་མིན་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་གཞན་པའི་མི་རྟག་པ་ཞེས་སུ་གྱུར་ན་རིགས་པ་ཅན་པ་འགོག་པའི་ རིགས་པ་དེས་ཐུན་མོང་དུ་ཁེགས་ཕྱིར་འདི་ལ་ཆེད་དུ་དགག་པ་ཡང་མ་མཛད་པར་རང་སྡེས་འདོད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་དུ་གསུངས་ཏེ་ཞིག་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་སྒྲ་སྦྱར་ཞིང་རྒྱུན་འགག་ཁའི་མཐར་མི་དམིགས་པའི་རྟགས་ལས་མེད་ངེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ཙམ་ལ་འགལ་བ་མེད་པས་དེ་ལྟར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔའི་འདོད་པ་བརྗོད་དེ་དྲིས། །དེ་ལ་རིགས་པའི་གནོད་པ་བསྟན། །དང་པོ། མུ་སྟེགས་རིགས་པ་ཅན་པ་གང་གི་ལུགས་ལ་མཐའ་གཉིས་ཀྱིས་མཚམས་ཆོད་པའི་ཡོད་པའམ་ཡོད་པ་དེ་ལ་མི་རྟག་པ་འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་འབྲེལ་བ་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་བརྗོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཡི་མཐའ་ཞེས་པ་དེ་དག་གང་ལ་བརྗོད་ཅེས་དྲི་བ་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་རིགས་པ་ཅན་པའི་ཞེ་འདོད་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་མི་རྟག་པ་མིན་ཏེ་ནམ་མཁའ་དང་ཕྱོགས་དང་བདག་ལ་སོགས་པ་རྟག་པའི་རྫས་ཀྱང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡོད་པ་གང་ཞིག་མཐའ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོད་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པའོ། །དེ་འདྲའི་ཡོད་པ་ཁྱད་པ
Chinese
由于不和合，以前从因产生的，后来坏灭，称为无常，没有产生的，不可能有止灭，所以认为一切事物都与生灭二者相关联。生是事物，所以现量成立，灭是非事物，虽然现量不成立，但一切遮破都从不见而成立，所以说从最后刹那之后的不见而成立。按照他们的观点，也不可能有极成量、定量、现量这三量。坏灭和止灭成为一个意思，所以对止灭说无常之名也没有相违，因为具有坏灭的自性和坏灭二者都可以安立此名，这是不可否认的。然而，坏灭虽然是非事物，不是事物，但事物本身在第二刹那不住留，所以相对于那个时间来说是坏灭。在自身成立之时，也是不具有在第二刹那住留的自性，这是事物的法性，所以认为坏灭是其他意义，也不能损害认为事物之外没有其他坏灭的观点，如果所作和所作的相是其他意义，那么所作自己的体性就成了非所作，就像热如果与火是他体，那么火就成了非热。因此，如果成为其他意义的无常，那么能遮破理智者的理智也会共同遮破，因此对此也没有特意遮破，而是只说了自宗所许的名称，即对坏灭安立无常之名，并且仅仅是从相续止灭的边际不见的征相来成立必定没有，这样没有相违，所以如此宣说。第二，陈述前派的观点而提问，对此显示理智的妨害。第一，询问顺世外道理智者，按照谁的宗派，以二边际所间断的有，或者有与无常相合的关联者，像这样陈述的状态，是无常之名的，对此，所谓的有之边际，是指什么而提问。因为顺世外道的意愿是，仅仅有不是无常，因为虚空、方、我和等等常法也成了无常。因此，什么有是以二边际所间断的，那就是无常。这样一种有差别
English
Due to non-harmony, what was previously born from a cause later decays, and is called impermanent. What has not arisen cannot cease, so it is believed that all things are related to both arising and ceasing. Arising is a thing, so it is established by direct perception, and ceasing is a non-thing, although it is not established by direct perception. However, all negations are established from non-apprehension, so it is said to be established from non-apprehension after the last moment. According to their view, there can be no three valid cognitions of ultimate valid cognition, valid cognition, and direct perception. Decay and cessation become one meaning, so there is no contradiction in calling cessation impermanence, because both having the nature of decay and decay can be given this name, which is undeniable. However, although decay is a non-thing, not a thing, the thing itself does not remain in the second moment, so it is decay relative to that time. Even at the time of its own establishment, it is of a nature that does not remain in the second moment, which is the nature of things, so believing that decay is another meaning cannot harm the view that there is no other decay outside of things. If the characteristic of the made and the made are other meanings, then the nature of the made itself becomes unmade, just as if heat is other than fire, then fire becomes non-heat. Therefore, if it becomes impermanence of other meaning, then the reason that refutes the rationalist will also jointly refute, so there is no special refutation of this, but only the name accepted by one's own school is stated, that is, the name of impermanence is applied to decay, and it is only from the sign of non-apprehension at the edge of the continuous cessation that it is established that there is definitely no, so it is stated in this way. Second, state the view of the former party and ask, and show the harm of reason to this. First, ask the Charvaka rationalist, according to whose school, the existence interrupted by two boundaries, or the association of existence with impermanence, such a state of stating, is the name of impermanence, to which, the so-called boundary of existence, refers to what is asked. Because the intention of the Charvaka is that mere existence is not impermanent, because space, direction, self, and other permanent dharmas also become impermanent. Therefore, whatever existence is interrupted by two boundaries, that is impermanent. Such a differentiated existence