Tibetan
་ལས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ། །ཞེས་པ་ལྟར་ལོངས་སྤྱད་བྱ་གཙོ་བོ་སོགས་ཉེར་བཞི་དང་། དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་བྱེད་བདག་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་དང་ཉེར་ལྔ་བཤད་པ་དེ་དག་རྒྱུད་འདིར་དངོས་པོའི་དོན་ལ་གནས་པའི་དེ་ཉིད་ཉེར་ལྔ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་གྲངས་ཅན་པས་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཆ་མཉམ་པ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་སྣང་བའི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་རྟོགས་དཀའ་བ་རང་བཞིན་ནམ་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་དེ་ལས། བློ་འམ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་མེ་ལོང་ངོས་གཉིས་པ་ལྟ་བུས་སྐྱེས་བུ་དང་ཡུལ་རྣམས་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་དབང་གིས་སྐྱེས་བུས་བདག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་དོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་འབྱུང་ཞིང་། རྒྱུ་དེ་ལས་སྒྲ་རེག་གཟུགས་རོ་དྲི་སྟེ་དེ་ཙམ་ལྔ་དང་། མིག་རྣ་སྣ་ལྕེ་ལུས་ཏེ་ལུས་དབང་ལྔ་དང་། ངག་ལག་པ་རྐང་པ་རྐུབ་འདོམ་སྟེ་ལས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་དང་ཡིད་དང་བཅུ་དྲུག་འབྱུང་ངོ་། །བཅུ་དྲུག་པོའི་ནང་ནས་དེ་ཙམ་ལྔ་པོ་དག་ལས་སྒྲའི་ཡོན་ཏན་གཅིག་པུ་དང་ལྡན་པ་ནམ་མཁའ་ནས་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཀ་ཚང་པ་སའི་བར་གྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་ནི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་མུ་དང་། བློ་དང་ང་རྒྱལ་དང་དེ་ཙམ་ལྔ་བཅས་བདུན་ནི་རང་བཞིན་དང་རྣམ་འགྱུར་གཉིས་ཀར་གཏོགས་པའི་མུ་དང་། དེའི་ལྷག་མ་བཅུ་དྲུག་ནི་རྣམ་འགྱུར་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་མུ་དང་། སྐྱེས་བུ་ནི་རང་བཞིན་དང་རྣམ་འགྱུར་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་གཙོ་བོ་སོགས་ཉེར་བཞི་ནི་ཡུལ་དང་ལོངས་སྤྱད་བྱ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་འདོད་དོ། །རྒྱུད་འདིར་གཙོ་བོའམ་རང་བཞིན་ནི་བཞི་པའི་གནས་སྐབས་དང་། ཆེན་པོའམ་བློ་ནི་མུ་སྟེགས་པའི་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ནི་ངར་འཛིན་པ་ལ་གསུངས་ཤིང་། ཡིད་དང་འབྱུང་ལྔ་དབང་ལྔ་ལས་དབང་ལྔ་ཡུལ་ལྔ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་སོར་བཞག་སྟེ་ཐུན་མོང་དུ་མཛད་ཅིང་མཆོག་གི་དབང་པོ་བསྣན་ཏེ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ལྔའམ་སྒྲ་སོགས་དེ་ཙམ་ལྔ་ལས་འབྱུང་ལྔ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་སྔར་ཁམས་ལེར་རང་བཞིན་ནི་བཞི་པའི་དུས་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཁམས་སོ་ཞེས། སྙོམ་འཇུག་གི་བདེ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་བཞི་པའི་དུས་རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཆ་མཉམ་པ་ཀུན་གཞི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་རང་བཞིན་ནམ་གཙོ་བོའི་ཐ་སྙད་འདོག་པས་དེར་ནམ་མཁའ་བསྡོམས་པས་མཆོག་དབང་བསྣན་ཀྱང་ཉེར་བཞི་ལས་ལྷག་པར་མི་འགྱུར་རོ།
Chinese
如“五大生起”所说，受用之主等二十四，以及受用者，即智慧之士夫，共二十五，这些在此续中，以异门显示了安住于事物实义的彼性二十五。其中，数论派认为，三德平衡，是万物之因，不入显现之路，难以理解的自性或主物，由此产生觉或大，如双面镜般连接士夫与诸境。因其力，士夫生起“我受用”之慢。由彼因生起声、触、色、味、香，即五唯；眼、耳、鼻、舌、身，即五根；语、手、足、臀、殖，即五作业根以及意，共十六。十六者中，从五唯中，由具足声之功德的虚空，乃至具足五功德的地之间，生起五大。如是，主物是唯自性之边，觉、慢及五唯共七者，是自性与变异二者所摄之边，彼之余十六者，是唯变异之边，士夫是非自性与变异二者之边，如是认为。如是，主物等二十四是境与受用之物，士夫是受用者与食者，如是认为。 此续中，主物或自性是第四禅之境，大或觉非外道之见，而是识，慢说是执我者，意与五大、五根中，五根、五境之名相保留，共同使用，并加上胜义根而说。彼即五境或声等五唯，非由五唯生起五大。如何如前，界部中，自性是第四禅之时，即虚空界。等持之乐，世间之第四禅，尘、暗、力之三德平衡，如虚空之阿赖耶，彼处安立自性或主物之名相，故于彼处总摄虚空，加上胜义根，亦不超二十四。
English
As it is said, "The five great elements arise," the twenty-four, including the chief object of enjoyment, and the enjoyer, the intelligent Purusha, making twenty-five in all, are shown in this tantra through a different approach as the twenty-five realities that abide in the true meaning of things. Among these, the Samkhya school believes that the three qualities in equilibrium are the cause of all things, not entering the path of manifestation, and difficult to understand, which is called Prakriti or Pradhana. From this arises Buddhi or Mahat, which, like a double-sided mirror, connects Purusha and the objects. By its power, Purusha develops the pride of thinking, "I enjoy." From that cause arise sound, touch, form, taste, and smell, the five Tanmatras; eye, ear, nose, tongue, and body, the five sense organs; speech, hand, foot, anus, and genitals, the five organs of action, and mind, making sixteen in all. Among the sixteen, from the five Tanmatras, from space, which possesses only the quality of sound, up to earth, which possesses all five qualities, arise the five great elements. Thus, Pradhana is only on the side of Prakriti, and Buddhi, Ahamkara, and the five Tanmatras, making seven in all, are on the side that belongs to both Prakriti and Vikriti. The remaining sixteen are only on the side of Vikriti, and Purusha is on the side that is neither Prakriti nor Vikriti, so it is believed. Thus, the twenty-four, including Pradhana, are the objects and things to be enjoyed, and Purusha is the enjoyer and eater, so it is believed. In this tantra, Pradhana or Prakriti is the state of the fourth Dhyana, and Mahat or Buddhi is not like the view of the Tirthikas, but is Vijnana. Ahamkara is said to be the one who grasps at self. The terms for mind, the five elements, and the five senses, such as the five senses and the five objects, are retained and used in common, and the supreme sense organ is added and spoken of. That is, the five objects or the five Tanmatras, such as sound, do not give rise to the five elements. How? As before, in the Dhatu section, Prakriti is the time of the fourth Dhyana, that is, the space element. The bliss of Samapatti, the worldly fourth Dhyana, the three qualities of Rajas, Tamas, and Sattva in equilibrium, the Alaya like space, there the name of Prakriti or Pradhana is established, so there, space is included, and even if the supreme sense organ is added, it does not exceed twenty-four.