Tibetan
གནས་སྐབས་ལ་གནས་པའི་བརྩེ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཐབས་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ་དང་དུ་ལེན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་རང་གིས་ཐབས་མངོན་དུ་བྱས་པས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ལྟར་སེལ་ཞེ་ན། དང་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་འགོག་པ་དང་། ཉེར་ཞི་དེ་ཡི་རྒྱུ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་མ་མཁྱེན་པར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། རྒྱུ་འབྲས་དེ་དག་ཚུལ་བཞིན་མ་ནོར་བར་གཞན་ལ་འཆད་པ་ནི་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་ཐབས་ཚོལ་བ་དེས་ཐབས་སྟོན་པ་ཡང་དག་པའི་ལུང་གི་དོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོ༷ད་པ་ན། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རེས་འགའ་འབྱུང་བ་དང་འཕེལ་འགྲིབ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དམིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་དང་། རྒྱུ་དེ་ཡང་མི་རྟག་པ་དང་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པས་རྒྱུ་དེའི་ངོ་བོའམ་མཚན་ཉིད་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལའང་རང་གི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་རྟོ༷ག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་འདི་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བ་ཞིག་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་འཕེལ་འགྲིབ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་མི་སྲིད་ཀྱང་འདི་ལ་རྒྱུ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དོ། །རྒྱུ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྟག་པ་ལས་གནས་སྐབས་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེད་པས་རྒྱུ་དེ་ཡང་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་སོ་སྙམ་དུ་ རྟོག་གོ། །དེ་འདྲའི་རྒྱུ་དེ་ཡང་དུས་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་བ་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ་མྱོང་བ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནས་པ་ཞིག་སྟེ་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་སྔ་མའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་དོ། །རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་དེ་ལ་སེམས་གཙོ་བོ་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ལ་སེམས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཀུན་རྟོག་ཡོད་པ་དེས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་དང་དུ་ལེན་ཅིང་འདུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁབ་ལེན་ཡོད་པ་ལས་ལྕགས་ཀྱི་ཐུར་མ་གཡོ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ལུང་གི་སྣང་བ་དང་འགྲོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པར་འདོད་པས་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ལ་ནན་ཏན་དུ་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པར་མཛད་ཅེ་ན། རྒྱུ་མ་ལོག་པར་གནས་པ་ཞིག་ན་འབྲ
Chinese
处于暂时的慈爱菩萨，为了摧毁其他一切众生的痛苦，对摧毁痛苦的方法进行精进，即接受。如果自己显现了方法，如何消除他人的痛苦呢？首先，自己从方法中产生的痛苦，如果不知道寂灭和寂灭之因的道路的自性，那么秘密地，如实无误地向他人讲述因果是困难的，因为不能。第二，如此寻找方法的人，以符合显示方法的正确教言之义，以事物力量的道理进行辨别时，如此痛苦本身的法，偶尔产生和增减等差别，以所缘的理由，了知那痛苦有因，并且那因也是无常等等，因此对于那因的体性或特征等的自性，也以自己的辨别而了知。如果这痛苦不是从因产生的，那么就会恒常地存在或不存在，并且不可能有增减的差别，但心中会想到这有因。那因又是怎样的呢？因为从常法不会产生具有各种状态的果，所以心中会想到那因也必定是无常的自性。 如此的因，也不是时间和自在等共同的一个，而是安住在感受不同各种各样的有情各自心续的差别中，心中会想到是持续进入的前者而进行思考。对于持续进入，心是主要的，而不是其他，并且具有执着于心的我执，因此会接受各种各样的境并且成为造作，如同具有磁铁而铁针摇动一样，因的特征也能以与正确教言的光明相伴的智慧之眼如实地理解。因为想要摧毁痛苦，所以如此精勤地思考和辨别痛苦的因，如果因没有改变而存在，那么果
English
The loving Bodhisattva who abides in the temporary, in order to destroy the suffering of all other sentient beings, engages in, that is, undertakes, the methods of destroying suffering. How does one eliminate the suffering of others by manifesting the method oneself? First, if one does not know the cessation of suffering that arises from the method itself, and the nature of the path that is the cause of that cessation, then it is difficult to explain those causes and effects to others accurately and without error, because one is unable to. Second, when one who seeks the method in this way discerns the meaning of the authentic teachings that show the method in accordance with the power of reality, one realizes that suffering itself sometimes arises, and that there are differences such as increase and decrease, and that there is a cause for that suffering because of the reason for focusing on it. And because that cause is impermanent and so on, one also realizes the nature of the essence or characteristics of that cause through one's own discernment. If this suffering did not arise from a cause, then it would either always exist or never exist, and there could be no differences such as increase and decrease, but one would think that it has a cause. What is that cause like? Because a permanent thing does not produce a result with various temporary states, one would think that the cause must be of an impermanent nature. Such a cause is not a single common thing like time or power, but rather it abides in the differences of the individual minds of the various beings who experience different things, and one would think and contemplate that it is the previous one that continuously enters. In that continuous entry, the mind is the main thing, not something else, and because there is a conceptualization that grasps the mind as self, it accepts various objects and becomes an action, just as an iron needle moves from having a magnet, the characteristics of the cause can also be understood without error by the eye of wisdom accompanied by the light of the authentic teachings. Why does one who wants to destroy suffering diligently contemplate and discern only the cause of suffering in this way? If the cause remains unchanged, then the result
Tibetan
ས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གཏན་ནས་ལྡོག་པ་མ་གཟིགས་པའམ་གཟིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དེ་ཡང་གཞོམ་རུང་བ་ཅན་དུ་ཤེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡི་རྒྱུ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡི་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་ཡིན་ཞེས་དེའི་གཉེན་པོ་ལ་བརྟག་པ་མཛད་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཡི་ཚེ་ན་རྒྱུ་ཡི་ངོ་བོ་མ་ནོར་བར་རྟོ༷གས་པ་སྟེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འགལ་བ་དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱང་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་གི་རྒྱུ་ཁོང་དུ་ཆུབ་ན་རྒྱུ་གང་ཡིན་ལ་དེའི་གཉེན་པོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བདག་གིར་འཛིན་པར་བྱས་པ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་གང་ཞིག་ལས་ཉོན་གྱིས་འདུས་བྱས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཞེན་པའམ་ཆགས་པ་ཡི་བློ་འདི་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་དྲུང་ནས་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་ནི་བདག་མེད་པར་མཐོང་བ་ཡི་བློ་ཡིན་ཏེ་དེ་གཉིས་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་འགལ་ པ་ཡིན་པས་སྣང་མུན་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ལ་ཆགས་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྒྱུན་དང་ཚོགས་པ་བློས་མ་ཕྱེ་བར་ངའོ་སྙམ་པའི་བདག་ཏུ་ཞེན་པར་བྱེད་ཅིང་། ཕུང་པོ་དེར་གཏོགས་པའི་ཆོས་ལ་ངའི་མིག་ཅེས་སོགས་བདག་གི་བར་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདེ་སྡུག་བར་མས་བསྡུས་པའི་སྲིད་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། དེར་བློ་ཆགས་པ་ལས་སྲིད་པར་གནས་པ་དེ་ཙམ་མ་གཏོགས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ནི་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ལོག་ན་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལྡོག་པ་དང་། དེ་མ་ལོག་ན་རྒྱུ་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་འཁོར་བ་མི་ལྡོག་པར་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲེད་པ་ཡང་རྒྱུར་གོང་དུ་མ་བསྟན་ནམ་ཞེ་ན། བསྟན་ཏེ་གང་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་སྲེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེའི་ཡང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མ་ལོག་ན་སྲེད་པ་སྤང་མི་ནུས་ལ་དེ་ལོག་ན་སྲེད་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པར་བྱས་པའི་དབང་གིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་སྲེད་པ་ནི་རྒྱུ་ཞེས་ཀྱང་འགྲེལ་བ་རྣམས་སུ་བཤད་དོ། །བདག་འཛིན་དེ་སྤོང་མི་ནུས་སམ་སྙམ་ན། དེའི་ཡུལ་ལ་ཡང་དག་པའི་རིགས་པས་གནོད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་དུ་མའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་ཙམ་ལས་བདག་མ་གྲུབ་པས་ཐག་ཁྲ་ལ་སྤྲུལ་འཛིན་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་བ་གོམས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ལྡོག་ནུས་སོ། །གསུམ་པ
Chinese
因为（佛陀）没有看到或者没有看到痛苦完全止息的缘故。像这样，认识到那个因也是可以摧毁的，为了摧毁那个痛苦的因，就在想那个痛苦的相违品是什么，从而进行对治的观察。在那个时候，为了不错乱地认识因的自性，即通达，与因相违的那个相违品也必定会确定。那么，如果通达了一切痛苦的因，因是什么，它的对治又是什么呢？以我执和我所执为首的坏聚见，以及由烦恼所造作的五蕴的行境，对它的贪恋或执著之心是因，而损害它，从根拔除的对治，就是见到无我的智慧，因为这两者所缘和行相相违，就像光明和黑暗一样。那么，对什么产生贪恋呢？是对自己的五蕴。怎么样呢？没有用智慧区分五蕴的相续和聚合，就执著为“我”，并且对属于那个蕴的法，如“我的眼睛”等等，执著为我所。因此，以苦乐舍三者所包含的有，就只是这五蕴而已。除了对它产生贪恋而安住于有之外，再也找不到其他轮回的作者，哪怕是微尘。如果它止息了，那么执持有的状态也会止息；如果它不停止，那么无论什么其他的因都无法使轮回止息，这是以理成立的。或许会问：难道上面没有说贪爱也是因吗？已经说了，虽然贪爱是取生的因，但是如果没有它就不会产生的是我执，如果我执不停止，就无法断除贪爱，如果它停止了，贪爱就不会产生。或者，也有解释说，由于我及我所执的缘故，对有为法的行境产生贪爱，这也是因。或许会想：难道不能舍弃我执吗？它的对境是可以被正确的理智所损害的。因为在相续和众多刹那的有为法的行境上，仅仅是执著为我，而我并没有成立，所以就像在花色的绳子上执著为蛇一样，只是颠倒执著的串习而已，所以是可以转变的。第三（品）
English
Because (the Buddha) did not see or did not see the complete cessation of suffering. In this way, knowing that that cause is also destructible, in order to destroy the cause of that suffering, one contemplates what is the opposite of that suffering, thereby observing the antidote. At that time, in order to understand the nature of the cause without confusion, i.e., to comprehend, the opposite of the cause will also necessarily be determined. So, if one understands the cause of all suffering, what is the cause and what is its antidote? The view of the perishable aggregate, headed by self-grasping and grasping at what belongs to self, and the clinging or attachment of the mind that has the five aggregates produced by afflictions as its object, is the cause, and the antidote that harms it and uproots it is the wisdom that sees selflessness, because these two have contradictory objects and aspects, like light and darkness. So, what does one become attached to? It is to one's own aggregates. How so? Without distinguishing the continuum and aggregation of the five aggregates with wisdom, one clings to them as "I," and one clings to the dharmas belonging to that aggregate, such as "my eyes," as mine. Therefore, existence, which is encompassed by pleasure, pain, and indifference, is exhausted in just these five aggregates. Apart from clinging to them and abiding in existence, no other creator of samsara can be found, not even a particle. If it ceases, then the state of holding onto existence will also cease; if it does not cease, then no other cause can stop samsara, which is established by reason. One might ask: Didn't we say above that craving is also a cause? It has been said that although craving is the cause of taking birth, what will not arise without it is self-grasping, and if self-grasping does not cease, craving cannot be abandoned, and if it ceases, craving will not arise. Or, it is also explained that craving, which arises from attachment to the objects of conditioned phenomena due to grasping at self and what belongs to self, is also a cause. One might think: Can't self-grasping be abandoned? Its object can be harmed by correct reasoning. Because in the continuum and the objects of conditioned phenomena of many moments, there is only grasping at self, and self is not established, so just like grasping at a snake on a variegated rope, it is just the habit of inverted grasping, so it can be transformed. The third (chapter).