Tibetan
གཡོ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱིམ་གྱི་འཁོར་ལོ་འཁོར་བ་བཞིན་དུ་གནས་རིས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕོ་ཞིང་གཡོ་བའོ། །དེ་དག་སྐྱེད་བྱེད་ལས་ཀྱི་རླུང་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་དགེ་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པོ་ལས་ཀྱི་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་ན་བྱེད་པ་པོ་རང་དབང་ཅན་ནི་གང་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་འཇིག་རྟེན་འབྱུང་བ་དང་སྡུད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལས་ གྲུབ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ཀྱང་འབྱུང་བ་དང་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཕྱི་སྣོད་འཆགས་པ་དང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འདི་དག་སྐད་ཅིག་མའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་དུས་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་བྱུང་ནས་མ་ཞིག་བར་དུ་རྟག་པར་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཚོགས་པ་མ་གྱེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཆགས་ནས་གནས་པར་སྣང་ངོ་། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འཇིག་པའི་དུས་སུ་ས་ཡི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལས་ཆུ་དང་རྩེ་མོ་ཅན་མེ་དང་རླུང་གི་རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་སྔར་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལས་དུས་དེར་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས། སའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཐ་དད་དུ་ཕྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཆུ་ཡི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཁམས་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ་སྲ་བའི་ཆ་སྤང་པས་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཞུ་བ་བཞིན་ནོ། །ཆུ་ཡི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལས་ས་དང་མེ་དང་རླུང་གི་རྡུལ་རྣམས་ལོགས་སུ་ཕྱེ་སྟེ་ཆུ་ནི་རྩེ་མོ་ཅན་མེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ་བསྐམ་པར་འགྱུར་རོ། །རྩེ་མོ་ཅན་མེ་ལས་ས་དང་ཆུ་དང་རླུང་ལོགས་སུ་ཕྱེ་སྟེ་མེ་རླུང་ལ་ཞུགས་ནས་མེ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་བའོ། །རླུང་ལས་ས་དང་ཆུ་དང་རྩེ་མོ་ཅན་དག་ཕྱེ་ནས་ལས་ཀྱི་རླུང་ཡང་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་ལ་ཡལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་འཇིག་རྟེན་ཀྱི་ཁམས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ཡིན་གྱི་བྱེད་པོ་གཞན་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་འོག་ན་དུས་ཀྱི་མེ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བསྲེག་ནས་ཐལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱི་རོལ་བས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་ཀྱི་མེ་ཞེས་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ཆོས་གཞན་བསྲེག་པའམ་ཟ་བར་བྱེད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་བྲལ་བ་མ་བསགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་ཅུང་ཟད་བསྲེག་ཅིང་ཟ་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་བརྟན་པ་སྣོད་རྣམས་ཞིག་པར་གྱུར་པའི་རྗེས
Chinese
是变动的。例如，就像天空中的家轮旋转一样，在各种状态中转移和变动。这些产生变动的业之风，是指由识变动的行，善与非善之业的法性之因所产生的。因此，应知世界的作者业之风，在外界没有任何自主的作者。同样，外在世界的产生和聚集，以及由微尘组成的众生的身体，也应知其产生和接近聚集。因此，这些外在器世界的形成和毁灭的特征，以刹那生灭的法性，是佛的刹土和世界接近聚集之时产生，而不是产生后在未坏灭之前恒常存在，但是只要微尘的集合没有分离，就显现为形成后存在。世界坏灭之时，地的微尘中，水和尖端之火与风的微粒，从先前合一的状态，在那时各自离散。地的微尘各自离散，就进入水的微尘界，因为舍弃了坚硬的部分，就像盐溶于水一样。从水的微尘中，地、火、风的微粒分离出来，水就进入尖端之火中，从而变得干燥。从尖端之火中，地、水、风分离出来，火进入风中，火就变得不明显了。从风中，地、水、尖端之物分离出来，业之风也消失在虚空中。如此，众生的业之风使世界接近聚集，而不是其他作者，在世界之下有称为时火的神，焚烧世界并使其成为灰烬，外道如此说，但那完全不是事实。所谓时火，是指微尘聚集的，它会焚烧或吞噬其他事物，而与微尘分离的未聚集的，则不会稍微焚烧和吞噬。如此，坚固的器世界坏灭之后
English
It is mutable. For example, just as a house wheel rotates in the sky, it shifts and moves through various states. These karma winds that generate change refer to the fact that they arise from the cause of the consciousness that moves, the karma of good and non-good deeds. Therefore, it should be understood that the agent of the world, the karma wind, has no independent agent in the external world. Similarly, the arising and gathering of the external world, as well as the bodies of sentient beings composed of particles, should also be understood as arising and closely gathering. Therefore, these characteristics of the formation and destruction of the external vessel world, with the nature of momentary arising and ceasing, are the time when the Buddha's field and the world closely gather, but they do not remain constant after arising until they are destroyed. However, as long as the collection of particles has not separated, it appears to be formed and existing. At the time of the destruction of the world, the particles of earth, water, and the pointed fire and wind particles, from the previously unified state, are separated at that time. The earth particles are separated from each other, and they enter the realm of water particles, because the solid part is abandoned, just like salt dissolves in water. From the water particles, the particles of earth, fire, and wind are separated, and the water enters the pointed fire, thus becoming dry. From the pointed fire, earth, water, and wind are separated, and the fire enters the wind, and the fire becomes invisible. From the wind, earth, water, and pointed objects are separated, and the karma wind also disappears into the empty sky. Thus, the karma wind of sentient beings causes the world to closely gather, not another agent. Below the world, there is a god called the fire of time, who burns the world and turns it into ashes, as the outsiders say, but that is not at all the case. The so-called fire of time refers to the accumulation of particles, which burns or devours other things, while that which is separated from particles and not accumulated does not burn or devour even slightly. Thus, after the solid vessel worlds are destroyed.
Tibetan
་ལ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམ་པར་ཤེས་ པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྲོག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞིག་པ་བཞིན་དུ་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་གསུམ་སྲིད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་བསྐྱོད་པར་གྱུར་པ་གང་ཞིག་ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་བསྣུན་པའམ་བཟུང་བ་སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ནི་ལས་ཀྱིས་རླུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཞིང་གཞན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དག་ཏུ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སླད་དུ་འགྲོ་བའམ་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རླང་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་ཞིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དཔེར་ན་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་ལུས་སྲོག་རླུང་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །བརྟན་པ་སྣོད་རྣམས་ཀྱིས་འཕེལ་བ་སྟེ་བསགས་ཤིང་ཚོགས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་རླུང་གི་འདུ་བྱེད་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་མཐའ་འོ། །བཅུ་གསུམ་པ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་རི་རབ་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་མཉམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་ཐབས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཞིང་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་བརྒྱ་རེ་དྲུག་པ་དང་། བརྒྱ་རེ་བདུན་པའི་རྐང་པ་དང་པོས་བསྟན་ཏེ། ལས་ཀྱི་རླུང་ལས་གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞུགས་པ་གསུངས་པ་ནི། བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་བསྒྲགས་པ་ལས། །རྡུལ་གཅིག་སྟེང་ན་རྡུལ་སྙེད་སངས་རྒྱས་རྣམས། །སངས་རྒྱས་སྲས་ཀྱི་དབུས་ན་བཞུགས་པ་དག །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་སྒྲིབ་པ་བྲལ་བའི་ཆོས་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་ལེའུ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་གང་དུའང་གཤེགས་པའམ་བྱོན་པ་མ་བྱུང་ངོ་། །འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གནས་རིས་སུ་བཅད་པར་བཞུགས་པའམ་བྱོན་པ་མེད་ན་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་ བྱས་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་བཞུགས་པའི་རྟེན་ངོས་བཟུང་མེད་པ་དང་རྟེན་མེད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཚོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བཏགས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པའི་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ངེས་པའི་དོན་གྱིས་གསུངས་པ་དག་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ས་བཅུ་གཉིས་ཐོབ་པ་ལས་གྲུབ་པའི་བཅུད་འགྱུར་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལུས་ཀྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་སྒྲིབ་བྲལ་དུ་འབིགས་པར་བྱེད་པ་དེས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྡུལ་གཅིག་གི་རྩེ་མོའི་རྟེན་ས
Chinese
依赖于此，凡是具有识之自性的、有生命的众生世界，并非如同器世界坏灭般消失，而是由于三有习气的力量所推动，被业之风吹动或执持，其他众生则为了享受业之风所生的其他世界的国土，而前往或受生。如是，众生的无量业风，能生出世界国土和佛所居住的刹土，譬如众生的各自身体生命由风所生一般。稳固的器物增多，即积累和聚集，是由业风的造作所生，这是世俗谛的结论。第十三，虚空界中，与须弥山微尘数相同的菩萨摩诃萨们，以同一方式安住的自性之住处，即“佛刹是”等第一百零六颂和第一百零七颂的第一句所说。关于从业风中解脱者的住处，在《普贤行愿品》中宣说：“一尘中有尘数刹，一一刹中有难思佛，一一佛处众会中，我见恒演菩提行。”如是，若以远离遮障的法胜义谛而言，如《般若波罗蜜多·法胜品》所说：“诸佛未曾往亦未来。”如是，虽然没有按处所划分的安住或前往，但若以世俗谛而言，诸佛的安住并非是无所依或不可辨认的所依。此处，相对于聚集而假立的，以名言方式所说的佛所安住的所依和能依，以决定性的意义所说的是，由获得十二地清净微尘所成的精华，即不变大乐，能使身体的一切界都穿透为大乐无垢，由此所能获得的，一微尘顶端的所依处。
English
Depending on this, all those sentient beings' worlds that have the nature of consciousness and are endowed with life are not annihilated like the destruction of the vessel world. Rather, they are moved by the power of the imprints of the three existences, and when they are propelled or grasped by the wind of karma, other sentient beings go or take birth in other world realms created by the wind of karma in order to enjoy them. Thus, the infinite winds of karma of sentient beings generate world realms and the fields where Buddhas reside, just as the individual bodies and lives of living beings are generated by the wind. The stable vessels increase, that is, accumulate and gather, and are generated from the activity of the wind of karma, which is the conclusion of the conventional truth. Thirteenth, the abiding in the nature of the bodhisattvas and great beings who are equal to the atoms of Mount Meru in the realm of space and who abide in the same way is taught by the Buddha field, etc., in the one hundred and sixth verse and the first line of the one hundred and seventh verse. The dwelling of those who are liberated from the winds of karma is spoken of in the proclamation of the Prayer of Good Conduct: "In a single atom are Buddha fields as numerous as atoms. In each field are Buddhas beyond comprehension. In the midst of the assemblies in each Buddha's presence, I see them constantly enacting the conduct of enlightenment." As such, if we consider the ultimate truth of the Dharma, which is free from obscurations, then, as it is said in the chapter on the Dharma Exalted in the Perfection of Wisdom, "The Buddhas have never gone anywhere, nor will they come." Thus, although there is no abiding or going that is divided into places, if we consider the conventional truth, the abiding of the Buddhas is not without a support or without a recognizable support. Here, the support and the supported of the Buddhas' abiding, which are spoken of in terms of imputation in relation to the assembly, are spoken of in a definitive sense as the essence that is made up of the pure atoms obtained from the twelve bhumis, that is, the unchanging great bliss, which causes all the elements of the body to be pierced into great bliss, free from obscurations, and the support at the tip of a single atom that is to be attained by this.