Tibetan
དགག །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་དེ་ཡི་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ། བདག་བསྒོམས་པས་ཀྱང་ཐར་པར་བཤད་ན་བདག་མེད་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་དང་དཀའ་ཐུབ་བསྟེན་པ་སོགས་ཐར་པའི་ལམ་གཞན་ཡང་ཅི་སྟེ་མེད་སྙམ་ན། བདག་མེད་པ་བསྒོམ་པ་མ་གཏོགས་བདག་ཡོད་པར་འཛིན་བཞིན་ཐར་པའི་ལམ་གཞན་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློས་བདག་ཡོད་པར་མཐོང་བའི་རྨོངས་པ་ཅན་དེས་ཡུལ་བདག་དེ་ལ་ནི་ངའོ་ཞེས་རྟག་ཏུ་ཞེན་པར་འགྱུར་ཞིང་ཞེན་པས་ནི་བདག་དེ་བདེ་བ་ལ་ཕྲད་པར་འདོད་ནས་ཡུལ་ལ་སྲེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་སྲེད་པས་བདག་དང་བདག་གི་བའི་ཉེས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་དེ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་ཞིང་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་བས་ཡོངས་སུ་སྲེད་པ་སྐྱེས་ནས། ང་ཡི་ཞེས་བདག་དེའི་བདེ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དམ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་མཐའ་དག་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་པ་དེས་ན་བདག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་སྲིད་པར་འཁོར་བར་འགྱུར་ལ། བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་ཡོད་ན་ནི་འགའ་ཞིག་ལ་གཞན་དུ་ ཤེས་པ་འབྱུང་ཞིང་། བདག་གཞན་གྱི་ཆ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཟུང་བ་ལས་རང་ཕྱོགས་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཆགས་པ་དང་གཞན་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བ་སྐྱེ་ཞིང་ཆགས་སྡང་འདི་དག་དང་ནི་ཡོངས་སུ་འབྲེལ་བ་ལས་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། བདག་གི་ཁོ་ནར་ཆགས་བྲལ་མེད། །ཡོད་ཀྱང་གྲོལ་བདག་དོན་མེད་འགྱུར། །དེས་ན་བདག་འཛིན་སྤང་བར་གདམས། །དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་མཇུག་བསྡུ་གསུམ་དང་པོ། ཆགས་བྲལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་བདག་ཁོ་ན་ལ་ཞེན་གྱི་བདག་གི་བའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་མེད་པས་གྲོལ་བའོ་ཞེ་ན། དེ་མི་སྲིད་དེ། ངེས་པར་བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་ནི་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་། བདག་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དེ་ཉེས་མེད་དུ་ཞེན་པས་ན་དེའི་ངོར་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་ཡོད་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་མ་བཏང་གི་བར་དུ་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། སྐྱོན་དུ་མཐོང་བས་ཆགས་སྤོང་དགག །སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་ཆགས་སྤོང་དགག །དང་པོ་ལ། སྐྱོན་མཐོང་ཙམ་གྱིས་སྤོང་མི་ནུས། །སྐྱོན་མེད་པར་ཡང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་བདག་ཉེས་མེད་ཡིན་ཡང་དེ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་པ་ན། སྐྱོན་ཅན་དུ་ཤེས་པས་བདག་ཆགས་དེ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ཆགས་པ་འདི་ཡི་ཡུལ་བདག་དེ་ཉིད་སུན་ཕྱུང་བ་མེད་པར་ནི་ཡུལ་ཅན་ཆགས་པ་དེ་སྤོང་བར་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡུལ་གང་ལ་ཡོན་ཏན་ནམ་སྐྱོན་ཡོད་པ་དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་འདོད་པ་དང་སྡང་བ་སེར་སྣ་དང་ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་སྤོང་བ་ནི། ཡོན་སྐྱོན་དེ་དག་ཡུལ་ལ་མ་མཐོང་བས་ལྡོག་པ་ཡིན་གྱི་ནང་བློ་ཡི་འཇུག་པ་ནི་ཕྱི་ཚུལ་གང་གིས་ཀྱང་ཚེར་མ་འབྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤོང་སྲིད་པ་མིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་ཅན་ཆགས་པ་རང་ཉིད་ལ་ཡོན་ཏན་ཡོད་པར་ཤེས་ནས་ནན་གྱིས་ཆགས་པ་བསྐྱེད་པ་མིན་གྱི་ཆགས་ཡུལ་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བས་ཆགས་བློ་བཟློག་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆང་ལ་ཆགས་པ་ཡོན་ཏན་ཅན་མིན་པར་ཤེས་ཀྱང་ཆང་གི་རོ་སོགས་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་བས་ཆང་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེས་ན། བདག་ཆགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་བདག་དེ་ཉིད་དེ་འཛིན་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཡོད་བཞིན་པ་དེ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་དེ་གང་གིས་ཟློག་པར་བྱེད་དེ་ཟློག་བྱེད་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་ཡུལ་བུད་མེད་སོགས་ནི་མཐོང་བའི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆགས་སོགས་སྐྱེ་བར་མ་ངེས་ཀྱང་། དེ་མཐོང་བའི་བློ་ཙམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་བདག་ནི་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་དེར་འཛིན་ལ་དེར་བཟུང་བ་ན་ངའི་སྙམ་དུ་མི་ཆགས་པ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ། བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ལ་སྐྱོན་ཡང་གང་ཞིག་མཐོང་ནས་དེ་སྤོང་བ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། གལ་ཏེ་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པས་སྐྱོན་ཅན་ནོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ནའང་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་འདི་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ནས་འདོར་བར་བྱེད་ནུས་པ་མིན་ཏེ་བདག་གིར་ཏེ་བདག་ཡོད་པ་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་མཐོངབའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བདག་སྤོང་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཆགས་དེ་མེད་ན་བདག་ཡན་གར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མིན་ནོ་ཞེ་ ན། བདག་ཆགས་དེ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་བདག་མེད་པའི་བདག་ཆགས་ཡན་གར་བ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁྱོད་མི་འདོད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བདག་མེད་པ་མི་སྲིད་པས་བདག་མེད་པར་བདག་ཆགས་རྐྱང་པས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པ་ཁས་མི་ལེན་པའམ། ཡང་ན་ཁྱོད་ལྟར་ན་བདག་མེད་ན་བདག་ཆགས་ཡོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་པོ་མེད་པས་བདག་ཆགས་ཡན་གར་བས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་མི་བྱེད་པའམ། ཡང་ན་བདག
Chinese
遮破。第一，宣说本体和它的方式。第一，如果说修习我也可以解脱，那么修习无我有什么用呢？同样地，修习痛苦和苦行等其他的解脱道为什么没有呢？如果这样想，除了修习无我之外，执着有我而存在其他的解脱道是不可能的。因为，以颠倒错乱的心识见到有我的愚昧者，对于所缘的我，总是会执着“这是我”，由于执着，想要我得到安乐，就会对所缘生起贪欲，由于贪欲，就会遮蔽我和我所的过患，不视为过患而视为功德，从而生起强烈的贪欲。我的是，对于我的安乐的成办者或者方法，全部接受，因此，只要有对我显现的贪着，那么这个士夫就会在有中流转。如果存在我之想，那么对于某些事物就会产生他之想。从执持我他的部分，就会对自方产生完全执着的贪着，对它方产生嗔恨，与这些贪嗔完全相关联，就会产生我慢、嫉妒等一切过患。第二，仅仅对我的贪着无法断除。即使有，解脱我也变得无意义。因此，劝诫舍弃我执。第一，简略指示、广说、结尾，三者中的第一。如果说，断除贪着的瑜伽士们，仅仅是对我执着，对于我所的所取之物全部没有贪着而解脱，那是不可能的。因为，必定对我的贪着与对我所的贪着不可分离。声称有我的人们，认为我是无罪的而执着，因此，对于他们来说，也没有断除对我贪着的因，因为在没有舍弃有我的见解之前，没有断除对我贪着的方法。第二，以见到过失而断除贪着的反驳。以修习痛苦而断除贪着的反驳。第一，仅仅见到过失无法断除。也会成为没有过失。第一，如果我是无罪的，但是对它的贪着是有过失的，如果这样说，知道它是有过失的会怎么样呢？被询问时，
English
Refutation. First, explaining the entity and its manner. First, if it is said that liberation can also be attained by meditating on self, then what is the use of meditating on non-self? Similarly, why are there no other paths to liberation such as meditating on suffering and practicing asceticism? If you think like that, it is impossible to have another path to liberation while holding onto the belief in self, except for meditating on non-self. Because, a fool who sees self as existent with a perverted mind will always cling to the object of self, saying "This is me," and because of clinging, wanting that self to encounter happiness, desire will arise for the object, and because of desire, the faults of self and what belongs to self will be obscured, not seeing them as faults but seeing them as virtues, and thus intense desire will arise. "Mine," taking everything that is the means or method for the happiness of that self, therefore, as long as there is attachment manifest to self, that person will wander in existence. If there is a perception of self, then there will be a perception of other in relation to something. From grasping the aspect of self and other, attachment arises, completely grasping one's own side, and hatred arises towards the other side, and being completely connected with these attachment and hatred, all faults such as pride and jealousy will arise. Second, detachment from clinging is not possible only to the self. Even if it exists, the liberated self becomes meaningless. Therefore, it is advised to abandon self-grasping. First, brief statement, detailed explanation, conclusion, the first of the three. If the yogis who are detached from clinging are liberated only by clinging to the self, without any clinging to all the objects that are grasped as belonging to the self, that is impossible. Because, attachment to self is necessarily inseparable from attachment to what belongs to self. Those who claim that self exists cling to the self as being without fault, therefore, for them, there is no cause for detachment from attachment to self, because there is no way to detach from attachment to self until the view of self-existence is abandoned. Second, refutation of abandoning attachment by seeing faults. Refutation of abandoning attachment by meditating on suffering. First, merely seeing faults cannot abandon. It would also be without fault. First, if the self is faultless, but attachment to it is faulty, if you say so, what will happen from knowing that it is faulty? When asked,
Chinese
如果认为它有缺点而舍弃我执，那是不可能的。因为如果不破斥我执的对境“我”本身，就无法舍弃以“我”为对境的执着。 其原因是，对于任何事物，如果存在优点或缺点，那么舍弃与该事物相关的贪欲、嗔恨、吝啬、嫉妒等，是因为没有在该事物上看到优点或缺点而导致的，而不是通过任何外在方式，像拔刺一样舍弃内在的心的执着。此外，以事物为对境的执着，并非因为认识到执着本身具有优点而强烈地产生执着，而是因为看到执着之境的事物具有优点，才不可避免地产生执着之心。例如，即使知道酒不具有优点，但因为看到酒的味道等具有优点，所以才会对酒产生执着。因此，在产生我执的因缘没有缺失的情况下，如果“我”本身仍然是执着产生的因，那么如何阻止从该因产生的以“我”为对境的心呢？这是不可能阻止的。因此，仅仅因为女人等事物存在于可见的对境中，并不一定产生贪执等，但就像仅仅产生看到它们的念头一样，仅仅因为“我”存在，就会执着于“我”，一旦执着于“我”，就不可能不产生“我的”这样的执着。 第二，如果有人问，看到我执的哪些缺点而舍弃它呢？如果说，因为我执是所有痛苦的根源，所以它是有缺点的。即使如此，也不能因为执着于我执而脱离并舍弃它，因为它是“我的”，即看到它是“我”存在的对境。例如，就像无法舍弃“我”一样。如果我执不存在，那么单独存在的“我”就不是痛苦的根源。 如果说，我执也与此相同，即你不会认为没有“我”的单独存在的我执也是痛苦的根源。既然在你的观点中，“我”是不可能不存在的，那么你是不承认没有“我”的情况下，仅仅因为我执而产生痛苦吗？或者，按照你的观点，如果没有“我”，即使存在我执，也没有感受痛苦的人，因此单独存在的我执也不会成为痛苦的根源吗？或者，我……
English
If one thinks that one can abandon self-grasping by recognizing its faults, it is not so. For unless the object of self-grasping, the 'self' itself, is refuted, one cannot abandon the grasping that takes the 'self' as its object. The reason is that abandoning attachment, hatred, miserliness, jealousy, etc., which are related to whatever object has qualities or faults, is due to not seeing those qualities or faults in the object. It is not possible to abandon the engagement of the inner mind by any external means, like extracting a thorn. Furthermore, object-grasping is not generated strongly because one knows that the grasping itself has qualities, but because one sees the qualities of the object of grasping, the mind of grasping inevitably arises. For example, even if one knows that alcohol does not have qualities, one still develops attachment to alcohol because one sees the taste of alcohol, etc., as qualities. Therefore, if the cause of the arising of self-grasping is not lacking, and the 'self' itself remains the cause of generating that grasping, then what can prevent the object-oriented mind that arises from that cause? It is impossible to prevent it. Therefore, although attachment, etc., do not necessarily arise merely because objects such as women exist in the visible realm, just as the thought of seeing them arises, merely because the 'self' exists, there will be grasping onto it, and once there is grasping onto it, it is impossible not to develop the thought 'mine'. Secondly, if one asks, 'What faults of self-grasping are seen that lead to its abandonment?' If one says, 'Because self-grasping is the basis of all suffering, it is faulty,' even so, one cannot separate from and abandon this self-grasping because one is attached to it, seeing it as 'mine,' that is, as the object of the existing 'self.' For example, just as one cannot abandon the 'self.' If self-grasping did not exist, then the 'self' existing alone would not be the cause of suffering. If one says that self-grasping is the same, that is, you do not accept that self-grasping existing alone without a 'self' is also the cause of suffering. Since in your view, it is impossible for the 'self' not to exist, do you not accept that suffering arises solely from self-grasping without a 'self'? Or, according to your view, if there is no 'self,' even if there is self-grasping, there is no one to experience suffering, so self-grasping existing alone would not be the basis of suffering? Or, I...