Tibetan
ང་པོ་དྲུག་ས་སྙིང་སོགས་སེམས་དཔའ་དྲུག་དང་། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་དྲུག །གཏི་མུག་སོགས་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་མི་ཤེས་པར། མི་གཙང་བའི་ཕུང་པོ་འགྱུར་བཅས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་ བཞིན་ཅན་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་འདོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། གལ་ཏེ་ངེས་པར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་རམ་ཡང་དག་པར་རམ་ཐ་སྙད་དུ་དངོས་གནས་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་གནས་ནས་འགའ་ཡང་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་མེད་ཅིང་། མངོན་ཤེས་དྲུག་དང་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱོར་པ་རྣམས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས། ད་གདོད་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་སོགས་ལམ་ལ་འབད་མི་རིགས་ན་ཡང་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་མཐོང་ཐོས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་མི་འགྲུབ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ལྟར་ལུང་བསྟན་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་ཚུལ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་གྲོལ་བ་དང་མངོན་ཤེས་སོགས་མེད་ཅིང་འཁོར་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་བརྗོད་ལས་ཀྱང་། འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་མཐར་སོན་པ། །བྱ་བ་བྱས་པ་སྐམ་སར་གནས། །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ངེས་གསལ་བ། །ཤེས་རབ་མཚོན་ཆས་རྣམ་འཇོམས་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཡོན་ཏན་སེམས་ཅན་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་རྣམས་ལ་མ་དམིགས་པས་སངས་རྒྱས་སུ་བཏགས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ད་ལྟ་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་འདི་སངས་རྒྱས་དངོས་མ་ཡིན་ཀྱང་། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་གོམས་པའི་དབང་གིས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ་མེད་པར། རྣམ་པར་བརྟག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་བསྐལ་པ་དུ་མར་གོམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ་དཔེར་ན་ བསོད་ནམས་དམན་པའི་དབུལ་པོ་འགའ་ཞིག་ང་རྒྱལ་པོ་ཞེས་སེམས་པ་གོམས་པར་བྱས་པས་ནམ་ཡང་རྒྱལ་པོར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །མཚན་བརྗོད་ལས་ཀྱང་། བསོད་ནམས་ལྡན་པ་བསོད་ནམས་ཚོགས། །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཆེ། །ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་ཡོད་མེད་ཤེས། །ཚོགས་གཉིས་ཚོགས་ནི་བསགས་པ་པོ། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་འདིའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དམན་པར་གྱུར་བས། རྣམ་པར་རྟོག་པས་སངས་རྒྱས་སུ་བརྟགས་ནས་བསྒོམ་པས་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་རྣམ་པར་བརྟག་པ་བསྒོམ་པས་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་ཞིང་དོན་མེད་ན་ལུས་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་རྣམ་པར་སྦྱང་བར་བྱ་བར་གསུངས་པ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དམ་ཚིག་གི་སྐད་ཀྱིས་གཟུགས་ཕུང་སོགས་སོ་སོར་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་སུ་རབ་ཏུ་བསྟན་གྱི། གཟུགས་ཕུང་དང་བཤང་བ་སོགས་རྣམ་སྣང་དངོས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་མེད་དེ་ལྟོ་ལྡིར་བ་ལ་བུམ་པའི་མིང་དང་སྣལ་མ་འཐག་པ་ལ་སྣམ་བུའི་མིང་བཞིན་དངོས་མིང་དུ་གསུངས་པ་མིན་ནོ། །བུད་མེད་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་པདྨ་དང་སྐྱེས་པའི་དབང་པོ་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་བཤང་བ་ལ་རྣམ་སྣང་། གཅི་བ་མི་བསྐྱོད་པ། ཁྲག་རིན་འབྱུང་། ཁུ་བ་སྣང་མཐའ། ཤ་དོན་གྲུབ་སྟེ༑ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་རྣམས་བདུད་རྩི་ལྔའི་མིང་དུ་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་པའམ་དངོས་གནས་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་གཙང་བ་རུལ་བའི་ལུས་འདི་ལྷའི་སྐུར་བརྗོད་པ་མེད་དེ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ནི། གཅིག་པུ་སྲ་མཁྲེགས་རྡོ་རྗེའི་བདག །སྐྱེས་མ་ཐག་པ་འགྲོ་བའི་བདག །ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་རང་བྱུང་བ། །སོགས་ནས། ནམ་མཁའི་བདག་པོ་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་སྐུ་གདོས་བཅས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པ་གཅིག་པུ་ཆ་ཤས་སུ་གཞིག་ཏུ་མེད་པ་སྲ་མཁྲེགས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་རྟག་ཏུ་སྐྱེས་མ་ཐག་པ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས་རྒ་བ་མེད་པ། འགྲོ་བའི་བདག་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འཆར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉི་ཙེ་བའི་ལུས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཟུགས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ན། ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པ་དང་བལྟམས་པ་དང་། གཞོན་ནུ་རོལ་རྩེད་མཛད་པ་དང་། ཁབ་ནས་དབྱུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་བཞུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་འོ
Chinese
难道不是说了，我等六地藏等六位菩萨，以及色等六境，色金刚母等六位，愚痴等阎罗摧灭等忿怒尊之王吗？因此，不了解众生的身体是佛的化身这一佛亲自所说的甚深密意，而认为这不净的蕴聚、变异的、痛苦的自性是佛的金刚身，这是非常愚蠢的。如果一定要在胜义谛中，或者在真实中，或者在名言中，实际上一切众生都是佛，那么一切众生都安住在无漏的安乐中，没有任何众生在轮回中感受痛苦，并且具足六神通和十力等佛的功德财富，那么现在为了获得佛果，通过闻思修的方式，也不应该努力布施等道，但是像这样与现量相违背的事情，是见闻觉知所不能成立的，因此如来不可能那样授记。因此，从现象上看，众生不会变成佛，因为没有佛的功德，没有从一切痛苦中解脱，没有神通等，并且安住在轮回中。在《名号赞》中也说：“超越轮回彼岸，已作应作住于干地，唯识明晰，以智慧之剑摧毁一切。”像这样所说的佛地的功德，在具足一切束缚的众生身上没有发现，所以即使称为佛，也不会变成佛。然而，现在众生的相续虽然不是真正的佛，但是通过生起次第，习惯于观修坛城的形象，因此蕴、界、处等会变成坛城轮的形象，难道不是因此才说是佛吗？不是的，因为没有圆满福德和智慧资粮，即使通过分别念观修佛的自性，习惯于无数劫，也不会变成佛，譬如福德浅薄的贫穷之人，即使习惯于认为“我是国王”，也永远不会变成国王一样。
English
Wasn't it said that the six Bodhisattvas, such as the six Earth Store Bodhisattvas, and the six objects such as form, the six such as Rūpavajrī, and the wrathful kings such as Yamāntaka who destroy ignorance, etc., were spoken of? Therefore, not understanding the profound intention of the Buddha himself saying that the body of sentient beings is the emanation body of the Buddha, to consider this impure aggregate, which is changeable and of the nature of suffering, as the vajra body of the Buddha is extremely foolish. If it is definitely the case that in the ultimate truth, or in reality, or in convention, all sentient beings are truly Buddhas, then all sentient beings would abide in uncontaminated bliss, and none would experience suffering in samsara, and they would possess the qualities and wealth of the Buddha, such as the six superknowledges and the ten powers. Then, for the sake of attaining Buddhahood, it would not be necessary to strive on the path of generosity, etc., through hearing, thinking, and meditating. However, such a contradiction with direct perception cannot be established by seeing, hearing, and inferring. Therefore, it is impossible for the Tathagata to prophesy in that way. Therefore, in appearance, sentient beings do not become Buddhas because they do not have the qualities of the Buddha, they are not liberated from all suffering, they do not have superknowledges, etc., and they abide in samsara. In the "Nāmasaṃgīti" it is also said: "Having reached the far shore of samsara, having done what should be done, abiding on dry land, consciousness alone is clearly manifest, destroying all with the sword of wisdom." Such qualities of the Buddha's ground are not found in sentient beings who possess all bonds, so even if they are called Buddhas, they will not become Buddhas. However, although the continuum of sentient beings is not actually the Buddha, through the generation stage, by the power of being accustomed to meditating on the form of the mandala, the aggregates, elements, and sense bases, etc., will transform into the form of the mandala wheel. Isn't it because of this that they are said to be Buddhas? No, because without perfecting the accumulation of merit and wisdom, even if one meditates on the nature of the Buddha through conceptual thought, being accustomed to it for many kalpas, one will not become a Buddha. For example, a poor person with little merit, even if he is accustomed to thinking "I am the king," will never become a king.
Chinese
又如《名号赞》中所说：“具福即是福德聚，智慧即是大慧源，有慧即能知有无，二资粮者集资者。”因为世尊如此宣说，如果福德和智慧不足，仅凭分别念将自己观想成佛，是无法成佛的。那么，如果观想分别念不能成佛且毫无意义，那么所说的将此身体的蕴、界、处等一切都清净为天神之相，岂不是变得没有必要了吗？对此，如来在此以誓言之语，将色蕴等一一显现为毗卢遮那等，但并没有说色蕴和粪便等就是毗卢遮那的实体，就像肚子胀大时称之为瓶子，纺织棉线时称之为布匹一样，并不是以实物的名称来称呼的。女人的性器官称为莲花，男人的性器官称为金刚杵，粪便称为毗卢遮那，尿液称为不动佛，血称为宝生佛，精液称为无量光佛，肉称为不空成就佛，这五如来被说成是五甘露的名称，但从胜义谛或真实的角度来看，并非如此。因此，不应将这不净腐烂的身体说成是天神的身体，因为它没有精华。如来的身体是：唯一坚固金刚主，初生即是众生主，虚空所生自生者。等等，直到：虚空之主示现种种。这段经文说明，如来的智慧之身没有物质的过患，是唯一的，不可分割成部分，坚固如金刚，恒常如初生般存在，不会衰老，是众生的主宰，是空性之色，能显现一切形象。因此，凡夫的身体不会变成佛身。如果如来不能变成有形之身，那么进入母胎、降生、少年嬉戏、出家坐在菩提树下成佛、转法轮，以及具有三十二相和八十随形好的身体又是什么呢？
English
Also, as stated in the 'Nomenclature Praise': 'Endowed with merit is the accumulation of merit, wisdom is the great source of wisdom, having wisdom knows existence and non-existence, the two accumulations are the accumulators.' Because the Blessed One has spoken thus, if one is deficient in merit and wisdom, merely contemplating oneself as a Buddha through conceptual thought will not lead to Buddhahood. So, if contemplating conceptual thought does not lead to Buddhahood and is meaningless, then wouldn't it become unnecessary to say that all the aggregates, elements, and sense bases of this very body should be purified into the form of deities? In this regard, the Tathagata here uses the language of vows to thoroughly reveal the form aggregate and so on as Vairochana and so on, but it is not stated that the form aggregate and excrement are actually Vairochana, just as calling a swollen belly a vase and calling spun cotton cloth, it is not spoken of as the name of a real object. The female organ is called a lotus, the male organ is called a vajra, excrement is called Vairochana, urine is called Akshobhya, blood is called Ratnasambhava, semen is called Amitabha, and flesh is called Amoghasiddhi. These five Tathagatas are said to be the names of the five ambrosias, but this is not the case in ultimate truth or reality. Therefore, this impure, decaying body should not be called the body of a deity, because it has no essence. The body of the Tathagata is: the sole, solid, adamantine lord, newly born, the lord of beings, born from the sky, self-arisen. And so on, until: the lord of the sky shows various forms. This passage explains that the wisdom body of the Tathagata is free from the faults of materiality, is unique, cannot be divided into parts, is solid and hard like a vajra, always remains as if newly born, without aging, is the lord of all beings, is the nature of emptiness-form, and can manifest all forms. Therefore, the body of an ordinary person will not become the body of a Buddha. If the Tathagata does not become a form, then what about entering the womb of a mother, being born, playing as a youth, renouncing the household and sitting under the Bodhi tree to become a Buddha, turning the wheel of Dharma, and the body endowed with the thirty-two major marks and eighty minor marks?