Tibetan
་གཅིག་རང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བྱེད་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་དེའི་ལས་ཡིན་པས་སོ། །བྱེད་པ་པོ་རང་ལས་གཞན་པ་ཕྱུག་བདག་དབང་ཕྱུག་དང་ཚངས་པ་སོགས་ཀྱང་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སུ་འཛིན་པ་ལས་བྱེད་པོ་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་མིང་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དབང་ཕྱུག་ནག་པོའི་རྒྱུད་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། བདག་གི་བདེ་སྡུག་བདག་ལ་རང་དབང་མེད། །དབང་ཕྱུག་གིས་བཏང་ཡང་ན་གཡང་སའམ། །ངེས་པ་ཉིད་དུ་མཐོ་རིས་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་གཉིས་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་བྱེད་པོའི་ལས་སུ་འདོད་ཚུལ་ལོ། །ལས་བྱེད་པ་པོ་བདག་གམ་གཞན་པ་མིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་བདག་བྱེད་པ་པོ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་གཞན་ལ་འབྱུང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གིས་མ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་འཕྲད་པར་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱིས་རང་གིས་བདེ་སྡུག་མྱོང་ན་ལས་འབྲས་འཆོལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་བདེ་སྡུག་བྱེད་པའི་བྱེད་པོ་གཅིག་པུ་རང་དབང་ཅན་མི་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་གསལ་བས། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་དང་ཚོགས་པ་ལ་བདག་ཏུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་བདག་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་བྱེད་པ་པོའི་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའམ་རྣམ་པར་བྲལ་བར་ཤེས་པ་དེ་ནི་བྱེད་པ་པོ་བདེན་པར་གྲུབ་པས་བྱས་པའི་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོའི་རྒྱུན་གྱིས་དགེ་མི་དགེའི་ལས་འདུ་བྱས་པ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་གིས་བྱུང་བ་བརྟག་ན་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་ལས་འབྲས་བསླུ་མེད་དུ་སྣང་བ་ཡོད་པ་དེ་ལའང་། ཇི་ལྟར་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་སཱ་ལུ་དང་། ཀོ་དྲ་བའི་ས་བོན་ལས་ཀོ་དྲ་བ་འབྱུང་བ་ལྟར། དགེ་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སོ་སོར་མི་འཆོལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ནུས་པའོ། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ ངེས་པའོ། །དེ་ཕྱིར་བདག་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་བྱེད་པོ་འགའ་ཡང་སྲོ༷ག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་ནི་མི་སྦྱིན་ཞིང་མི་འཕྲོག་སྟེ། འཁོར་བ་དག་ཏུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་གང་བྱས་པའི་སྔོན་གྱི་ལས་ནི་བདེ་སྡུག་གི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་ན་ཡང་། འཇིག་རྟེན་སྐྱེད་པ་དང་སྡུད་པའི་བྱེད་པ་པོ་བདག་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འདི་སྟེར་ཞིང་། བདེ་སྡུག་དེ་ནི་འཕྲོག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། རང་གི་ལུས་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དགེ་བ་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་སྐྱེ་རུང་ཡིན་ཀྱང་། དེ་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་བུག་པ་མིག་སོགས་ཀྱི་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་འཁོར་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཡིད་བརྟན་མེད་པ་ལ་འཕྱན་ཏེ་རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་ལམ་ལས་ཉམས་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་རང་གི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་དག་གིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པར་མི་མཐོང་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་བྱེད་པོ་གཞན་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ། འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་བྱེད་པོ་རང་ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་ནས་འཁོར་བར་འཕེན་པའི་བྱེད་པོ་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཆེས་རྨོངས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གང་ཞིག་ཡོད་པ་མི་མཐོང་མེད་མཐོང་བ། །འདི་འདྲའི་མུན་ནག་རྣམ་པ་དེ་གང་ཞིག །ཅེས་གསུངས་པ་དང་ཚུལ་འདྲའོ། །རང་གི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ངེས་པའོ། །དེ་ནས་བཞི་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་ནི། འདིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཛག་བདེ་འདོད་པའི་ནུས་པ་དང་། དེ་ལས་ཡུལ་དོན་དུ་གཉེར་ནས་སྤྱོར་བའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ནུས་པ་དང་ནི། དེ་ལྟར་ཞུགས་པས་གསུམ་པ་ཁམས་འབབ་པས་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་གསུམ་པོ་དེ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ཡིད་ལ་གཞི་དུས་ནས་ཡོད་པ་སྟེ། ནུས་པ་གསུམ་པོ་དེའི་དབང་གིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆགས་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་ཤར་བའམ་ གསལ་བ་དང་ནི། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གཉིས་སྦྱོར་ལ་འཇུག་པ་དག་དང་དབང་ཤེས་དང་ཡུལ་བདེ་བར་རོ་མཉམ་པའི་རྒྱུར་ནི་དོན་དེ་དག་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པར་བྱེད་པའམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ལ། སླར་ཡང་སྔར་གྱི་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་བདེ་མྱོང་བའི་འཛིན་པ་དག་ཀྱང་གཏོད་པ་དག་ནི་ནུས་པ་བཞི་པ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱིས་བཏུད་པ་མཆོག་སྟེ། ནུས་པ་དེས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ངེས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ནུས་པ་བཞི་རིམ་པས་འབྱུང་བར་ངེས་སོ། །བཞི་པོ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་སེམས་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གཉུག་མ་འོད་གསལ་བའི་སེམས་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ཀྱེ་མི་ཡི་བདག་པོ་དེ་ལྟ་བུའི་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་སེམས་དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་དང་། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དབྱེར་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གནས་པ
Chinese
一个有自主权等等的 以各种方式虚构的特殊作者的业，所以是这样。作者自身之外的自在主、大自在天和梵天等也存在，并认为他们就是作者，因此变成了由其他作者所造之业的名词。如《大自在黑续六十品》中说：“我的苦乐我无自主权，大自在天所遣，或是悬崖边，必定会去往天界。”等等就是例子。这二者是外道所认为的作者之业的观点。业的作者既不是我，也不是他者。因为衡量标准无法确定五蕴之外的作者我。由他人所造也不会发生在他人身上。因为会遇到自己未造之业的果报。如果他人所造之业由自己来感受苦乐，那么业果就会混淆。而且，以理性的方式清楚地表明，不可能存在一个独自自主的作者来制造世间一切的苦乐，因此不是由他人所造。所以，内道佛教徒们认为，对于五蕴的相续和集合，只是假名为我，除此之外，我和大自在天等作者的自性丝毫不存在，或者说是完全分离的。要知道，这不是由真实成立的作者所造之业。五蕴的相续所造的善与非善之业，虽然是依因缘而生起，如果加以分析，则没有自性，但业果却真实不虚地显现。就像稻子的种子生出稻子，谷子的种子生出谷子一样。善与非善之业的果报各自产生，不会混淆，这就是缘起的力量。是业果的 确定性。因此，我和大自在天等任何作者都不会给予或夺走众生的安乐和痛苦。在轮回中，无论造作了善与非善的三门之业中的哪一种，以前的业都会大量给予苦乐的果报。但是，创造和毁灭世界的作者，我和大自在天等，不会给予众生这些安乐和痛苦，安乐和痛苦。
English
It is the action of a particular agent who is fabricated in various ways, such as being independent, etc. It is because of this. Others besides the agent himself, such as the independent lord, the great free lord, and Brahma, also exist, and it is held that they are the agents, so it becomes a noun for actions done by other agents. As it is said in the sixty chapters of the Black Lord of Power Tantra: "I have no control over my own happiness and suffering. Sent by the Lord of Power, either to the edge of a cliff, one will surely go to the heavens." And so on. These two are the views of outsiders on the actions of the agent. The agent of action is neither self nor other. Because the self, the agent other than the aggregates, is not determined by measurement. What is done by others does not happen to others either. Because one will encounter the fruit of actions not done by oneself. If one experiences happiness and suffering from actions done by others, then the results of actions will be confused. Moreover, it is clearly shown by reason that it is impossible for a single independent agent to create all the happiness and suffering of the world, so it is not done by others. Therefore, Buddhists of the inner path believe that for the continuum and collection of the aggregates, it is only nominally called self, and other than that, the nature of the self and the lord of power, etc., as agents, does not exist at all, or is completely separate. Know that this is not an action done by an agent who is truly established. The virtuous and non-virtuous actions accumulated by the continuum of the aggregates arise due to the power of cause and condition, interdependence, and although they have no inherent nature when analyzed, the results of actions appear unmistakably. Just as rice sprouts from rice seeds, and millet sprouts from millet seeds, the fruits of virtuous and non-virtuous actions arise separately without confusion, and this is the power of interdependence. It is the certainty of the results of actions. Therefore, neither I nor any agent such as the Lord of Power gives or takes away the happiness and suffering of beings. In samsara, whichever of the three gates of virtuous and non-virtuous actions is done, the previous actions will abundantly give the fruits of happiness and suffering. However, the agent who creates and destroys the world, I and the Lord of Power, etc., do not give these happiness and suffering to sentient beings, happiness and suffering.
Chinese
认为是“被夺走了”是愚昧者的智慧。为什么呢？即使自己的身体能够产生无数无漏的善道，却通过夺走它的孔窍，如眼睛等感官之门，流连于无常的轮回享乐， постоянно 从善道中退失，在轮回中漂泊，自己意识的感官没有看到这种状态，在没有看到的情况下，却认为有其他的轮回制造者， это очень 错误。因为不知道轮回漂泊的制造者在自己身上，反而认为有其他的将自己抛入轮回的制造者， это очень 愚昧。如《经庄严论》所说：“ кого-то 有却看不到，没有却看到， 这样的黑暗是什么样的？”与此相似。 определенность 是亲身享受自己业果的。 далее, 特别 阐述第四阶段的心之力量是： 在这里，众生具有想要感受滴漏之乐的力量， 以及为了实现目标而努力并从事行为的力量， 像这样进入后，第三步是因精华滴落而产生乐之智慧的力量，这三种力量，本来就存在于众生自己的心中。 由于这三种力量，依次在心中生起或 显现贪恋之境的事物， 以及与此相关的二者结合的行为，以及为了使感官意识与境之乐成为同味之因，而对这些事物进行专注或体验。 再次，先前易于变化的智慧所体验的执着，也是由第四种力量，即三有供养之最所创造的。 这种力量也必然会通过无二取舍来确定。 这样，四种力量依次产生是确定的。 在这四种力量中，以取与舍之相的分别念所无法区分的、极其清净的光明金刚心，如前所述，是通过本初光明心、乐之智慧的力量而显现的。 唉！人主啊！这样的金刚心，安住于无上不变之乐，以及一切殊胜圆满之空性无别、如虚空般的平等性之义中。
English
The thought that "it is being taken away" is the wisdom of the deluded. Why? Even though one's own body is capable of generating immeasurable undefiled virtues, it wanders through the unreliable enjoyments of samsara through the apertures that take it away, such as the doors of the senses like the eyes, constantly falling away from the path of virtue and wandering in samsara. The senses of one's own mind do not see this state, and without seeing it, they see that there is another maker of samsara, which is very mistaken. Because they do not know that the maker of wandering in samsara is within themselves, they falsely attribute the maker who throws them into samsara to another, which is very foolish. As it is said in the Ornament of the Sutras: "Someone does not see what exists, but sees what does not exist. What is such darkness like?" The manner is similar to this. Certainty is to directly enjoy the fruit of one's own actions. Next, the special explanation of the power of the mind in the fourth stage is: Here, beings have the power to desire to experience the bliss of dripping, and the power to engage in actions that strive for the sake of objects. Having entered in this way, the third is the power to generate the wisdom of bliss by the dripping of the elements. These three powers are inherently present in the minds of beings from the beginning. Due to these three powers, objects of attachment arise or become clear in the mind in sequence, and the actions of joining the two together in conjunction with this, and for the cause of making the sensory consciousness and the bliss of objects of the same taste, one focuses on or experiences those things. Again, the grasping experienced by the previously easily changing wisdom is also created by the fourth power, the supreme offering of the three realms. This power will also necessarily determine by the non-duality of grasping and apprehended. Thus, it is certain that the four powers arise in sequence. Among these four powers, the mind of the Vajra, which is extremely pure and clear, indistinguishable by the conceptual thoughts of the aspects of grasping and apprehended, is, as previously explained, manifested by the power of the primordially clear mind, the wisdom of bliss. Alas! Lord of men! Such a Vajra mind abides in the meaning of unchanging supreme bliss, and the inseparability of emptiness endowed with all supreme aspects, the equality like space.