Tibetan
་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་སོགས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ། ངེས་པའི་རྟགས་གསུམ་འཁྲུལ་བ་མེད་ཚུལ་ལ། །སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་དགག་པའི་རྟགས་གཉིས་ལས། །དང་པོར་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་དོན་བསྡུ་གསུམ། །དང་པོ། །མེ་དུ་ལྟ་བུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ། བྱས་དང་ མི་རྟག་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲེལ་བ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡི་ཚད་མ་ལས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་འགྲུབ་པ་སྟེ། གཞན་དུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་ལས་ལྡོག་ཁྱབ་འཁྲུལ་མེད་གྲུབ་པ་མིན་ལ། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ཙམ་ལས་རྗེས་འགྲོའི་ཁྱབ་པ་འཁྲུལ་མེད་གཏན་ལ་འབེབས་ནུས་པ་མིན་ནོ། །རྟགས་ཆོས་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པ་ལས་ཤེས་བྱེད་གཞན་ཞིག་ཏུ་འདོད་ན་གཞན་དུ་བ་ལྟ་བུ་ནི། གཞན་མེ་ལྟ་བུ་དག་དང་ངེས་པར་ཏེ་མི་འབྲལ་བར་ཡོད་པའི་ངེས་པའམ་ཚད་མ་གང་ཡོད་དེ། དུ་བ་དེ་རེས་འགའ་མེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་པར་མཐོང་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མ་ངེས་ན། མེ་མིན་ལས་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་པས་རྟགས་དེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡོད་ངེས་སུ་མི་རྟོགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་། བདག་གཅིག་འབྲེལ་དུ་མ་ངེས་ནས་བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་དེ་དག་དོན་གཞན་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ཆོས་ཡིན་པར་གྱུར་པའམ། གང་བྱས་པ་ལ་འཇིག་པ་འབྱུང་བས་ན་འཇིག་པ་དེ་བྱས་པ་ལས་གཟོད་འཇིག་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ན། གོས་སྔར་ཡོད་ལ་ཚོན་གྱིས་གཟོད་བསྒྱུར་བ་བཞིན་བྱས་ཙམ་ནས་འཇིག་པར་མ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་འདི་སྔ་མ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ལའང་དོན་གྱིས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། རེས་འགའ་སྣམ་བུ་དང་དེའི་སེར་པོ་ཚོགས་པར་མཐོང་ཡང་། སེར་པོ་ཡོད་པས་སྣམ་བུ་ཡོད་པར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་དཔོག་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲའི་སྟེང་གི་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དེ་དག་དོན་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་བཞིན་ཕན་ཚུན་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པར་གྱུར་ན། དེ་དག་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་མི་ཤེས་པའི་གཞན་ པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་བྱས་པས་མི་རྟག་པ་གོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཕན་ཚུན་ཕན་འདོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་བ་ལས་འོས་མེད་དེ། ཆོས་ཐ་དད་ཕན་མི་འདོགས་པ་ནི་འབྲེལ་བ་གང་ཡང་མེད་པས་ན་དེ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བྱས་པ་ལས་མི་རྟག་པ་ཕྱིས་སུ་འབྱུང་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ན། བྱས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་མིན་ལ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན་ཡང་། བྱས་ཙམ་ནས་མི་རྟག་པར་ག་ལ་ངེས་ཏེ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བྱས་མི་རྟག་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་ལ་དེ་དག་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མི་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ནམ་ཡང་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་པོ་མི་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། དེ་བྱུང་འབྲེལ་ལས་འབྲས་བུའི་རྟགས་མི་འཁྲུལ། །རང་བཞིན་བདག་གཅིག་འབྲེལ་ལས་མི་འཁྲུལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་ནི་དངོས་དང་རྩོད་སྤང་གཉིས། །དང་པོ། འདི་ལྟར་མེ་ཡི་འབྲས་བུ་ནི་དུ་བ་ཡིན་པས་དེ་མེ་ལ་ནམ་ཡང་མི་འཁྲུལ་བ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་དུ་བ་དེ་ནི་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱིའམ། རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་མེ་ཡི་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའམ་ངང་ཚུལ་ལས་འདའ་མི་ཤེས་ཏེ་ཆུ་གཤེར་བ་ལས་མི་འདའ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕན་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མེ་དེ་མེད་པར་ནི་འབྲས་བུ་དུ་བ་དེ་ཡོད་སྲིད་ན། རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ལས་འདས་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་ན་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་ན། རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་ན་ནི་རང་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའམ་ལྟོས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཐམས་ཅད་ན་དུས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་ཡང་ན་ཡུལ་དུས་གང་ནའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཡུལ་དུས་རེས་འགའ་ཞིག་ན་འབྱུང་བའམ་ཡོད་པ་ནི། ཡུལ་དང་དུས་དེར་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་ལས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུ་ས་གཞི་གཤིན་པ་སོགས་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། བྲག་དང་རྒྱ་མཚོ་དང་བར་སྣང་ནའང་ལོ་ཏོག་སྐྱེ་བ་སོགས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱོགས་བཞག་ཏུ་མེད་པ་དང་། སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་མེད་པའི་དུས་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། དུས་གང་ན་རྒྱུ་ཚོགས་མ་ཚོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཞག་པའང་མེད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མི་དགོས་ཀྱང་ཡུལ་དུས་འགའ་ཞིག་ན་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ན་མེད་པ་ཇི་ལྟ་བར་གཞན་ནའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་དུས་དེ་དང་གཞན་གཉིས་ཀར་དེའི་རྒྱུ་མེད་པར་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་མེད་བཞིན་དུ་གཞན་ན་ཡོད་ཀྱི་འདི་ན་མེད་པ་མི་འཐད་དེ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གང་དངོས་པོར་སྣང་བ་འདི་དག་ལ་རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པ་མེད་ལ། དེ་དག་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གང་དུ་ཚང་
Chinese
霞班智达等已善为成办。第二，决定的三种相不错乱之理。从成立的相和破斥的相两种中。首先是略说、广说、义摄三者。第一，如火烟一般，是确定为因和果的实物，或者如所作和无常一般，是确定以自性相关联的量，若无则决定不会产生，成立随行和随返，而不是仅仅因为在相异品上未见就成立无错乱的返遍。也不是仅仅因为在相同品上见到就能够确定无错乱的随行周遍。如果认为相和法之间的关联成立之外，还有其他的能知，比如烟，有什么量能够确定它和火等其他事物必然不可分离地存在呢？虽然有时见到烟和火在一起，但如果不能确定是因果关系，就不能排除从非火中产生，因此这个相不能使人确信在任何情况下都有所立。同样，自性因也一样。如果不能确定为一个本体的关联，那么像所作和无常等，就变成了具有其他不同意义的理由的法，或者，因为凡是所作都会坏灭，所以坏灭是所作之后才坏灭的，是依赖于其他意义的理由，就像衣服在原有基础上用颜色来改变一样，不能确定仅仅是所作就会坏灭。这个例子对于没有先前产生关联的事物，也要从意义上进行观察，比如有时见到氆氇和它的黄色聚集在一起，但不能因为有黄色就一定能推断出有氆氇。声音上的所作、无常等差别法，如果它们本身就是其他事物的本体，并且是相互理解的理由，那么它们就会变成无法知道是否是同一自性的他者。如果是这样，那么所作成为理解无常的理由，就只能通过相互帮助的方式来关联，因为不同的法不互相帮助，就没有任何关联，所以它不可能成为成立的相。即使如此，因为认为无常是从所作之后才产生的，所以，所作的因本身不是无常，而是
English
Khyapaṇḍita and others have accomplished it well. Second, the way in which the three definite characteristics are not confused. From the two types of signs, the establishing sign and the refuting sign. First, there are three parts: brief explanation, detailed explanation, and summary of meaning. First: Like fire and smoke, it is certain that they are objects of cause and effect, or like what is made and impermanent, it is a measure that determines the connection by nature, and if it is not, it is certain that it will not arise, and the following and returning are established. It is not established without error just because it is not seen in the dissimilar side. It is not possible to determine the pervasion of the following without error just by seeing it on the similar side. If one thinks that there is another knower other than the established connection between the sign and the dharma, such as smoke, what measure can determine that it and other things such as fire are necessarily inseparable? Although smoke is sometimes seen together with fire, if it is not determined to be a cause and effect, it cannot be excluded from being produced from non-fire, so this sign cannot make people believe that there is always something to be established. Similarly, the reason for self-nature is also the same. If it is not determined to be a connection of one entity, then like what is made and impermanent, they become dharmas with reasons of other different meanings, or, because whatever is made will perish, then the destruction is what is made and then destroyed, and it is a reason that depends on other meanings, just like clothes are changed with color on the original basis, it cannot be determined that only what is made will perish. This example should also be viewed in terms of meaning for things that have no prior connection, such as sometimes seeing pūlu and its yellow color gathered together, but it cannot be inferred that there is pūlu just because there is yellow. The distinguishing dharmas such as what is made and impermanent on the sound, if they themselves are the essence of other things and are the reasons for mutual understanding, then they will become others who cannot know whether they are the same nature. If so, then the reason why what is made becomes the understanding of impermanence can only be related by means of mutual assistance, because different dharmas do not help each other, there is no relationship, so it is impossible for it to become an established sign. Even so, because it is thought that impermanence arises after what is made, the cause of what is made is not impermanent, but
Chinese
即使所作之果是不常的，但仅仅是所作，又怎么能确定是不常的呢？因为果并非遍及因。因此，所作与不常，本体各异，对于它们，也没有任何理由可以不通过因果关系而混淆。因此，以所作之相，永远无法成立不常。因此，要知道成立二者不混淆的理由在于关系。第二，广说。从彼生关系，果之相不混淆。自性一体关系，不混淆。第一者有正文与辩驳二者。第一，如此，火之果是烟，因此它永远不会与火混淆。理由是，烟是随顺果之法，或者自性的。因为，它随顺火之果的法本身，或者无法超出其状态，就像水无法超出湿润一样。如果利益之因的火不存在，那么果烟就有可能存在，那么它就超越了具有因，而变成无因之物了。如果无因而生，会怎样呢？如果无因而生，那么因为它不依赖或者不需要对自己有益的因。就会在所有地方，永远存在，或者在任何地方任何时候都不存在。理由是，事物在某个地方某个时候产生或者存在，是因为依赖于聚集在那个地方那个时候的因，所以才那样显现。因此，因为不依赖于因，如肥沃的土地等。在岩石、海洋和虚空中，庄稼生长等所有事物，都无法被设定为不存在的一方。并且，显现的事物，也没有不存在的时候，因为在任何时候，都没有设定因是否聚集的差别。如果不需要因，但在某个地方某个时候不存在，那么它在那里不存在，也会像在其他地方一样不存在。因为在那个地方那个时候，和在其他地方，都没有它的因，没有丝毫差别，在其他地方存在，而在这里不存在，是不合理的，因为会从所有方面，在所有地方都不存在。因此，凡是显现为事物者，没有不是偶尔的。它们聚集因的地方，哪里齐全
English
Even if the result of action is impermanent, how can it be certain that it is impermanent just because it is action? Because the result does not pervade the cause. Therefore, action and impermanence are different in essence, and there is no reason why they should not be confused through the relationship of cause and effect. Therefore, impermanence can never be established by the sign of action. Therefore, it should be known that the reason why the two proofs are not confused is due to the relationship. Second, detailed explanation. From the relationship of arising from that, the sign of the result is not confused. The relationship of self-nature and oneness is not confused. The first has two parts: the main text and the refutation. First, like this, the result of fire is smoke, so it will never be confused with fire. The reason is that smoke follows the dharma of the result, or the self-nature. Because it follows the dharma of the result of fire itself, or cannot exceed its state, just as water cannot exceed wetness. If the cause of benefit, fire, does not exist, then the result, smoke, may exist, then it will transcend having a cause and become causeless. What will happen if it arises without a cause? If it arises without a cause, then because it does not depend on or need a cause that benefits itself. It will exist forever in all places, or it will not exist at any place or time. The reason is that things arise or exist in a certain place at a certain time because they depend on the causes that gather in that place at that time, so they appear that way. Therefore, because it does not depend on causes such as fertile land. In rocks, oceans, and space, the growth of crops and all things cannot be set as the side that does not exist. And the things that appear also have no time when they do not exist, because at any time, there is no difference in setting whether the causes gather or not. If a cause is not needed, but it does not exist in a certain place at a certain time, then it does not exist there, just as it does not exist in other places. Because in that place at that time, and in other places, there is no cause for it, there is not the slightest difference, it exists in other places, but it does not exist here, which is unreasonable, because it will not exist in all places from all aspects. Therefore, whatever appears as a thing, there is nothing that is not occasional. Where they gather the causes, where is complete