Tibetan
་ཡི་དུམ་བུས་ལྷ་ཡི་ཅོད་པན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རིན་ཐང་མེད་པ་རྙེད་པ་དག་དང་མཚུངས་ལ། བརྔན་བྱིན་ནས་བཀུག་པའི་སྨད་འཚོང་དམ་པའི་འདོད་པའི་སྦྱིན་པས་འཆི་མེད་ལྷ་ཡི་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཐོབ་པ་དང་གླ་བའི་པགས་པ་དག་གི་དུམ་བུ་སྟེར་བས་གླ་རྩི་ཐོབ་པ་སྟེ། བོང་བུ་ཡིས་ནི་རིགས་ཀྱི་རྟ་བཟང་པོ་ཁུག་པ་དང་། ར་ཡིས་རབ་མཆོག་གླང་ཆེན་བདག་པོ་གལ་ཏེ་རྙེད་པ་ན་གཏོང་བ་དམན་པ་ལས་རྙེད་པ་བཟང་པོར་འགྱུར་བ་ཅིས་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཆུང་མའི་སྦྱིན་པས་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་མཛད་པའི་རིགས་ལ་གནས་པའི་ལྷ་མོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རོལ་བའི་བདེ་མཉམ་འགྱུར་མེད་ཐོབ་པ་འདི་ནི་རྙེད་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཅིས་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གསང་བའི་སྦྱིན་པ་དེ་ལ་མཆོག་དམན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་གསུངས་པ། རང་ལ་བྱམས་ཤིང་ཕན་འདོགས་པའི་གནས་ལ་སྦྱིན་གྱི་གཞན་ལ་མི་སྦྱིན་པ་དག་ནི་བདེ་མཉམ་ཐར་བའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་མ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་མཚུངས་པར་བྱིན་པའི་མཐུ་ལས་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་བདེ་མཉམ་དེ་འབྱུང་ཏེ་དེ་བཞིན་ཕར་ཕྱིན་ན་ཚུར་ལན་ཞིག་འོང་བའི་རེ་ཞིང་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་གནས་ལ་སྦྱིན་པའང་ དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་མིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ནི་རབ་མཆོག་རྒྱལ་བའི་རིགས་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་ཐ་མལ་པ་ལམ་ཟབ་མོ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པའི་བདུད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར།སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་དང་། རྒྱལ་བའི་རིགས་རྣམས་ལ་དད་ཅིང་དགའ་བ་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་གནས་ན་ཟུང་སྟེ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ལ། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་བ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས། གསང་བའི་སྦྱིན་པ་རབ་ཏུ་བྱིན་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཞིང་ནི་དམན་པ་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་སྔ་མ་ལ་བྱིན་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཕྱི་མ་ལ་བྱིན་པས་བསོད་ནམས་སུ་མ་ཟད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་རྫོགས་པས་དེ་ལྟར་ཚོགས་གཉིས་པོ་རབ་ཏུ་རྫོགས་ནས་ནམ་ཡང་མི་ཟད་པའི་བདེ་འབྲས་སྟེར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ཆུང་མ་གཞན་ལ་སྤྱོད་དུ་གཞུག་པའི་གསང་བའི་སྦྱིན་པ་བྱིན་ན་རང་གི་རིགས་མ་ཡིན་པའི་བུ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ནས་རིགས་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ་རིགས་ཉམས་ན་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རིག་བྱེད་ལས་འབྱུང་བས་ཉེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་འབྱུང་ངམ་ཞེ
Chinese
如同以微小的碎片寻得无价之宝天神宝冠上的珍宝一般，又如以赠予之物迎娶的妓女以圣洁的欲望布施而获得不死天族的女儿，又如给予一块羚羊皮而获得麝香。如果驴子驮来了良种骏马，山羊得到了最殊胜的大象，那么与付出微小而获得巨大相比，为何不能说获得比付出更好呢？同样，以妻子的布施，获得能生育一切胜者的种姓之中的空行母大印，并由此获得恒常不变的俱生大乐，这为何不是最殊胜的获得呢？确实是这样的。 讲述秘密布施的优劣之处：只布施给对自己慈爱和有帮助的人，并不会给予解脱和俱生大乐的果实。唯有平等布施给一切众生，才能产生俱生大乐的巨大利益。同样，如果布施时期待回报，那么这样的布施也不是完全清净的。 具有智慧的瑜伽士是至高无上的胜者种姓，而那些不了解甚深道的凡夫俗子，本质上是被遮蔽的魔。因此，对于众生怀有慈悲心，对于胜者种姓怀有信心和欢喜心，以这样的方式布施给这二者。为了其他众生的利益，诸如来或佛陀们，如果给予殊胜的秘密布施，那么众生之田是低劣的，是慈悲的对象；而瑜伽士是功德的殊胜之田。因此，布施给前者能积累福德资粮，布施给后者不仅能积累福德，还能圆满智慧资粮。这样，两种资粮都能圆满，并能给予永不耗尽的安乐果报。 如此，如果将自己的妻子给予他人享用，进行秘密布施，那么就会生下非己之种的孩子，导致种姓衰败，种姓衰败就会堕入地狱。《吠陀经》中说，难道不会发生这样的过失吗？
English
It is like finding a priceless jewel in the crown of the gods with a small fragment, and like obtaining a daughter of the immortal divine race by giving the desire of a sacred prostitute who has been invited with offerings, and like obtaining musk by giving a piece of antelope skin. If a donkey carries a good breed of horse, and a goat obtains the supreme lord elephant, then why is it not better to obtain than to give when one finds something great from giving something small? Similarly, by giving one's wife, obtaining the great mudra dakini who resides in the lineage that gives birth to all the victors, and thereby obtaining unchanging coemergent bliss in all ways, why is this not the supreme attainment? Indeed, it is. The way in which secret giving becomes superior or inferior is explained: Giving only to those who are kind and helpful to oneself does not give the fruit of bliss, coemergence, and liberation. Only by giving equally to all sentient beings does the great benefit of coemergent bliss arise. Similarly, giving to a place with hope and expectation of a return is also not a completely pure giving. Yogis who possess wisdom are the supreme lineage of the victors, while ordinary sentient beings who do not know the profound path are by nature demons with obscurations. Therefore, with a compassionate heart for sentient beings and with faith and joy for the lineage of the victors, give to these two. For the benefit of other sentient beings, the Sugatas, that is, the Buddhas, if they give the supreme secret giving, then the field of sentient beings is inferior, being the object of compassion; and the yogis are the supreme field of qualities. Therefore, giving to the former accumulates a collection of merit, and giving to the latter not only accumulates merit but also perfects the collection of wisdom. In this way, both collections are perfected and will give the fruit of never-ending bliss. Thus, if one gives one's own wife to be used by another, performing secret giving, then a child who is not of one's own lineage will be born, causing the lineage to decline, and if the lineage declines, one will go to hell. The Vedas say, will such a fault not occur?
Tibetan
་ན་མི་འབྱུང་སྟེ། རིགས་སྲུང་བའི་ཚིག་དེ་དག་བྲམ་ཟེ་རང་འདོད་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བསླུ་བའི་ཚིག་སྦྱར་བ་ཡིན་གྱི་ལུང་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་ཡང་རིགས་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་ངེས་པ་མེད་པར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་དང་། གང་ལ་རིགས་ནི་ཚད་མར་གྱུར་ཏེ་རིགས་འབའ་ཞིག་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཀྱེ་མི་ཡི་བདག་པོ་རིག་བྱེད་དག་ནི་ཚད་མར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ཁུངས་རིག་བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །གང་ལ་རིག་བྱེད་ནི་མི་བསླུ་བའི་ལུང་ཚད་མར་གྱུར་པ་དེ་ལ་ངེས་པར་ས་གཞིའི་གནས་སུ་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་ཚད་མ་སྟེ་རིག་བྱེད་ལས་མཐོ་རིས་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་མཆོད་སྦྱིན་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་གང་ལ་མཆོད་སྦྱིན་དེ་ཉིད་མཐོ་རིས་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཚད་མ་ཡིན་པར་སྣང་བ་དེ་ལ་རྣམ་མང་ ཕྱུགས་དང་མི་རྣམས་དག་ལ་སྲོག་གི་འཚེ་བ་ཚད་མར་འགྱུར་ཏེ། རྟ་གཙང་དང་མི་དང་ཕྱུགས་རྣམས་བསད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་ནི་མཆོད་སྦྱིན་མཆོག་ཏུ་འདོད་པས་སོ། །གང་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཚེ་བར་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ཚད་མར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དམྱལ་བའི་འཇིགས་པ་བྱེད་པའི་སྡིག་པ་གསོག་པ་ཚད་མ་སྟེ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ནམ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཇི་ལྟར་ལྷ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མཆོད་པས་མཉེས་ཤིང་མ་མཆོད་ན་མི་མཉེས་པར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་སུ་ཡང་རུང་སྟེ་ཕན་བཏགས་ན་དགའ་ཞིང་འཚེ་བ་བྱས་ན་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བ་ནི་ནམ་ཡང་ངེས་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ལ་ཕན་པའི་རྒྱུ་ལས་རང་ལ་བདེ་བ་དང་གནོད་པའི་རྒྱུ་ལས་མི་བདེ་བ་འབྱུང་བ་ནི་ས་ལུ་དང་ཀོ་ཊ་བའི་ས་བོན་དང་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་འཆོལ་བར་མི་འགྱུར་བ་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་མེད་ཡིན་པས་ན། སེམས་ཅན་ལ་འཚེ་བ་ལས་དགེ་བ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་དེ། གལ་ཏེ་འབྱུང་ན་ལྷ་ལ་ཡང་མི་མཉེས་པ་བྱས་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མདོ་ལས་གསུངས་པ། །ཕྱོགས་བཅུ་རྣམས་སུ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་བརྟགས་ཀྱང་། །བདག་ལས་ཆེས་སྡུག་འགའ་ཡང་མ་མཐོང་བ། །དེ་ལྟར་སོ་སོ་གཞན་ལའང་རང་སྡུག་བས། །དེ་ཕྱིར་བདག་དགས་གཞན་ལ་གནོད་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་བུ་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་གྲུབ་པའི་ལུང་ཚད་མར་འགྱུར་གྱི། སེམས་ཅན་ལ་འཚེ་བའི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རང་བདེ་འབྲས་ཐོབ་པར་བཤད་པའི་ལུང་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕུལ་བ་འབྲས་བུ་ཆེ་བས་དེ་གསུངས་པ། ས་ཡི་སྟེང་འདིར་སངས་རྒྱས་པའི་དགེ་འདུན་རྣམས་གནས་ནི་ཡོང
Chinese
那是不會發生的。那些保護種姓的話語，是婆羅門自作主張編造的欺騙性話語，並非真實的教言。一般來說，各個種姓的區別並非絕對，如前所述。對於那些以種姓為標準，只重視種姓的人來說，唉，人主啊，吠陀經才是標準，因為它的來源是吠陀經。對於那些以吠陀經為不可欺騙的標準教言的人來說，必須在土地上進行祭祀才是標準，因為吠陀經表明祭祀是獲得天界的主要原因。對於那些祭祀本身顯現為獲得天界的方法標準的人來說，眾多牲畜和人們的生命傷害會成為標準，因為他們認為宰殺馬、人和牲畜的祭祀是最好的祭祀。對於那些將傷害眾生視為正法的言論奉為標準的人來說，積累地獄的恐懼之罪會成為標準，因為業果法則永遠不會欺騙。正如人們認為供養神等會使他們高興，不供養則不高興一樣，無論哪個眾生，給予幫助會高興，施加傷害會不高興，這是永遠確定的。從利益他人的因中產生自己的安樂，從損害他人的因中產生不樂，就像稻穀和穀物的種子和果實一樣，不會混淆，因為緣起是不可欺騙的。因此，從傷害眾生中產生善是不可能的。如果真的發生，那麼對神不敬也會獲得天界，這是不可能的。因此，如來在經中說：「遍於十方以心尋思，未曾見有較我更可憎者，如是各各於他亦覺自可憎，是故愛己者，不應損害他。」像這樣以正確的道理成立的教言才是標準，而說傷害眾生的祭祀能獲得自身安樂果報的教言，在任何情況下都不是標準，應當知曉。供養特殊對象三寶，果報巨大，因此說道：此地上，佛陀的僧伽安住之處是...
English
That will not happen. Those words that protect castes are deceptive words fabricated by self-willed Brahmins, and are not authentic teachings. In general, the distinctions between different castes are not absolute, as previously stated. For those who take caste as the standard and only value caste, alas, lord of men, the Vedas are the standard, because their source is the Vedas. For those who take the Vedas as the infallible standard of teachings, performing sacrifices on the earth is definitely the standard, because the Vedas show that sacrifice is the main cause of attaining heaven. For those individuals for whom sacrifice itself appears as the standard means of attaining heaven, the taking of life of many animals and people becomes the standard, because they consider sacrifices in which horses, people, and livestock are killed to be the best sacrifices. For those who consider speech that speaks of harming sentient beings as dharma to be the standard, accumulating the sin that causes the fear of hell becomes the standard, because the law of cause and effect never deceives. Just as it is thought that gods and the like are pleased by offerings and displeased if not offered to, similarly, it is always certain that any sentient being whatsoever will be happy if helped and unhappy if harmed. From the cause of benefiting others comes one's own happiness, and from the cause of harming others comes unhappiness, just like the seeds and fruits of rice and grains, which do not become confused, because dependent arising is infallible. Therefore, it is impossible for virtue to arise from harming sentient beings. If it were to happen, then it would be possible to attain heaven by displeasing the gods, which is impossible. Therefore, the Tathagata said in the sutra: "Though I have searched with my mind in all ten directions, I have never seen anyone more hateful than myself. Likewise, each person feels that others are as hateful as themselves. Therefore, those who love themselves should not harm others." Teachings like this, which are established by correct reasoning, become the standard, but teachings that say that the sacrifice of harming sentient beings will obtain the fruit of one's own happiness are in no way the standard, and should be known as such. Offering to the special objects of refuge, the Three Jewels, has great fruit, therefore it is said: On this earth, the place where the Sangha of the Buddhas abides is...