Tibetan
ག་གི་བློ་སྐྱེད་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་དགོས་ནའང་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་སྲིད་པ་མིན་ནོ། །འདི་ནི་མི་མཐུན་པའི་དཔེའོ། །དེས་ན་ཡུལ་མེད་ཀྱང་རྟོག་པ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ལས་ཡུལ་ལྟར་སྣང་བའི་བློ་ཉིད་འབྱུང་གི་དེ་ཡུལ་སྤྱི་སོགས་ཡོད་པ་ལ་གཏན་ལྟོས་དགོས་པ་མིན་ནོ། །སྤྱི་མཚན་དོན་བྱེད་མིན་པར་བསྟན་པ་དེས་ནི་མིང་གི་བརྡ་དང་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྩོལ་བ་ཙམ་དང་སོགས་ཁོངས་ནས་སྔ་མའི་དོན་མཐུན་གྱི་ཡིད་བྱེད་གང་ཞིག་ནང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གམ་རྒྱུ་ཡི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཙམ་ལས་དོན་ཡོད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་གྱེན་དུ་འདེགས་པ་དང་འཇོག་པ་སོགས་ལས་དང་། སྤྱི་དང་ནི་གྲངས་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་གཞན་གཞན་མིན་སོགས་ཀྱི་བློ་ཡང་ནི་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་གྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་མིན་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་བུམ་པ་ཇེ་མཐོར་འདེགས་པ་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་རྒྱུན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་གི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་ལ་བུམ་པ་འདེགས་ཞེས་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་བུམ་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་འདེགས་པའི་ལས་ཞེས་པ་ཅི་ཡང་དོན་དུ་མི་གྲུབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྱི་ཡང་དོན་ལ་མ་གྲུབ་ལ། གྲངས་ཀྱང་རྫས་ལ་གཞན་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་བཏགས་པ་སྟེ་སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ། དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན། སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་གཉིས་རྨི་ལམ་སོགས་ཀྱང་དེར་ཐལ་ཏེ་དོན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྲ་ཤད་སོགས་ནི་སྤྱི་མཚན་མིན་ཏེ་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཙམ་ལས་དོན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པ་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གསལ་བར་སྣང་ བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་མི་བྱེད་ན་ཡང་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། འོ་ན་དངོས་མེད་འཛིན་པའི་རྟོག་ཡུལ་ཀྱང་སྤྱི་མཚན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དངོས་མེད་ལ་དོན་གང་ཡང་མེད་པས་སོ་ཟེར་ན། དངོས་མེད་ལ་དོན་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང་བློ་དེར་ཞེན་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་ཚད་མས་དགག་བྱ་དེ་མེད་པར་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་བྱར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལ་སྤྱི་མཚན་མིན་པའི་ཉེས་པ་དག་ཏུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་སྐྲ་ཤད་སོགས་ཀྱང་ཤེས་བྱར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་བྱར་འཛིན་པ་དང་དེ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི
Chinese
无论如何都需要像产生智慧那样，但那种情况是不可能的。这是一个不一致的例子。因此，即使没有境，也只是从串习的习气中产生像境一样显现的智慧，而不是必须完全依赖于境、总相等存在。通过指出总相不具有作用，仅仅是名称的表达和意念的努力，以及从“等等”中，先前意义相符的意念，作为内在分别念的心的造作的支分或原因的跟随，除此之外，不需要有实义。例如，将瓶子向上举起和放下等行为，以及总、数和区分不同等概念，也被解释为不是以外在实义成立的境。例如，像逐渐抬高瓶子一样，对于具有不同境的刹那差别显而易见地见到，只是通过心识假立“抬瓶子”，而从瓶子之外成立抬高的行为，实际上什么也无法成立。同样，总相在实义上也不成立，数也是通过对事物进行他者排除的方式而安立的，如先前详细解释的那样。第二，驳斥与实物的争论。第一，如果不能起作用是总相的特征，那么毛发、二月、梦境等也应属于总相，因为它们不起作用。回答：毛发等不是总相的特征，因为它们只是不存在的清晰显现，并且认识到它们没有作用，因此对它们的实义执着，不具备分别念的显现境的任何特征，因为它们只是清晰显现而已，即使不起作用，也不会变成总相。第二，如果这样，那么执着于非实物的分别念的境也不是总相，因为对它没有实义的执着，因为非实物没有任何作用。回答：即使非实物没有作用，心识也不会不执着于它，因为名言量通过否定所破的方式来认知所知，因此显现为非实物本身，不会陷入不是总相的过失。如果这样，那么毛发等也因为认知所知，即以在无分别念的境中清晰显现的方式认知所知，并且将其作为境
English
Even if it is necessary to be like the arising of wisdom, such a thing is not possible. This is an inconsistent example. Therefore, even without an object, the mind itself, which appears as an object, arises from the habitual imprints of familiarity with conceptualization, but it is not absolutely necessary to rely on the existence of objects, universals, etc. By pointing out that universals do not perform a function, it is merely the expression of names and the effort of ideation, and from the category of "etc.," whatever prior ideation is in accordance with the meaning, as a branch or cause of the mental activity of the mind that internally conceptualizes, it merely follows, and therefore there is no need for an existing entity. For example, the actions of lifting and lowering a vase, and the concepts of universal, number, and differentiation, which are not different, are also explained as not being objects that are established as external entities. For example, like gradually lifting a vase, even the momentary differences of seeing clearly the differences of objects with different objects, it is only by mentally fabricating "lifting the vase" that the action of lifting, which is different from the vase, cannot be established as anything in reality. Similarly, the universal is not established in reality, and number is also attributed to substances by way of excluding others, as explained in detail earlier. Second, refuting the argument with entities. First, if the inability to perform a function is the characteristic of a universal, then hair, double moons, dreams, etc., would also be included, because they do not perform a function. Answer: Hair, etc., are not characteristics of universals, because they are merely clear appearances of non-existence, and because it is realized that they have no function, therefore, attachment to their reality does not have any of the characteristics of the appearing object of conceptualization, because they are merely clear appearances, and even if they do not perform a function, they will not become universals. Second, if that is the case, then the object of conceptualization that grasps non-entities will also not become a universal, because there is no attachment to reality in it, because non-entities have no function whatsoever. Answer: Even if non-entities have no function, the mind will not fail to be attached to it, because conventional valid cognition grasps the knowable by way of negating the object to be negated as non-existent, therefore, appearing as the non-entity itself, it will not fall into the fault of not being a universal. If that is the case, then hair, etc., are also knowable because they grasp the knowable, that is, by way of appearing clearly in the object of non-conceptualization, and making it an object
Tibetan
་རྟོག་པས་ཀྱང་ཤེས་བྱར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ཡང་སྣང་བ་ཙམ་ནི་ཤེས་བྱར་འཛིན་པ་དེ་ལྟའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ནི་བཀག་པ་མེད་དོ། །འོ་ན་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པའང་སྤྱི་མཚན་དང་རང་མཚན་གཉིས་ཀ་ཡིན་པས་ཚད་མས་གཞལ་བྱ་གསུམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྟོག་མེད་ལ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་ཉིད་དེར་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོའི་དོན་ཉིད་དུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་རང་མཚན་ཡིན་ཞིང་། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བྱའི་རྟོག་པའི་བློ་དག་ནི་སྐྲར་སྣང་ལ་སོགས་པ་དེའི་སྤྱི་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། སྐྲར་སྣང་བ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་ལས་སྣང་བ་ལྟར་དོན་སྐྲ་ཤད་ཉིད་ཀྱི་རང་མཚན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐྲ་ཤད་ཉིད་གཞལ་བྱ་ཕུང་གསུམ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ལ། དེར་སྣང་བ་ནི་རྟོག་མེད་ཀྱི་བློ་དང་། དེ་མེད་པར་རྟོག་པ་སོགས་ནི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་བློ་ཙམ་མོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་སྣང་ བའི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་སྤྱི་མཚན་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོའི་དོན་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཡང་རང་མཚན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ན་གཞལ་བྱ་གཉིས་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་སྣང་བརྟག་ཕྱེས་ནས་རྟོག་ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ནང་བློ་ཡི་རྫས་སམ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གང་ཡིན་དཔྱད་ན། ནང་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་གནས་པས་ན་རང་མཚན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བས་གནོད་པ་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྤྱི་མཚན་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཞེས་པའི་གཞལ་བྱ་དེ་གཏན་ནས་མི་འགྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་འདྲའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ན་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྟོག་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་དེ་ཡུལ་ཅན་བློ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་དེའི་ངོར་དེ་ལ་སྤྱི་མཚན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་རྣམ་དེ་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་དབང་གིས་དོན་གྱི་སྤྱི༷་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱས་པ་སྟེ། དོན་རང་མཚན་ཀུན་ལ་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་མཚུངས་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་བསམ་པའི་དབང་གིས་སྤྱིར་བཏགས་པ་དང་། དེ་ཡི་རྩ་བའང་ཞེན་ཡུལ་གྱི་དོན་དེ་དེ་མིན་ལས་ལྡོག་པ་གཞན་སེལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བཞག་པ་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སྤྱི་མཚན་རང་མཚན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ། སྤྱི་ཡི་ཁྱད་ཆོས་དངོས་སུ་བསྟན། །དེ་ལྡན་སྤྱི་ཡི་དབྱེ་བ་བཤད། །དང་པོ་ལ
Chinese
如果认为，因为分别念也执持为所知。那么，头发等仅仅是显现，作为被执持为所知的对境，这并没有被遮止。如果说，头发等也是共相和自相两者，因此会变成量所衡量之境的第三者。对于无分别念来说，清晰显现的本身，即使没有外境，也只是显现为知识，因为变成了知识自性的意义，所以是自相。头发等，是指分别念的智慧，是头发显现等的总体的行境。除了有头发显现之外，如同显现一样，实际上头发本身的自相一点也没有。因此，头发本身不会变成所量之境的第三者。在那里显现的是无分别念的智慧，没有它而进行分别等，仅仅是有分别念的智慧。如果这样，在执持瓶子的分别念中显现的瓶子，如果共相是知识自性的意义，那么也会变成自相，因此无法成立所量之境的二者。如果对那个显现进行辨别分析，考察分别念的对境本身的自性，是内在智慧的实体还是外在的对境，因为安住在内在知识的自性中，所以承许它是自相，因此不会有任何过失。如果说，共相不能起作用，那么所量之境就完全无法成立，会有这样的过失吗？不是有这样的过失，在进行名言辨析的时候，在执着于显现考察为一体的情况下，分别念的对境的显现，与有境的智慧相异，执着于对境的自性，在那样的角度上，才将它安立为共相。如何将知识的形象虚假地安立为外境自性的形象，并且由于特别执着，而称之为境的总相呢？因为对于所有境的自相，也同样执持为仅仅是它的自性，同样随之而行，所以是由于思考而假立为总相。并且，它的根本也依赖于所执着之境的那个与非那个相违的异体遮遣，因此那样安立是合理的。第二，共相和自相的差别。真实显示共相的特点。说明具有它的共相的分类。第一
English
If it is thought that even conceptual thought holds it as knowable. Then, the mere appearance of things like hair, etc., as objects held as knowable, is not prohibited. If it is said that hair, etc., are both general characteristics and specific characteristics, therefore they will become the third object to be measured by valid cognition. For non-conceptual cognition, the very clear appearance is the essence of cognition appearing there, even without an external object, so it is a specific characteristic. The discriminating mind that says 'hair, etc.' is the object of the generality of the appearance of hair, etc. There is only the appearance of hair, and there is not even a little of the specific characteristic of the hair itself as it appears. Therefore, hair itself does not become the third object to be measured. What appears there is the mind of non-conceptualization, and conceptualization without it is just the mind of conceptualization. If this is the case, if the general characteristic, such as the vase appearing in the conceptualization of holding the vase, is the meaning of the essence of knowledge, then it will also become a specific characteristic, so the two objects to be measured will not be established. If that appearance is analyzed and examined, and the nature of the object of thought itself is examined, whether it is the substance of the inner mind or the external object, it is not harmful because it is admitted that it is a specific characteristic because it abides in the nature of inner knowledge. If it is said that the object to be measured, which is said to be incapable of performing the function of the general characteristic, will not be established at all, will there be such a fault? There is no such fault, because in the context of analyzing terms, the appearance of the object of thought is considered to be the nature of the object, which is different from the mind of the object, and it is established as a general characteristic in that respect. How is the image of knowledge falsely established as the image of the nature of an external object, and because of special attachment, it is called the general characteristic of the object? Because for all the specific characteristics of the object, it is also held to be only its nature, and it follows in the same way, so it is nominally established as a generality due to thought. And its root also depends on the exclusion of the other, which is contrary to the object of attachment, so it is reasonable to establish it in that way. Second, the difference between general characteristics and specific characteristics. The characteristics of the general are actually shown. Explain the classification of the general that has it. First