Tibetan
ཆགས་པའང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་ན་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྙིང་རྗེའང་ཉེས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ལ་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འཇུག་པས་ན་སྙིང་རྗེ་ནི་རང་གི་འདུ་བྱེད་སྔ་མ་སྔ་མ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་སུ་གནས་པའི་བརྩེ་བ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་དང་སྲོག་དང་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་འཕེལ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་དང་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་མ་གྲུབ་ཀྱང་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་གྱི་ཆོས་ཙམ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དེའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་འདོད་ཀྱང་སེམས་ལ་ངང་གིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་དང་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་མིན་པ་སྟེ་གཟུང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཙམ་ལ་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་སྒྲོ༷་འདོགས་པ་ལས་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། བདག་དང་གཞན་དུ་སྒྲོ་མ་བཏགས་པར་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ཅན་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་དུ་རིག་པ་ཙམ་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེའང་ ཤེས་པར་བྱའོ། །གཏི་མུག་ནི་ཆགས་སོགས་ཉེས་པའི་རྩ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ནམ་གང་ཟག་གམ་བདག་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་བདག་ལྟ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་ངམ་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་ཉེས་པའི་རྒྱུ་ལས་ཁྲོ་བ་སྐྱེ་བ་མིན་པ་དེས་ན་ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་དེ་ནི་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འདོད་དོ། །གསུམ་པ། བརྩེ་བའམ་ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་གནས་པར་གྱུར་ན་ལས་ཀྱི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའམ་འཁོར་བར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལས་མ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་འཁོར་བའི་ཉེས་པས་གོས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལས་ཀྱིས་གནས་པ་ལྷག་བཅས་དགྲ་བཅོམ་དེ་དག་ཚེ་འདིར་གནས་པའི་སྔོན་གྱི་འདུ་བྱེད་པ་ཟད་ནས་སྲིད་པ་གཞན་དུ་སླར་མཚམས་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་། བརྩེ་བའམ་ལས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མ་ཟད་ན་གང་དེ་འཁོར་བ་ན་གནས་པ་ཉིད་ནའང་འདམ་གྱི་པདྨ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀས་མནར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་འཁོར་བ
Chinese
如果有人问，因为贪著也会产生，那么无贪著的慈悲也不会没有过失吗？不是这样的。因为对于无常等痛苦的形态，没有丝毫的妨碍而进入，所以慈悲是随着自己的前前行为自然而然进入的心之物体的法性，产生的那种慈爱，不是执著于有情、生命和补特伽罗，也不是随之增长的，即使我和补特伽罗的本体没有成立，也只是在刹那生灭的行蕴之法上假立为有情，想要消除其痛苦，也会自然而然地在心中产生。那么，执著于有情的慈悲和缘于法的慈悲有什么差别呢？就像所取并非是它的自性一样，对于不像所取那样成立的法，系缚于我和他，就会产生贪著。不系缚于我和他，只是了知行蕴刹那的自性是痛苦的所依，只是了知蕴的相续因缘，这样就会产生无贪著的慈爱。同样，佛和菩萨的无缘慈悲也应当了知。愚痴是贪等过失的根本，那也是执著于有情或补特伽罗或我存在，因为没有我见，所以不会因为自己或有情受到损害的过失之因而生起嗔恨，因此认为无贪著的慈爱没有任何贪嗔痴三毒的过失。第三，如果因为慈爱或业而安住于轮回，那么因为受业的支配或者安住于轮回本身，就会无法从轮回中解脱。如果那样，就会被轮回的过失所染污吗？并非没有从轮回中解脱，因为以业而安住的余蕴阿罗汉们，当此生安住的先前的行蕴灭尽后，不会再次在其他有中相续，并且如果慈爱或业的行蕴能力没有穷尽，那么即使安住于轮回中，也像莲花出于污泥一样，没有轮回的过失，因为生起和痛苦二者都无法折磨他们。如果那样，阿罗汉也轮回
English
If someone asks, since attachment also arises, then wouldn't compassion without attachment also be without fault? It is not like that. Because for the forms of suffering such as impermanence, there is no hindrance at all to enter, so compassion is the nature of the object of mind that naturally enters following its own previous actions, and the love that arises is not clinging to sentient beings, life, and persons, nor is it increasing with it, even if the essence of self and person is not established, it is only on the momentary continuum of conditioned phenomena that is labeled as sentient beings, and even wanting to eliminate their suffering, it will naturally arise in the mind. So, what is the difference between compassion that clings to sentient beings and compassion that is based on the Dharma? Just as what is grasped is not its own nature, for the Dharma that is not established like what is grasped, attachment arises from binding to self and other. Without binding to self and other, just knowing that the nature of momentary conditioned phenomena is the basis of suffering, just knowing the continuum of the aggregates and conditions, in this way, compassion without attachment will arise. Similarly, the unconditioned compassion of Buddhas and Bodhisattvas should also be understood. Ignorance is the root of faults such as greed, and that is also clinging to the existence of sentient beings or persons or self, because there is no view of self, therefore hatred will not arise from the cause of the fault of harming oneself or sentient beings, therefore it is believed that compassion without attachment has no fault of the three poisons of greed, hatred, and delusion. Third, if one abides in samsara because of love or karma, then because one is under the control of karma or abides in samsara itself, one will not be able to be liberated from samsara. If that is the case, will one be tainted by the faults of samsara? It is not that there is no liberation from samsara, because the remaining aggregates of the Arhats who abide by karma, when the previous conditioned phenomena of abiding in this life are exhausted, they will not continue again in other existences, and if the power of the conditioned phenomena of love or karma is not exhausted, then even if they abide in samsara, like a lotus arising from mud, there is no fault of samsara, because neither arising nor suffering can torment them. If that is the case, Arhats also reincarnate
Tibetan
་ལ་ཇི་སྟེ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཇི་སྲིད་བར་བཞུགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཉན་རང་གི་ཆགས་བྲལ་དེ་དག་སྙིང་རྗེ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་སྲིད་པར་ཡུན་དུ་གནས་པའི་འབད་རྩོལ་ཆེན་པོ་མེད་ལ། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་སྲས་གང་དག་གཞན་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ངང་གིས་འཇུག་པ་དེ་དག་ནི་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཚོགས་གཉིས་ཚད་མེད་པ་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ་མི་ཟད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་འཕེན་པ་མ་ཟད་པ་རྣམས་ནི་གཞན་སེམས་ཅན་གྱི་ངོར་ནི་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་བར་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ པ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད། །དང་པོ། གལ་ཏེ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་ལམ་དུ་རྒྱུན་ཞུགས་ཐོབ་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་པོར་ནི་སྲིད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེས་བདག་འཛིན་ཀུན་བཏགས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡོད་ལ། ལྷན་སྐྱེས་དེ་སྤངས་པ་ན་ཡང་སྲིད་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། བདག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ངོ་བོ་བསྟན། །དེ་མེད་སྲིད་པ་མེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ། བདག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་གང་ཞེ་ན། བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའམ་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འདོད་པ་སྐྱེ་བ་ན། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་དུ་ང་འོ་སྙམ་པའི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་སུ་རང་གིས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངའམ་སེམས་ཅན་དུའམ་བདག་ལ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། བདག་མེད་པར་མཐོང་བའི་དོན་དེ་གོམས་པ་ན་དེ་འདྲའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱང་ལྡོག་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་ང་ཞེས་མཐོང་བ་མེད་པར་ནི་ངའོ་སྙམ་དུ་འགའ་ཡང་བདག་ལ་ཆགས་པ་མ་ཡིན་ལ། བདག་ལ་སྲེད་པ་མེད་པར་ཡང་བདག་དེ་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པས་སྲིད་པར་མངོན་དུ་རྒྱུག་པ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་བདག་ཡོད་ལ་བཅིང་ཐར་མི་འཐད་པ་ལ། རྟག་བདག་ལ་ནི་བཅིང་ཐར་མེད། །བརྗོད་མེད་བདག་ལ་དེ་མེད་པའོ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་བཅིང་གྲོལ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་དུ་བདག་རྟག་པ་ཞིག་མེད་ན་བཅིངས་པའང་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་པོ་མེད་ལ། ཕྱིས་ཐར་པ་གྱ་ནོམ་པའི་བདེ་བའང་སུས་མྱོང་སྟེ་ལྷས་བྱིན་མེད་པ་ལ་ལྕགས་སུ་བཅུག་པ་དང་ལྕགས་སྒྲོག་ལས་གྲོལ་ བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བཅིང་ཐར་གྱི་རྟེན་དུ་བདག་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་འདྲའི་རྟག་བདག་དེ་བཅིང་ཐར་གྱི་རྟེན་དུ་མི་འཐད་དེ་བཅིང་ཐར་གང་གིས་ཀྱང་དེ་ལ་ཕན་གནོད་མི་སྲི
Chinese
如果（菩萨）感到厌倦，会持续多久住世呢？声闻和独觉的离欲，因为他们的慈悲心较弱，所以没有为了长久停留在轮回中而付出巨大的努力。而诸佛和佛子，他们自然而然地怀有不舍弃无边众生的伟大慈爱，并且以善巧方便摄持，通过无量的福德和智慧资粮以及发愿等方式进行彻底的修习，因此，只要不耗尽不竭的因，他们就会为了其他众生的缘故而住世，直到轮回结束。第二部分是：简略地指示和详细地解释。第一点是：如果因为断除了轮回的因——坏聚见，而在见道时获得了入流果，那么在第一个出世间道上，是否会不再有轮回呢？答：虽然他已经舍弃了所有的遍计我执，但由于没有舍弃俱生我执，所以仍然会转生到其他地方。当舍弃了俱生我执时，又怎么会有轮回呢？不会再有轮回了。第二部分是：揭示俱生我见的本质，以及没有俱生我见就不会有轮回的方式。第一点是：什么是俱生我见呢？当生起想要快乐或者不想要痛苦的愿望时，以这二者为基础，自然而然地产生“我是”的想法，这种认为“我”或“众生”或“有我”的俱生之见，就是所谓的俱生我见。第二点是：当习惯了见到无我的意义时，这种俱生我执也会消失。那时，因为没有“我”的显现，所以没有人会执着于“我是”，没有对“我”的贪恋，也不会因为想要“我”与快乐相遇而显现出在轮回中奔波。第二部分，认为有“我”则束缚和解脱不合理。对于常我来说，没有束缚和解脱。对于不可言说的我来说，也没有束缚和解脱。第一点是：如果作为束缚和解脱之基础的常我不存在，那么既然没有被束缚者，也就没有受苦者；既然没有受苦者，那么之后谁又会体验到解脱的殊胜快乐呢？就像没有拉辛（Lhas Byin）这个人，也就没有被囚禁和从枷锁中解脱一样。因此，只有存在作为束缚和解脱之基础的“我”才合理，是这样吗？答：像那样的常我，不能作为束缚和解脱的基础，因为任何束缚和解脱都无法对它产生利益或损害。
English
If (Bodhisattvas) become weary, how long will they remain in samsara? The Hearers and Solitary Realizers' detachment is due to their lesser compassion, so they do not have great effort to remain in samsara for a long time. However, the Buddhas and the Sons of the Buddhas, who naturally possess great love that does not abandon limitless sentient beings, and who are sustained by skillful means, having thoroughly trained in the immeasurable accumulations of merit and wisdom and aspirations, etc., therefore, as long as the inexhaustible cause is not exhausted, they will remain in samsara for the sake of other sentient beings until the end of samsara. The second part is: Briefly indicating and elaborately explaining. The first point is: If, because of abandoning the cause of samsara—the view of the aggregates as a real self—one attains the stream-enterer fruit on the path of seeing, will there be no more samsara on the first supramundane path? Answer: Although he has abandoned all imputed self-grasping, because he has not abandoned the innate self-grasping, he will still be reborn elsewhere. When the innate self-grasping is abandoned, how can there be samsara? There will be no more samsara. The second part is: Revealing the nature of innate self-view, and how there will be no samsara without it. The first point is: What is innate self-view? When the desire to be happy or not to be miserable arises, based on these two, the thought of "I am" naturally arises. This innate view that sees "I" or "sentient being" or "having a self" is called innate self-view. The second point is: When one becomes accustomed to seeing the meaning of no-self, this kind of innate self-grasping will also disappear. At that time, because there is no appearance of "I," no one will cling to "I am," and without craving for "I," there will also be no manifestation of running in samsara because of wanting "I" to encounter happiness. The second part, thinking that having a "self" makes bondage and liberation unreasonable. For a permanent self, there is no bondage and liberation. For an inexpressible self, there is also no bondage and liberation. The first point is: If the permanent self, which is the basis of bondage and liberation, does not exist, then since there is no one being bound, there is no one suffering; since there is no one suffering, then who will experience the sublime happiness of liberation later? It is like there being no Lhas Byin, so there is no imprisonment and no liberation from shackles. Therefore, it is only reasonable that there exists a "self" as the basis of bondage and liberation, is that so? Answer: Such a permanent self cannot be the basis of bondage and liberation, because neither bondage nor liberation can benefit or harm it.