Tibetan
ར་རྟག་བདག་གཙང་བདེ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟར་གོལ་བ་ན་འཁྲུལ་བའམ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དེ་ལྡོག་པ་ཡང་ནི་ གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མས་དྲངས་པའི་ལམ་གོམས་པ་སོགས་ལྡོག་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟོ༷ས་པ་ཡིན་གྱི་རང་གར་མི་ལྡོག་སྟེ། དཔེར་ན་འཁྲུལ་རྐྱེན་གཞན་སྦྲུལ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་དོགས་པ་ཟ་བ་དང་ཐག་པ་འཁྱིལ་ལུགས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་དང་མུན་པ་ཚབ་ཚུབ་སོགས་རྐྱེན་དུ་གནས་པ་ལས་ཡུལ་ལ་མེད་ཀྱང་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་པས་ཐག་པ་དེ་སྦྲུལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་ལ། ཇི་སྲིད་སྣང་བ་སོགས་ལྡོག་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་སྦྲུལ་ཡོད་སྙམ་པ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །འཁྲུལ་བའི་བློ་དེ་དག་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་མི་ལྡོག་པ་མིན་ཏེ། དེ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་ཚད་མས་གནོད་པ་ཅན་དང་གློ་བུར་བ་སྟེ་སེམས་དང་འབྲལ་རུང་ཡིན་པས་ན་མི་བརྟན་ཏེ། དཔེར་ན་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་བློ་སྐྱེས་པ་འདོར་རུང་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་གཤིས་སམ་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེས་ནས་འཁྲུལ་བ་དང་འབྲལ་མི་རུང་བ་ཅན་མིན་ཞིང་བློ་གཉེན་པོའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ན་དེ་དང་འབྲལ་མི་རུང་བ་ཡིན་པས་ན་རང་གཤིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མུན་པ་དང་བྲལ་བ་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ་བདག་ལྟ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དྲི་མ་རྣམས་ནི་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མིན་པས་གློ༷་བུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྔར་ཐོས་བསམ་གྱིས་དཔྱད་པའི་དུས་ན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ལ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་བློ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ནོར་བར་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐག་པ་ལ་ཐག་པར་ཤེས་པ་ལ་སྦྲུལ་འཛིན་གྱིས་སླར་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གནས་མ་གྱུར་པའི་སྔར་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡང་དག་པའི་ བློ་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ནི་གཉེན་པོ་ཡང་དག་པའི་བློ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་གྱུར་པའི་བློ་ལ་ཕྱིས་ནུས་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སོ། །གཉིས་པ་གནས་གྱུར་མཐར་ཐུག་མ་ཐོབ་པས་བག་ཆགས་མ་ཟད་པའི་རྒྱུད་ལ་ལར་སྐབས་དེར་བདག་འཛིན་སོགས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅུང་ཟད་ནུས་པ་ཡོད་ན་ཡང་། བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་འཛིན་དེ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་སྐྱེད་ནུས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་དངོ
Chinese
认为常、乐、我、净等颠倒，像这样颠倒时，错觉或增益会退转，也是依靠由有损之量所引导的道路习惯等退转之缘，不是自然退转。例如，错觉之缘，怀疑他处有蛇，以及绳子缠绕的方式等对境之缘和昏暗等作为缘，实际上境上没有，但有分别的识将绳子增益为蛇。只要显现等退转之缘没有出现，认为有蛇的想法就不会退转。这些错觉的心识不是依靠缘而不退转，因为是以非实物的力量进入的，所以是有量所损害的，并且是暂时的，即与心可分离，因此是不稳固的。例如，绳子上产生蛇的念头是可以舍弃的。因此，心的体性或自性，不是生来就具有颠倒性，并且与颠倒不可分离，而是生为对治之心的体性时，就与它不可分离，因此自性是远离颠倒黑暗的光明，即我见等颠倒的垢染，不是在它上面自性成立的，所以是暂时的。因此，以前听闻思考时，颠倒对真实的一方没有损害的能力，因为真实的智慧是以事物如是之力的不颠倒而进入的，所以称为以事物之力进入，就像认识绳子为绳子时，执蛇不会退转一样。因此，在未转依之前，颠倒对真实的智慧没有损害的能力，更何况这些对治真实智慧的自性或体性转依的心识，后来更不可能有丝毫能力了。第二，由于没有获得究竟的转依，习气未尽的相续，有时在那时以我执等现行的方式稍微有能力，但因为现量见到无我，所以对于错觉执著，具有能生起有损之量的核心的心相续之实
English
To perceive permanence, happiness, self, purity, etc., as inverted is to be mistaken. When such inversion occurs, the reversal of illusion or superimposition also depends on the conditions of reversal, such as familiarity with the path led by a damaging measure, and does not reverse on its own. For example, the cause of illusion is the suspicion that there is a snake elsewhere, and the conditions of the object, such as the way the rope is coiled, and the darkness, etc., are the causes, but even though they do not exist in the object, the consciousness with conceptualization superimposes the rope as a snake. As long as the conditions of reversal, such as appearance, do not occur, the idea that there is a snake will not reverse. These mistaken minds do not fail to reverse because they depend on conditions, but because they enter by the power of non-things, they are damaged by measure, and are temporary, that is, separable from the mind, and therefore unstable. For example, the thought of a snake arising on a rope can be abandoned. Therefore, the nature or essence of the mind is not born with an inherently inverted nature, and is inseparable from inversion, but when it is born as the nature of the antidote mind, it is inseparable from it, so the nature is the clear light that is free from the darkness of inversion, that is, the defilements of inverted views such as self-view are not inherently established on it, so they are temporary. Therefore, even when studying and thinking in the past, inversions have no power to harm the true side, because true wisdom enters without error by the power of things as they are, so it is called entering by the power of things, just as when recognizing a rope as a rope, the grasping of a snake does not reverse. Therefore, even before the transformation, inversions have no power to harm true wisdom, let alone the minds that have transformed into the nature or essence of this antidote true wisdom, later it is even less likely to have any power. Second, because the ultimate transformation has not been attained, the continuum of habits that have not been exhausted may sometimes have some power at that time in the form of the manifestation of self-grasping, etc., but because of the direct vision of selflessness, the essence of the mind continuum that is capable of generating a damaging measure for that illusion grasping is
Tibetan
ས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་དེ་ཡུན་དུ་གནས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རྒྱུད་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་ཁྱབ་པས་ན་དཔེར་ན་ས་བློན་པ་ལ་ནི་མེ་ཅུང་ཟད་འབར་ཀྱང་ཡུན་དུ་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། འབད་པས་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་ཉེས་པའི་སྐྱོན་ནམ་རིགས་པས་གནོད་པའི་སྐྱོན་མཐོང་ན་འབད་པས་ལྡོག་སྲིད་ཀྱང་འདི་ལ་དེ་མེད་དེ། ཉེས་པ་གང་གི་ཡང་རྟེན་མིན་པས་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་། དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་གནས་ལུགས་ཡང་དག་པའི་དོན་ཅན་གྱི་བློ་ཡིན་པ་དང་། ཆེས་གོམས་པའི་གནས་གྱུར་ཐོབ་སྟེ་བློ་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གྱུར་པ་འདི་ལ་ནི་ཟློག་ཕྱོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་ཟློག་སྟེ། བློ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཡི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་ལས་ཟློག་ནུས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྐྱོན་མ་ལུས་པ་འཛད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ། ཆགས་སོགས་གཞན་གྱིས་གཞན་མི་འཇོམས། །ཀུན་འཇོམས་གཉེན་པོ་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ། བདག་འཛིན་དང་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དམིགས་རྣམ་འགལ་བ་ཡིན་པས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་གོམས་པས་ཉེས་ཀུན་ཟད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དེ་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར་ཡུལ་ དང་དུ་ལེན་པར་འདོད་པའི་ཆགས་པ་དང་། ཡུལ་འདོར་བར་འདོད་པའི་ཞེ་སྡང་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་འགལ་ཡང་དེ་གང་རུང་ཇི་ཙམ་གོམས་ཀྱང་ཅིག་ཤོས་ཟད་པ་མེད་པ་དང་། ཉེས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་གཉེན་པོ་གཅིག་གིས་ཟད་པར་མི་ནུས་ལ་སོ་སོའི་གཉེན་པོ་གོམས་ཀྱང་ཟད་མི་ནུས་ཏེ་མི་སྡུག་པ་ཇི་ཙམ་གོམས་ཀྱང་སླར་ཆགས་པ་སྐྱེ་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཟེར་ན། ཆགས་སྡང་གཉིས་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གཅིག་པ་ཅན་ཉིད་དང་། ཆགས་པ་ལས་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་ཁྲོ་བའང་སྐྱེ་ཞིང་། ཁྲོ་བའི་ཡུལ་ལ་འཇིག་སྲེད་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་ཕན་ཚུན་དུ་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པའི་ཐ་དད་ན་ཡང་གཅིག་ལ་གཅིག་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེར་མ་ཟད་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ་སོགས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དང་མ་འབྲེལ་བར་རང་རྐྱང་བ་ཇི་ཙམ་གོམས་ཀྱང་ཉེས་པའི་རྒྱུ་རྨོངས་པ་སྟེ་བདག་ལྟ་དང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་ཆགས་སྡང་སོགས་མངོན་གྱུར་ཁེགས་ཀྱང་དེའི་ས་བོན་བཅས་པ་འཇོམས་པར་མི་ནུས་པས་ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཚར་གཅོད་པ་མིན་ནོ། །ག
Chinese
因为是地，所以对它的颠倒之念没有长久存在的能力。因为相续被正确的见解所遍及，例如在土地上，即使燃起少许火焰也不会长久存在一样。第二，努力可以扭转，是指如果看到对治有罪过的过失或者被理智损害的过失，努力或许可以扭转，但这对治没有这些，因为它不是任何罪过的所依，所以没有损害。并且以事物之力进入的是具有正确实相意义的心，并且获得了最串习的处所转变，成为了那个心的自性，对于这个，即使颠倒的对立法努力也无法扭转，因为心已经转变为正确的意义，除了执持那个方面之外，不可能有扭转的能力的缘故。第二，论证断尽所有过失。贪等他者不灭他，尽灭对治需认定。第一，我执与证悟无我，所缘行相相违，因此证悟无我串习能使所有罪过灭尽之说不合理，因为如此，对于想要接受的境的贪著，和想要抛弃的境的嗔恨，行相极其相违，但无论串习任何一个，另一个都不会灭尽。并且罪过的行相各不相同，不能用一个对治灭尽，即使串习各自的对治也无法灭尽，例如无论串习不净观多久，仍然会生起贪著等等。如果这样说，贪和嗔二者是从我执的因产生的，因此是具有相同因的。并且从贪著会生起对损害它者的愤怒，并且对愤怒的境也会生起怖畏，因此互相之间存在因和果的事物自性，因此即使贪欲和愤怒在执持方式上不相同，但也不是一个损害另一个。不仅如此，嗔恨的对治是慈爱，贪欲的对治是不净观等等，无论多少不与证悟无我相关联的单独串习，因为与罪过的因愚痴，也就是我见不相违，所以暂时可以阻碍贪嗔等现行，但不能摧毁其种子，因此不是彻底断除罪过。
English
Because it is earth, the mind of inversion does not have the ability to last long on it. Because the continuum is pervaded by the correct view, just as even if a small fire burns on the ground, it will not last long. Second, effort can reverse, which means that if one sees the fault of a fault in the antidote or the fault of being harmed by reason, effort may be able to reverse it, but this antidote does not have these, because it is not the basis of any fault, so there is no harm. And entering by the power of things is a mind with the meaning of correct reality, and having obtained the transformation of the most familiar place, it has become the nature of that mind, for this, even if the inverted opposite side tries to reverse it, it cannot be reversed, because the mind has been transformed into the correct meaning, and there is no reason to be able to reverse it except to hold on to that aspect. Second, arguing that all faults are exhausted. Greed and others do not destroy others, the antidote to destroy all must be identified. First, the object and aspect of clinging to self and realizing selflessness are contradictory, so it is unreasonable to say that the habituation of realizing selflessness will exhaust all faults, because in this way, attachment to the object that one wants to accept, and hatred of the object that one wants to abandon, are extremely contradictory in appearance, but no matter how much one is habituated to either one, the other will not be exhausted. And the aspects of faults are different, and they cannot be exhausted by one antidote, and even if one is habituated to each antidote, they cannot be exhausted, for example, no matter how long one is habituated to impurity, attachment will still arise, and so on. If you say so, greed and hatred both arise from the cause of clinging to self, so they have the same cause. And from greed arises anger at harming others, and fear also arises for the object of anger, so there is a nature of things that are causes and effects to each other, so even if greed and anger are different in the way they are held, one does not harm the other. Moreover, the antidote to hatred is love, and the antidote to greed is impurity, etc., no matter how much individual habituation is not related to the realization of selflessness, because it does not contradict the cause of faults, ignorance, that is, the view of self, so it can temporarily prevent the manifestation of greed, hatred, etc., but it cannot destroy its seeds, so it is not a thorough eradication of faults.