Tibetan
ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡང་མི་དམིགས་ཤིང་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ནི་སྐྱེད་པ་དང་སྡུད་པའི་བྱེད་པ་པོ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བྱེད་པོ་མེད་པའམ་ཟད་པའི་ངེས་པའོ། །ད་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་སྟེ་གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྱུར་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་པར་གསུངས་པ། དྲི་དང་ཁ་དོག་དང་ནི་རོ་ དང་རེག་པ་ཞེས་དང་འཛིན་མ་ས་དང་ནི་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་སྟེ། དེ་ལྟར་ངེས་པར་གཟུགས་ཅན་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ནི་མཐའ་དག་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་གྱི་ཚོགས་པ་དག་སྟེ། དེ་ལས་དྲི་ལྟ་བུ་གང་ཤས་ཆེ་བ་གཅིག་ནི་གཙོ་བོར་འགྱུར་བའི་ཆ་ནས་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ཞེས་སོ་སོར་བཞག་ཀྱང་། རྡུལ་བརྒྱད་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་དྲི་སོགས་ཡན་གར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་དང་སྟོང་པ་སོགས་ཀྱི་རྐང་པ་གཅིག་པོ་དེ་འགྲེལ་པ་ལས་སྔ་མར་བྱས་པ་དེ་ལྟར་བཤད་ན་བདེ་བས། སྒྲ་དང་སྟོང་པ་དང་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཡིད་ཀྱང་ཀྱེ་མི་ཡི་བདག་པོ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་སྲིད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས། སྐྱེ་མཆེད་ཐ་མ་གཉིས་སམ་ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་གཟུགས་མེད་ན་ཡོད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་གཞན་མེད་པར་གཞུང་སྤྱི་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་། འགྲེལ་པར་འདིར་སྟོང་པའི་སྒྲས་ཁུ་བའི་ཁམས་བརྗོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཁུ་བ་འཕོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་ཡིན་པས་སྟོང་པའི་སྒྲས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དང་། སྒྲའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་ནམ་མཁའི་ཁམས་བཟུང་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་སྟེ། ཡུལ་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ནུབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་དངོས་སུ་ཡོད་ཚུལ་བཤད་དཀའ་ལ། ཡང་ན་མིང་གི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ལ་བཤད་དགོས་སམ། འདིའི་དོན་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་མཐའ་དག་པ་འདི་ནི་སྤྲོ༷་བ་སྟེ་ཆགས་པ་དག་དང་། སླར་ཡང་སྡུད་པར་འགྱུར་ཏེ་འཕོ་བའི་སྐད་ཅིག་གི་དུས་ཀྱི་མཐུ་ལས་སོ་ཞེས་པ། སྤྱིར་སོ་སོའི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དུས་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་གཞུང་སྤྱི་ལས་གྲགས་པ་དང་མཐུན་ལ། དེ་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཞིང་། སེམས་ཅན་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་ལས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། སོ་སོའི་དགེ་མི་དགེ་མི་གཡོ་བའི་ལས་གསུམ་གྱིས་འདོད་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྲིད་པ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེད་པའི་རྩ་བ་ཡང་སེམས་ཀྱི
Chinese
十八界等诸法，其自性皆不可得，实无所有。因此，就胜义谛而言，生起和收摄的作者，以及寂灭的体性，也都是不可得的，此乃其义。无作者或灭尽之定解。现在所说的是，内外诸法由聚合而生，单独一者则无有堪能分析者。所谓香、色、味、触，以及地、水、火、风四大。如是，这八种有色之物，实际上都是色等境之聚合。其中，如香等，以某一种成分居多者为主，从而分别安立为色、声、香、味、触。然而，并非存在不依赖于八微尘聚合而产生的独立的香等。关于声和空等，注释中将其置于首位，如此解释更为方便。声、空、法界以及意，哦，人主，它们会变成无色界的有。如经中所说，最后两个蕴或最后三个界存在于无色界，而没有其他的蕴和界。注释中说，此处以“空”表示精液界，因为精液是转化的智慧界，所以“空”表示智慧界。或者，通过声音的功德来把握虚空界。因为境、声等之想已灭，所以难以说明声音真实存在的方式。或者，需要从名相之想的角度来解释吗？我没有看到之前的解释者们解释过这个含义。如是，所有这三界，都是扩张，即贪执。又将再次收摄，这是由于转变的刹那之力的缘故。一般来说，从各自的因缘和合的暂时状态中产生，这与经文的普遍说法相符。其中，因和缘是业和烦恼。由众生共同的业产生器世间，由各自的善、不善、不动的三业成就欲界、色界、无色界的存在。而产生如此业和烦恼的根本也是心。
English
The nature of the eighteen realms and other dharmas is not observable and does not exist. Therefore, in the ultimate sense, the agent of arising and gathering, as well as the characteristic of nirvana, are not observable, which is the meaning. The certainty of no agent or exhaustion. Now it is said that external and internal dharmas arise from assembly, and there is nothing that can be analyzed as a single entity. It is said that smell, color, taste, and touch, as well as earth, water, fire, and wind. Thus, these eight material things are all aggregates of objects such as form. Among them, such as smell, one with a larger proportion of a certain component becomes the main one, and thus they are separately established as form, sound, smell, taste, and touch. However, there are no independent smells, etc., that do not depend on the aggregation of eight particles. Regarding sound and emptiness, etc., it is easier to explain it that way, as the commentary puts it first. Sound, emptiness, the realm of dharma, and mind, oh lord of men, they will become the existence of the formless realm. As stated in the sutras, the last two aggregates or the last three realms exist in the formless realm, and there are no other aggregates and realms. The commentary says that here "emptiness" refers to the realm of semen, because semen is the realm of transforming wisdom, so "emptiness" refers to the realm of wisdom. Or, the realm of space is grasped through the merit of sound. Because the perception of objects, sounds, etc., has ceased, it is difficult to explain how sound actually exists. Or, does it need to be explained from the perspective of the perception of names? I have not seen previous interpreters explain this meaning. Thus, all these three worlds are expansion, that is, attachment. And it will be gathered again, due to the power of the moment of transformation. In general, arising from the temporary state of the assembly of individual causes and conditions is consistent with the general statement of the scriptures. Among them, the cause and condition are karma and affliction. The container world arises from the common karma of sentient beings, and the existence of the desire realm, form realm, and formless realm is accomplished by the three karmas of individual virtue, non-virtue, and immovability. And the root of generating such karma and affliction is also the mind.
Tibetan
་སྟེང་གི་འཕོ་བའི་བག་ ཆགས་ཕྲ་བ་ནང་གི་དུས་སྐད་ཅིག་མའི་མཐུ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་འདིར་བཅིངས་པ་དང་དེ་ལས་དགྲོལ་བའི་བྱེད་པ་པོ་གཞན་མེད་པའི་ཚུལ་གསུངས་པ། འདིར་ལུས་ལ་ཞེས་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཚོགས་པ་མི་རྟག་པའི་ཆོས་ཅན་འདི་ལ་ངའོ་སྙམ་དུ་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་དམིགས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དབང་གིས་བདག་ཉིད་འཆིང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་དུ་མ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་གནས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་ཡོན་ཏན་གཟུགས་དང་གཟུགས་ཅན་མིན་པ། དྲི་དང་དྲི་མ་ཡིན་པ་སོགས་དང་། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་སོགས་སུ་དེ་དང་དེའི་མཚན་མར་རྣམ་པར་རྟོ༷ག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་འཁོར་བར་ཀུན་དུ་འཆིང་སྟེ། དཔེར་ན་རང་གི་ལུས་ལས་བྱུང་བའི་སྐུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་ཉིད་འཆིང་བར་བྱེད་པ་དར་གྱི་སྲིན་བུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉིད་དོ། །བདག་ཉིད་བདག་གིས་ངེས་པར་སླར་ཡང་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་སུ་རྟོག་པའི་རྣམ་རྟོག་རྣམས་དང་བྲལ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡིད་དག་ལ་ནི་བདག་གིས་བདག་འཆིང་བ་སྟེ་གཏོད་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་ན་འཆིང་བ་དང་བྲལ་བས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བོས་ནས་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཕུང་ཁམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་མཚན་མར་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་གནས་པའམ་ཞེན་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང་ནི་བདེ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ལ་ནི་སུ་ཞིག་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ་བྱེད་པོ་དེས་བདེ་སྡུག་གི་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་བརྟག་ན་བྱེད་པོ་དང་བྱེད་པ་མེད་མོད་ཀྱི། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མི་ཤེས་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱེད་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་བྱེད་པོར་བརྟགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་རང་སེམས་རྨོངས་ པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཀྱིས་འཆིང་བའི་ངེས་པ་བསྟན་པའོ། །འདིར་ལུས་ལ་དང་པོ་འཁོར་བའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའ་དང་ནི་ཡིད་དང་བློ་དང་ངར་འཛིན་དག་གི་སེམས་དང་བརྒྱད་པོ་འདི་ནི་རགས་པ་དང་ཕྲ་མོ་དང་མཆོག་གམ་ཕྲ་མོ་གཞན་དང་ཡང་གནས་སྐབས་གསུམ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་དང་
Chinese
是由于上面细微的迁变习气中刹那时的力量所致。因此，经中说，轮回中没有束缚和从中解脱的作者。这里说“于身”，是指以俱生我执执著于自身相续的五蕴集合体这个无常法，而执为我，从而束缚自己。如何束缚呢？以蕴、界、处诸法多种多样的自性而安住的名言之相或功德，即色与非色，香与非香等，以及生与灭、有与无等，以彼和彼的相，对种种分别念，将自己的心完全束缚于轮回中。譬如，就像蚕用自己身体产生的丝线束缚自己一样。自己以自己必定再次远离对安住于事物多种自性的种种功德进行分别的分别念，通达一切法无自性的意义，对于无分别念的清净意，自己会束缚自己，也就是创造。这样一来，由于脱离束缚，就能从轮回的痛苦中解脱。因此，称之为国王，从自己的分别念出发，以对蕴、界诸法的自性功德执为相的方式安住或执著，从而产生痛苦和快乐。对于十八界的法性完全分离，谁会是快乐和痛苦的作者呢？作者会做什么样的苦乐行为呢？如果这样观察，就没有作者和行为，但是，不了解事物自性的世间人，将非作者执为作者，以颠倒见使自己的心愚昧。 这是关于业束缚的决定性的教导。这里说“于身”，首先是轮回之心的自性有八种，即地、水、火、风、空和意、智、我执等心，这八种是粗大、微细和殊胜，或者其他微细，以及三种状态，即安住于三种功德。例如种子字和
English
It is due to the power of the momentary time in the subtle habits of transformation above. Therefore, it is said in the scriptures that there is no other agent of bondage and liberation from it in samsara. Here, "in the body" means that one binds oneself by grasping at this impermanent dharma, the collection of the five aggregates of one's own continuum, with the co-emergent ego-grasping, and grasping at it as self. How is it bound? With the characteristics or qualities of the terms that abide in the diverse nature of the aggregates, realms, and sources, that is, form and non-form, fragrance and non-fragrance, etc., and birth and death, existence and non-existence, etc., with the characteristics of that and that, all kinds of conceptualizations completely bind one's own mind in samsara. For example, just as a silkworm binds itself with the threads produced from its own body. One will surely again be separated from the conceptualizations that distinguish the various qualities that abide in the various natures of things, and understand the meaning of the selflessness of all dharmas. For the pure mind without conceptualization, one will bind oneself, that is, create. In this way, by being freed from bondage, one can be liberated from the suffering of samsara. Therefore, it is called the king, starting from one's own conceptualizations, abiding or clinging in the way of grasping the qualities of the nature of the aggregates and realms as characteristics, thereby producing suffering and happiness. For the nature of the eighteen realms is completely separated, who would be the author of happiness and suffering? What kind of actions of suffering and happiness would the author do? If one examines it in this way, there is no author and no action, but worldly people who do not understand the nature of things regard the non-author as the author, and make their own minds ignorant with inverted views. This is the definitive teaching on the certainty of karmic bondage. Here, "in the body," first of all, the nature of the mind of samsara has eight aspects, namely earth, water, fire, wind, space, and mind, intelligence, and ego-grasping. These eight are coarse, subtle, and supreme, or other subtle, and also three states, that is, abiding in the three qualities. For example, seed syllables and