Tibetan
་ཕུང་གསུམ་པའོ་ཞེས་རྟོག་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཕྱེད་པར་རྩོད་པར་ཟད་དེ། དེས་ན་རབ་སྦྱོར་ཚད་མ་གཞལ་བྱ་རང་སྤྱི་འདྲེས་པའི་ཕུང་གསུམ་ཡིན་པར་རློམ་ནས་ཚད་མས་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་འདིར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་མི་རྟག་པའོ་སྙམ་པའི་བློ་ནི་ཁ་དོག་གི་སྤྱི༷་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་གྱི་སྤྱིའི་ཡུལ་དུ་རང་མཚན་དངོས་མི་སྣང་བས་སྤྱི་འཛིན་དེས་རང་མཚན་ལ་མི་རྟག་པ་དངོས་སུ་སྦྱར་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་མཚན་ལ་མི་རྟག་པའི་སྤྱི་སྦྱར་ནས་བཟུང་ངོ་སྙམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེ་འདོད་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྗེས་དཔག་གིས་ངོས་ཟིན་པའི་ངོར་སྣང་བཞིན་པའི་སྔོན་པོ་སོགས་ལ་འདི་མི་རྟག་གོ་སྙམ་པ་དེ་སྣང་བཞིན་པ་དེ་ལ་བཟུང་ངོ་སྙམ་པ་ནི་བཅད་ཤེས་ཡིན་ལ། ཡུལ་འདི་ མི་རྟག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཀྱང་རྟོག་ཡུལ་ནི་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པ་ལས་མ་ཉམས་པར་གནས་ལ། སྣང་བརྟག་འདྲེས་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་དུ་མ་ཕྱེད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །སྔོན་པོ་མཐོང་བཞིན་པ་ལ་རྟགས་ལས་གསར་དུ་མི་རྟག་པར་ངེས་ནའང་རྗེས་དཔག་གི་ཡུལ་ནི་སྤྱི་མཚན་ཡིན་གྱི་མཐོང་བཞིན་པའི་རང་མཚན་ཡོད་ཀྱང་དེ་དེའི་དངོས་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་མེད་པར་འགག་ཁ་མའི་སྐད་ཅིག་ལ་འདི་འགག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པའམ་འགགས་སོང་ངོ་སྙམ་པ་ན་ཡང་རྟོག་པའི་ཡུལ་ནི་རང་མཚན་མིན་ཏེ་སྤྱི་མཚན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་ནི་རྗེས་དཔག་ཁོ་ན་ལས་རྟོགས་ལ། རགས་པའི་མི་རྟག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡིན་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་དུ་སྤྱི་མཚན་མེད་ལ། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཡིན་ཀྱང་དེའི་དངོས་ཡུལ་སྤྱི་མཚན་ཡིན་གྱི་སྣང་བཞིན་པ་རང་མཚན་དེ་མ་ཡིན་ལ། མངོན་རྗེས་ཚད་མས་མི་རྟག་པར་བཅད་ཟིན་གྱི་ངེས་ཤེས་ནི་ཚད་མ་མིན་ཏེ་བཅད་ཤེས་ཡིན་ཅིང་དེའི་ཡུལ་ནི་སྤྱི་མཚན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བོད་འགའ་ཞིག་གིས་མངོན་སུམ་དང་བཅད་ཤེས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཁས་ལེན་པ་ལྟར་ན་ཡང་མངོན་སུམ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་སོགས་ནི་ཚད་མར་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་མང་ཡང་སྐབས་འདིར་མི་སྤྲོའོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མའི་ཡུལ་ལ་རང་སྤྱི་འདྲེས་པའི་ཕུང་གསུམ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་པས་རབ་སྦྱོར་ཚད་མ་ཞེས་པ་གཞན་གང་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་མེད་ཆོས་སུ་འགྱུར་བ་སྤང་། །དངོས་པོའི་ཆོས་སུ་འ
Chinese
仅仅是争论，而不区分有概念和无概念的对境，就说“三合一”。因此，如果自诩为结合的量是可衡量的自共相混合的三合一，那么就不会出现量所衡量之物不确定为二的过失。例如，认为“颜色是无常的”的念头，是将颜色的一般概念联系起来，但一般概念的对境中没有显现自相，因此执持一般概念的念头并没有将无常真实地联系到自相上。同样，声音等一切都应理解。此外，那些认为是从自相上联系无常的一般概念开始的人，他们的意图有三种：在后比量认识到声音是无常的基础上，对于显现的蓝色等，认为“这是无常的”，这种认为执持显现之物是决断识。即使心中想“这个事物是无常的”，但所缘仍是共相，没有改变，只是由于显现和概念混合，没有区分开而已。即使在看到蓝色时，从理证上新确定为无常，但后比量的对境是共相，即使有显现的自相，也不会将其作为真实对境。如果没有任何理证，在事物坏灭的瞬间，认为“这将会坏灭”或者“已经坏灭”，那么概念的对境也不是自相，而是仅仅是共相。此外，普通人只能通过后比量来认识微细的无常，虽然可以通过现量来认识粗大的无常，但那会变成共相的对境。因此，虽然现量是量，但在其对境中没有共相。虽然后比量是量，但其真实对境是共相，而不是显现的自相。现量和后比量已经决断为无常的定解不是量，而是决断识，其对境是共相。如果某些藏族人像承认现量和决断识的所依相同一样，那么现量第二刹那等也不被认为是量。对此有很多需要辨析的地方，但在此不赘述。因此，量的对境中永远不会存在自共相混合的三合一，所以所谓的结合的量根本不存在。第二，舍弃非实有成为法，实有成为法的
English
It is merely arguing without distinguishing the objects of conceptual and non-conceptual thought, saying "three-in-one." Therefore, if one boasts that the combining valid cognition is a measurable three-in-one of mixed self-and-general characteristics, then the fault of the measurable object of valid cognition not being determined as two will not occur. For example, the thought that "color is impermanent" is connecting the general concept of color, but the self-characteristic does not appear in the object of the general concept, so the mind that holds the general concept does not actually connect impermanence to the self-characteristic. Similarly, all things such as sound should be understood. Furthermore, those who think that it starts from connecting the general concept of impermanence to the self-characteristic have three intentions: On the basis of the subsequent inference recognizing that sound is impermanent, for the appearing blue, etc., thinking "this is impermanent," this thinking that holds the appearing thing is a decisive cognition. Even if one thinks "this thing is impermanent," the object of thought remains the general characteristic without changing, it is only that it is not distinguished due to the mixing of appearance and concept. Even if one newly determines impermanence from reasoning while seeing blue, the object of subsequent inference is the general characteristic, and even if there is an appearing self-characteristic, it does not make it its real object. If, without any reasoning, at the moment of cessation, one thinks "this will cease" or "has ceased," then the object of concept is not the self-characteristic, but only the general characteristic. Furthermore, ordinary people can only recognize subtle impermanence through subsequent inference, and although coarse impermanence can be recognized through direct perception, it will become the object of the general. Therefore, although direct perception is a valid cognition, there is no general characteristic in its object. Although subsequent inference is a valid cognition, its real object is the general characteristic, not the appearing self-characteristic. The definite knowledge that direct perception and subsequent inference have already decided as impermanent is not a valid cognition, but a decisive cognition, and its object is the general characteristic. If some Tibetans, like acknowledging that the basis of direct perception and decisive cognition are the same, then the second moment of direct perception, etc., are not considered valid cognitions. There are many things to be examined about this, but I will not elaborate on it here. Therefore, a three-in-one of mixed self-and-general characteristics will never exist in the object of valid cognition, so the so-called combining valid cognition does not exist at all. Second, abandoning non-existent becoming dharma, existent becoming dharma