Tibetan
། སྤྱི་ནི་དངོས་མེད་རིགས་པས་བསྒྲུབ། །བཟློག་པ་རང་མཚན་དངོས་པོར་བཤད། །དང་པོ་ལ། རིགས་པ་རྣམ་བདུན་བསྟན་པ་དང་། །དེ་ཕྱིར་དངོས་མེད་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པ་དང་། །གཅིག་དང་གཞན་དུ་མེད་པ་དང་། །དོན་མེད་པ་དང་ ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར། མཚུངས་པར་བསྒྲུབ། །ཐུན་མོང་རྗེས་འགྲོའི་སྤྱི་ཉིད་ཡིན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དང་། །བརྡ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པ་དང་། །ཡན་གར་མི་སྣང་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ། །དང་པོ་ལ། རིགས་པ་དངོས་དང་དེ་ལན་དགག །དང་པོ། སྤྱི་མཚན་ནི་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དངོས་པོ་རང་མཚན་པ་གང་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །དེ་དངོས་པོ་རང་མཚན་པ་ཡིན་ཀྱང་ཅི་འགལ་སྙམ་ན། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དབང་པོ་སོགས་མེད་པར་ཡང་བུམ་པའི་རང་མཚན་རྟོགས་ཟིན་པས་ན་དབང་སོགས་དགོས་མེད་དུ་ཐལ་ན་ཡང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་དབང་ཡུལ་སོགས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲས་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་སྤྱི་དེ་སྒྲ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དབང་ཡུལ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་མཚན་དངོས་རྟོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྒྲའི་ཡུལ་ལ་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། བརྗོད་བྱ་མིང་སོགས་དངོས་ཡིན་དགག །སྤྱི་རྐྱང་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དགག །རང་མཚན་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པ་དགག །དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་དང་དེ་འགོག་པའོ། །དང་པོ། སྤྱི་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་དེས་བསྐྱེད་པའི་དོན་བྱེད་པ་ཡོད་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེ་འདོད་ནི། ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་མེད་པ་མི་སྲིད་ལ་ཡུལ་དེས་ཤེས་པ་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་འཛིན་ལའང་དེ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་དོན་རང་རྐྱ་བ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་པས་དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་གྱི། དང་པོ། མང་པོས་བཀུར་བའི་སྡེ་པ་དག་ན་རེ། སྒྲས་བརྗོད་བྱ་ནི་མིང་དང་སོགས་ཁོངས་ནས་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། མིང་ཞེས་པ་བརྡའ་དང་མཚན་མ་ ཞེས་པ་ལྟོ་ལྡིར་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། དེ་གཉིས་ནི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྫས་ཡིན་ལ་སྒྲས་བརྗོད་བྱའང་དེ་ཡིན་ཏེ་མིང་རང་མཚན་དངོས་སུ་བརྗོད་ནས་དེ་ལས་མཚན་མ་ལ་འཇུག་དེ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་དབང་པོ་སོགས་འབྲས་བུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མིང་ཞེས་པའི་རྫས་དེ་འཆད་པོ་དང་ཉན་པོ་ཡི་བློ་དང་འབྲེལ་བ་ཞིག་ཡིན་ནམ། བརྗོད་བྱ་དོན་རང་མཚན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཅན་ཞི
Chinese
总的来说，是通过非实有推理来确立。相反，则被解释为自相实有。首先，要展示七种推理方式，因此才能成立非实有。首先，声音是所表达之物，既非一也非异，并且是无意义的， 从第401页到第500页。 同样地进行确立。是共同随行之总性。作为结果本身是不合理的，并且是依赖于符号的，以及通过无法显现的征相来确立。首先，驳斥推理本身及其回答。首先，总相是声音的实际所表达之物，因此它没有任何自相实有的事物。即使它是自相实有的事物，又有什么相违呢？如果认为从“瓶子”这个声音中，即使没有感官等，也已经领悟了瓶子的自相，那么感官等就成了不必要的，但事实并非如此，因为感官境等本身就具有结果。因此，虽然声音所表达的实际总相是依赖于声音而被领悟的，但由于存在依赖于感官境等而领悟自相实有的情况，所以在声音的境上没有任何能够独立存在的实有。第二，驳斥所表达之物是名称等实有。驳斥仅仅是总性的实有。驳斥自相是隐蔽的。首先，陈述前述观点并驳斥它。首先，那些认为总相的执著识具有由该境所产生的功用的人们的意图是：识不可能没有境，并且境产生了这个识，因此总相的执著也具有产生它的意念的感官所取的境的自立之义，因此为了驳斥它，分为三点。首先，许多受尊敬的部派说：声音所表达的是名称以及等等之中的相，名称是指符号，而相 是指肚子胀大等等的形态。这两者是无有相应之行之物，并且声音所表达的也是它，因为名称是自相实有地被表达，然后从它进入到相，再从它进入到事物，所以不会没有感官等的结果，并且声音所表达的也不会不是实有，如果这样认为。那么，名称的这个事物是与讲述者和听者的心识相关的吗？还是与所表达的事物自相和随之相关呢？
English
In general, it is established through the reasoning of non-existence. Conversely, it is explained as self-characterized existence. First, to show the seven types of reasoning, and therefore the establishment of non-existence. First, that sound is the object to be expressed, and that it is neither one nor different, and that it is meaningless, From page 401 to 500. Similarly established. It is the generality of common concomitance. It is not reasonable as the result itself, and it is dependent on symbols, and established by signs that are invisible. First, refute the reasoning itself and its answer. First, the general characteristic is the actual object of expression of sound, therefore it does not have any self-characterized existence. If it is a self-characterized existence, what is the contradiction? If it is thought that from the sound "vase," even without the senses, the self-character of the vase has already been understood, then the senses etc. become unnecessary, but this is not the case, because the sense objects etc. themselves have results. Therefore, although the actual general object of expression of sound is understood by relying on sound, since there is a situation where self-characterized existence is understood by relying on sense objects etc., there is no existence that can independently exist in the realm of sound. Second, refute that the object of expression is name etc. existence. Refute that mere generality is existence. Refute that self-character is hidden. First, state the previous view and refute it. First, the intention of those who believe that the cognition of generality has the function of being produced by that object is: it is impossible for cognition to be without an object, and that object produces that cognition, therefore the cognition of generality also has the self-sufficient meaning of the object taken by the mind's sense that produces it, therefore, to refute it, divide it into three points. First, many respected sects say: what is expressed by sound is name and the sign among others, name refers to symbol, and sign refers to the form of a swollen belly etc. These two are non-associated compositional things, and what is expressed by sound is also it, because the name is expressed as self-characterized existence, and then from it enters into the sign, and then from it enters into the thing, so there will be no lack of results such as senses, and what is expressed by sound will not be non-existence, if you think so. Then, is the substance of the name related to the mind of the speaker and the listener? Or is it related to the self-character of the object to be expressed and what follows it?
Tibetan
ག་ཡིན་ནམ། མིང་སོགས་དེ་བློ་དང་ཡུལ་གང་དང་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ཞེས་དྲི་བ་མཛད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བློ་དང་འབྲེལ་བའི་མིང་དངོས་དགག །འབྲེལ་བ་མེད་པའི་མིང་སོགས་དགག །དོན་དང་འབྲེལ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཐལ་བ་བརྗོད་དང་སྐྱོན་སྤོང་དགག །དང་པོ། བློ་དང་འབྲེལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་བློ་དང་འབྲེལ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཙམ་བརྗོད་པར་འགྱུར་གྱི་དེས་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་དོན་གཞན་ལ་གོ་ཞིང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ལན་དགག་རང་ལ་མི་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་དེ་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། མིང་སོགས་ལྡན་མིན་དེ་དང་དོན་རང་མཚན་གཉིས་ཚུལ་འདྲ་བ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ལས་སྐྱེས་བུས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདྲ་བ་ལ་འཁྲུལ་ན་རེས་འགའ་འཁྲུལ་གྱི་དུས་ཀུན་དང་ཡུལ་ཀུན་ལ་ཁྱད་མེད་པར་འཁྲུལ་བ་མིན་ཏེ་དབང་ཡུལ་གྱི་དོན་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཐ་དད་དུ་དམིགས་ནས་རེས་འགའ་མ་འཁྲུལ་བའང་སྲིད་དགོས་ན། སྒྲས་བརྗོད་བྱ་རང་མཚན་དང་གཅིག་ཏུ་ནམ་ཡང་ཞེན་པ་སྐྱེ་བ་ལ་རེས་འགའ་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་དངོས་སུ་གྱུར་པའི་མིང་སོགས་དེ་བརྗོད་པར་མཐོང་བ་ མེད་པས་གནོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། རྣམ་བཅས་པ་ལ་དེ་མི་མཚུངས། །མིང་སོགས་རྣམ་བཅས་ཀྱང་མི་འཐད། །དང་པོ། སྒྲས་བརྗོད་བྱ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ལ་འདོད་པ་ལའང་སྐྱོན་དེ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ་སྐྱོན་དེ་མཚུངས་པར་འཇུག་པ་མིན་ཏེ། སོ་སོར་འདྲ་བར་མཐོང་ནས་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་འདྲའི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བློས་བུམ་པ་རང་མཚན་ཉིད་དམིགས་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་ནས་རྟོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་བས་ན་རྟོག་པ་ཡིན་ཕན་ཆད་ཡུལ་རང་མཚན་དང་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་པས་རེས་འགའ་མ་འཁྲུལ་ནས་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པ་མེད་ལ། གཞན་རྣམ་མེད་པའི་ལུགས་ལ་དེ་མེད་དེ། དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡི་བློ་ནི་ཁས་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡུལ་ལྟར་ཤར་བའི་བློ་རྣམ་བརྗོད་བྱ་མིན་པར་རང་མཚན་གོ་བའི་མིང་སོགས་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེ་བརྗོད་པས་གཞན་ལ་དུས་ཀུན་འཁྲུལ་བ་མི་འཐད་དེ། གཉིས་ཀ་ཆོས་ཐ་དད་པར་ཡོད་པ་རེ་རེ་ཡིན་པས་མཚེ་མ་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་རེས་འགའ་ནོར་ཡང་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ནོར་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལན་འགོག་པའོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་མིང་སོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྤྱི་འཛིན་གྱི
Chinese
是什么呢？提问说名称等是与心和境任何都不相关联的。第二，遮破与心相关的名称实事；遮破不相关的名称等；遮破与意义相关联的。第一，遮破说出过失和避免过失。第一，如果是与心相关的，就会仅仅说出与心相关的实事，不会由此理解并涉及不相关的其他意义。第二，回答遮破与自身不相似。第一，如果声音所表达的事物涉及意义，那么由于名称等具有与意义自相相似的理由，人会错误地认为它们是一体的而涉及，如果这样说。如果对相似之处产生错觉，那么有时会产生错觉，但并非在所有时间和所有地点都无差别地产生错觉，因为感官对象的意义是不同的，如果能够区分出不同，有时也可能不会产生错觉。因此，对于声音所表达的自相，永远产生执着，有时会看到声音所表达的真正变成了名称等，这会造成损害。第二，对于有相者来说，这不相似；名称等有相也不合理。第一，如果认为声音所表达的是认识的相，那么也会有同样的过失，如果这样说。认为认识的相是所表达的，不会有同样的过失，因为不是因为看到各自相似而产生错觉，而是因为产生像境瓶等相的心的缘故，心就像指向瓶子自相一样，因为自性分别念会产生错觉，所以只要是分别念，就会将境自相和显现视为一体，因此不会有时不产生错觉而不涉及境。另外，对于无相宗来说，这不存在，因为他们不承认显现为外境意义的心的缘故。因此，即使有理解自相的名称等，但并非境一样显现的心是所表达的，通过说出它，在任何时候都会让其他人产生错觉是不合理的，因为两者是各自不同的法，就像双胞胎一样，即使有时会认错两个人，但在任何时间和地点都不可能认错。第二，真实和对此的回答遮破。第一，如果名称等是体验的共同执
English
What is it? The question is whether names, etc., are not related to mind or objects. Second, refute names that are related to the mind; refute names that are not related; refute what is related to meaning. First, refute stating faults and avoiding faults. First, if it is related to the mind, it will only express the object related to the mind, and it will not understand and involve other unrelated meanings. Second, the answer refutes that it is not similar to itself. First, if the object expressed by sound involves meaning, then because names, etc., have the reason of being similar to the meaning of self-character, people will mistakenly think that they are one and involve it. If you say so. If you have an illusion about the similarity, then sometimes you will have an illusion, but it is not that you will have an illusion without difference at all times and places, because the meaning of the sensory objects is different. If you can distinguish the differences, sometimes you may not have an illusion. Therefore, for the self-character expressed by sound, attachment is always generated, and sometimes it is seen that the real thing expressed by sound becomes names, etc., which will cause harm. Second, for those with aspects, this is not similar; it is also unreasonable for names, etc., to have aspects. First, if you think that the sound expresses the appearance of knowledge, then there will be the same fault. If you think that the appearance of knowledge is what is expressed, there will not be the same fault, because it is not because you see each other as similar that you have an illusion, but because of the mind that produces the appearance of objects such as vases, etc., the mind is like pointing to the self-character of the vase, because the self-nature discrimination will produce an illusion, so as long as it is discrimination, it will regard the self-character of the object and the appearance as one, so there will be times when it does not produce an illusion and does not involve the object. In addition, for the aspectless school, this does not exist, because they do not admit the mind that appears as the meaning of the external environment. Therefore, even if there are names, etc., that understand the self-character, it is not the mind that appears like an object that is expressed. It is unreasonable to make others have illusions at any time by saying it, because the two are each different dharmas, just like twins, even if they sometimes mistake two people, it is impossible to mistake them at any time and place. Second, the truth and the answer to this refute. First, if names, etc., are the common holding of experience