Tibetan
གཞག་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཞེན་སྟངས་ལྟར་དོན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཚད་མ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པར་འདོད་པ་དགག་པ་ལ། གཉིས་སུ་ངེས་པའི་གྲངས་ངེས་བསྒྲུབ། །དེ་ལས་གྲངས་གཞན་འདོད་པ་དགག །དང་པོ་ལ། གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཚུལ། །དེ་ལས་འཇལ་བྱེད་གཉིས་སུ་ངེས། །དང་པོ་ལ། མངོན་གྱུར་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གཞལ། །ལྐོག་གྱུར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འཇལ། །དང་པོ། གཞལ་བྱ་གང་ལ་ཡུལ་གཟུང་དོན་གྱི་ནུས་པ་ལས་དོན་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་རྗེས་འགྲོ་དང་། མེད་ན་ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་བློ་མངོན་སུམ་ནི་ཡུལ་རང་མཚན་དེ་ལ་འཛིན་པ་རང་དབང་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དེ་ཡོད་པ་ལས་དེར་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་ཙམ་ལས་བརྡ་དང་རྩོལ་བ་རྟགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གང་ལའང་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་གཟུང་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ལ་མི་བརྟེན་པར་མངོན་སུམ་གྱི་བློས་རང་དབང་གིས་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ལྐོག་གྱུར་འཇལ་བྱེད་རྟགས་སུ་བསྟན། །རྟགས་དེས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཚུལ། །དེས་ན་དེ་འཇལ་གཅིག་ཏུ་ངེས། །དང་པོ། རང་མཚན་མངོན་དུ་གྱུར་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་དེ་ལ་རྟོག་ཅིང་ དཔྱོད་པ་པོ་དེའི་ད་ལྟ་བའི་དབང་པོ་དག་གི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ལས་འདས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་གཅོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟ་མ་མཐོང་བ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་རྟེན་ནི་གཞལ་བྱ་དེ་ལས་དོན་གཞན་ཡིན་གྱི་གཞལ་བྱ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞལ་བྱ་ལྐོག་གྱུར་དེ་རྟོགས་པའི་རྟེན་ལ་རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་ཆོས་གཞན་ཞིག་གིས་གཞན་རྟོག་པ་ཞེས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་གང་རུང་རུང་མ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་གོ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟགས་དེ་རྟགས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱའམ་རང་གི་རྟེན་ཚོགས་དོན་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་ཡིན་པས་ཚུལ་གསུམ་ཚང་ན་དེ་ཚེ་ཆོས་གཞན་རྟགས་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་གི་རྟེན་དང་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་སྙམ་ན་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་འབྲེལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པ་དང་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་འབྲེལ་ཏེ་རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་ཁྱབ་གྲུབ་པ་སྟེ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་ན་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་རྟགས་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་རྟགས་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་གོ་བ་དེ་ཡི་ཚེ་གོ་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་དུ་བ་ལྟ་བུ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བསྒྲུབ་བྱ་མེ་ལྟ་བུ་ནི་མེ་ཙམ་གྱི་སྤྱི་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དེས་ན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྒྲུབ་བྱ་རང་མཚན་གྱི་དོན་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་དུ་ཕྱེས་ནས་ནི་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དུ་བ་ལས་མེ་ཙམ་རྟོགས་ཀྱི་དེ་ཡི་ཁྱད་པར་རྩ་དང་ལོ་མ་ཙན་དན་གྱི་མེ་སོགས་དང་། གསལ་ཞིང་འབར་བའི་རྣམ་པ་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་ཕྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་དུ་བ་ཙམ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དེ་དག་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ཚད་མས་མི་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ ན་རྟགས་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ཙམ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ། བསྒྲུབ་བྱ་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་རྟགས་ལས་ནི་རང་གང་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ཤེས་འདོད་ཞུགས་པ་དེ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་དེར་རྟོགས་པའམ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྗེས་དཔག་དེ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་ཚད་མ་གཞན་མི་སྲིད་དེ། གཞལ་བྱ་རང་ཉིད་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པ་ལ་དེ་རྟོགས་བྱེད་གཞན་ཞིག་ལས་འོས་མེད་ཅིང་། གཞན་གང་ཡང་རུང་བས་མི་བསླུ་བར་རྟོགས་མི་ནུས་པས་རྟགས་ཡང་དག་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ལས་མཐའ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་རིགས་པས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་འཇལ་བྱེད་གཉིས་སུ་ངེས་པ་ནི། ཡུལ་གཞལ་བྱ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་གཞལ་བྱ་གཞན་ཕུང་གསུམ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་འདྲེ་བ་མེད་ཅིང་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་ལ་དེས་ན་གཉིས་མིན་ཀྱང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་ཡུལ་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་དེ་དག་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་དག་ཀྱང་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པར་བཞེད་པ་དང་། གཞལ་བྱ་མངོན་ལྐོག་གཉིས་ཡོད་པར་ནི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ལ་གསུམ་དང་གཅིག་གི་གྲངས་སུ་འདོད་པ་ནི་རྣམ་པར་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཚད་མ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པར་གྲངས་གཞན་དུ་འདོད་པ་དགག་པ་ལ། ཉུང་བ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དགག །གཉིས་ལས་མང་བར་འདོད་པ་དགག །དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་དང་དེ་ཡི་ལན། །དང་པོ། རྒྱང་འཕེན་ པ་ན་རེ། གང་མེད་པ་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་རང་མཚན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ལ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ནི་མངོན་སུམ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པར་འདོད་དོ་ཅེ་ན། གཉིས་པ
Chinese
之所以这样安立，是因为按照它的执著方式，在意义上是存在的缘故。第二，对于不确定量是二的观点进行驳斥，确立确定为二的数量。驳斥由此而来的其他数量的观点。第一，所量是二的道理。由此，能衡量的是二。第一，显现的由现量衡量。隐蔽的由比量衡量。第一，对于所量，凡是具有作为所取境的意义作用，如果该事物存在，则有存在的随行，如果不存在，则有相违的念头，现量是自主执持该自相境的。因为从该事物存在而产生显现，不依赖于符号、努力、标志等其他任何事物。因此，像这样显现的所取境，不依赖于其他理由，而是由现量的智慧自主决定的。第二，对于隐蔽的，能衡量的显示为标志。该标志如何理解的道理。因此，确定这是唯一的衡量。第一，与自相显现的事物不同的任何事物，如果对此进行思考和 辨别者，其现在的感官已经超出了现量的范围，无法通过现量来确定，因此，现在未见，是隐蔽的自性，能够思考其本质的依据，是与所量不同的事物，而不是所量本身，因为是隐蔽的。因此，将理解所量隐蔽的依据称为标志。第二，如果说某种其他事物理解其他事物，那会是怎样的呢？不是任何其他事物都可以，因为会导致一切事物理解一切事物。因此，该标志与具有标志的所证或其自身的基础集合意义相关联，如果三相圆满，那么此时，其他事物标志就能理解所证。那么，它与自身的基础如何关联呢？与想要了解的法有关系，即周遍法成立，与所要证明的法有不有则不生的关系，即随行和反行周遍成立，如果三相圆满，则依靠关联，该标志就能毫不混淆地成立所证。像这样，从三相圆满的标志中理解所证的时候，作为能理解的标志，比如烟，随之而来的是
English
It is established in this way because it exists in meaning according to its mode of clinging. Second, in order to refute the view that valid cognition is not determined as two, establish the definite number of two. Refute the view of other numbers arising from that. First, the way in which the object to be measured is determined as two. From that, the means of measuring is determined as two. First, what is manifest is measured by direct perception. What is hidden is measured by inference. First, for any object to be measured, if it has the power of meaning as an object of apprehension, if that thing exists, there is a following of existence, and if it does not exist, there is a contradictory thought, direct perception is said to be the independent holder of that own-character object. Because the appearance arises from the existence of that thing alone, it does not depend on any other thing such as symbols, effort, marks, and so on. Therefore, the object of apprehension that appears in this way is determined independently by the wisdom of direct perception without relying on other reasons. Second, for the hidden, the means of measuring is shown as a sign. How that sign is understood. Therefore, it is certain that this is the only measure. First, any object other than the own-character that has become manifest, if one thinks and discerns about it, the present senses of that person have gone beyond the scope of direct perception, and because it cannot be determined by direct perception, what is not seen now is the nature of being hidden, the basis for thinking about its essence is something other than the object to be measured, not the object to be measured itself, because it is hidden. Therefore, the basis for understanding the hidden object to be measured is called a sign. Second, if one thing understands another thing, what would that be like? It is not that anything else is possible, because it would lead to everything understanding everything. Therefore, that sign is related to the sign-possessor to be proven or its own basis collection of meanings, and if the three modes are complete, then at that time, the other thing sign will understand the to-be-proven. Then, how is it related to its own basis? It is related to the subject of knowledge, that is, the property of the subject is established, and it is related to the property to be proven by not arising if it does not exist, that is, the pervasion of the following and the reverse is established, if the three modes are complete, then relying on the relationship, that sign will establish the to-be-proven without confusion. In this way, when understanding the to-be-proven from a sign that has the three modes complete, as an understandable sign, such as smoke, what follows is
Chinese
所证如火，仅是了悟火之总相的自性，因此，对于隐蔽的所证自相之义所具有的一切法，加以区分后则无法了悟。例如，从烟只能了悟火，而无法区分其差别，如根、叶、旃檀之火等，以及明亮燃烧的形态和形状等差别。因为仅仅是烟的征象和那些差别的法，无法通过随行和违逆的量来确定。因此，与征象相关联的，不会对自己的所证本身产生迷惑。第三，从作为所证和无则不生的关联之法的征象中，对于已成立为自方之法的有法，想要了解而进入者，对其产生对所证的了悟或认识，这便是比量。因此，对于隐蔽之义的有无、是与非进行论证，则必定是比量，不可能有其他的量。因为所量本身是隐蔽的，除了能了悟它的其他方法之外别无选择。由于任何其他方法都无法不欺骗地了悟，因此依靠正确的征象进行推断之外，没有其他的可能性，这是以理证成立的。第二，确定衡量者为二：在所量之境中，除了显现的和隐蔽的之外，没有其他的第三类所量。因为这两者不会相互混淆，也不可能两者兼具，因此也不可能不是两者。因此，正是由于所量之境确定为二，所以才认为衡量这些境的量也确定为二。而因为见到所量有显现和隐蔽两种，所以认为量有三和一的数目，这是被驳斥的。第二，驳斥不确定量为二，而认为其他数目。驳斥少于二而认为一。驳斥多于二。第一，前派的陈述及其回答。第一， दूरक्षेप者说：不存在的共相等等不是所量，因此，作为所量的事物，唯有自相才是唯一的，因此，量唯有现量一种，我是这样认为的。第二
English
The object to be proven, like fire, is merely the realization of the nature of the general characteristic of fire. Therefore, with respect to all the phenomena that exist in the meaning of the self-characterized object to be proven, which is hidden, it is not possible to realize them after distinguishing them. For example, from smoke, one can only realize fire, but one cannot distinguish its differences, such as fire from roots, leaves, sandalwood, etc., and the differences in the form and shape of bright burning. Because the mere sign of smoke and those different phenomena cannot be determined by the measure of concomitance and contraposition. Therefore, what is related to the sign is not confused with its own object to be proven. Third, from the sign that has become the law of the object to be proven and the relation of non-arising without it, for the subject that has been established as the law of its own side, the arising of the realization or knowledge of the object to be proven for the one who wants to know and enters into it is the measure of inference. Therefore, to prove the existence or non-existence, the truth or falsehood of the hidden meaning is definitely inference, and there is no other measure possible. Because the object to be measured itself is hidden, there is no choice but to have another means of realizing it. Since it is not possible to realize without deception by any other means, there is no other possibility than to infer based on the correct sign, which is established by reason. Second, the determination of the measurer as two: In the realm of the object to be measured, there is no other third kind of object to be measured other than the manifest and the hidden. Because these two do not mix with each other, and it is impossible to have both, therefore it is also impossible not to be both. Therefore, it is precisely because the realm of the object to be measured is determined as two that it is considered that the measures that measure these realms are also determined as two. And because it is seen that there are two kinds of objects to be measured, manifest and hidden, the assertion that there are three and one number of measures is refuted. Second, refuting the assertion that the measure is not determined as two, but that other numbers are asserted. Refuting the assertion that it is less than two and asserting one. Refuting the assertion that it is more than two. First, the statement of the former party and its answer. First, the दूरक्षेप者 says: The non-existent generalities, etc., are not objects to be measured, therefore, as the object to be measured, only the self-character is unique, therefore, the measure is only one, which is direct perception, this is what I think. Second