Tibetan
མ་མཁའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྫས་དང་བྲལ་བ་སྟོང་པ་གཅད་དུ་མེད་པ་དབྱེར་མེད་པ་མི་ཆོད་པ་ནམ་མཁའི་ཡི་ཁམས་མཁའ་ཡི་རྡོ་རྗེ་མི་འཇིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྲིད་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་མེ་རྣམས་ཀྱིས། །སྔོན་ཆད་ནམ་ཡང་ཚིག་པ་མེད། །ཅེས་སོགས་དང་། འཇིག་རྟེན་ཁམས་མང་ལ་ལ་དག །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་འཚིག་འགྱུར་ཡང་། །ནམ་མཁའ་འཚིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་ པ་ལྟར་ཁམས་གཞན་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་གོ་འབྱེད་པའི་ཁྱབ་པའི་ཆ་ནས་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྫས་སུ་བཞག་པའི་ནམ་མཁའི་རྡུལ་ཞེས་གོང་འོག་ཏུ་གསུངས་པ་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐོག་རེག་བསལ་པའི་ཆ་ནས་ཆ་བཅས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྟོང་པའི་ནམ་མཁའ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པ་སྤྱི་ལྟར་གོ་བར་བྱའོ། །དེ་འདྲའི་ནམ་མཁའ་སྟོང་སང་གི་ངང་དུ་སྐྱེ་བ་བརྒྱད་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་འབྱུང་པོའི་ཚོགས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡོད་པས་རྟག་པ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཀྱེ་མི་ཡི་བདག་པོ་ཟླ་བ་བཟང་པོ་སྐྱེ་བ་དང་སྡུད་པར་སྣང་བ་ཡོད་ཀྱང་བརྟགས་ན་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་དཔེར་ན་མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུའོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་སོགས་ཆོས་འགའ་ཞིག་རྟག་པ་དང་དངོས་པོ་རྣམས་མི་རྟག་པར་མཐོང་སྟེ་གཉིས་སུ་འཛིན་ཅིང་ཞེས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་འདྲའི་གཉིས་འཛིན་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པ་བླུན་པོའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནི་གཞུག་པའམ་སྦྱང་བའམ་དག་པའི་དོན་གྱི་སླད་དུ། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་དག་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ལས་དངོས་གྲུབ་སྣང་བའང་ཡོད་མོད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་ནི་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་འདིར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་དེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉིས་ཀ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས་རྟག་མི་རྟག་གི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟག་མི་རྟག་གང་རུང་དུ་བཟུང་ནས་དེ་བདག་གིས་བསྒྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་དངོས་ཞེན་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་པ་པོ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྟག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་འཆེལ་བས་ན་འཁྲུལ་བ་ཞེས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་མཐའ་དག་གང་ཡིན་པ་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་བརྟག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཇི་སྲིད་གཉིས་མེད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ པའི་གདིང
Chinese
虚空的微尘之物和分离，空性不可分割，无差别，不可断灭，虚空的自性，虚空的金刚不坏，安住于三种有之中，那不会变成无常的自性。如同虚空，火焰等，以前任何时候都没有烧毁过。等等。世界界很多，不可思议地烧毁变化，虚空也不会被烧毁。等等所说的那样，从区分其他界的微尘的遍及的方面，作为生起之因的物质而安立的虚空之尘，像上面下面所说的那样不是，从最初的接触消除的方面，以具有部分的相而空性的虚空，无生无灭，应当像共同的一样理解。那样的虚空空荡荡的状态中，刚才所说的八种生起，像那样内外诸要素的集合，因为有生有灭，所以会变成不是常有的，唉！人的主宰者月贤，虽然有显现生起和聚集，如果观察则不是那样成立的，譬如眼花等八种幻化的比喻，正如那样的自性。因此，众生们将虚空等某些法看作是常有的，将事物看作是无常的，执着为二，即使是那样，那样的二取者，不了解那唯一真如，为了愚笨者的心得以调伏或者修习或者清净的意义。生起次第的修法应当讲述，从中也有成就显现，但是在胜义谛中，成为常有或者无常自性的心要，这里也没有什么要证实的。常有和无常两者都不会成为成佛的方便，因为佛陀是证悟了那唯一真如，以广大的无为法而彻底分开的，所以是超越了常无常的边际。因此，如果将要证实的执着为常或者无常的任何一方，认为那是我要证实的，那样的实执者的修行者，因为依赖于心识分别的宗派，所以叫做错乱。所有金刚持的修法，一切二法之相的分别，只要没有证悟无二的真如
English
The substance of the subtle particles of space and separation, emptiness is indivisible, undifferentiated, indestructible, the nature of space, the indestructible vajra of space, abiding in the three existences, that will not become the nature of impermanence. Just as space, flames, etc., have never been burned before. And so on. Many world realms, inconceivably burned and changed, but space will not be burned. As it is said, from the aspect of distinguishing the pervasive subtle particles of other realms, the dust of space established as the material cause of arising, as mentioned above and below, it is not like that, from the aspect of eliminating the initial contact, the space empty of parts, without arising or ceasing, should be understood as common. In such an empty state of space, the eight kinds of arising just mentioned, like that, the collection of inner and outer elements, because there is arising and ceasing, it will become not permanent, alas! The lord of men, Chandra Bhadra, although there is the appearance of arising and gathering, if observed, it is not established in that way, for example, the eight illusions such as eye flowers, just like that nature. Therefore, sentient beings regard some dharmas such as space as permanent, and regard things as impermanent, clinging to duality, even if it is like that, such dualistic clingers, not understanding that sole reality, for the sake of taming or practicing or purifying the minds of fools. The practice of the generation stage should be explained, and there are also accomplishments manifested from it, but in the ultimate truth, becoming the essence of permanent or impermanent nature, there is nothing to be proven here. Neither permanence nor impermanence will become the means to attain Buddhahood, because the Buddha is the one who has realized that sole reality, completely separated by the vast unconditioned dharma, so he has transcended the limits of permanence and impermanence. Therefore, if one clings to what is to be proven as either permanent or impermanent, thinking that I will prove that, such a practitioner with real clinging, because he relies on the sect of mental discrimination, it is called delusion. All the practices of Vajradhara, all the distinctions of the two dharmas, as long as there is no realization of the non-dual reality.
Tibetan
་གིས་མ་ཟིན་བར་དུ་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བོས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་རྟག་མི་རྟག་དང་སྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ལས་འདས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ནས་རང་གི་སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་རྣམ་པར་བྲལ་བ་དག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་དམ་པ་བླ་ན་མེད་པའི་དབང་པོར་རབ་ཏུ་བྱ་སྟེ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བླ་ན་མེད་པའོ།།འདིས་སེམས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །ད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དག་གི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་གསུངས་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་དཔལ་ལྡན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན་གཙོ་བོ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེར་འགྱུར་ཏེ་ཀྱེ་མི་ཡི་བདག་པོ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེའོ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གང་ཞིག་ཨཱ་ལི༷་ཀཱ་ལི༷འི་རིགས་རང་རང་གི་ས་བོན་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་གདན་ཟླ་བ་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་གསུང་དང་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་ལྷའི་ཚོགས་ནི་གསུང་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་གཙོ་བོའི་སྐུའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ཐུགས་རྣམ་པ་གསུམ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་རྣམ་པས་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་། དབྱངས་གསལ་རིག་སྐྱེས་ལྷའི་འཁོར་ལོ་སོ་སོར་བརྗོད་པས་གསུང་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་མོ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ངེས་པའོ། །སྔར་དབང་ལེར་ཐུགས་དཀྱིལ་གྱི་པདྨ་རྣམས་ཡི་གེ་ལྔ་ལས་བྱུང་བར་བསྟན་ནས་འདིར་བསྡུས་པ་ལྟར་ན་གདན་པདྨ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་དང་སྡོང་བུ་དག་ནི་ཨ་ཡིག་ལས་བྱུང་བའོ། །འདབ་མ་དང་ནི་དེ་བཞིན་གེ་སར་རྣམས་ཀྱང་ཨུ་ཡིག་ ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་དག་གོ། དབུས་སུ་དཔལ་ལྡན་ལྟེ༷་བ་དང་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་རྣམ་པ་གཉིས་རྐང་པའི་གནས་ཏེ་གདན་དུ་གྱུར་པ་དག་གི་ང་རོ་མ་ཡིག་ལས་བྱུང་བ་དག་གོ། དེ་ལྟར་ན་ཨོཾ་ཡིག་བྲ་ཎ་བ་སྟེ་རབ་བསྔགས་སམ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཡི་གེ་ནི་གདན་པད་ཉི་ཟླ་བའི་ས་བོན་ཏེ་ཨ་ཨུ་མ་གསུམ་མོ། །ཡང་ན་ཉི་གདན་ར་ཡིག་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཡོངས་རྫོགས་སྤྲོས་ཏེ་བསྐྱེད་པ་ནི། མངལ་སྐྱེས་རྣམས་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་ལུས་རྫོགས་པ་ལྟར་ལྷ་སྐུའི་དབྱིབས་རྫོགས་པའི་རྣལ་
Chinese
如果未被其所掌握，就不是实际结合于最终果位的道路。因此，被称为国王，是因为领悟到一切法在最终意义上，超越了常与无常、所证与能证的，那唯一的、无二的意义，从而使自己的心远离了分别念的垢染，这些就是所有坛城中最殊胜、最神圣、无上的主宰，那正是胜义菩提心，大乐的唯一的坛城，是无上的。这说明了心性本智的坛城，是所有坛城中最究竟的。现在宣说了这些坛城的所依和能依。在这身语意坛城中，殊胜的无二智慧金刚的主尊是意金刚，唉！人的主宰，具有身语意特征的宫殿坛城是身金刚。诸佛的轮，阿（藏文：ཨཱ་，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）和噶（藏文：ཀཱ་，梵文天城体：का，梵文罗马拟音：kā，汉语字面意思：噶）的种姓，从各自的种子字中生出的诸佛是语金刚，安住在月亮太阳的座垫上。同样，在语和身的坛城中，诸佛的集合是语金刚。这样，从三坛城的主尊身形方面来说，意有三种形态；从三坛城的形态来说，身有三种形态；分别宣说了元音、辅音、觉生佛的轮，语也有三种形态，这是完全确定的。先前在灌顶仪轨中，已经说明了意坛城的莲花是从五个字中产生的，而这里如果按照简略的说法，那么座垫莲花的根和茎是从阿（藏文：ཨ་，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）字中产生的。花瓣以及同样的花蕊也是从乌（藏文：ཨུ་，梵文天城体：उ，梵文罗马拟音：u，汉语字面意思：乌）字中如实产生的。中央殊胜的脐和月亮太阳两种，是足的处所，作为座垫的那些，其声音是从玛（藏文：མ་，梵文天城体：म，梵文罗马拟音：ma，汉语字面意思：玛）字中产生的。这样，嗡（藏文：ཨོཾ་，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字是布拉那瓦，也就是极赞叹或礼敬的字，是座垫莲花日月之种子，也就是阿（藏文：ཨ་，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）、乌（藏文：ཨུ་，梵文天城体：उ，梵文罗马拟音：u，汉语字面意思：乌）、玛（藏文：མ་，梵文天城体：म，梵文罗马拟音：ma，汉语字面意思：玛）三个字。或者，日座是从ra字中产生的。这样，完整地展开并生起坛城的所有本尊，就像胎生者在出生时身体完整一样，佛身形象也完整地呈现。
English
If it is not grasped by it, it is not the path that actually unites with the ultimate fruit. Therefore, being called a king means realizing that all dharmas, in their ultimate meaning, transcend permanence and impermanence, what is to be attained and what attains, that sole, non-dual meaning, thereby purifying one's own mind from the defilement of discursive thoughts. These are the most supreme, most sacred, and unsurpassed lords of all mandalas, which are the very essence of the ultimate bodhicitta, the sole mandala of great bliss, which is unsurpassed. This explains that the mandala of the wisdom of mind itself is realized as the ultimate of all mandalas. Now, the support and supported of these mandalas are explained. In this mandala of body, speech, and mind, the main deity, the glorious non-dual wisdom vajra, transforms into the mind vajra. Alas! Lord of humans, the palace mandala with the characteristics of body, speech, and mind is the body vajra. The wheel of deities, the lineage of Ā (Tibetan: ཨཱ་, Sanskrit Devanagari: आ, Sanskrit Roman transliteration: ā, literal meaning: A) and Kā (Tibetan: ཀཱ་, Sanskrit Devanagari: का, Sanskrit Roman transliteration: kā, literal meaning: Ka), the deities born from their respective seed syllables, are the speech vajra, residing on the seat of the moon and sun. Likewise, in the mandalas of speech and body, the assembly of deities is the speech vajra. Thus, from the aspect of the body form of the main deity of the three mandalas, mind has three forms; from the form of the three mandalas, body has three forms; by separately expressing the vowels, consonants, and awareness-born deity wheels, speech also has three forms, this is completely certain. Previously, in the empowerment ritual, it was explained that the lotuses of the mind mandala arise from five syllables, but here, if according to the abbreviated explanation, then the roots and stems of the seat lotuses arise from the syllable A (Tibetan: ཨ་, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Roman transliteration: a, literal meaning: A). The petals and likewise the stamens also arise truly from the syllable U (Tibetan: ཨུ་, Sanskrit Devanagari: उ, Sanskrit Roman transliteration: u, literal meaning: U). The glorious navel in the center and the two, moon and sun, are the place of the feet, those that become the seat, their sound arises from the syllable Ma (Tibetan: མ་, Sanskrit Devanagari: म, Sanskrit Roman transliteration: ma, literal meaning: Ma). Thus, the syllable Om (Tibetan: ཨོཾ་, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Roman transliteration: oṃ, literal meaning: Om) is Pranava, that is, the syllable of great praise or reverence, it is the seed of the seat lotus, sun, and moon, that is, the three syllables A (Tibetan: ཨ་, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Roman transliteration: a, literal meaning: A), U (Tibetan: ཨུ་, Sanskrit Devanagari: उ, Sanskrit Roman transliteration: u, literal meaning: U), and Ma (Tibetan: མ་, Sanskrit Devanagari: म, Sanskrit Roman transliteration: ma, literal meaning: Ma). Or, the sun seat arises from the syllable Ra. Thus, completely unfolding and generating all the deities of the mandala, just as the body is complete at the birth of those born from the womb, the form of the deity's body is also completely manifested.