Tibetan
་བརྩེ་བ་དང་བྱམས་པ་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་བློ་དེ་དག་གེགས་མེད་ངང་གིས་གོམས་པར་གྱུར་པ་ན། ཚད་གང་དང་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་གནས་ཏེ་དེའི་ཚད་འདིའོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བྱ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞན་ཀྱང་ཚད་མེད་ཐལ་བ་སྤང་། ས་བོན་ལས་བྱུང་རྩོད་པ་སྤང་། དང་པོ། གལ་ཏེ་རྩོལ་བ་བར་མ་ཆད་དུ་བྱུང་བས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་སྲིད་ན་མཆོངས་ཀྱི་རྩོལ་བ་མ་བཏང་བར་སྦྱང་ན་སྤྲེའུ་དང་བྱ་ཁྱུང་མཉམ་པའི་དུས་ཡོད་ལ། དེའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་མེད་དུ་མཆོངས་པའང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བློ་གོམས་པ་དེ་ལྟར་མཆོངས་སྔ་མ་ཉིད་ལས་མཆོངས་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ནས་མཐའ་མེད་པར་འཕེལ་བ་མིན་ཏེ། མཆོངས་དེ་ཡི་རྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་རང་ཉིད་ནུས་པ་ཚད་ཅན་དུ་ངེས་པ་དང་། སྟོབས་སྔ་མ་ལས་དེ་འབྱུང་ཞིང་སྟོབས་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པ་འཕྲལ་གྱི་འབད་རྩོལ་དག་ཀྱང་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་ནུས་པ་ངེས་པ་སྟེ་ཚད་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་གོམས་ཀྱང་ཚད་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་གྱི་ཚད་མེད་པ་མཐའ་མེད་དུ་ མཆོངས་པ་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་གོམས་པས་ཁྱད་པར་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཕྱིས་གོམས་པའི་དུས་བཞིན་དུ་དང་པོ་ནས་མཆོངས་རིགས་པ་ལ་དེ་མི་ནུས་པས་རྩོལ་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕེལ་དུ་ཡོད་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། འཕེལ་དུ་ཡོད་ན་མཐའ་མེད་པར་ཡང་མི་འཕེལ་བ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། མཆོངས་པ་གོམས་པ་པོ་དེ་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་ཀྱང་ཕྱིས་གོམས་པའི་གནས་སྐབས་བཞིན་ཏུ་མཆོངས་ནུས་པ་མིན་ཏེ། སྔ་མའི་ལུས་ལ་མཆོངས་ནུས་པ་དང་མི་མཐུན་པ་བད་ཀན་སོགས་ལྕི་བའི་ཁམས་ཀྱི་གེགས་ཡོད་པས་སྔ་ཕྱིའི་ལུས་མི་འདྲ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོལ་བས་རིམ་གྱིས་མི་མཐུན་པ་དེ་དག་བསལ་བ་ན་ཇི་ལྟར་བསལ་བའི་རིམ་པ་བཞིན་མཆོངས་ཁྱད་པར་དུ་འཕེལ་ཀྱང་མཐར་མི་མཐུན་པ་ཡོངས་སུ་བསལ་བ་ན་རང་གི་ལུས་ལ་སྟོབས་ཅི་ཡོད་པ་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་གྱི་དེ་ལས་ལྷག་པར་འཕེལ་དུ་མེད་དེ་སྟོབས་རང་གི་ངོ་བོ་ཚད་བཅས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་བྱ་དང་སྤྲེའུའི་ལུས་ཀྱི་རྩལ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་བརྩེ་སོགས་རང་གི་རིགས་མཐུན་པའི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་དེ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཡོད་དགོས་ལ། དེ་འདྲའི་ས་བོན་དེ་འཕེལ་ནས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར། གལ་ཏེ་མ་གྱུར་ན་ཕྱིས་གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་སུ་གོམས་ཀྱང་མཐའ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བརྩེ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པས་རང་གི་ས་བོན་སྔ་མ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནའང་དེ་འཕེལ་བའི་གེགས་ཞེ་སྡང་སོགས་མེད་ན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི་གེགས་ཡོད་པས་ན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཡོད་པའི་ས་བོན་ཅན་ཡིན་ཀྱང་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལའང་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྡང་བ་རང་གི་ས་བོན་ཅན་ གྱི་རྒྱུ་ཅན་ནམ་འབྲས་བུ་ཞེ་སྡང་སོགས་བརྩེ་བ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་ན་ནི་སེམས་ལ་བརྩེ་སོགས་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་བར་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲའི་ས་བོན་མེད་ན་ནི་དེ་དག་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པར་གཞི་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ལ་བརྩེ་བ་སྐྱེ་མི་སྲིད་པ་ཞིག་ན་ཡང་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ན་ཡང་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་མི་རུང་བ་མེད་དེ་སྲིན་པོ་དང་གཅན་གཟན་གཏུམ་པོ་དག་ཀྱང་རང་གི་བུ་ལ་བྱམས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱང་གསལ་མི་གསལ་ལས་མཁྱེན་པའི་ས་བོན་མེད་པའི་སེམས་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་གོམས་པ་སྔ་མ་དང་སྔ་མའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་བརྩེ་བ་དང་། ཆགས་བྲལ་དང་བློ་ཤེས་རབ་སོགས་ནི་གཞན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དག་གི་གསལ་བ་སྟེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡི་ནི་རྩ་བའམ་ས་བོན་ནམ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ས་བོན་དེ་ལས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་གོམས་ཤིང་གེགས་མེད་པ་ལས་ནམ་ཞིག་བློ་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་ཆགས་བྲལ་གོམས་པས་བློ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་དང་། ཆགས་པ་གོམས་པའི་ཆགས་ལྡན་རྣམས་དང་། མི་སྡུག་པ་གོམས་པས་ཡིད་ལོག་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བྱམས་སྡང་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཡོད་པར་མཚུངས་པས་བྱམས་པ་ཁོ་ནའི་ངང་ཅན་དུ་ཅི་སྟེ་འགྱུར་སྙམ་ན། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་དེའི་ས་བོན་དྲུང་ནས་འབྱིན་པའི་ཐབས་ཡོད་ལ། བརྩེ་སོགས་ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་པ་དང་འགལ་བ་མེད་པར་མ་ཟད་དེ་ལས་འཕེལ་བའང་ཡིན་པས་ན་སེམས་དང་འབྲལ་མི་རུང་གི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ་འོག་ཏུ་རྒྱས་པར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ཕུན་ཚོགས་སྟོན་པ་ལ། བརྩེ་ལས་ཐབས་ ལ་གོམས་པ་འབྱུང་། །ཐབས་དེ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཚུལ། །ཐབས་གོམས་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་བསྟན། །དང་པོ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གོམས་པ་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་ཀྱང་དེ་སྟོན་པ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྒྱུའི་
Chinese
当慈爱、慈悲、智慧等心念毫无阻碍地自然纯熟时，应如何确定其所处的程度和状态，并确定其程度呢？第二，破除无边之过失，破除从种子而生的诤论。第一，如果努力持续不断，可能会无限增长，那么如果不放弃跳跃的努力而进行练习，就会有猴子和大鹏鸟并驾齐驱的时候。如果按照这种方式无限跳跃，也会成为可能。如果这样认为，那么心的纯熟并非从先前的跳跃中，后来的跳跃变得更加卓越而无限增长。因为跳跃的因，身体的力量本身，其能力是有限的。而且，从先前的力量产生它，并且产生后来的力量，这些直接的努力也是依赖于身体的法，因此能力是确定的，即是有限的。因此，无论跳跃如何纯熟，都是具有确定限度的自性，而不是无限的，无限地跳跃是不可能的。如果说这纯熟了也不会变得卓越，那么应该像后来纯熟的时候一样，一开始就能跳跃，但这是不可能的，因此从努力中可以卓越地增长是显而易见的。如果可以增长，为什么不会无限增长呢？跳跃的纯熟者，并非一开始就能像后来纯熟的状态一样跳跃。因为先前的身体存在与跳跃能力不相符的，如痰等沉重元素的障碍，因此前后身体变得不同。通过努力逐渐消除这些不相符之处，随着消除的顺序，跳跃会卓越地增长，但最终完全消除不相符之处时，自身身体所具有的力量就会显现，不会超过这个限度，因为力量的自性是具有限度的，就像鸟和猴子的身体的技能一样。第二，如果慈爱等是从自身同类的种子中产生的，那么它必须从无始以来就存在。如果这样的种子增长，为什么所有的人不会都变成非常慈悲的自性呢？如果不是这样，那么即使后来在无数三等中纯熟，也不会变得无限。慈爱是心的法，因此
English
When love, compassion, wisdom, and other such thoughts become naturally and effortlessly familiar, how should one ascertain the degree and state in which they reside, and how should one determine their extent? Secondly, refuting the fault of limitlessness, refuting the argument arising from seeds. Firstly, if effort arises continuously and could potentially increase infinitely, then if one practices without abandoning the effort of jumping, there would be a time when monkeys and garudas are equal. If one were to jump infinitely in that manner, it would also become possible. If one thinks so, then the familiarity of the mind does not increase infinitely from the previous jump, with the later jump becoming more extraordinary. Because the cause of the jump, the strength of the body itself, its capacity is definitely limited. Moreover, it arises from the previous strength, and the immediate efforts that generate the later strength are also phenomena dependent on the body, so the capacity is definite, that is, limited. Therefore, no matter how familiar the jump becomes, it is of a nature with a definite limit, and it is not limitless; jumping infinitely is impossible. If it does not become extraordinary through familiarity, then one should be able to jump from the beginning as in the later state of familiarity, but this is not possible, so it is obvious that one can increase extraordinarily through effort. If one can increase, why does it not increase infinitely? The one who is familiar with jumping is not able to jump from the beginning as in the later state of familiarity. Because the previous body has obstacles of heavy elements such as phlegm, which are incompatible with the ability to jump, so the previous and later bodies become different. By gradually eliminating these incompatibilities through effort, the jump will increase extraordinarily according to the order of elimination, but when the incompatibilities are completely eliminated, the strength that one's own body possesses will become manifest, and it will not increase beyond that limit, because the nature of strength is to remain with a limit, just like the skills of the bodies of birds and monkeys. Secondly, if love and so on arise from seeds of their own kind, then they must have existed from beginningless time. If such seeds increase, why would all beings not become of a very compassionate nature? If it is not so, then even if one becomes familiar in countless three kalpas and so on, one will not become infinite. Love is a mental phenomenon, therefore
Chinese
即使是从先前的种子中产生，如果没有阻碍其发展的嗔恨等，也会变成它的自性，但因为有阻碍，所以即使具有从无始以来就有的种子，也不会无限地发展。即使这样，菩萨们也不是不可能无限地发展。如果嗔恨是具有自己种子的因，或者果实嗔恨等，没有慈爱的违品损害，那么心中慈爱等如何不会显现呢？如果没有那样的种子，那么它们作为心之法的基础就不成立，心中不可能产生慈爱，但并非如此，即使暂时没有显现，因为是心，所以没有不能产生的，就像罗刹和凶猛的野兽也爱自己的孩子一样。同样，智慧也是，不可能存在没有了知种子的心，只是明与不明的区别。因此，像这样串习，先前和先前的心的法，慈爱和，离贪和智慧等，是后面的后面的显现，也就是显现出来的根本或种子或因。因此，从那个种子开始，通过不断串习和没有阻碍，总有一天会变成智慧慈爱的自性或自性。例如，通过串习离贪，心变成其自性的阿罗汉们，以及串习贪欲的贪欲者们，以及串习不净观而厌恶者们的心一样。如果那样的话，慈爱嗔恨等所有的种子从无始以来就同样存在，为什么会变成只有慈爱的状态呢？烦恼是突发的，所以有办法从根源上拔除其种子，而且慈爱等与如实了知意义不相违背，而且也是从那里面发展出来的，所以是与心不可分离的功德，将在下面详细阐述。第二，宣说圆满的加行。从慈爱中产生串习方便，如何证悟那个方便之理，宣说串习方便本身。第一，即使大悲的串习会增长，但它如何成为证明宣说者的量士夫的根据呢？原因的
English
Even if it arises from previous seeds, if there are no obstacles to its development, such as hatred, it will become its own nature, but because there are obstacles, even if it has seeds that have existed since beginningless time, it will not develop infinitely. Even so, it is not impossible for Bodhisattvas to develop infinitely. If hatred is the cause of having its own seeds, or the fruit of hatred, etc., and there is no harm from the opposite of love, then how can love, etc., not appear in the mind? If there are no such seeds, then the basis for them being the Dharma of the mind is not established, and it is impossible for love to arise in the mind, but it is not so, even if it does not appear for a while, because it is the mind, there is no reason why it cannot be produced, just as Rakshasas and fierce beasts also love their own children. Similarly, wisdom is also, it is impossible for there to be a mind without the seeds of knowing, only the difference between clarity and obscurity. Therefore, like this habituation, the previous and previous Dharma of the mind, love and, detachment and wisdom, etc., are the manifestation of the later and later, that is, the root or seed or cause of what is manifested. Therefore, starting from that seed, through continuous habituation and without obstacles, one day it will become the nature or self-nature of wisdom and love. For example, through the habituation of detachment, the minds of the Arhats who have become its nature, and the greedy ones who have become accustomed to greed, and the minds of those who are disgusted by the habituation of impurity. If that is the case, since all the seeds of love, hatred, etc., have existed equally since beginningless time, why would it become a state of only love? Afflictions are sudden, so there is a way to eradicate their seeds from the root, and love, etc., are not contradictory to truly understanding the meaning, and they also develop from it, so they are qualities that cannot be separated from the mind, which will be explained in detail below. Second, explaining the perfect application. From love arises the habituation of means, how to realize the reason for that means, explaining the habituation of means itself. First, even if the habituation of great compassion will increase, how does it become the basis for proving the valid person who proclaims it? The cause of