Tibetan
ཉིས་པ་ལ། གཞོམ་བྱ་ཉེས་ཀུན་རྩ་བ་བཤད། །འཇོམས་བྱེད་གཉེན་པོ་གང་ཡིན་བསྟན། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལ་དོགས་པ་སྤང་། །དང་པོ། ཉེས་པ་ཐ་དད་པ་གཉེན་པོ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་སོགས་ཉེས་པ་ཀུན་ནི་གཏི་མུག་གམ་རྨོངས་པ་དེ་ཡི་རྩ་བ་ཅན་ཏེ་དེ་གཅིག་བུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲའི་རྨོངས་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་བདག་ཏུ་མ་བཟུང་ན་ཆགས་སོགས་སྐྱེ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ པ། འཇིག་ལྟ་མ་རིག་པར་བཤད་པ་ལ་ཉན་ཐོས་སྡེ་བ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་མི་འཐད་དེ། མ་རིག་པ་ནི་བློ་མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཙམ་ཡིན་པས་རྩ་ཉོན་ཡིན་ལ། འཇིག་ལྟ་ནི་ལྟ་བ་ཡིན་ཅིང་ལོག་ཤེས་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དེ། འཇིག་ལྟ་དང་མ་རིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དུ་བཤད་པས་ན་གཅིག་ཡིན་པ་ལ་མཚུངས་ལྡན་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་མ་རིག་པ་ནི་རིག་པ་མེད་པ་ཙམ་མིན་ཏེ་ས་རྡོ་ལ་ཡང་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གསལ་བ་ཞེས་པ་ཡུལ་མ་བཟུང་བ་ཙམ་ཡང་མིན་ཏེ་མ་བཟུང་བ་ཙམ་ལ་ཡུལ་དམིགས་པའི་བློ་ཡི་རྣམ་པ་གང་ཡང་མ་སྐྱེས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་རིག་པའི་འགལ་ཟླར་གྱུར་བའི་འཛིན་སྟངས་ཅན་གྱི་སེམས་བྱུང་ཞིག་ལ་མ་རིག་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་འཇིག་ལྟ་ལ་ཡོད་དེ། ཡང་དག་པར་རིག་པ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རིག་པ་མེད་ཙམ་མིན་པར་སེམས་བྱུང་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་བདག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མདོ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་དམིགས་པ་ཉིད་མ་རིག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་ལྟ་འདི་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་དམིགས་པ་ཡིན་པས་ན་མ་རིག་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། དེ་ལ་མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་དང་། ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་དུ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ན་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་མ་རིག་པ་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་འཇིག་ལྟ་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཚུངས་ལྡན་དུ་མི་རིགས་ པའི་འགལ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇིག་ལྟ་ཡང་མ་རིག
Chinese
第二，宣说所破诸过患之根本，指示摧毁之对治为何。第一，断除真实与对此之疑惑。第一，并非不同之过患不能以一种对治摧毁，然贪等诸过患皆是愚痴或蒙昧之根本，即唯由此一者所生。如是之蒙昧又是何者？即坏聚见，执著我与我所，若不执著我，则贪等不可能生起。第二，于说坏聚见为无明时，有声闻部派某些人说：此不应理，无明仅是不明之体性，故为根本烦恼，而坏聚见是见，且是邪见，故二者相异。以说坏聚见与无明为相应故，若为一者，则不应有相应。答：一般而言，无明并非仅是无有明，因土石亦有之故。所谓不明，亦非仅是不取境，因仅是不取境时，任何缘境之识之行相皆未生起，故亦无任何颠倒执著。故说与明相违之执著方式之心所为无明，而此于坏聚见中具有，因其是如实了知无我之明之相违品之执著方式故。且非仅无有明，而是心所本身缘境为我故为无明。又，经中说颠倒缘即是无明，故此坏聚见亦是颠倒缘故，是无明之差别，故说异于无明是不合道理的。又，《月灯经》中说：何为离无明？即是远离于如实之法等增益者。又，《十地经》中说：世间中所有恶行之生起，皆是从我之现前执著所生，若离我之现前执著则不生起。如是于宣说十二缘起之无明时，宣说坏聚见等之故。故不应理之相应之相违为何，即是如前所说之方式，坏聚见亦是无明。
English
Secondly, explaining the root of all faults to be destroyed, and indicating what the antidote to destroy them is. First, abandoning reality and doubts about it. First, it is not the case that different faults cannot be destroyed by one antidote, but all faults such as attachment are rooted in ignorance or delusion, that is, they arise only from that one. What is such delusion? It is the view of the perishable aggregates, the clinging to self and what belongs to self, for if one does not cling to self, attachment and the like cannot arise. Secondly, when explaining the view of the perishable as ignorance, some of the Hearer schools say: This is not reasonable, for ignorance is merely the nature of unclear intelligence, so it is a root affliction, while the view of the perishable is a view and a wrong understanding, so the two are different. Because the view of the perishable and ignorance are said to be concomitant, if they are one, then there should be no concomitance. Answer: In general, ignorance is not merely the absence of intelligence, for even earth and stones have it. The so-called unclear is not merely not grasping an object, for when one merely does not grasp an object, no aspect of a mind that focuses on an object arises, so there is no inverted clinging. Therefore, it is said that a mental factor with a clinging attitude that is contrary to intelligence is ignorance, and this is present in the view of the perishable, because it is the clinging attitude that is the opposite of the intelligence that correctly realizes selflessness. And it is not merely the absence of intelligence, but the mental factor itself focuses on the object as self, so it is ignorance. Moreover, the sutra says that inverted conditions are ignorance, so this view of the perishable is also an inverted condition, so it is a division of ignorance, so it is not reasonable to say that it is different from ignorance. Moreover, the Sutra of the Moon Lamp says: What is it that is free from ignorance? It is that which is free from superimposition on things as they are in reality. Moreover, the Sutra of the Ten Grounds says: All the arising of evil deeds in the world arises from the manifest clinging to self, and if one is free from the manifest clinging to self, it does not arise. Thus, when explaining the ignorance of the twelve links of dependent arising, the view of the perishable is explained, and so on. Therefore, what is the contradiction of the unreasonable concomitance? It is that, as explained above, the view of the perishable is also ignorance.
Tibetan
་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས། པ་ལ་ཤ་དང་ལྡན་པའི་ནགས་ཞེས་དང་། ལག་པ་དང་ལྡན་པའི་ལུས་ཞེས་པ་བཞིན་དུ་མ་རིག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་འཇིག་ལྟའང་ཡིན་པའི་དོན་འདིར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་གང་ཡིན་ཞེས་པའི་རྐང་པ་འདི་འགལ་བ་འགའ་ཞིག་ཏུ་འོག་མའི་དམ་བཅའ་ལའང་སྦྱར་བ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ། ཉེས་ཀུན་འཇོམས་པའི་གཉེན་པོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་མེད་པའམ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་དང་བདག་ལྟ་དེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ན་བདག་ལྟ་དེ་ཡི་རྩ་བ་ཅན་ནམ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཆགས་སོགས་ཉེས་པ་ཀུན་དང་ཡང་འགལ་བར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གོམས་པས་ཉེས་པ་མ་ལུས་པ་རྩད་ནས་གཅོད་པ་རིགས་སོ། །གསུམ་པ། ཉེས་པ་ཀུན་རེ་ཞིག་ལྡོག་ཀྱང་གཏན་དུ་ཟད་པ་མིན་ཏེ་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དང་མེའི་ཚ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མིན་ཏེ་སེམས་ཅན་ནམ་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་བདག་མེད་པ་སོགས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་འབྲེལ་བ་ན་སེམས་རྒྱུད་ལ་ཉེས་པ་དེ་རྣམས་ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་ཚད་མས་མཐོང་བས་ན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ་ཡིན་ན་གཉེན་པོ་དང་འབྲེལ་ཀྱང་ལྡོག་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་མེ་དང་ཉེ་བའི་ས་ཕྱོགས་ལ་ལར་གྲང་རེག་མེད་པ་ལྟར་གཉེན་པོ་གོམས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལར་ཉེས་པ་དེ་ལྡོག་སྲིད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཡིན་ན་ཉེས་པ་ཅན་ཡིན་པར་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ། གལ་ཏེ་རྒྱུད་ལ་ལར་རེ་ཞིག་ཉེས་པ་རྣམ་པར་འགགས་ཏེ་གཏན་དུ་ཟད་པ་སྲིད་ ཀྱང་འགགས་ཟིན་པ་དེ་ནི་སླར་ཡང་གསེར་སོགས་བཞུས་པ་ན་སྲ་བ་གཏན་མེད་ཀྱང་མེ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་སྲ་བ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གཉེན་པོས་གཏན་དུ་ཟད་པར་བྱས་པ་དེ་ནི་སླར་ཡང་ལྡོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། གཉེན་པོ་དེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འབྲལ་བ་མེད་པ་དང་། སྤང་བྱ་ལྷག་མ་མེད་པར་བཅོམ་ཟིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུད་དེར་གཏན་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མེས་ཤིང་བཅོམ་ཟིན་ནས་ཐལ་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ན་སླར་ཡང་ཤིང་དུ་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་དུ་སྤང་བྱ་རང་གི་ངོས་ནས་ཀྱང་ལྡོག་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལས་ལམ་གཞན་དེ་ལྟ་མིན་པ་ལ། བདག་འཛིན་ཡོད་བཞིན་གྲོལ་མི་སྲིད། །གྲོལ་བའི་ལམ་གཞན་འདོད་པ་
Chinese
因为是“有支”的差别，就像“具有树叶的森林”和“具有手的身体”一样，这里要讲的是无明也是我见之义。 “有什么相违”的这句，也有一些被用于下文的立宗中。 第二，什么是摧毁一切过患的对治呢？因为观无我或空性与我见相违，所以由我见为根本或依赖于我见的自性所产生的贪等一切过患也完全相违，因此习惯于空性的见解就能从根本上断除一切过患。 第三，即使暂时止息一切过患，也不能永远断尽，因为众生的法性或自性就是如此。例如，就像白色等是色的自性，就像火的热性一样。如果这样认为，那是不对的，因为没有成立为有情的自性。为什么呢？因为对治方的无我等与有情的心续相连时，心续中的那些过患止息也是量所见的，所以没有成立为它的自性，如果成立为自性，即使与对治相连也不会止息。因此，就像靠近火的地方有些没有冷触一样，对于习惯于对治的心续的差别，有些过患是可以止息的，因此不能成立为只要是有情就一定有过患。 第四，如果有些心续暂时断除了过患，但永远断尽也是可能的，就像融化后的金子等，虽然永远不会坚硬，但离开火时就会变得坚硬一样。如果这样认为，那么对治永远断尽的过患是不会以再次复发的方式产生的。因为那个对治与心的自性或本体不可分离，并且所断之物已经被完全摧毁，所以在那个心续中根本不存在。例如，就像火摧毁木头后变成灰烬，不可能再变成木头一样，所以从所断的角度来说，也不一定复发。 二、从证悟无我之外的其他道不是这样的角度来说： 有我执存在，不可能解脱。 想要有其他解脱之道，
English
Because it is a distinction of "having limbs," just like "a forest with leaves" and "a body with hands," here we will discuss the meaning that ignorance is also the view of self. This phrase, "What contradiction is there?" is also applied to some of the subsequent assertions. Second, what is the antidote that destroys all faults? Because contemplating selflessness or emptiness contradicts the view of self, all faults such as attachment, which arise from the nature of being rooted in or dependent on the view of self, are also completely contradictory. Therefore, by becoming accustomed to the view of emptiness, one can eradicate all faults from the root. Third, even if all faults are temporarily ceased, they cannot be completely exhausted, because the nature or essence of sentient beings is such. For example, just as whiteness and so on are the nature of form, like the heat of fire. If you think so, that is not correct, because it is not established as the nature of sentient beings. Why? Because when the antidote side, such as selflessness, is connected with the mindstream of sentient beings, the cessation of those faults in the mindstream is also seen by valid cognition, so it is not established as its nature. If it were established as its nature, even if connected with the antidote, it would not cease. Therefore, just as some places near fire do not have a cold touch, for the differences in the mindstream accustomed to the antidote, some faults can be ceased, so it cannot be established that if one is a sentient being, one must have faults. Fourth, if some mindstreams temporarily cut off faults, but it is also possible to exhaust them forever, just like melted gold and so on, although they will never be hard, they will become hard when separated from fire. If you think so, then the faults that the antidote has exhausted forever will not arise in the manner of recurring again. Because that antidote is inseparable from the nature or essence of the mind, and the object to be abandoned has been completely destroyed, so it does not exist at all in that mindstream. For example, just as fire destroys wood and turns it into ashes, it is impossible to turn back into wood, so from the perspective of what is to be abandoned, it is not necessarily certain to recur. Two, from the perspective that other paths besides realizing selflessness are not like this: With self-grasping present, liberation is impossible. Wanting another path to liberation,