Tibetan
བྲལ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་རྗེས་སུ་གནས་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་པ་བྱའོ། །དེ་ནས་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མིན་བཅས་པ་གསུམ་ནི་སྐྱབས་སུ་ངེས་པར་བཟུང་བ་ཙམ་གྱིས་སྲིད་པའི་འཇིགས་པ་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་། དུས་འདི་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་པའི་བར་དུ། བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཕུལ་བ་བྱས་ནས། དེ་ནས་སེམས་ཅན་དོན་གྱི་སླད་དུ་དམ་བཅའ་བའི་སྨོན་ལམ་འདི་བྱ་སྟེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་བདག་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འདིར་ནི་སྨོན་ལམ་འདི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ གྱི་སླད་དུ་བདག་གིས་བགྱིད་དོ་ཞེས་པས་མཚོན་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མཆོད་པ་ཕུལ་བ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བསོད་ནམས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྱེས་པའི་མཆོད་པ་བདུན་ནམ་ཡན་ལག་བདུན་རྣམ་པར་དག་པ་བྱའོ། །དེ་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་ཆགས་མ་སྡང་གཏི་མུག་མེད་པ་གསུམ་དྲན་པར་བྱ་སྟེ་གང་ཞེ་ན་རང་དོན་ལ་མ་ཆགས་པ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་མེད་པ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་དང་བརྗེ་བའི་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་དག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། གཏི་མུག་མེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་དོན་དུ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའོ། །དེ་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གསུམ་གྱི་དོན་དུ། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ནས་ཡེ་ཤེས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ལ་བློ་བཞག་སྟེ་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བྱམས་སོགས་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྦྱིན་དང་སྙན་སྨྲ་དོན་སྤྱོད་དོན་མཐུན་ཏེ་བསྡུ་དངོས་བཞི་བསམ་པར་བྱ་ལ། དེ་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་བ་དང་འགྱོད་པ་སོགས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་སྤང་བ་དང་། ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་པ་དང་། འདོད་པ་དང་སྲིད་པ་དང་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བའི་ཟག་པ་བཞི་སྤང་བ་བསམ་པར་བྱའོ། །འདི་རྣམས་ལམ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་རྣམ་པར་དཔྱ
Chinese
远离后安住于菩提之行，应随喜。然后皈依三宝，即共同与不共同的佛、法、僧三宝，仅仅是确定地皈依，也能夺取有寂的怖畏。从现在起直至获得无上圆满菩提之间，我皆皈依，如此献上自身之物。之后，为了利益众生，应发此誓愿：愿我成就圆满正等觉。在此，以“为了利益一切众生，我将行持此愿”为代表，进行顶礼、供养、忏悔罪业、随喜功德、劝请如来转法轮、祈请不入涅槃、以及将功德完全回向于无上菩提，从而清净地进行如来欢喜的七支供或七支。然后应忆念三种善根，即无贪、无嗔、无痴。何为三种善根？即不贪著自身利益，发起无上圆满菩提心；无嗔恨，修持自他平等和交换的慈悲心，清净的意乐完全清净；无愚痴，为了进入无分别，完全舍弃对我和我所的执著。然后，为了福德、戒律和智慧三资粮，应将心安住于从布施波罗蜜多直至智慧波罗蜜多的十波罗蜜多上，并进行思维。然后应忆念慈等四梵住。然后应思维布施、爱语、利行、同事，即四摄。然后应思维断除杀生等十不善业，断除后悔等五盖，断除贪嗔痴慢等烦恼，断除欲有、有有、无明和见解四种漏。这些是依靠自身相续的道。然后，以空性为对境，应修持空性、无相、无愿、无作四种解脱。应详细观察能动和不能动的这三界。
English
Having abandoned and abiding in the conduct of Bodhi, one should rejoice. Then, take refuge in the Three Jewels, namely the common and uncommon Buddha, Dharma, and Sangha. Merely taking refuge with certainty can steal away the fear of existence. From this time until attaining the supreme and perfect enlightenment, I take refuge. Having offered oneself in this way, then, for the sake of sentient beings, one should make this vow: May I become a fully enlightened Buddha. Here, represented by "For the sake of all sentient beings, I will practice this aspiration," one should perform prostrations, make offerings, confess sins, rejoice in merit, request the Tathagata to turn the wheel of Dharma, pray not to pass into Nirvana, and completely dedicate the merit to the supreme enlightenment, thereby purely performing the seven-limb offering or the seven branches that please the Tathagatas. Then, one should remember the three roots of virtue, namely non-attachment, non-anger, and non-ignorance. What are the three roots of virtue? They are: non-attachment to one's own benefit, generating the supreme and perfect Bodhicitta; non-anger, cultivating loving-kindness of equality and exchange between oneself and others, purifying pure intention; and non-ignorance, completely abandoning the clinging to self and what belongs to self in order to enter into non-discrimination. Then, for the sake of the three accumulations of merit, discipline, and wisdom, one should fix the mind on the ten Paramitas, from the Paramita of Generosity to the Paramita of Wisdom, and contemplate them. Then, one should remember the four Brahmaviharas, such as loving-kindness. Then, one should contemplate generosity, kind speech, beneficial action, and concord, namely the four ways of gathering disciples. Then, one should contemplate abandoning the ten non-virtuous actions such as killing, abandoning the five obscurations such as regret, abandoning the afflictions such as attachment, anger, ignorance, and pride, and contemplating abandoning the four outflows of desire, existence, ignorance, and views. These are the paths that rely on one's own continuum. Then, with emptiness as the object, one should meditate on the four liberations of emptiness, signlessness, wishlessness, and non-composition. One should examine in detail these three realms of moving and non-moving.
Tibetan
ད་ན་མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་པས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཚིག་འདིས་གསལ་འདེབས་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་ལ་སྒོམ་པ་མེད། །བསྒོམ་པ་སྒོམ་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མིན་པས། །སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཏེ་མེའི་ཚ་བ་དང་ཆུའི་གཤེར་བ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་འགྲོ་བ་གནས་སྣོད་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་འདི་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་དག་གིས་རྣམ་པར་དམན་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བས་ན་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་ཐ་དད་དུ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་བདེན་པས་སྟོང་པ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་ཐོབ་བྱ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་འབྲས་བུའི་མཚན་མ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །གཞན་ཕན་སྙིང་རྗེ་དག་དང་བདག་དང་གཞན་དུ་དམིགས་པ་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མའི་དམ་བཅའ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་མ་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་མཐའ་དག་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དམིགས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་དེ་ལས་གཞན་དུ་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཀྱེ་མི་ཡི་བདག་པོ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཅན་སྒྲིབ་བྲལ་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབང་པོ་རྣམས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་ ཐོབ་པ་དང་། གཞི་འབྲས་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་སྒྲིབ་བྲལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་སླད་དུའོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་འགལ་བ་མེད་པར་མ་ཟད་དབྱེར་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་འདི་ནི་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའམ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་སྒོ་སྟེ་བདེན་གཉིས་ཡེ་ནས་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་པའི་གནས་ལུགས་འགྱུར་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟབ་མོ་བརྒྱད་ལྡན་རྟོགས་པའི་ཚུལ་དང་མཚུངས་པ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་ཟབ་དོ
Chinese
现在是无相， 因为自己的体性成立丝毫也不可得，所以用这个词来阐明远离戏论。如云：事物不存在，修持也不存在，修持不是修持本身。如是事物非事物，修持不可得。如是空性是所知事物的体性的自性，如火的热和水的湿性一样，一切法自性空，如是显现的三界有情，包括处所和能处，所有这些都远离了以各自的体性成立的事物，即是无自性。虽然无自性却显现，因此显现和空性无有他异，如幻化等的显现一样，虽然显现却空无真实，具有一切殊胜的空性各自自己了知，是远离戏论的。如是一切法自性无别，安住于法界平等性的真如胜义谛的自在，法性平等唯此而已，此外无有可得的佛陀菩提果的相，并且极度清净是无愿。为了利益他人，慈悲等等以及执着于自和他等二取之法的相的誓言是没有的，那是无因。如果知道一切事物是解脱三门的自性，法界无所缘，那么永远不会改变，即使如此，唉！人中之王，身语意三金刚的自性是具有不可估量的功德，无垢的果位的坛城诸根。为了要成就的等持的坛城，菩萨们应当修持，由此获得如幻的无量福德，并且为了使基果自性无别，无垢的真如坛城得以显现。如是二谛不仅不相违，而且无别，证悟为一义，这是不作意或自性光明的门，因为二谛本来无别安住的实相是不变的，所以与具有八种甚深的证悟之理相同，是金刚语的甚深要义。
English
Now, it is without characteristics, Because there is not even a little bit of establishment of one's own entity, this word is used to clarify the separation from elaboration. As it is said: There is no thing, and there is no meditation. Meditation is not meditation itself. Thus, because things are not things, meditation is not attainable. Thus, emptiness is the nature of the essence of knowable things, like the heat of fire and the moisture of water, all dharmas are empty by nature. Thus, all the beings of the three realms that appear, including the place and what can be placed, are all devoid of things established by their own entities, that is, without self-nature. Although it appears without self-nature, appearance and emptiness are not different, like the appearance of illusion, etc., although it appears, it is empty of truth, and each of the emptinesses with all kinds of supreme qualities is known by oneself, and is free from elaboration. Thus, all dharmas are inherently inseparable, and the very nature of the dharmadhatu abides in the equality of suchness, and there is no other sign of the fruit of enlightenment of the Buddha to be attained other than the equality of dharmata, and extreme purity is without aspiration. For the benefit of others, compassion, etc., and the vows of the characteristics of the two-way dharma of attachment to self and others, etc., are not there, that is without cause. If one knows that all things are the nature of the three doors of liberation, and the dharmadhatu is without object, then it will never change, but even so, alas! O Lord of Men, the nature of the three vajras of body, speech, and mind is the mandala of the fruition of immeasurable qualities and without obscurations. For the mandala of samadhi to be accomplished, Bodhisattvas should practice, thereby obtaining immeasurable merit like illusion, and in order to manifest the mandala of suchness, which is the nature of the ground and the fruit, without obscurations. Thus, the two truths are not only not contradictory, but also inseparable, and the realization of one meaning is the door of non-intentionality or self-luminousness, because the reality in which the two truths are originally inseparable is immutable, so it is the same as the way of realizing the eight profound depths, and is the profound essence of the vajra words.