Tibetan
་བློ་དེ་ཉིད་རྣམ་བཅས་སུ་ཁས་ལེན་ན་ཡང་སྣང་ཡུལ་དེ་མིང་དང་མཚན་མ་ཞེས་པའི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡིན་ལ། དེ་རྣམ་ཤེས་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོར་འདོད་ན་ཐ་དད་པ་ཡིན་པ་ལ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚད་མ་ཅན་མིན་ཏེ། ཡུལ་དེ་ལྡོག་པས་དེ་འཛིན་ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ཀ་བ་ལྟ་བུ་ལོག་ན་ཀ་བ་འཛིན་ པའི་མངོན་སུམ་གྱི་བློ་ལྡོག་པ་ཡིན་པས་ཀ་བ་ནི་རང་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་བྱེད་པར་གྲུབ་ཀྱང་སྤྱི་བློའི་སྣང་ཡུལ་དེ་གང་དུ་མེད་པ་ན་དེའི་བློ་ལྡོག་པ་ནམ་ཡང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ནམ་དམིགས་པ་དེ་ན་དེ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གང་དུ་དེ་དམིགས་མི་རུང་བའི་ཕྱོགས་དང་དུས་མེད་པས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡོག་པ་མེད་པར་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ་བུམ་པ་ཡོད་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་བུམ་པ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡིད་མ་གཏད་པས་དུས་ཀུན་ཏུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་གོ་རིམ་སྔ་ཕྱིར་སྣང་བ་མི་སྲིད་དེ་ཁྲ་བོ་མཐོང་བ་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དམིགས་དགོས་སོ། །དེས་ན་སྤྱི་བློ་ནི་བརྡ་དང་རྩོལ་བ་ལོག་མ་ལོག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ལོག་མ་ལོག་གི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་དོ། །བརྡ་དང་རྩོལ་བ་ནི་ནང་གི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ་དེ་ཡོད་ཀྱང་མིང་མཚན་མའི་ཡུལ་མེད་ན་དེ་བློ་མི་སྐྱེ་བ་དཔེར་ན་བུམ་པས་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་སུ་བུམ་པ་ལ་ཆེད་དུ་ཡིད་གཏད་ཀྱང་བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་མིང་སོགས་དོན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ལོག་ན་ནང་གི་ཡན་ལག་ཚང་ཡང་དེ་བློ་ལྡོག་པར་གྲུབ་ན་ནི་དེ་ཉིད་བློ་དེའི་གཟུང་དོན་ཡིན་པར་འགྲུབ་ཀྱང་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཤེས་ཀུན་དོན་ལྡན་ལ་གནོད་སྟོན། །དོན་ལྡན་རྟོག་པས་གནོད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ། གཟུང་དོན་མིང་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དོན་གཞན་པ་དེ་ལོག་པའམ་མེད་ཀྱང་དེ་བློ་ལྡོག་པར་མ་མཐོང་བ་ཞེས་པ་འདི་མ་གྲུབ་སྟེ། བློ་ལ་ཡུལ་གང་ཡང་མ་ཤར་ན་ནི་ཡུལ་མེད་མོད་ཤར་ཕན་ཆད་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཅོག་ཀུན་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གྲུབ་པས་ན་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་མེད་པའི་བློ་ཞིག་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་ཡུལ་ལ་ མི་ལྟོས་པར་ནང་གི་ཡན་ལག་ཙམ་ལས་བློ་རང་ཉིད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ཞེས་པ་དེ་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་འོ་ཞེ་ན། དེ་འཐད་པ་མིན་ཏེ་རྨི་ལམ་དང་སྐྲ་ཤད་སྣང་བ་སོགས་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་དོན་ཅན་མིན་པར་རྣམ་པ་གཞན་གཟུང་དོན་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་མཐོང་བའི་ཚད་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཡིན་ན་རང་ལས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་དོན་ཅན་དུ་མི་འགྲུབ་བོ། །རྨི་ལམ་སོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྫས་སུ་གྱུར་པ་དེ་བློ་དེའི་གཟུང་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྨི་སོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ་ལྡན་མིན་ལ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་མེད་ཀྱང་རྨི་སོགས་ཀྱི་ཤེས་ཡུལ་དེ་ལ་སྔོ་ལ་སོགས་པ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲའི་སྣང་བ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྣང་ཡུལ་གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་ཆ་ནས་དེར་འདོགས་པ་ལ་རྩོད་པ་མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མ་ཡིན་ཏེ། ཁང་མིག་ཆུང་ངུའི་ནང་དུ་ཉལ་བའི་མིས་ཕྱོགས་ཀྱི་གོ་ས་ཐམས་ཅད་གླང་པོ་ཆེས་གང་བར་རྨིས་ཀྱང་དེས་གཟུགས་ཅན་གཞན་འཇུག་པའི་གོ་མི་འགོག་པས་ན། དེ་འདྲའི་སྣང་བ་དེ་ལ་ཕན་ཚུན་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་རང་མཚན་སྔོ་སོགས་མིན་ཏེ་གཟུགས་རང་མཚན་པ་ལ་མི་ཐོགས་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་ནང་དེར་གླང་པོ་འོངས་པའང་མིན་ལ་ཤེས་པ་ལུས་ལས་ཕྱིར་དོན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དོན་ན་ལུས་ལ་ཤེས་པ་ལྡོག་ནས་ཤི་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིད་ལོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་གཞན་ཐོགས་མེད་དུ་མཐོང་བ་མིན་ཏེ་དེའི་ཡུལ་རུང་བར་གནས་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མཐོང་ བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཆ་གཅིག་ལུས་ལ་གནས་ནས་ཆ་གཅིག་ཕྱིར་ཐོན་པ་མིན་ཏེ་རྒྱུད་གཉིས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་ཡུལ་གཞན་སེམས་ལ་སྣང་པ་གང་ཡང་མིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་རང་འཛིན་ཤེས་པ་སྐྱེད་ནུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡིན་ན། གང་གིས་སྔོ་སོགས་དེ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་བློ་གཏད་པའི་གང་ཟག་གཞན་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པས་ཀྱང་ཅིག་ཤོས་ལྟར་འཛིན་རིགས་ནའང་། དེ་དག་གིས་མི་ཤེས་པ་དེ་ནི་དེ་འདྲའི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་གང་ཟག་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་ཤེས་ཕྱིར་སྣང་བ་དེ་རང་གི་ཤེས་པ་དེར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེད་པའི་གཟུང་དོན་གཞན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་དེས་ནི་མིང་མཚན་མ་སོགས་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པའང་མི་འཐད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་བློ་གཟུང་དོན་ལ་མ་འཁྲུལ་བར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། ཕ་རོལ་པོ་དེ་དག་ན་རེ། གལ་ཏེ་དེ་ནི་གཟུང་དོན་
Chinese
如果承认心识本身具有能知和所知二分，那么显现的对境就是名为“名称”和“表相”的非相应行。如果认为它是有别于识的实物，那么要证明它是他体的，却没有能成立的量。因为对境消失，则执持它的心识也消失的说法并不成立。例如，柱子之类的对境消失时，执持柱子的现量心识也会消失，因此柱子被证明是产生执持它的识的作用者。然而，当普遍概念的显现对境不存在时，它的心识消失的情况也从未被观察到。如果说当观察到它消失时，它就存在，那么由于没有它不能被观察到的时间和方向，因此将会在所有地方都观察到它不消失，就像在存在瓶子的地点观察到瓶子一样。如果因为不专心而不会在所有时间都观察到它，那么对于非常接近地存在于对境中的事物，不可能有先后次第的显现，就像看到杂色一样，必须同时观察到所有事物。因此，普遍概念是跟随符号和努力的消失与否，而不是跟随对境的消失与否。符号和努力是内在的组成部分，即使它们存在，如果没有名称和表相的对境，也不会产生心识。例如，在空无瓶子的方向，即使特意专注于瓶子，也不会产生执持瓶子的现量。同样，如果名称等事物的实物消失，即使内在的组成部分齐全，如果能成立那个心识消失，那么它本身就会成立为那个心识的所取义，但这种情况是不可能的。 第二，破斥一切识皆有对境的观点，并说明有对境的分别念如何被破斥。 首先，说所取义，即名称等事物的其他实物，即使消失或不存在，也不会看到那个心识消失，这个说法是不成立的。因为如果心识中没有显现任何对境，那么可以说没有对境。然而，一旦显现，所有的识都具有所取义，因此唯一能成立的是存在对境。因此，永远不会成立没有有别于识的对境的心识，所以说心识不依赖于对境，仅仅从内在的组成部分就能显现为对境的形象，这个说法是不成立的。这种说法是不合理的，因为梦境和毛发幻觉等并非具有有别于识的所取义，而是被视为仅仅是没有所取义的识。
English
Even if one admits that consciousness itself has aspects of subject and object, the appearing object is a non-associated compositional factor called "name" and "sign." If one considers it to be a real entity that is distinct from consciousness, then there is no valid cognition to prove that it is distinct. This is because the claim that when the object disappears, the apprehension of it also disappears is not established. For example, when an object like a pillar disappears, the direct consciousness that apprehends the pillar disappears, so the pillar is proven to be the cause that generates the consciousness that apprehends it. However, when the appearing object of a general concept is nowhere to be found, the disappearance of its consciousness is never observed. If it is said that when it is observed to disappear, it exists, then since there is no direction or time in which it cannot be observed, it will be observed to be non-disappearing everywhere, just as a vase is observed in a place where a vase exists. If it is said that it will not be observed at all times because one is not paying attention, then for something that is very close to being an object, it is impossible for appearances to occur in a sequential order, just as when seeing a mottled object, everything must be observed simultaneously. Therefore, general concepts follow the disappearance or non-disappearance of symbols and effort, but do not follow the disappearance or non-disappearance of the object. Symbols and effort are internal components, and even if they exist, if there is no object of name and sign, consciousness will not arise. For example, in a direction empty of a vase, even if one intentionally focuses on the vase, direct perception of apprehending the vase will not arise. Similarly, if the real entity of things like names disappears, even if the internal components are complete, if it can be established that that consciousness disappears, then it itself will be established as the apprehended object of that consciousness, but such a thing is impossible. Second, refuting the view that all consciousnesses have objects, and explaining how conceptual thought with objects is refuted. First, the statement that the apprehended object, i.e., the other real entity of things like names, even if it disappears or does not exist, one does not see that consciousness disappear, is not established. This is because if no object appears in consciousness, then it can be said that there is no object. However, once it appears, all consciousnesses have apprehended objects, so it is only established that there is an object. Therefore, a consciousness without an object that is distinct from consciousness will never be established, so the statement that consciousness does not depend on an object, but merely arises in the form of an object from internal components alone, is not established. This statement is unreasonable, because dreams and the appearance of hair-nets, etc., are not things that have apprehended objects distinct from consciousness, but are seen as merely consciousness without apprehended objects.
Chinese
如果这样理解，就不能成立与自心相异的所取境。如果认为梦境等的意识并非没有与意识相异的所取境，而是转变为非相应的行之实体，那就是该意识的所取境，那么，梦境等的意识也不是从非相应行中产生的，因为非相应行中没有显现为色法，但梦境等的意识对象中，有显现为蓝色等颜色和形状的相状。如果认为那样的显现是法处所摄之色，那么，从显现的对境显现为色法的角度安立为彼，对此没有争论，但说是与意识相异的色法，则稍微不合理，因为睡在小房间里的人梦见所有方位的空间都被大象充满，但这并不能阻止其他有色法进入，因此，那样的显现是互相无碍的，所以不是色法的自相蓝色等，因为色法的自相不可能无碍。因此，那里并非真的有大象到来，也不是意识从身体出去，如果那样，则会因为意识离开身体而死亡。依靠睡眠的力量无碍地见到其他地方是不可能的，因为如果那样，其他人也应该能看到那个适宜的处所。 意识不是一部分留在身体里，一部分出去，因为那样会变成两个相续。因此，除了心的显现之外，没有任何其他的境在心中显现。此外，如果它是能够产生自证意识的实物，那么，以任何蓝色等作为所缘境，专注的其他人也应该像前者一样能认知，但那些人却无法认知，因为只有显现那样相状的人自己才能认知，所以显现只是在自己的意识中显现，除此之外，没有产生该意识的所取境。该理路也说明了认为名称、概念等存在于与意识相异的境中也是不合理的。第二，询问眼、耳等识不迷惑于所取境，认为其本身具有所取境，是基于什么理由这样认为的呢？对方回答说：如果那是所取境
English
If it is understood in this way, it cannot be established as an object of apprehension that is different from oneself. If it is thought that the consciousness of dreams, etc., is not without an object of apprehension that is different from consciousness, but rather that it has become a substance of non-associated formations, then that is the object of apprehension of that consciousness, then the consciousness of dreams, etc., is not produced from non-associated formations either, because there is no appearance of form in non-associated formations, but in the object of consciousness of dreams, etc., there is an appearance of aspects of color and shape such as blue, etc. If it is thought that such an appearance is a form included in the sphere of dharmas, then from the point of view of the object of appearance appearing as form, there is no dispute in establishing it as such, but to say that it is a form different from consciousness is slightly unreasonable, because even if a person sleeping in a small room dreams that all directions of space are filled with elephants, this does not prevent other forms from entering, therefore, such appearances are mutually unobstructed, so they are not the self-character of form, such as blue, etc., because it is impossible for the self-character of form to be unobstructed. Therefore, it is not the case that an elephant actually came there, nor that consciousness went out from the body, for if that were the case, it would follow that one would die because consciousness left the body. It is impossible to see other places unobstructed by the power of sleep, because if that were the case, others should also be able to see that suitable place. Consciousness does not remain partly in the body and partly go out, because that would result in two streams of consciousness. Therefore, apart from the appearance of the mind, no other object appears in the mind. Furthermore, if it is a real thing that can generate self-cognizing consciousness, then whoever focuses on any blue, etc., as the object of focus, others who are in a suitable place should also be able to cognize it like the former, but those people cannot cognize it, because only the person in whom such an aspect appears can cognize it, so the appearance is only an appearance in one's own consciousness, and apart from that, there is no other object of apprehension that generates that consciousness. That reasoning also explains that it is unreasonable to think that names, concepts, etc., exist in an object that is different from consciousness. Second, when asked what reason there is for thinking that the consciousness of the eye, ear, etc., is not mistaken about the object of apprehension and that it itself possesses the object of apprehension, the opponents reply: If that is the object of apprehension