Tibetan
། བཏང་སྙོམས་བཞི་པོ་རྣམས་དང་ནི། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བཞི་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །སླར་ཡང་ངེས་པར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི། འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་དེ་བཞིན་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་པ་དང་། དཔྱོད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། དེ་དག་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྟེན་པའི་རྒྱུ་ལས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་པ་ལ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་འབྱོར་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདུན་བརྩོན་གཉིས་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པའི་ གུས་སྦྱོར་དང་རྟག་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་དང་། དཔྱོད་པ་ནི་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་གྲངས་ནི་བཞི་སྟེ། ཁ་ཕྱིར་བལྟས་འདོད་ཁམས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་འདོད་པའི་ཟག་པ་དང་། ནང་དུ་བལྟས་པ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་དག་སྲིད་པའི་ཟག་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་པའི་མ་རིག་པའི་ཟག་པ་དང་། བདག་ལྟ་དང་མཐར་ལྟ་སོགས་ལྟ་ངན་རྣམས་ལྟ་བའི་ཟག་པ་སྟེ་འདི་དག་གི་སྒོ་ནས་འཁོར་བར་ཟག་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་དག་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མི་འཇིགས་པ་ནི་བཞི་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ། ཟག་པ་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྟེ། དེའི་དང་པོ་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་དང་། བཞི་པ་སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་དང་། ཆོས་སྟོན་པ་ལམ་སྟོན་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ལམ་གྱི་གེགས་སྟོན་པ་ལ་མི་འཇིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་། བདེན་པ་རྣམས་དང་ཞེས་པས་བདེན་པ་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དང་། འགོག་པའི་བདེན་པ་དང་། ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟོན་པ་བཞི་སྟེ། དོན་ལ་རྟོན་པར་བྱའི་ཚིག་ལ་རྟོན་པར་མི་བྱ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་པར་བྱའི་རྣམ་ཤེས་ལ་རྟོན་པར་མི་བྱ་བ་དང་། ངེས་པའི་དོན་ལ་རྟོན་པར་བྱའི་དྲང་དོན་ལ་རྟོན་པར་མི་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ལ་རྟོན་པར་བྱའི་གང་ཟག་ལ་རྟོན་པར་མི་བྱ་བའོ། །སླར་ཡང་དེ་བཞིན་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནི་བཞི་སྟེ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་
Chinese
四种舍和，同样，四种解脱之门是：空性，无相，无愿，无造作。再次，确定四种神足是：欲神足，同样精进，心，和观神足。它们是由于依止断除五过失的八种行相之因，而使心一境性安住的禅定成就，称为获得神通自在的神足。欲和精进二者是进入禅定的恭敬行和常行之精进，心一境性是禅定的自性，观是如此成办的智慧。众生的烦恼漏洞种类有四种：向外看是欲界众生的相续之无明和见以外的所有烦恼是欲漏，向内看是上二界众生的相续之那些是有漏，三界众生的无明漏，和我见和边见等恶见是见漏，通过这些在轮回中流漏，那些是清净的。佛陀的四无畏是：于一切法知无畏，于一切法说无畏，于无障碍之道进入无畏，于住于漏尽之智无畏。其中的第一个是于证悟圆满承诺无畏，第四个是于断除圆满，说法是于道之宣说，于无障碍之道进入是于道之障碍宣说无畏。如是四无畏，和“真谛们”是指四谛：苦谛，集谛，灭谛，道谛。同样，四依是：应依于义，不应依于语；应依于智，不应依于识；应依于了义，不应依于不了义；应依于法，不应依于补特伽罗。再次，同样四念住是：身念住。
English
And the four kinds of equanimity, similarly, the four doors of liberation are: emptiness, signlessness, wishlessness, and non-fabrication. Again, definitely the four legs of magical power are: the leg of magical power of aspiration, and similarly diligence, mind, and the leg of magical power of investigation. These are called the legs of magical power because they are the cause of establishing single-pointedness of mind by relying on the eight activities that abandon the five faults, and thus accomplishing samadhi, and gaining mastery over magical power. Aspiration and diligence are the respectful practice and constant practice of diligence in entering samadhi. Single-pointedness of mind is the nature of samadhi, and investigation is the wisdom that accomplishes it in this way. The types of outflows of afflictions of sentient beings are four: looking outward, all afflictions other than ignorance and views in the continuum of beings in the desire realm are outflows of desire; looking inward, those in the continuum of the two upper realms are outflows of existence; the outflow of ignorance of the three realms; and wrong views such as the view of self and the view of extremes are outflows of views. Through these, one flows in samsara, and those are pure. The four fearlessnesses of the Buddha are: fearlessness in knowing all phenomena, fearlessness in teaching all phenomena, fearlessness in entering the unobstructed path, fearlessness in abiding in the wisdom of the exhaustion of outflows. The first of these is fearlessness in promising the perfection of realization, the fourth is the perfection of abandonment, teaching the Dharma is teaching the path, and entering the unobstructed path is fearlessness in teaching the obstacles of the path. Thus, the four fearlessnesses, and "the truths" refer to the four truths: the truth of suffering, the truth of origin, the truth of cessation, and the truth of the path. Similarly, the four reliances are: one should rely on the meaning, one should not rely on the words; one should rely on wisdom, one should not rely on consciousness; one should rely on the definitive meaning, one should not rely on the interpretable meaning; one should rely on the Dharma, one should not rely on the individual. Again, similarly, the four mindfulnesses are: mindfulness of the body.
Tibetan
པ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་སེམས་དང་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའོ། །དེ་ བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་ནི། སྡིག་པ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་པ་སོགས་དང་། སྡིག་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་དགེ་རྩ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པ་དང་། དགེ་རྩ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །ཡང་དག་པར་བསྡུ་བ་ཡི་དངོས་པོ་བཞི་ནི་སྦྱིན་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། དོན་སྤྱོད་པ་དང་དོན་མཐུན་པའོ། །སྐབས་འདིར་དོན་དེའི་གོང་ན་དོན་ཆེ་བ་གཞན་མེད་པའི་དོན་ཆེན་པོ་ནི་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། དེའི་དོན་སྤྱོད་པ་དང་དོན་མཐུན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་མཆོག་སྟེ་ཆོས་སྦྱིན་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་མདོའམ་སྡོམ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་གང་ཞིག་བརྗོད་པས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐའ་དག་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའོ། །བཞི་ཡི་མཐའ་རྣམས་རྒྱལ་བའི་བདག་པོའི་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོ༷ར་པ་ཡིས་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་པ་ནི། རྒྱལ་བའི་བདག་པོའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྤྲུལ་པ་དང་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སླད་དུ་ནི་ལྷའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཞི་ཡི་གྲངས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་དག་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་སྟེ། ལྷའི་མིག་དང་ལྷའི་རྣ་བ་དང་།གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ནམ་མཁའི་རྫུ་འཕྲུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་། དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ལྔ་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་ནི། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་གིར་འཛིན་པ་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་དང་། བདེན་བཞི་མཆོག་གསུམ་ལས་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་སོགས་ལ་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་དང་། རབ་མཆོག་རྒྱལ་བའི་བ
Chinese
པ། 同样地，受、心和法，是念住的近处安置。同样地，四正断是：为了不生起未生起的罪恶而生起意愿等；为了已生起的罪恶的对治而生起善的根本；正确地生起未生起的善根；将已生起的善根完全回向于成佛。四摄事是布施、爱语、利行和同事。此处，在该意义之上没有其他更重要的意义，这个伟大的意义是无上的不变，即同事和利行。法的布施是布施中的殊胜，即法的布施是：一切有为法无常，一切有为法是痛苦，一切法无我，涅槃寂静，无论宣说四种法之纲要或总纲中的哪一种，都将宣说一切法的蕴聚。四边的尽头，瑜伽士应以胜者之主的金刚来修习。如是说，胜者之主的清净身、语、意和智慧，以及化身、法、圆满受用和自性身，应为了殊胜成就的意义而修习，为了世间成就的缘故，应修习天神的形象。同样地，应精通四之数的法的所有类别。菩萨的五种神通是：天眼、天耳、知他心、宿命通和以各种神变在虚空中行走，即虚空的神变。如是五神通，以及信、精进、念、定和慧的五力，以及众生的颠倒见是：有身见，执着自身相续的蕴聚为我；执着常断二边的见；对四谛、三宝的因果关系等邪见；执着恶见为殊胜；执着戒律和苦行为颠倒的殊胜，这五种，以及最殊胜的胜者的
English
Pa. Similarly, feeling, mind, and dharma are the close placements of mindfulness. Similarly, the four right abandonments are: generating the intention to not generate unarisen evils, etc.; generating the root of virtue as an antidote to arisen evils; correctly generating unarisen roots of virtue; and completely dedicating arisen roots of virtue to Buddhahood itself. The four objects of gathering are giving, sweet speech, beneficial conduct, and concordant action. Here, the great meaning above that meaning, where there is no other greater meaning, is the supreme unchangeable, that is, concordant action and beneficial conduct. The giving of dharma is the supreme of giving, that is, the giving of dharma is: all conditioned phenomena are impermanent, all conditioned phenomena are suffering, all dharmas are without self, and nirvana is peace, that is, whichever of the four types of dharma summaries or outlines is spoken, all aggregates of dharma will be spoken. The yogi should meditate on the ends of the four with the vajras of the lord of victors. It is said that the completely pure body, speech, mind, and wisdom of the lord of victors, as well as the emanation, dharma, complete enjoyment, and nature body, should be meditated on for the sake of the meaning of supreme accomplishment, and for the sake of worldly accomplishment, the form of the deity should be meditated on. Similarly, one should be skilled in all categories of dharma of the number four. The five superknowledges of the Bodhisattvas are: the divine eye, the divine ear, knowing the minds of others, remembering previous abodes, and going in the sky with various magical powers, which is the magical power of the sky. Thus, the five superknowledges, as well as the five powers of faith, diligence, mindfulness, concentration, and wisdom, and the inverted views of sentient beings are: the view of the aggregates, grasping the aggregates of one's own continuum as self; the view of grasping to the extremes of permanence and annihilation; wrong views on the cause and effect of the four truths and three jewels, etc.; grasping bad views as supreme; grasping distorted discipline and asceticism as supreme, these five, and the most supreme victorious one's.