Tibetan
མེད་པར་གནས་པ་ནི་གནས་ལུགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཞེས་དང་། འདིར་ནི་ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །བདག་མེད་གཞན་ཡང་མེད་པ་ཉིད། །འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་བདེ་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལྟ་ཅི་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེའི་ཕྱོགས་ཙམ་མ་རྟོགས་པའི་གསང་དོན་ཟབ་མོ་འདི་ནི་གསང་སྔགས་ཐབས་ཀྱི་ལམ་ཟབ་མོའི་བཞི་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གཡོ་མེད་དུ་བཅིངས་པའི་ཐབས་ལས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་མངོན་དུ་འཆར་ཞིང་། དེ་ཉིད་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་ནས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་མངོན་དུ་མཛད་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་མི་གཡོ་བའི་གོ་འཕང་བླ་ན་མེད་པ་བརྙེས་པ་ཡིན་པས་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གཉིད་ལོག་པའི་བག་ཆགས་ཟད་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གྱུར་པ་གང་དེ་ནི། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་ནི་བློས་བརྟགས་པ་དང་བྲལ་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་མཁྱེན་པའོ། །ཐབས་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེམས་ཏེ་དེ་དག་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་ངེས་ པར་སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །ཡེ་ཤེས་དང་ནི་རྣམ་ཤེས་དབྱེ་བ་ལས། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པའི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་མེད་པར་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་ནས་དམིགས་པ་དང་མཚན་མ་གང་དུའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །མི་རྟོག་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱའམ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་སུ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་མ་འདྲེས་པར་ཇི་སྙེད་པ་གསལ་ཞིང་མཁྱེན་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་སྐབས་འདིར་གསུངས་ཏེ་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདི་དག་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ལ་སྦྱར་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་གོང་འོག་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་དགོངས་པའི་དབང་གིས་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཡིན་ཏེ་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་རོ་མཉམ་པའི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་གཟུང་བར་བྱ་བའི་དབྱེ་བས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་
Chinese
无有而住是为实性，诸佛出世也好，不出世也好，诸法的法性即是如此安住，如是说：此处无有始中边，无有生灭无涅槃，无我亦无他者性，此乃胜妙大乐性。虽然如是说，何况是各自的凡夫，即使是声闻缘觉阿罗汉们，也未能领悟其少许的甚深秘密，此乃秘密真言方便道甚深之第四位，以系缚于不动明点的方便，瑜伽士们得以显现，其自身远离一切障碍之时，名为诸佛的俱生身，乃是原始本初的实性，脱离了突如其来的障碍而显现。此处，俱生身得以显现，是已证得无上不动的果位，是自身圆满之自性。为了他者圆满，从极度沉睡的习气中耗尽，而转变成法身的那一位，名为智慧与方便之自性，所谓智慧，即是远离分别念，现量证悟无自性。方便，即是无有执着的广大利他之心，此二者成为无二无别。其自身也必定是远离遮蔽的黑暗。如是说：智慧与识之差别。所谓智慧，是为了亲见其自身，瑜伽士所执持之心，即是以智慧无有能取所取而如实证悟，于任何对境与相状皆不分别。虽不分别，然对于所知或所取之法，所有分别念皆不混杂，如其所有而明晰了知，此处称之为识，即是对于无量众生，怀有无有执着的广大利他之心。这些识与智慧的词语，上下出现对于境与有境的安立方式不同，乃是随顺意趣而无有相违，实则意义相同，乃是识与智慧味等同之故。如是，以能取与所取的差别，方便与智慧的自性，成办他者之利益
English
The state of being without existence is the true nature. Whether Buddhas appear or not, the nature of all phenomena remains as it is. It is said: 'Here, there is no beginning, middle, or end; no existence, no nirvana; no self, and no otherness. This is the supreme great bliss.' Although it is said thus, let alone ordinary individuals, even the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Arhats have not realized even a fraction of this profound secret. This is the profound secret of the secret mantra path of skillful means, the fourth state, through the means of binding the bindu immovably, it becomes manifest to the yogis. When that itself is free from all obscurations, it is called the coemergent body of the victorious ones, which is the original, primordial nature, manifested by being free from sudden obscurations. Here, the manifestation of the coemergent body is the attainment of the supreme, unmoving state, it is the nature of the perfection of one's own benefit. For the perfection of others' benefit, that which has become the Dharmakaya from the exhaustion of the habits of extreme sleep, is called the nature of wisdom and skillful means. Wisdom is the direct realization of no self-nature, free from conceptualization. Skillful means is the mind of great compassion without any object of focus, and these two become non-dual. That itself must also be free from the darkness of obscuration. It is said: 'From the distinction between wisdom and consciousness.' Wisdom is the mind that is held by the yogi in order to directly see that itself, that is, having realized the suchness without grasping or being grasped by wisdom, one does not discriminate in any object or sign. Although there is no discrimination, all the discriminations that are conventionally imputed as knowable or graspable objects are unmixed, and knowing them clearly as they are, is called consciousness in this context, that is, possessing great compassion without any object of focus for limitless beings. These terms of consciousness and wisdom, the different ways of applying them to the object and the subject that appear above and below, are not contradictory due to the power of intention, but are of the same meaning, due to the taste of consciousness and wisdom being equal. Thus, with the distinction of the grasper and the grasped, the nature of skillful means and wisdom, accomplishes the benefit of others.
Tibetan
པོ་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་བྱུང་བར་གྱུར་པའོ། །ཆོས་སྐུའི་ས་ན་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ཡིན་གྱི་རྣམ་ཤེས་རང་མཚན་པ་མེད་དེ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀུན་གཞི་དང་བཅས་པ་གནས་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་རྣམས་གཟིགས་བྱའམ་གཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་རྣམ་ཤེས་དང་སྒོ་བསྟུན་ནས་དེའི་མིང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་ཞེས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རིག་ཅེས་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅེས་པ་དོན་འདྲ་བ་བཞིན་དུ་གོ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འཛིན་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་པ་ཡིན་གྱི་གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་གམ་བརྒྱད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་རྒྱུད་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་བརྡ་འདོགས་ལུགས་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་སྟེ་ཚིག་ལྷུར་མི་ལེན་པ་དོན་ལ་རྟོན་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་ལམ་འདི་ཡི་ལུགས་ཀྱི་ལྟེ་བར་བཞི་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཟད་ པ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་དང་། སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གཉིད་འཐུག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པ་ལས་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཁྱེན་པ་གཉིས་ལྡན་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་མངའ་དབང་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་སྐད་ཀྱིས་སྒྲ་བརྙན་ལྟ་བུ་ཡི་གསུང་གིས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་དུ་མའི་དོན་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཏེ་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ལོངས་སྐུ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་ལྷའི་མིག་གིས་འདས་པ་དང་ད་ལྟ་དང་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་གང་ཞིག་གཟིགས་པ་ནི་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པ་དང་བ་སྟེ། ལྷའི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དུས་གསུམ་གྱི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་སྒྲ་བརྙན་ལྟ་བུར་སྟོང་པའི་སྒྲའི་རྣམ་པར་གཟུང་བྱར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཤེས་རབ་དང་གཟུང་བྱ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཟུང་དུ་ཞུགས་པའི་ལོངས་སྐུ་དེས། འདས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་ཆེ་གེ་མོ་དང་ལོ་དང་ཟླ་བ་ཉིན་ཞག་ཆེ་གེ་མོ་འདི་ལ་གང་ཟག་གམ་དངོས་པོ་ཆེ་གེ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་གྲངས་ཇི་སྙེད་པ་ལུང་སྟོན་པ་དང་དེ་བཞིན་མ་འོངས་པ་ན་འབྱུང་འགྱུར་དང་། ད་ལྟར་གྱི་དངོས་པོ་ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་མ
Chinese
彼者是法身，且彼者由俱生而生。于法身之位，唯有以识与智区分之智，而无自性之识。然识聚八识连同阿赖耶识，乃是转位之五智之自性。然于此，就诸法成为所见或所取之分而言，与识相顺而以彼之名宣说，即如“知一切相”、“觉一切相”及“知一切”，应如是理解其义相同。彼亦由能执之智而知，而非由具能取所取之六识或八识而知。是故，金刚续部之语之多种表诠方式，极难领悟，需不执著于字句，而依于意义而知。如是，此道之法之中心，第四灌顶之境之障碍尽除，而得俱生身之同类因之果。心间法轮中，由睡眠深重之境之障碍尽除，而得法身，是名为异熟果。如是之具二智之法身，乃是大乘之法所示之圆满受用之主宰身，以无量众生之语言，如声影般之语，作无数无量众生之利益者，乃是利他圆满之自性。此受用身之空性色身，以不可摧毁之天眼，所见过去、现在、未来之任何色，乃是空性色影之清净相。以天耳之识，三时之一切声，如声影般，成为空性声之所取。如是，能执之智慧与所取之方便之自性双运之受用身，于过去之某大劫、某年、某月、某日夜，某人或某物如是出现，如是宣说过去之时间之数量，以及未来将发生，以及现在之事物，十方虚空之
English
That is the Dharmakaya, and that arises from being co-emergent. In the realm of the Dharmakaya, there is only wisdom distinguished by consciousness and wisdom, and there is no self-characterized consciousness. However, the eight aggregates of consciousness, including the Alaya, are the nature of the five wisdoms of transformation. However, here, in terms of how many things become visible or graspable, it is said in accordance with consciousness and with its name, such as "knowing all aspects," "being aware of all aspects," and "knowing all," it should be understood that the meaning is the same. That is also known by the grasping wisdom, but not by the six or eight aggregates of consciousness that have grasping and being grasped. Therefore, the various ways of expressing the words of the Vajra Tantra are very difficult to understand, and it is necessary to understand them by relying on the meaning without clinging to the words. Thus, at the heart of this path, the obscurations of the fourth empowerment are exhausted, and the result is the co-emergent body's corresponding cause. In the heart chakra, the exhaustion of the obscurations of the state of deep sleep results in obtaining the Dharmakaya, which is called the Vipaka result. Such a Dharmakaya with two wisdoms is the Sambhogakaya, the complete dominion of the Mahayana teachings, and with the language of infinite beings, like a sound image, it benefits countless beings, and is the nature of perfect altruism. This Sambhogakaya's empty form body, with the indestructible divine eye, sees any form of the past, present, and future, which is the pure aspect of the empty form image. With the divine ear's consciousness, all sounds of the three times become graspable as empty sounds like sound images. Thus, the Sambhogakaya, the union of the nature of grasping wisdom and the object of skillful means, in the past, in a certain great kalpa, year, month, day and night, a certain person or thing appeared like this, thus proclaiming the number of past times, and what will happen in the future, and the present things, the ten directions of space.