Tibetan
ས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡུན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་པོ་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་ཤམ་བྷ་ལའི་ཡུལ་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དགེ་སློང་ངམ་དགེ་ཚུལ་ཕམ་པར་གྱུར་པ་ལ་གོས་དཀར་པོ་བྱིན་ཏེ། ངུར་སྨྲིག་བླངས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ནས་སྐྲོད་པར་བྱེད་དོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ན་སྔགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་བསྐྲད་པར་བྱེད་དོ་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ངེས་པས་སོ། །འཕགས་ཡུལ་དུ་ཡང་།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་གོས་དཀར་པོ་ཅན་རྣམས་ངུར་སྨྲིག་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་བླ་མ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱེད་པ་པོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མིན་ནོ། །གང་ཞིག་བླ་མར་འོས་པའི་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡོད་ཀྱང་བླ་མར་མི་བྱེད་པར་རབ་བྱུང་མ་ཡིན་པ་ཁྱིམ་གྱི་ཉེས་པས་གནོད་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་དག་བླ་མར་བྱས་ན་དགེ་འདུན་ལ་བརྙས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ངེས་པར་འདིས་བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཁྱིམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་དང་མཆོད་པར་བྱ་བའི་གནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མཛད་པའི་ཚུལ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་བླ་མ་བརྟགས་ནས་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་བསྟེན་པ་དང་། བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྔགས་པའི་ཁྱིམ་གྱི་འདུ་འཛི་སྤང་བའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་ངུར་སྨྲིག་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེ་བའང་ཉམས་པར་མ་བྱས་ན་བསྟན་པ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཁྱིམ་པ་དང་དགེ་ཚུལ་དག་ལེ་ལོ་སོགས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གི་རྟགས་མི་འཛིན་པས་སོ་ཐར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་དགེ་སློང་ལས་དམན་ལ། གལ་ཏེ་ལེ་ལོ་དང་ང་རྒྱལ་སོགས་མེད་ན་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས། དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པ་སོགས་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྔགས་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་པ་ལྟར། དང་པོར་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་བཟུང་ནས་སྔགས་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཇུག །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་སློབ་དཔོན་ནི་དགེ་སློང་དང་ཡུལ་ གྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་བླ་མར་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་མཆོག་འབྲིང་ཐ་མའི་སློབ་མ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་ནི། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་བཞི་པས་བསྟན་ཏེ། གང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རབ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་བསྒོམ་པའི་དོན་དུ་དབང་གོང་མས་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་དབང་བདུན་གྱིས་བསྡུ་བར་བྱ་བ་འབྲིང་པོའོ། །ཐ་མ་དབང་བསྐུར་བས་བསྡུ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ་དགེ་བསྙེན་གྱི་འདུལ་བས་བསྡུ་བར་བྱ་བའོ། །འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཟབ་ཅིང་སྙིང་རྗེ་དང་གཟུངས་སོགས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཟུང་འཇུག་ལ་མོས་པའམ་སེམས་པ་ནི་སློབ་མ་མཆོག་གོ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་བླ་མའི་ངེས་པ་སྟེ་དེས་བཅའ་བར་མཛད་པ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་དང་བྲལ་ཞིང་དགེ་བཅུའི་ཆོས་ལ་དགའ་བའོ། །གཞན་ཡང་སྔགས་སྟོན་པའི་བླ་མའི་བཀའ་བཞིན་བྱེད་པའང་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་དང་བླ་མའི་ཆེད་དུ་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་གཏོང་བའི་དང་ཚུལ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་འདུ་འཛི་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་རྫས་སོགས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་གཏོང་བའོ། །ཡོན་ཏན་ཤེས་ཞེས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཤེས་ནས་དད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཐར་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། རྒྱུད་ལ་གུས་ཤིང་ཞེས་པ་རྒྱུད་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་དེ་ལས་བསྟན་པ་ལྟར་བླང་དོར་ལས་མི་འདའ་བར་སྡོམ་པ་སྲུང་བའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་རྣམས་ཀྱིས་གཡོ་བ་མིན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པ་ཇི་སྲིད་རང་གིས་ཉམས་སུ་ལེགས་པར་མྱོང་བ་དེ་སྲིད་དུ་ཤིན་ཏུ་སྦེ༷ད་པར་བྱེད་པ་དང་། གང་ནོར་སོགས་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ལམ་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་ཁྱིམ་པའི་སློབ་དཔོན་ནམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ དཀའ་ཐུབ་པ་ཡང་རུང་སྟེ། གང་ཟག་གཅིག་གིས་སྤྱིའི་བསྟི་གནས་དང་གཙུག་ལག་ཁང་སོགས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་སོགས་གདུག་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲོགས་ཉམས་པ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བ་ཡི་སློབ་མ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་བླ་མ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་དེ་ཉིད་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་མར་བསྡུ་བར་བྱ་བ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་དབང་བཞི་པ་སྦྱིན་པའི་རྒྱུར་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཞེས་བྱ་བ་སླར་ཡང་སློབ་མ་འབྲིང་པོ་རྣམས་ནི་བསོད་ནམས་དག་གི་རྒྱུ་དབང་བདུན་གྱིས་བསྡུ་བར་བྱ་སྟེ་བཟླས་པ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་སོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སླད་དུའོ། །ཐ་མ་ཡང་བླ་མར་བྱེད་ཅིང་སྨོད་པར་མི་བྱེད་ན་དགེ་སྙེན་གྱི་བསླབ་པའི་གནས་ལྔའི་རྒྱུར་བསྡུ་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་པ་དང་མཆོད་པ་སོགས་ལས་རབ་འབྱམས་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཕྱོགས་དང་དུས་དང་ས་སོགས་བརྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་ནི། ནག་པའི་མཐར་ནི་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་ལྔ་པ་ནས་དགུ་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། འདིར་རྒྱུད་བསྟན་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་མཆོད་པའི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་པ་ལ་དུས་ནི་ནག་པའི་མཐར་ནི་
Chinese
为了佛法长久住世，赡巴拉（香巴拉）国王妙吉祥称，如果比丘或沙弥犯戒，就在赡巴拉（香巴拉）的寺院里赐予白衣，剥夺袈裟，并从寺院中驱逐出去。金刚上师如果犯了密宗的根本戒，也要从密宗的寺院中驱逐出去，这是国王的法令所规定的。在印度，居家白衣之人怎么能成为持袈裟者的上师，以及寺院等圣地的住持呢？如果明明有堪为上师的比丘金刚持，却不依止，反而依止未出家、被居家过患所染污的人为上师，这是对僧团的极大不敬。要知道，如来已经明确区分了所有在家众都应礼敬供养的出家众，如果破坏这种区分，因此，应当观察上师，依止无过失者，不要破坏如来所赞叹的舍弃居家喧嚣的出家众和持袈裟者的功德，这样佛法才能住世。这里，因为在家人和沙弥由于懒惰等原因不持有比丘的标志，不完全了解别解脱戒，所以比比丘低下。如果他们没有懒惰和傲慢等，如《喜金刚》所说：“首先从布萨、布施等开始，然后进入密法。”为什么不首先受持比丘戒后再进入密法呢？因此，如果有比丘金刚持，就不要依止居家士为比丘和地方国王的上师，如是说。第二，关于对上等、中等、下等弟子进行全面考察的自性安住，通过甚深且广大的四句偈颂来阐述：凡是寻求大手印成就的上等者，为了修持空性之道，应当通过上等灌顶使其成熟；寻求世间成就者，应当通过七种灌顶来摄受，这是中等者。下等者则不能通过灌顶来摄受，而应当通过居士的律仪来摄受。这里……
English
For the sake of the Dharma's long-lasting presence, King Manjushrikirti of Shambhala would give white robes to monks or novices who had broken their vows in the monasteries of Shambhala, take away their monastic robes, and expel them from the monasteries. If a Vajra Master were to break the root vows of tantra, they would also be expelled from the tantric monasteries, as stipulated by the king's decree. Even in India, how could white-robed householders be the gurus of those who hold monastic robes, or the abbots of monasteries and other sacred places? If there is a Bhikshu Vajradhara who is qualified to be a guru, but one does not rely on them, and instead relies on someone who is not ordained and is tainted by the faults of household life as a guru, this is a great disrespect to the Sangha. Know that the Tathagata has clearly distinguished the ordained Sangha, whom all householders should revere and make offerings to. If this distinction is undermined, therefore, one should examine the guru and rely on one who is free from faults, and not diminish the virtues of the ordained Sangha who have abandoned the busyness of household life and hold monastic robes, as praised by the Tathagata. In this way, the Dharma will abide. Here, because householders and novices do not hold the signs of a Bhikshu due to laziness and other reasons, and do not fully understand the Pratimoksha vows, they are inferior to Bhikshus. If they do not have laziness and pride, etc., as stated in the Hevajra Tantra: "First, beginning with Uposatha, giving, etc., then enter into tantra." Why not first take the vows of a Bhikshu and then enter into tantra? Therefore, if there is a Bhikshu Vajradhara, one should not rely on a householder as the guru of Bhikshus and local kings, so it is said. Secondly, regarding the nature of abiding in the complete examination of superior, intermediate, and inferior disciples, it is explained by four verses that are profound and vast: Whoever seeks the supreme accomplishment of Mahamudra, the superior one, should be matured through higher empowerments for the purpose of meditating on the path of emptiness. Those who seek worldly accomplishments should be gathered through the seven empowerments, which is the intermediate one. The inferior one should not be gathered through empowerment, but should be gathered through the precepts of a layperson. Here...
Chinese
空性深奥且具足慈悲和陀罗尼等广大之法，对于双运具有信奉或心者，是为上等弟子。是为三界上师之确信，即远离彼所制定的十四根本堕罪，且喜好十善法者。此外，也暗示了依循传授密咒之上师的教诲行事。为了佛法和上师，具有舍弃一切身和受用之意乐和行为，即舍弃一切喧嚣，且不依赖财物等而施舍者。所谓了知功德，即了知三宝的功德而生起信心者。不依赖世间成就，而以解脱为目标，并且敬重续部，即对于续部中所说之内容深信不疑，且不违背其中所示之取舍，守护誓言者。具有不为世间道所动摇之心，并且在获得真如之际，尽己所能地隐藏，以及追求财富等，且使之从十善业道中衰退的在家上师或出家苦行者也好，由一人享用大众的住所和寺庙等，以及与恶友等为伍，远离这些的伟大弟子，那位极其精通的上师，应以智慧等摄受为弟子，为何呢？因为是为了施予智慧、本智之灌顶等，即为了施予第四灌顶之因。其他，再次，中等弟子应以福德之因的七种灌顶摄受，即为了世间成就而念诵和修持坛城等。下等者，如果作为上师且不诽谤，则应摄受为居士五戒之因。第三，上师为了成就坛城建立和供养等事业，观察方位、时间和地点等自性之安住，即从“黑夜之尽头”等第五颂至第九颂所示。此处，为了宣说续部、灌顶和供养瑜伽母等，建立坛城的时间是黑夜之尽头。
English
The supreme disciple is one who has faith or mind in the union of profound emptiness, great compassion, and extensive teachings such as Dharani. It is the certainty of the guru of the three realms, that is, one who is free from the fourteen root downfalls established by him and delights in the ten virtuous dharmas. Furthermore, it is implicitly shown that one acts according to the instructions of the guru who teaches mantras. For the sake of the Dharma and the guru, one who has the intention and conduct of giving up all body and possessions, that is, abandoning all busyness and giving without relying on wealth, etc. Knowing the qualities means knowing the qualities of the Three Jewels and having faith. Without relying solely on worldly attainments, but seeking liberation as the goal, and respecting the tantras, that is, believing in what is said in the tantras and guarding the vows without transgressing the acceptance and rejection shown therein. Having a mind that is not shaken by worldly paths, and concealing it as much as possible until one has personally experienced the attainment of suchness, and seeking wealth, etc., and causing it to decline from the path of the ten virtuous deeds, whether it be a householder teacher or an ascetic renunciate. A great disciple who is separated from one who enjoys the common dwelling place and temples, etc., and associates with evil friends, etc., that very wise guru should gather as disciples with knowledge, etc. Why? Because it is to gather as the cause for bestowing the fourth empowerment, such as the empowerment of wisdom and primordial awareness. Others, again, the intermediate disciples should be gathered with the seven empowerments that are the cause of merit, that is, for the sake of worldly attainments, such as recitation and meditation on mandalas. The lowest, if they act as a guru and do not slander, should be gathered as the cause of the five precepts of a lay follower. Third, the nature of the guru's examination of direction, time, and place, etc., for the purpose of accomplishing the establishment of the mandala and offerings, etc., is shown from the fifth to the ninth verses, such as "At the end of the night." Here, the time for establishing the mandala for the purpose of expounding the tantra, empowerment, and offering to the yoginis is at the end of the night.