Tibetan
་ཕྱིར་རང་གིས་སྔར་མྱོང་བ་དྲན་པ་ན་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་གཞན་གྱིས་དྲན་པར་ཐལ་བ་དང་། ལས་བྱེད་པ་པོ་ཞིག་པས་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཆུད་ཟ་བ་དང་། སོགས་ཁོངས་ནས་སྔར་མཐོང་བ་ཕྱིས་ངོ་ཤེས་པ་ན་མ་མཐོང་བ་གཞན་མཐོང་མ་མྱོང་བ་གཞན་གྱིས་རྒྱུ་མེད་དུ་ངོ་ཤེས་པར་ཐལ་བ་སོགས་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་གཅིག་རང་དབང་བའི་སྐྱེས་བུ་འགའི་ཡང་དྲན་པ་མེད་པར་འདོད་ལན་དོན་མཐུན་ཐེབས་པའི་ཕྱིར། རྟག་བདག་ལ་དྲན་སོགས་མི་སྲིད་པ་དེས་ན་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བློ་ཡི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་ཕྱིས་དྲན་པ་འབྱུང་སྟེ་བདག་མེད་པའི་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པའི་རྒྱུན་ཙམ་ལས་དེ་ལྟར་དྲན་དང་མྱོང་དང་ངོ་ཤེས་པ་སོགས་འབྱུང་རིགས་ཀྱི་གཞན་དུ་དེ་ལྟར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། རང་ལུགས་གནས་ཚུལ་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་བརྟན་པའམ་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་། ང་དང་ངའིའོ་ཞེས་སུ་འཛིན་པ་སོགས་ ཡང་དག་མིན་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དག་ཏུ་རྨོངས་པས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ནི་ཀུན་ཉོན་ཕྱོགས་ལ་ཡོངས་སུ་སྲེད་ཅིང་ལས་བསགས་པས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། །བདེན་བཞིའི་དེ་ཉིད་ལ་ནི་དེ་དང་འགལ་བའི་དོན་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཅུ་དྲུག་གི་ཆ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྲེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་འཇོམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན། བདེན་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཅན་གྱི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་སྟོང་པ་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སོགས་ལེགས་པར་བསྒོམས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྲེད་པ་དང་དེ་ཡོད་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའམ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སེར་སྣ་སོགས་དང་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་སོགས་འཁོར་བར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཀུན་དང་བཅས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལས་ལུས་ཟད་པས་གྲོལ་བ་དགག་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལན་འགོག་པ་གཉིས། དང་པོ། གཅེར་བུ་པ་ན་རེ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་དང་ལུས་ཟད་པ་ན་གྲོལ་བ་ཡིན་གྱི་ལས་མ་ཟད་ན་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་དེ་ལས་ཉིད་ཤིན་ཏུ་དབང་བཙན་པས་སླར་འཁོར་བར་དབང་མེད་དུ་འཕེན་པ་ཡིན་པས་ན་ལས་དང་ལུས་མ་ཟད་པ་དེ་སྲེད་པ་སྤངས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཅིས་མི་ལེན་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་མ་ཡིན་ཏེ་ལས་དང་ལུས་དག་གནས་པར་གྱུར་ན་ཡང་ལུས་ལེན་པ་དེའི་རྒྱུ་གཅིག་ནི་སྲེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ཚང་བས་ན་ལས་ལུས་སྲེད་པ་སྟེ་རྒྱུ་གསུམ་ཚ
Chinese
因此，如果自己回忆起以前的经历，就会导致他人经历他人回忆；如果行为者消失，他人所为他人享受，就会导致因果关系失效。从这些方面来说，如果以前见过后来才认识，就会导致没见过的人见到，没经历过的人无缘无故地被他人认识。这些对佛教的教义没有损害，因为有些人认为常一自在的人没有记忆，这与事实相符。由于常我不可能有记忆等，因此，从先前体验过的意识的习气觉醒，后来才产生记忆，除了无我的蕴聚、无常的相续之外，不可能有记忆、体验和认识等产生，其他方面也不可能如此。第二，将自宗的真实情况，即四谛，颠倒地执著为稳固或常恒、安乐，以及执著为我与我所等，由于对十六种不正确的方面感到迷惑而妄加执著，从而对烦恼方面产生贪恋，积累业力，因此在轮回中流转。对于四谛的真如，由与此相违背的十六种颠倒之分所产生的贪爱，会被正确的见解所摧毁。如何摧毁呢？对于四谛的真如的相状，如无常、痛苦、无我、空性、因、集起等，善加修习，这就是正确的见解。它能够摧毁由颠倒执著所产生的贪爱，以及如果存在贪爱，由此产生的或随之而来的吝啬等，以及有漏的业等，连同所有将众生抛入轮回的过患。第二，驳斥以业和身体耗尽而解脱的观点，分为正文和驳斥其回答两部分。第一，裸体派说：通过苦行的力量，当业和身体耗尽时，就能获得解脱，如果业没有耗尽，就不可能解脱，因为业本身非常强大，会不由自主地将众生抛入轮回。因此，如果业和身体没有耗尽，即使断除了贪爱，为什么不会再次受生呢？这不对，即使业和身体存在，受生的一个原因是贪爱，由于没有贪爱，因此因不齐全，即业、身体、贪爱这三个因齐全
English
Therefore, if one remembers one's past experiences, it would lead to others experiencing and others remembering; if the actor disappears and others enjoy what others have done, it would lead to the invalidation of cause and effect. From these aspects, if one recognizes something later that one has seen before, it would lead to those who have not seen seeing, and those who have not experienced being recognized by others for no reason. These do not harm the Buddhist teachings, because some people believe that permanent, singular, and independent beings have no memory, which is consistent with the facts. Since permanent selves cannot have memory, etc., memory arises later from the awakening of the habitual imprints of previously experienced consciousness. Apart from the aggregates of no-self and the impermanent continuum, it is impossible for memory, experience, and recognition, etc., to arise in this way, and it is not reasonable in other ways. Second, to perversely impute the true nature of one's own system, the Four Noble Truths, as stable or permanent, blissful, and to grasp at self and what belongs to self, etc., due to being deluded by the sixteen incorrect aspects, one clings to them and becomes attached to the afflicted side, accumulating karma, and thus wandering in samsara. The craving that arises from the sixteen perverted aspects that contradict the suchness of the Four Noble Truths is destroyed by correct view. How is it destroyed? By cultivating well the aspects of the suchness of the Four Noble Truths, such as impermanence, suffering, no-self, emptiness, cause, arising, etc., this is the correct view. It destroys the craving that arises from perverse imputation, and if craving exists, the miserliness, etc., that arises from it or follows it, as well as contaminated karma, along with all the faults that throw beings into samsara. Second, refuting the view that liberation is attained by the exhaustion of karma and the body, divided into the main text and the refutation of its answer. First, the Naked Ascetics say: Through the power of asceticism, liberation is attained when karma and the body are exhausted, and if karma is not exhausted, liberation is impossible, because karma itself is very powerful and will involuntarily throw beings into samsara again. Therefore, if karma and the body are not exhausted, even if craving is abandoned, why would one not take rebirth again? This is not correct, even if karma and the body exist, one cause of taking rebirth is craving, and since there is no craving, the cause is not complete, that is, the three causes of karma, body, and craving are complete.
Tibetan
ང་དགོས་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་འབྱུང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཚང་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ས་བོན་མེད་པར་ཆུ་ལུད་ས་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་ཀྱང་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ལས་དང་ལུས་ཟད་ན་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་མཚུངས་པས་སྲེད་པ་མ་སྤངས་ཀྱང་དཀའ་ ཐུབ་ཁོ་ན་ཐར་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལས་དང་ལུས་དག་ནི་སྤོང་བར་རིགས་པ་མིན་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ལས་ལུས་དེ་དག་རྐྱང་པ་ཟད་པར་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དག་ནི་ཚད་མས་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་མི་ནུས་པ་དང་། དགོས་པ་ཡང་མེད་དེ་སྲེད་པ་སྤངས་ན་ལས་དང་ལུས་ཙམ་ལ་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ལུས་ཁོ་ན་སྤོང་དུ་ཡང་མི་བཏུབ་སྟེ་སྲེད་པ་ནི་ཡོད་ན་ལས་དང་ལུས་སླར་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྔར་ཡོད་སྤངས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ལ་མི་ཕན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅེར་བུ་པའི་སྟོན་པ་འཕེལ་བྱེད་སོགས་ན་རེ། གཉེན་པོ་མི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལས་དང་སྲེད་པ་ཟད་པའི་གཉེན་པོ་དཀའ་ཐུབ་ཡིན་པས་ན་ལས་དང་སྲེད་པ་གཉིས་ཀ་ཟད་པའི་དོན་དུ་དཀའ་ཐུབ་ལ་འབད་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་། སྲེད་པ་ཟད་པའི་ཐབས་ཚུལ་བཞིན་ཤེས་ན་དེ་བསྟེན་པར་རིགས་ཀྱི་ལས་ཟད་པའི་དོན་དུ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ངལ་དུབ་བསྟེན་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་སྲེད་པ་ཟད་མི་ནུས་ལ་སྲེད་པ་མ་ཟད་ན་ལས་ཟད་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་སྲེད་པ་ནི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་ལས་ཟད་ན་དེ་ཡང་འཛད་དོ་ཟེར་ན། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ལས་མཐའ་དག་ཟད་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་མི་ནུས་ཏེ། བཟང་ངན་བདེ་སྡུག་མི་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་དངོས་སུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་ལས་རྣམས་ཀྱང་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ངེས་པར་དཔོག་པ་དེས་ན་སྐྲ་འབལ་བ་དང་ཟས་མི་ཟ་བ་སོགས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སམ་གདུང་བར་གྱུར་བའི་དངོས་པོ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་མི་འཛད་པར་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གདུང་བའི་རྣམ་པ་འགས་དེ་དང་ཆ་འདྲ་བའི་མྱོང་བ་བསྐྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་སྨིན་ཆུང་བའམ་ ཡང་བར་འགྱུར་ན་ཡང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མྱོང་བ་དེ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་ཅན་གྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་མེད་པར་བྱེད་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཅི་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནུས་པ་ཡིས་ལས་གཞན་གྱི་ནུས་པའང་རང་གི་མྱང་བྱ་དེ་དང་འདྲེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་དཀའ་ཐུབ་བསྟེན་པས་སྔོན་གྱི་ལས་ཀུན་ཟད་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དཀའ་
Chinese
我所需要的生是不可能发生的，因为如果因不具足，果就不会产生。例如，没有种子，即使聚集了水、肥料、土地等，也不会生出苗芽。那么，如果苦行使业和身体耗尽，也同样不会再生，因此即使不舍弃贪欲，苦行本身就是解脱之道吗？业和身体不应该舍弃，因为没有能以量成立的对治法来舍弃这些业和身体单纯的耗尽，所以无法知道，也没有必要，因为如果舍弃了贪欲，仅仅业和身体就没有能力成就生。业和身体也不能仅仅舍弃，因为如果贪欲存在，业和身体还会再次产生，所以即使舍弃了以前的，也无益于不取生。裸体派的导师增长等说：不是不知道对治法，而是苦行是业和贪欲耗尽的对治法，因此为了业和贪欲两者都耗尽，而努力于苦行。即使这样，如果如实地知道贪欲耗尽的方法，那就可以依止，但为了业耗尽而依止苦行的劳累是没有意义的，因为无论怎样努力，也无法耗尽贪欲，如果贪欲不耗尽，业耗尽是不可能的。如果说贪欲是由业的力量产生的，所以业耗尽了，它也会耗尽。不能确定苦行使一切业都耗尽，因为实际上看到了好坏、苦乐不同的各种果。由此可以推断，它们的因，业也具有不同的能力，因此，拔头发和不吃饭等苦行的烦恼或痛苦的一种事物，不能使感受各种果的业全部耗尽。因此，苦行的痛苦的某些形态，即使能使产生与它相似的感受的业的果报变得微小或减轻，也不能使与苦行的感受种类不相同的业的果报不被感受。第二，如果苦行的力量使其他业的力量也与自己的感受混合，那么依止苦行就能使以前的一切业都耗尽吗？苦啊。
English
The kind of rebirth I need is impossible because if the cause is not complete, the result will not arise. For example, without a seed, even if water, fertilizer, soil, etc. are gathered, a sprout will not grow. So, if asceticism exhausts karma and the body, it is the same as not being reborn, so even if one does not abandon craving, is asceticism alone the path to liberation? It is not reasonable to abandon karma and the body, because there is no antidote that can be established by valid cognition to abandon the mere exhaustion of those karmas and bodies, so it cannot be known, and there is no need, because if craving is abandoned, karma and the body alone do not have the power to accomplish rebirth. Karma and the body cannot be abandoned alone either, because if craving exists, karma and the body will arise again, so even if the previous ones are abandoned, it is not helpful to not take rebirth. The naked ascetics' teacher, Increase, etc., say: It is not that we do not know the antidote, but that asceticism is the antidote to the exhaustion of karma and craving, so in order for both karma and craving to be exhausted, we strive in asceticism. Even so, if one knows the method of exhausting craving as it is, then it is reasonable to rely on it, but it is meaningless to rely on the hardship of asceticism for the sake of exhausting karma, because no matter how hard one tries, one cannot exhaust craving, and if craving is not exhausted, it is impossible for karma to be exhausted. If it is said that craving arises from the power of karma, so if karma is exhausted, it will also be exhausted. It cannot be determined that asceticism exhausts all karma, because in reality, various fruits of good and bad, happiness and suffering are seen. From this, it can be inferred that their causes, karma, also have different powers, therefore, one thing, such as the afflictions or suffering of asceticism like pulling hair and not eating, cannot exhaust all the karma that will experience various fruits. Therefore, some forms of the suffering of asceticism, even if they can make the result of the karma that produces a similar experience to it small or light, they do not make the result of the karma that is not of the same kind as the experience of asceticism not be experienced. Second, if the power of asceticism makes the power of other karma also mix with its own experience, then can relying on asceticism exhaust all previous karma? Oh, asceticism.