Tibetan
བྱ་དེ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པ་དེ་ཉིད་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་སོང་བ་ཡིན་གྱི། མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་འཕངས་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །དཔེར་ན་གྲང་རེག་མེད་ཀྱང་གྲང་རེག་མེད་པ་ཉིད་ཡོད་པས་དེ་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་དེ་ཡང་ལེགས་པར་དཔྱད་ན་གྲང་རེག་མེད་པ་ཡོད་ཅེས་པ་དེ་གྲང་རེག་མེད་ཅེས་པ་ཙམ་ལས་ཡོད་པ་སྦྱར་ཀྱང་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ་སྔར། མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །དངོས་པོ་མིན་ཞེས་བྱ་བའང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གོ་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་མ་དམིགས་པ་རང་གི་སྒྲས་བརྗོད་ཀྱང་རྟགས་སུ་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱ་དེ་ཉིད་མེད་པ་དང་མེད་པའི་ ཐ་སྙད་ཅི་རིགས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་ནུས་ཞེས་སོ། །དེས་ན་དགག་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་གང་ལ་དགག་བྱ་མ་དམིགས་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་མིན་པར་འདོད་པ་དེས་དགག་པ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བརྗོད་བྱ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་པར་ནི་དགག་པ་དེ་དག་འགྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚིག་གིས་བློ་འཕྲོག་ནས་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཡོད་པར་ཞེན་པའི་ངོར་འགལ་རྟགས་ཀྱིས་དོན་གཞན་འགལ་ཟླ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་དེ་སྒྲུབ་བོ་སྙམ་པ་དང་། མ་དམིགས་པས་མེད་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་གཞལ་ལོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས་དོན་ལ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་རང་དབང་བ་ཞིག་དང་། མངོན་སུམ་གྱིས་གཞལ་བྱ་རང་དབང་བ་ཞིག་ཏུ་བློ་ལ་འཆར་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་མེད་པ་ལ་རང་འཛིན་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་དོན་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྟགས་འགལ་དམིགས་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་ཡིན་པ་བཀོད་ན་རྟགས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུའང་འགྱུར་བས་ན་མཐར་དངོས་མེད་ཀྱང་དངོས་པོར་འགྱུར་བས་མི་འཐད་པས་ན། དེའི་ཚུལ་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་པ་འདི་དག་མཛད་པ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པའི་བློ་ཁོ་ནས་མྱང་བྱ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དགག་རྟགས་ཐམས་ཅད་མ་དམིགས་པ་ལས་འགྲུབ་པ་དེས་ན་དགག་བྱ་དེ་དང་འགལ་བའི་དོན་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་རྟགས་སུ་བརྗོད་ནས་རྒྱུ་དང་འགལ་བ་འགོག་པ་ཡང་མི་དམིགས་པ་འཕེན་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དགག་རྟགས་འདི་དག་ཀུན་ལ་རྟགས་འགོད་ཚུལ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཙམ་ཐ་དད་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་དགག་བྱ་འགོག་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཕན་ཆད་དགག་བྱ་མི་དམིགས་པར་མཐར་ཐུག་པ་ལ་ཐ་དད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་དགག་རྟགས་ལྟར་སྣང་ལ། །
Chinese
成為否定對象的量不存在，這本身就成了證成不存在的論證。然而，將不存在本身的本質，以其他論證來證成它的方式提出來，是完全沒有的。例如，即使沒有冷觸，但冷觸的不存在本身是存在的，因此通過不現觀來證成它。如果仔細分析這樣的術語，說「沒有冷觸是存在的」，這與僅僅說「沒有冷觸」在意義上沒有區別，即使加上「存在」也是如此。如前所說：「所謂的不存在，也就是非事物。」應當這樣理解。或者，即使不現觀用自己的詞語表達，也不會變成論證，因為它能夠證成否定對象本身的不存在和不存在的各種術語。因此，對於那些想要表達否定的事物，如果認為否定對象的不現觀不是量，那麼所有形式的否定都會變成不可表達的，因為如果沒有它，就沒有辦法實現這些否定。對於那些被術語的詞語迷惑，執著於不存在本身的存在的人來說，他們會認為矛盾的論證證成了其他事物，即存在著沒有矛盾的本質。並且，他們會認為不現觀衡量了不存在本身。因此，在他們的意識中，會浮現出所謂的不存在，是一種可以被論證證成的獨立事物，以及一種可以被現觀衡量的獨立事物。如果是這樣，不存在就具有產生自我執著意識的能力，因此會變成具有作用的能力。如果像矛盾現觀這樣的東西被設定為事物，那麼有法也會變成所證成的法，因此最終非事物也會變成事物，這是不合理的。因此，作者們對此進行了詳細的分析，只有非常細緻的智慧才能體驗它。第二，所有的否定論證都是從不現觀中產生的，因此，如果將與否定對象相反的事物的結果作為論證來表達，從而阻止與原因相反的事物，那麼這也是解釋說不現觀的投射就是這樣的。因此，所有這些否定論證，僅僅是建立論證的方式的表達不同而已，但實際上，為了阻止否定對象，只要是具備三相的正確論證，最終在否定對象的不現觀上，就沒有絲毫的差異。第二，相似的否定論證。
English
The non-existence of the object of negation itself becomes the proof of non-existence. However, there is nothing that suggests that the essence of non-existence itself is proven by other proofs. For example, even if there is no cold touch, the non-existence of cold touch itself exists, so it is proven by non-perception. If we analyze such terms well, saying "there is no cold touch" is no different in meaning from just saying "there is no cold touch", even if we add "existence". As said before: "What is called non-existence is also called non-thing." It should be understood in this way. Or, even if non-perception is expressed in its own words, it does not become a proof, because it can prove the non-existence of the object of negation itself and various terms of non-existence. Therefore, for those who want to express negation, if they think that the non-perception of the object of negation is not valid, then all forms of negation will become inexpressible, because without it, there is no way to achieve these negations. For those who are fascinated by the words of terms and cling to the existence of non-existence itself, they will think that the contradictory proof proves other things, that is, the existence of an essence without contradiction. And, they will think that non-perception measures non-existence itself. Therefore, in their consciousness, what is called non-existence will emerge as an independent thing that can be proven by proof, and an independent thing that can be measured by perception. If this is the case, non-existence has the ability to generate self-grasping consciousness, so it will become capable of acting. If something like contradictory perception is set as a thing, then the subject will also become the object to be proven, so in the end non-things will also become things, which is unreasonable. Therefore, the authors have made a detailed analysis of this, and only very detailed wisdom can experience it. Second, all negative proofs arise from non-perception, so if the result of something contrary to the object of negation is expressed as a proof, thereby preventing something contrary to the cause, then this is also explained as the projection of non-perception being like this. Therefore, all these negative proofs are only different in the expression of the way of establishing the proof, but in fact, in order to prevent the object of negation, as long as it is a correct proof with three aspects, there is no difference at all in the ultimate non-perception of the object of negation. Second, similar negative proofs.
Tibetan
དངོས་དང་དེ་ཡི་འཐད་པ་གཉིས། །དང་པོ། དགག་བྱ་དང་འགལ་བ་གཉིས་པོ་གང་རུང་གྲུབ་པ་དང་། སྣང་རུང་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་དང་ནི་ཡང་ན་དེ་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་རྒྱུ་ཁྱབ་བྱེད་འབྲས་བུ་གསུམ་དང་བཅས་པ་བཀག་པ་མེད་པ་སྟེ། མདོར་ན་འགལ་ཟླ་གྲུབ་པ་དང་རང་དང་རང་གི་འབྲེལ་ཟླ་སྣང་རུང་བཀག་པ་མེད་པར་ནི་ཡུལ་གང་ཞིག་དགག་པའམ་མེད་ངེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ་རྟགས་ལྟར་སྣང་བ་བཀོད་ནས་དེ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚད་མར་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་ངག་སྨྲ་བ་དང་སྐྱེས་བུ་ཉིད་དང་དབང་པོ་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་མཁྱེན་ཡིན་པ་འགོག་པ་དང་། རྟགས་དེ་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་གཞན་དང་ལྷ་དང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཀུན་མཁྱེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་སོགས་ཕལ་པའི་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་རྣམས་དང་ངག་སྨྲ་བ་སོགས་རྟགས་དེ་དག་དང་འགལ་བ་གཉིས་པོ་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ངག་སྨྲ་བ་སོགས་དང་ཀུན་མཁྱེན་པ་ལྟ་བུ་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་དངོས་དང་བརྒྱུད་འགལ་མིན་པ་གྲུབ་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་ཡང་མིན་ཏེ། སྣང་བ་འཕེལ་བས་མུན་པ་འགྲིབ་པ་ལྟར་ཤེས་རབ་འཕེལ་བས་སྨྲ་བ་འགྲིབ་པར་མ་མཐོང་ཞིང་ངག་ཙམ་ནི་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་འཇུག་ལ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་འཕེལ་བ་ན་སྨྲ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་ཡང་མཐོང་བས་འདི་གཉིས་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་བཞིན་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པ་སོགས་ལའང་འགལ་བ་གཉིས་གང་ཡང་མེད་དོ། །འགལ་བ་མེད་ན་ཆོས་ཐ་དད་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཁེགས་ཏེ་བུམ་སྣམ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་ངག་སྨྲ་བ་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་ཀུན་རིག་པའང་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་ལ་གནོད་བྱ་ གནོད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ཡོད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ངག་སྨྲ་བ་སོགས་ལ་ཀུན་མཁྱེན་ཡིན་པ་དེ་འདྲ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་དང་པོ་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པར་ཅིས་མ་བརྗོད་དེ། འབྲེལ་མེད་དམ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་རྟགས་ལྟར་སྣང་བ་བཀོད་ནས་རང་ཉིད་བླུན་པོར་མཚོན་པར་བྱས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟར་དགག་རྟགས་ཀྱི་མཐའ་མི་དམིགས་པ་ལས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་ཀུན་མཁྱེན་སོགས་རྒྱང་འཕེན་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མི་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པར་ངེས་བྱེད་མིན་པར་སྔར་རབ་ཏུ་བརྗོད་ཟིན་ཏེ། ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པའི་དངོས་པོ་སྣང་དུ་མི་རུང་བ་དེ་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ་ཐ་མལ་པའི་དབང་བློ་རྟོགས་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པས་ཡོད་ངེས་དང་
Chinese
实事与彼之理二者。第一，所破与相违二者任何成立，以及显现容有之自性彼与，或者彼成就之方便、因、遍行、果三者俱全无有遮止，总而言之，相违成立与自及自之关联显现容有无有遮止，于任何处所破或者定为无有而立似是而非之理，而说彼为成就彼之量，凡是此者皆非随顺真正理路者。譬如，以语者与士夫之自性及具官能等遮止为全知，以及以彼等之理成立他世与天神及地狱等无有，如是也。第二，全知者与他世等庸常官能之外之诸法，与语者等彼等之理相违二者任何亦无有成立之故也。彼亦语者等与全知者如同互相相离之实相违与间接相违非成立，然亦非俱不存之相违也。如光明增盛而黑暗消减一般，智慧增盛而语减少未曾见，仅仅语者乃以言说之欲而行，彼亦智慧增盛时，于言说亦见极为擅长，故此二者有何相违？如是士夫为等亦无有相违二者任何也。无有相违则仅以法不同不能遮止，如布与氆氇一般也。是故，若语者亦是，且全知亦是，则彼二者有何损害与能损之体性？彼亦任何皆无有也。以于语者等不见有如是全知之故耶？若如是，则何不言不现见彼本身从最初即为成立者耶？立无关联或无理由之似是而非之理，而显现自己为愚者，有何用耶？如是，虽以遮止理之边际不现见而成立，然全知等远弃者自己之不现见，并非定为如是无有者，先前已善说也。以处所、时间、自性，不可于劫之事物显现，故彼甚深隐蔽，以凡夫之官能智慧令其领悟不可能，故定有与
English
There are two aspects: the actual thing and its reasoning. First, either the object to be refuted or its contradiction must be established, and there must be no obstruction to the appearance of its own nature, or the means, cause, pervasive factor, and result that accomplish it. In short, if the contradiction is established and there is no obstruction to the appearance of oneself and one's related aspects, then setting up something that appears to be a valid reason to refute or definitively prove the absence of something in a certain place, and claiming that it is a valid measure for proving that, is not following the path of correct reasoning. For example, refuting omniscience based on being a speaker, being a person, and having faculties, and proving the non-existence of other worlds, gods, hells, etc., with those reasons. Second, omniscience and other things beyond the ordinary faculties, such as other worlds, are not contradictory to reasons such as being a speaker, because neither of the two contradictions is established. Furthermore, although it is established that things like being a speaker and omniscience are mutually exclusive in terms of direct and indirect contradiction, they are not contradictory in terms of coexisting. Just as darkness diminishes as light increases, we have not seen speech diminish as wisdom increases. Speech is engaged by the desire to speak, and when wisdom increases, one is seen to be very skilled in speaking. So what contradiction is there between these two? Similarly, there is no contradiction in being a person, etc. If there is no contradiction, then merely being different qualities does not negate it, just like cloth and woolen fabric. Therefore, if one is both a speaker and omniscient, what is the nature of harm and the cause of harm between the two? There is nothing. Is it because such omniscience is not seen in speakers, etc.? If so, why not say that the non-perception itself is the proof from the beginning? What is the point of setting up a reason that appears to be unrelated or without justification and making oneself look foolish? Thus, although the limit of the refutation is established by non-perception, the non-perception of those who reject omniscience, etc., is not a definitive proof that such a thing does not exist, as has been well stated before. Because things of the eons cannot appear due to place, time, and nature, they are very hidden, and it is impossible to make ordinary people's faculties and minds understand them, so there is a definite existence and