Tibetan
་ཡིན་པས་སྔར་ལྟར་གསལ་བ་དང་འཇུག་པ་དང་རོ་མཉམ་གྱི་རྒྱུར་དོན་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཅུང་ཟད་མི་ཟ་སྟེ་སྒྲུབ་པ་དང་བླང་བ་གང་ཡང་མེད་ལ། དེ་དག་གང་ཡང་གཏོང་བ་མིན་པ་ཉིད་དེ་དགག་པ་དང་བསལ་བ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པའོ། །ཇི་སྲིད་དུ་དགག་བསྒྲུབ་བསལ་བཞག་གི་འདུ་བྱེད་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་འགྱུར་བ་འཕོ་བའི་སེམས་ལས་མི་འདའ་བས་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པའི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་སྟེ་འདིས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ནུས་པས་མྱུར་དུ་གྲོལ་བ་སྟེར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་དམིགས་བསལ་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ན། རྫས་ཡོད་ཀྱི་བདག་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་ནི་འཁོར་བའི་བྱེད་པོ་སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་པོར་ཀྱེ་མི་ཡི་བདག་པོ་དེར་ནི་འགྱུར་བ་མིན་ཞིང་། སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་ གནས་ན་བྱེད་པ་གཞན་འགའ་ཡང་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ། ཀྱེ་མི་ཡི་བདག་པོ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ནུས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་སོ། །ཞེས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ནུས་པས་འཆིང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་ཞིང་། སེམས་ཀྱི་ནུས་པ་ནི་སད་རྨི་གཉིད་འཐུག་སྙོམས་འཇུག་གི་གནས་སྐབས་བཞི་ཡི་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་གཙོ་བོ་ནི་བཞི་པའི་གནས་སྐབས་འཁོར་བ་སྐྱེ་བ་དང་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་དེ། ཁུ་བ་འཕོ་བའི་འགྱུར་བ་ལས་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་སྐྱེད་ཅིང་། འཕོ་མེད་དུ་བཅིངས་པས་འཁོར་བ་འགོག་ཅིང་གྲོལ་བ་སྟེར་རོ། །འཕོ་བའི་བག་ཆགས་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པས་འདིའི་གྲོལ་བ་ནི། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ལ་གོ་བར་བྱའོ་ཞེས་མཁས་གྲུབ་རྗེས་གསུངས། སྤྱིར་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་ཞེས་པ་ཁུ་རྡུལ་ང་གསུམ་དང་འགྲོགས་པའི་སེམས་གློ་བུར་བའི་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་དགོས་ཀྱི། སྙོམས་འཇུག་སྐབས་ཀྱི་ཁུ་བ་འཛག་མི་འཛག་ཙམ་ཁོ་ན་ལ་བསམ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཁྱབ་ཆུང་ངོ་། །རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སེམས་འཁོར་བ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་ནི་གདོད་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་པས་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅིངས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཀྱང་སླར་མ་བཀྲོལ་བའོ། །དེ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་སྙམ་ན། ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་ཆ་བུམ་པའི་དབུས་དེ་ནས་ཆུ་ནི་ལེན་པར་བྱེད་པ་ན་ཡང་ནམ་མཁའ་ཕྱིར་འཐོན་ནས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་མིན་ཞིང་ཆུ་ཕོ་བ་ན་ནམ་མཁའ་དེར་གསར་དུ་འཇུག་པ་མིན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ། རྣམ་ཐར་བཞི
Chinese
因此，像以前一样清晰、进入和味道相同的因，对意义接近的目标稍微不贪著，没有修行和取舍，那些什么也不舍弃，就是没有否定和排除地安住于法性。只要有否定、修行、排除、安立的造作，那么就不能超越变化、转移的心，因此不是自性俱生智的真实。欲望的能力等决定，是指以自己的心力迅速给予解脱的特殊智慧，是特别宣说的。如是所说，是为什么呢？有实体的我和自在等是轮回的作者，是痛苦和快乐的施与者，唉！人的主宰，那不是变化，三有的 处所，其他的作者也没有束缚和解脱，唉！人的主宰，舍弃自己的心力之后。如是自己的心力成为束缚和解脱，心的能力是醒、梦、熟睡、入定四种状态，那些之中最主要的是第四种状态，是轮回生起和止息的法性的状态，从精液转移的变化中产生轮回的习气，以不转移而束缚，因此止息轮回并给予解脱。转移的习气是所知障，因此此的解脱应理解为无住涅槃，这是克主杰所说。一般来说，转移的习气是指与精、滴、我三者相伴随的所有心的突发变化，仅仅认为入定时的精液滴不滴落，那是极其狭隘的。自性涅槃的心，超越轮回，法性光明智慧，安住于一切有情之身，是本来解脱的，因此不被任何事物束缚，因此不被任何事物再次解脱。那如何安住于一切身呢？虚空空性的部分，从瓶子的中央取水时，虚空不会出去到其他地方，注入水时，虚空不会新进入那里，就像那样，四解脱
English
Therefore, like before, the clear, entering, and same-flavored cause, slightly without attachment to the meaning of the near object, there is no practice or acceptance, and those are not abandoned, which is to abide in the Dharma nature without negation or exclusion. As long as there is the action of negation, practice, exclusion, and establishment, then one cannot transcend the changing and shifting mind, therefore it is not the true self-nature co-emergent wisdom. The certainty of the power of desire and so on, means that the special wisdom that quickly gives liberation by the power of one's own mind is specifically proclaimed. As it is said, why is it so? The substantial self and the powerful, etc., are the creators of samsara, the givers of suffering and happiness, alas! The lord of men, that is not change, in the three realms there is no other actor who binds and liberates, alas! The lord of men, after abandoning the power of one's own mind. Thus, one's own mind power becomes bondage and liberation, and the power of the mind is the four states of waking, dreaming, deep sleep, and absorption. Among them, the most important is the fourth state, which is the state of the Dharma nature of the arising and cessation of samsara. From the change of the transfer of semen, the habit of samsara is produced, and by not transferring, it is bound, thus stopping samsara and giving liberation. The habit of transfer is the cognitive obscuration, therefore the liberation of this should be understood as non-abiding nirvana, as Khedrup Je said. In general, the habit of transfer refers to all sudden changes of mind that are accompanied by semen, drops, and the three 'I's. It is extremely narrow to think only of whether or not semen drips during absorption. The mind that is naturally nirvana, beyond samsara, the wisdom of the Dharma nature of clear light, abiding in the bodies of all sentient beings, is originally liberated, therefore it is not bound by anything, therefore it is not liberated again by anything. How does it abide in all bodies? The part of empty space, when water is taken from the center of the vase, the space does not go out to other places, and when water is poured in, the space does not newly enter there, just like that, the four liberations
Tibetan
འི་རང་བཞིན་གྱིས་གདོད་ནས་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་མཁའ་ཁྱབ་མཁའ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཅན་དེ་ནི་སེམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འབྲལ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུ་རྡོ་རྗེ་ཅན་དེ་ནི་དེ་ཙམ་ལྔ་སོགས་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་ཞིང་སྙིང་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ནི་སེམས་ཡོད་ པའི་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་དབུས་དག་ཏུ་གནས་པ་ཡང་། གནས་སྐབས་བཞི་སྒྲིབ་བཅས་ཀྱི་སྐབས་དང་། སྒྲིབ་བྲལ་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུའང་སྔ་ཕྱིའི་འགྱུར་བ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་བུམ་པའི་དབུས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་འགྲོ་འོང་མེད་པར་གནས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །སྒྲིབ་བཅས་ཀྱི་གནས་སྐབས་བཞིའི་དུས་སུའང་དེ་དག་གི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་བྲལ་བ་སྟེ་དེས་མ་གོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པ་དངོས་པོ་དང་ཆད་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་གང་ལ་མེད་པ་མཐའ་གཉིས་ལས་འདས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཏེ་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་སོ། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་འདས་པའི་སེམས་ངེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ལས་ནི་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་པུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་པོར་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། དེའི་གསུང་གིས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ནི། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན། ཞེས་པ་ལྟར་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པས་དབེན་པའི་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པ་ཁམས་གསུམ་གྱི་བླ་མ་མཚུངས་མེད་གཅིག་པུ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་མིན་ཞིང་། དེ་ནི་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་སུམ་མཁྱེན་པ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྐུ་བཞིའི་བདག་ཉིད་སྲིད་པ་གསུམ་གྱིས་ཞབས་ཀྱི་པདྨ་ལ་སྤྱི་བོས་བཏུད་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཆོས་ཅན་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཅན་ཏེ། འཁོར་ལོ་ལག་པར་ཐོགས་པའི་འཁོར་ལོ་ཅན་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་གང་ལ་ཚངས་པ་དང་ཁྱབ་འཇུག་དང་དྲག་པོ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དག་ཀྱང་གང་གི་ཞབས་ཀྱི་ཆུ་སྐྱེས་དྲུང་དུ་ལྷག་པར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གང་ཞིག་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་བ་མཆོག་རྣམས་སྐྱེད་པའི་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འགྱུར་བ་དང་ཟག་བཅས་དང་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོ༷ག་པ་མཐའ་དག་མེད་པ་དེ་ལ་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་བདག་ཕྱག་འཚལ་ལོ
Chinese
自性本初清净的心之法性，自性光明遍布虚空之金刚持，乃是心与法性之理不可分离。如是金刚持，远离五蕴等境与相，不具勇气等功德，却安住于一切有情众生之身中。于具四垢之位，及离垢果位之时，亦无先后之变，安住于平等性中，如瓶中之虚空无有来去而安住一般。于具垢之四位之时，彼等之垢染及其习气亦与自性分离，即不被其所染。无常事物与断灭事物，此二者于何者处皆无，超越二边者，即是金刚持，亦即是极清净之心。乃是轮回与涅槃之心的确立。如是说业存在，与说无有唯一作者，及说无我者，即是佛陀薄伽梵。其所说之极清净心，自性光明之体性乃是：非有，非无，非有非无，亦非二者之自体。如是远离四边戏论之实相，彼唯一无上之三界导师，并非世间之造物主。彼乃是现量知晓一切所知之相，最初之佛陀四身之自体，三有以头顶礼其莲足，具足无漏大乐，具足一切相之法性，即是时轮。手持轮宝之轮宝者遍入天等则非也。何以故？导师佛陀，梵天、遍入天与猛厉大自在天等，亦于其莲足之下，格外寻求救护，彼时轮乃是生养一切族类之殊胜胜者，具足光辉之金刚萨埵，无有勇气等功德之变异，无有染污与二元对立之相，亦无一切分别念，于彼妙吉祥称我顶礼。
English
The Dharma-nature of the mind, which is primordially pure by its very nature, and the Vajradhara of the sky, which is naturally luminous and all-pervasive, is inseparable from the mind as the principle of Dharma-nature. Such a Vajradhara is separate from objects and aspects such as the five aggregates, and lacks qualities such as courage, but dwells in the very center of the bodies of all sentient beings. Even in the state of the four obscurations and in the state of the fruit free from obscurations, it remains in equanimity without any change before or after, just as the space in the center of a vase remains without moving. Even during the four states of obscuration, their obscurations, together with their predispositions, are naturally separate from it, that is, it is not stained by them. That in which both permanence and annihilation are absent, that which transcends the two extremes, is Vajradhara, that is, the perfectly pure mind. It is the ascertainment of the mind of samsara and nirvana. Thus, the Buddha, the Bhagavan, is the one who speaks of the existence of karma, the one who speaks of the absence of a single agent, and the one who speaks of selflessness. By his words, the nature of the perfectly pure mind, the essence of self-luminousness, is: "Not existent, not non-existent, not both existent and non-existent, nor is it the nature of both." Thus, the sole, incomparable teacher of the three realms, who reveals the reality that is devoid of the four extremes of elaboration, is not the creator of the world. He is the embodiment of the four bodies of the first Buddha, who directly knows all aspects of knowable things, and the three realms bow their heads to the lotus feet, possessing the great bliss free from defilements, possessing all aspects of the Dharma, the Kalachakra. He is not Vishnu and others who hold the wheel in their hands. Why is that? The teacher Buddha, to whom even Brahma, Vishnu, and the great powerful Maheshvara go for refuge at the lotus feet, that Kalachakra who is the glorious Vajrasattva who gives birth to all the supreme victors of all lineages, without any change in qualities such as courage, without any defilements or signs of duality, and without any discriminations, to that Manjushri Fame, I prostrate.