Tibetan
འགོག་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་ལམ་གཉིས་ཀ་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ཏེ་མ་ཤེས་པས་གཞན་ལ་དེ་ཇི་བཞིན་འདོམས་མི་ནུས་པས་སོ། །ཅི་སྟེ་ལམ་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་སྟོན་པ་པོའི་སྐད་མི་ཤེས་པ་ཞིག་ན་ཡང་ལམ་སྟོན་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་ལམ་སྟོན་པ་པོ་དེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐར་པའི་ལམ་ཤེས་ཤིང་ལམ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སོ་སོའི་སྐད་ཀྱིས་ལམ་སྟོན་ཏེ། ལམ་ཉམས་ཤིང་སྟོར་བ་འདི་རྣམས་ལམ་མ་རྙེད་པས་སྐྲག་ཅིང་མྱོས་པར་གྱུར་པ་མཐོང་ནས་ལམ་ཉམས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྐྲག་པ་མེད་དེ་ལམ་ལེགས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱང་སེམས་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ཕར་ཕྱིན་བཅུས་ངེས་པར་བྱུང་བ་དབང་བཅུ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་སྲིད་ན་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐར་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ལམ་མི་ཤེས་པས་ལམ་མ་མཐོང་བ་ལ་ལམ་སྟོན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལོང་བས་ལོང་བ་ལ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་འཛིན་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དམྱལ་བར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་བདུད་ཀྱི་རིས་རྣམས་ཀྱིས། གང་ཞིག་སྲིད་པའི་འཆིང་བ་རྣམས་ལས་གྲོལ་ཡང་སེམས་ཅན་དོན་དུ་སྲིད་པ་འཛིན། །དེ་ནི་སྟོང་པའི་དོན་དག་སྟོན་མཛད་དུས་ལས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཏོང་མ་ལགས། །སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་མེས་བསྲེག་རྟག་ཏུ་ཡང་དག་བརྩེ་བས་བརླན། །མཛད་སྤྱོད་བརྟག་མིན་སེམས་ཅན་དོན་ལ་དགྱེས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་བདག་ཅག་འདུད། །ཅེས་པ་སྟེ་སྔར་ལེའུ་དང་པོའི་ཐོག་མར་ཡང་གསུངས་པ་འདིའི་ཚིག་གི་དོན་ནི། སྲིད་པའི་འཆིང་བ་ཀུན་ལས་གྲོལ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་དོན་དུ་སྲིད་པ་འཛིན་པ་དང་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པའི་སྟོང་པའི་དོན་དག་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་མཛད་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དུས་ལ་བབ་པའི་ཚེ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཏོང་བ་མ་ལགས་ཏེ་ཆུད་མི་ཟ་བར་མཛད་པ་ནི། སེམས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་འདི་ཤེས་ནས། །ལས་དང་འབྲས་བུ་བརྟེན་པ་གང་། །ངོ་མཚར་བས་ཀྱང་འདི་ངོ་མཚར། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་འདི་རྨད་བྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྩ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཆགས་སོགས་ཉེས་པ་མཐའ་དག་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་བསྲེག་པར་
Chinese
因为对止息和它的因与道两者，自己都隐而不知，所以不能如实地教导他人。如果迷路的人们听不懂引路人的话，也就没有引路人了。因此，引路人自己要知道解脱之道，并且为了指路，用各自的语言指路。看到这些迷路和迷失的人们，因为没有找到路而恐惧和迷茫，没有迷路的人就不会恐惧，而是好好地指路。如果菩萨是十地的主宰，必定是通过十度波罗蜜多而成就，获得十自在，却因为业的成熟而在轮回中流转，那么那时众生就没有解脱了。不认识路的人，不应该给没有看到路的人指路，就像瞎子给瞎子领路一样。因此，菩萨们在轮回中受生，是因为大悲心为了众生的利益。世间怙主观世音菩萨亲自为了众生的利益而深入地狱的时候，魔众们说：谁从有之束缚中解脱，却为众生之故而执持生有？彼示空性之义，然于时节不舍业果。心的垢染，以真实智慧之火焚烧，恒时以真实慈悲滋润。行止不可测度，欢喜于众生之利益，我等敬礼彼佛陀。这是之前第一章开头也说过的，这段话的意思是：虽然从有之束缚中全部解脱，却以大悲心为了众生的利益而执持生有，并且他通达一切法无自性成立的空性之义，虽然示现深妙行境之真如，但在因缘成熟之时，也不会舍弃业果，而是不会白白浪费，如《心释》中所说：知晓诸法为空性，何者依赖业与果，此较稀有更为稀有，此较奇妙更为奇妙。就像这样。将自己的心的垢染，从执著我的根本所产生的贪等一切过患，以证悟无我的真实智慧之火焚烧
English
Because both cessation and its cause and path are hidden from oneself and unknown, one cannot teach others as they are. If those who have lost their way do not understand the language of the guide, then there is no guide. Therefore, the guide himself must know the path of liberation and guide the way in their respective languages for the sake of guiding. Seeing these who have lost their way and are lost, frightened and confused because they have not found the way, those who have not lost their way will not be afraid, but will guide the way well. If the Bodhisattva is the master of the ten bhumis, and must be accomplished through the ten perfections, having obtained the ten powers, but wanders in samsara due to the ripening of karma, then at that time there will be no liberation for sentient beings. It is not reasonable for someone who does not know the way to guide someone who has not seen the way, just like a blind person leading a blind person. Therefore, the Bodhisattvas take birth in samsara because of great compassion for the benefit of sentient beings. When the Lord of the World, Avalokiteśvara himself, deeply entered hell for the benefit of sentient beings, the hosts of demons said: Who, though liberated from the bonds of existence, still holds onto existence for the sake of sentient beings? He shows the meaning of emptiness, but does not abandon the fruits of karma at the time. The defilements of the mind, burned by the fire of true wisdom, are constantly moistened with true compassion. Actions are immeasurable, delighting in the benefit of sentient beings, we bow to that Buddha. This was also said at the beginning of the first chapter, and the meaning of this passage is: Although completely liberated from all the bonds of existence, he holds onto existence for the benefit of sentient beings with great compassion, and he understands the meaning of emptiness, that all dharmas are without self-nature. Although he shows the suchness of the profound realm of practice, he does not abandon the fruits of karma when the time of dependent origination comes, but does not waste them, as it is said in the Commentary on the Mind: Knowing that all dharmas are empty, whatever relies on karma and its fruit, this is more wonderful than wonderful, this is more amazing than amazing. Like that. Burning the defilements of one's own mind, all the faults such as attachment arising from the root of grasping at self, with the fire of true wisdom that realizes selflessness.
Tibetan
བྱས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ཡང་དག་པར་བརྩེ་བས་རྒྱུད་བརླན་པ་གང་ཞིག །སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཡི་མཛད་སྤྱོད་བརྟག་པར་བྱ་བའམ་བསམ་པར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་ནུས་པ་མིན་པ་སེམས་ཅན་དོན་ལ་རྟག་ཏུ་དགྱེས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་བདག་ཅག་སྙིང་ནས་འདུད་ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་དབང་བཅུ་ཐོབ་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་ཞིང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་བསྲེག་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལ། ཕལ་ཆེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཤས་ཙམ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་འཛིན་པའི་དོན་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བཟུང་ཡང་ཉོན་མོངས་རང་མཚན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་འཕོ་བའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ ནི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཡོ་བ་མེད་པས་འཁོར་བར་སྐྱེས་པའི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱང་སེམས་རྣམས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་མ་བཟུང་ན་གཞན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལམ་སྟོན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་འཕྲད་པ་མེད་པས་ལམ་མི་ཤེས་ཤིང་འཁོར་བ་ལས་ནམ་ཡང་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ལ་བཅིངས་བ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོར་བརྟག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆགས་པའི་ལམ་གྱིས་བཅིངས་པའོ། །དེ་དག་གི་དཔེ་ནི་ཇི་ལྟར་དངུལ་ཆུ་བཅིངས་པ་བཞིན་ཏེ་དངུལ་ཆུ་བཅིངས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ལས། གཅིག་ནི་བདུག་པ་དགོད་པའི་སྦྱོར་བས་དངུལ་ཆུ་མི་གཡོ་བར་བྱ་བ་དང་། གཉིས་པ་ནི་ལྕགས་སོགས་དང་བསྐོལ་ནས་མེས་གདུང་བར་བྱས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །དེ་ལས་སྦྱོར་བ་དང་པོས་བཅིངས་པའི་དངུལ་ཆུ་དེ་མེ་དྲག་པོས་བཞུས་ན་ཅུང་ཟད་གནས་ཏེ་ཅི་རིགས་འབྲོས་པར་བྱེད་ལ། སྦྱོར་བ་གཉིས་པས་བཅིངས་བ་དེ་ནི་མེ་དྲག་པོས་བཞུས་ཀྱང་ནམ་ཡང་མི་འབྲོས་སོ། །དེ་ཡང་དངུལ་ཆུ་དེ་བཅིངས་པའི་གནས་སྐབས་ལྔ་སྟེ། དུ་བ་དང་ནི་ཙེག་ཙེག་ཉིད། །སྦལ་བ་མཆོངས་པ་ཉིད་དང་ནི། །འདར་དང་མི་འདར་བ་ཉིད་དེ། །དངུལ་ཆུ་ཡི་ནི་གནས་སྐབས་ལྔ། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་དུ། སྒོམ་པའི་དབང་གིས་བྱང་སེམས་ཐིག་ལེ་འཆིང་བ་ཡང་དམན་འབྲིང་མཆོག་དང་ཆེས་མཆོག་གི་དབྱེ་བས་ཁྱད་ཡོད་དོ། །ཇི་ལྟར་དངུལ་ཆུ་བདུག་པ་དང་དགོད་པའི་སྦྱོར་བས་བཅིངས་པ་ལྟ་བུ་ནི་གང་ཟག
Chinese
然而，总是以纯正的爱心滋润其他众生的相续；众生群体无法通过观察或思考他的行为来理解，对于总是乐于利益众生的佛陀，我们从内心深处敬礼。如是，具备大悲心、精通方便、获得十力等诸多功德，焚烧烦恼障，以利益众生为本性，是不可思议的。大多数菩萨为了承担以方便而执持的在轮回中受生，仅仅是烦恼障的一部分，但并非烦恼的自性。断除了无明习气地和转变之障的诸佛，虽然显现为多种多样，但由于没有分别念的动摇，因此没有在轮回中出生的说法。如是，如果菩萨们不承担在轮回中受生，那么其他众生就没有机会遇到导师菩萨，因此无法了解道路，并且永远不会从轮回中解脱。因此，在此菩萨们首先应当稳固菩提心。对此，菩提心有两种束缚：一是通过分别观察的智慧而与贪著分离，二是通过精通方便的智慧以贪著之路束缚。这些的比喻就像束缚水银一样，束缚水银有两种方式：一是通过熏香涂抹的手段使水银不流动，二是与铁等一起煮沸并用火烧灼的手段。其中，第一种手段束缚的水银，如果用猛火熔化，会稍微停留，然后各自逃逸；而第二种手段束缚的水银，即使被猛火熔化，也永远不会逃逸。而且，水银被束缚有五种状态：烟雾和细微声，青蛙跳跃和颤抖，以及不颤抖，如是所说。同样，通过修习的力量，菩萨明点被束缚也有低、中、高和极高的差别。就像水银通过熏香和涂抹的手段被束缚一样的人是。
English
However, always moistening the continuum of other sentient beings with pure love; the assembly of sentient beings cannot understand by observing or contemplating his actions, to that Buddha who is always delighted to benefit sentient beings, we prostrate from the depths of our hearts. Thus, possessing many qualities such as great compassion, skill in means, and attainment of the ten powers, and burning away the obscurations of afflictions, the nature of benefiting sentient beings is inconceivable. For the most part, Bodhisattvas, in order to take on births in samsara held by skillful means for the purpose of holding onto a portion of the obscurations of afflictions, are not the self-nature of afflictions. The Buddhas who have abandoned the ground of ignorance and habitual tendencies and the obscuration of transformation, although appearing in various ways, have no designation of being born in samsara because there is no movement of conceptual thought. Thus, if Bodhisattvas do not take on births in samsara, then other sentient beings will not have the opportunity to meet the guide, the Bodhisattva, and therefore will not know the path and will never be certain to be liberated from samsara. Therefore, here, Bodhisattvas should first stabilize the mind of enlightenment. To this, there are two bindings to the mind of enlightenment: one is being bound by the wisdom of discriminating investigation and being separated from attachment, and the other is being bound by the path of attachment through the wisdom of skillful means. The example of these is like binding mercury, there are two ways of binding mercury: one is to make the mercury not move by the means of fumigation and application, and the second is by the means of boiling it with iron and the like and burning it with fire. Among these, the mercury bound by the first means, if melted by a strong fire, will stay for a little while and then escape as it can; but the mercury bound by the second means will never escape even if melted by a strong fire. Moreover, there are five states of mercury being bound: smoke and fine sound, the frog jumping and trembling, and not trembling, as it is said. Similarly, through the power of meditation, the binding of the Bodhisattva bindu also has differences of low, medium, high, and supreme. The person who is like mercury being bound by the means of fumigation and application is.