Tibetan
བའི་ཕྱིར་འབིགས་པར་བརྗོད་ཀྱི་འཇོམས་ཤིང་མེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ནོར་བུ་དེ་དང་མཚུངས་པ་ནི། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་གཅིག་པུ་སྟེ། དེ་ལ་གོམས་པས་ལུས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་འབིགས་པར་བྱས་ནས་དེ་སྒྲིབ་བྲལ་དུ་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་གཟུགས་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་གྱི་ནང་ན་མཆོག་གོ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་སྟོང་བཞིན་པའི་གཟུགས་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་གནས་ཚུལ་ལ་ཐོག་ མ་མེད་ཅིང་མཐའ་མེད་ལ། དེ་གཉིས་མེད་པས་དབུས་ཀྱང་མེད་ལ་ཞེས་སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་བར་གྱི་ཆ་མེད་པའོ། །ཡུལ་གྱི་ངོ་བོར་མེད་ཀྱང་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དང་པྲ་ཕབ་པ་ལྟ་བུ་ནི། རང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབས་པ་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་གོ་འཕང་སྟེར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཡེ་ནས་རང་རང་གི་ངོ་བོས་མ་སྐྱེས་ལ་མ་འགག་ཀྱང་། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། སྟོང་གཟུགས་རང་གི་ངོ་བོའི་གནས་ཚུལ་ལ་སྐད་ཅིག་མའི་སྐྱེ་འགག་ཅན་ཡིན་པར་འདོད་མི་རུང་སྟེ། སྣང་བ་གང་ལ་ཐ་སྙད་དུ་མ་རང་གི་གནས་ཚོད་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་ཡོད་ན་སྟོང་གཟུགས་མ་ཡིན་པར།དངོས་པོ་རྣམས་དང་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་མེད་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། གཟུགས་བརྙན་སོགས་མེད་པ་གསལ་སྣང་རྣམས་ལའང་སྣང་བ་དེ་རང་གི་ངོས་ནས་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུར་བྱས་ནས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་མར་གྲུབ་དགོས་པས་དེ་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པར་རིགས་པས་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྒྲུབ་པའི་དཔེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་པས་སྟོང་ཉིད་རིགས་པས་འགྲུབ་དུ་མེད་པར་འགྱུར་ན་ཡང་དེ་མ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་སྣང་བ་ཡོད་ཀྱང་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་མེད་པས་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ་རྟོགས་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་སོགས་མི་རྟག་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་རྟག་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་སྣང་ཚུལ་ལ་མི་རྟག་པར་ཁས་ལེན་ཀྱང་། སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་གྱི་མི་རྟག་པ་དང ། སྐད་ཅིག་མ་ལོག་པའི་རྟག་པ་གང་དུའང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ་མེད་པ་གསལ་སྣང་ལ་རྟག་མི་རྟག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་རང་བློའི་སྐྱོན་ཡིན
Chinese
为了（穿）透而说是刺破，但不是摧毁和消灭。与那珍宝相似的是，具足一切殊胜的空性，通过对它的串习，刺破身体的脉络，从而使之无垢。因此，修持空性的形相，是所有瑜伽中最殊胜的。空性之形，是其自性本自空性的形相，因此其自性的状态无始无终。由于二者皆无，故无中，即无前、后、中际。虽非境之自性，然显现为境，如幻术、梦境、眩翳等。通过亲身经历来证实的，即是薄伽梵时轮金刚不变的安乐，是赐予平等性果位的，如是说。如是，空性的影像，本自不生不灭，却显现为种种形象，这是极其稀有之事。不应认为空性之形，在其自性的状态中是刹那生灭的。若任何显现，在名言上具有其自身状态的生灭，则非空性之形，而是与事物无异。若认为无异，则影像等不存在的明亮显现，也必须是显现本身，以其自身作为前一刹那的近取因，从而成立后一刹那的生起，因此理应承认为实有，则不会成为不存在的明亮显现。如是，若无法在世间成立证明诸法自性不生的例子，则空性也将无法以理证成立。然并非如此，因为影像等，世间人也认为显现存在，但并非实有之自性，故能领悟到不存在的明亮显现。若不承认镜中影像等为无常，则必将承认为常有，若如此认为，虽承认显现为无常，然不承认刹那自性的无常，也不承认非刹那的常有，因为对不存在的明亮显现强加常与无常，乃是自心的过失。
English
It is said to pierce for the sake of (penetration), but it is not to destroy and eliminate. Similar to that jewel is the unique emptiness that possesses all perfections. By familiarizing oneself with it, the channels of the body are pierced, thereby making it free from obscurations. Therefore, practicing yoga with the form of emptiness is the most supreme among all yogas. The form of emptiness is the form whose own nature is primordially empty. Therefore, the state of its own nature is without beginning or end. Since both are absent, there is no middle, meaning there is no part of the beginning, end, or middle. Although it is not the nature of an object, it appears as an object, like illusion, dream, and mirage. That which is realized through one's own experience is the unchanging bliss of the Bhagavan Kalachakra, which bestows the state of equality, so it is said. Thus, the image of emptiness, from the very beginning, is neither born nor ceases in its own nature, yet it appears in various forms. This is an exceedingly wondrous matter. It should not be thought that the form of emptiness is momentary arising and ceasing in the state of its own nature. If any appearance has its own state of arising and ceasing in name, then it is not the form of emptiness, but becomes no different from things. If it is thought to be no different, then the clear appearances that are non-existent, such as images, must also be the appearance itself, using itself as the proximate cause of the previous moment, thereby establishing the arising of the subsequent moment. Therefore, it is reasonable to accept it as real, and it will not become a clear appearance that is non-existent. If this is the case, it is impossible to establish in the world an example that proves that phenomena do not arise from their own nature, and emptiness will not be able to be established by reasoning. However, this is not the case, because even worldly people recognize that images and so on appear, but they do not exist as the nature of things, so they are able to realize the clear appearance that is non-existent. If one does not accept that the images in a mirror and so on are impermanent, then one must accept that they are permanent. If one thinks this way, although one accepts that the appearance is impermanent, one does not accept the impermanence of momentary nature, nor does one accept the permanence that is not momentary, because imputing permanence and impermanence to a clear appearance that is non-existent is a fault of one's own mind.
Tibetan
་ནོ། །དེ་བཞིན་མེད་པ་གསལ་སྣང་ རྣམས་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གང་དུ་འདོད་ཟེར་ན་སྐྱེ་འགག་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ལ། སྣང་ཙམ་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པའང་མ་ཡིན་པས་མེད་སྣང་ཟུང་ཚོགས་ཡིན་ཀྱང་སྣང་ཡང་མི་བདེན་པའི་ཆ་ནས་དངོས་མེད་ཅེས་གསུངས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་གིས་སྣང་བའི་དུས་དེ་ཉིད་དུ་ཡོད་ལ། རྟག་ཏུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ལོག་ནས་མི་སྣང་བས་སྣང་ཚུལ་ལ་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མ་དང་། ཆ་བཅས་སུ་སྣང་ཡང་། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་སྣང་བའི་དུས་སུའང་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་ཇི་སྲིད་སྣང་བའི་བར་དུ་ཡང་དེ་རྟག་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ལ་མཐར་འགག་པའང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆ་དུ་མ་དང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མེད་པ་བཞིན། སྟོང་གཟུགས་དུ་བ་སོགས་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ལ་མི་རྟག་པ་དང་ཆ་བཅས་སོགས་སུ་སྣང་ཡང་། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མེད་པས་སྐད་ཅིག་དང་དུ་མའི་ཆ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ལས་འདས་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་ཤིང་རིགས་པས་ཀྱང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་ཚུལ་ལ་སྔ་ཕྱི་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ཞིག་གིས་མི་རྟག་པ་དང་ཆ་བཅས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དང་། ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་གི་ནམ་མཁའ་དང་། བུམ་པ་ཟླུམ་པོ་དང་གྲུ་བཞི་སོགས་ཀྱི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མེད་པ་གསལ་སྣང་རྣམས་དང་། དུ་སོགས་སྟོང་གཟུགས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བཞིན་སྣང་བའི་སྟོང་གཟུགས་སུ་འདྲ་མོད་ཀྱང་། མེད་པ་གསལ་སྣང་གཞན་རྣམས་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་མ་དག་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཐ་མལ་པ་དང་། དུ་སོགས་སྟོང་གཟུགས་རྣམས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཀྱི་རྟགས་སྣང་མ་འཁྲུལ་ཞིང་མི་བསླུ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལེའུ་འདིར་མདོར་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ་རྒྱས་པར་ཡེ་ཤེས་ལེའུ་ལས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱེད་རིམ་ལ་ བརྟེན་ནས་ལས་སྒྲུབ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བསྙེན་པ་སོགས་ཀྱིས་ལས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་རྫོགས་རིམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲོག་དང་གཟུགས་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་པར་མདོར་བསྡུས་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་འདིའི་བར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་མདོར་བསྡུས་ཆེན་པོ་བཞི་པས་བཤད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་དང་པོ་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་གསུངས་པ་ཁྲོ
Chinese
诺。如是无有明现，若问诸法应如何安立为有实或无实？答：非是有生灭之有实法，亦非唯是显现而无实体之无实法，故是空有双运。然就其显现却非真实之分而言，则称之为无实。如是，影像等法，乃依于因缘和合而显现，然非恒常显现，因众因缘散离而不显现故，就显现方式而言，乃是无常、众多且有分。然就其自性而言，即使在显现之时亦无生，乃至显现之间亦非恒常存在，最终亦无灭。如是，虽显现为多分及种种相，然实无如是成立。空色如烟等，虽就显现方式而言，乃是无常且有分等，然实无如是成立，故非刹那及多分之有分，是故亦屡屡宣说并以理成立已超越微尘及刹那之法。仅就显现方式而言，显现为有先后及方分之分，然非因此即转变为无常且有分，犹如过去未来之虚空，以及东西南北之虚空，以及圆形瓶和方形等之中之虚空。如是，无有明现诸法，以及烟等空色诸法，虽于无自性中显现为空色相似，然无有明现之其他诸法，乃是具有欺骗性之不净错乱庸常显现，而烟等空色诸法，乃是自性光明之表相，是无错乱且不欺骗之自性，故当知其差别极大。第一佛之修法圆满次第，于此品中乃是简略宣说，广说则于智慧品中宣说。如是，若依于生起次第而修作，则以三摩地和念诵等修作事业，若依于圆满次第，则以命和身成就之方式成办一切事业。释文中说，继前略义之后，以四种生起次第和圆满次第之大略义而宣说。此后宣说第一金刚猛力的修法，忿
English
No. Likewise, how should appearances that are empty be regarded as either real or unreal? They are not real in the sense of being subject to arising and ceasing, nor are they unreal in the sense of being merely appearances without substance. Therefore, they are a union of emptiness and appearance. However, they are referred to as unreal in that their appearance is not ultimately true. Thus, images and the like appear due to the power of causes, conditions, and interdependence. However, they do not appear constantly, because when the collection of causes disperses, they no longer appear. In terms of how they appear, they are impermanent, multiple, and composed of parts. However, in terms of their own essence, they do not arise even at the time of their appearance, nor do they remain permanent for as long as they appear, and ultimately they do not cease either. Similarly, although they appear as many parts and various forms, they are not established as such. Empty forms such as smoke also appear as impermanent and composed of parts, but they are not established as such. Therefore, they are not momentary or composed of many parts, and it is repeatedly stated and logically proven that they transcend the characteristics of particles and moments. Merely appearing as having temporal and spatial parts does not make them impermanent or composed of parts, just like the sky of the past and future, the sky of the east, south, west, and north, and the sky inside round pots and squares. Thus, although these empty, clear appearances and empty forms such as smoke are similar in that they appear as empty forms while being without inherent existence, the other empty, clear appearances are deceptive, impure, deluded, and ordinary appearances, while the empty forms such as smoke are signs of the self-luminous nature, and are undeluded and non-deceptive. Therefore, it is important to recognize the great difference between them. The completion stage of the practice of the first Buddha is briefly explained in this chapter, and will be explained in detail in the wisdom chapter. Thus, if one practices activities based on the generation stage, one performs activities through samadhi and recitation, etc. If one relies on the completion stage, all activities are accomplished through the accomplishment of life and form. The commentary states that after the previous summary, it is explained with four great summaries of the generation stage and the completion stage practices. Then, the practice of the first Vajra Force is taught, Wrathful.