Chinese
扬哦！如此，此二心之所依，乃轮回涅槃一切之依，诸法之主，离有无之边，法性光明之心，或俱生之智慧。纵于昏睡、昏厥等时，诸余识之行皆息，如阿赖耶识之海，未尝断绝。故心非全然泯灭，若心全然泯灭，复从何生心之相续耶？则无所依矣。阿赖耶识融入光明之时，若安住于法性光明之界，如虚空无冰雹等之障，心之动摇，作为乘骑之命气，暂且不显现，然因具变异之习气障，故光明于有情众生不显现，而成庸常无记。不仅如此，无论处于四种状态之何种状态，法性光明之界，无减增变异，而住于一切法中，然未习道力者不能证悟。若离变异之习气，则三有敬奉，分别念不可摧毁，于动静一切处，以法性之相遍行之俱生智慧，显现轮回涅槃一切之基或依之法性。是故，显有之诸法，皆不离法界自性光明之状态，于彼状态中生灭住立，然光明之心或大乐俱生自生之智慧，本初未生故，永不泯灭，超离有无之相，乃心与诸法之法性胜义谛。此义于了义经及共同密续中亦有如是宣说。于自性上，为变异之垢所未染之自性清净，如是未证悟真如界之自性者，复从彼界，由命气之行之动摇，生起能取所取之分别心，执我为我。
English
Yang ngo! Thus, the support of these two minds is the support of all samsara and nirvana, the lord of all dharmas, beyond the extremes of existence and non-existence, the mind of the luminosity of dharmata, or the co-emergent wisdom. Even in times of deep sleep, fainting, etc., all the waves of other consciousnesses subside, like the ocean of the alaya consciousness, without ever ceasing. Therefore, the mind is not completely extinguished. If the mind were completely extinguished, from where would the continuity of the mind arise again? Then there would be no support. When the alaya consciousness dissolves into luminosity, if one abides equally in the realm of the luminosity of dharmata, like the sky without the hindrance of hail, etc., the movement of the mind, the life force that acts as a vehicle, does not manifest for a while. However, because of the obscuration of the habitual tendencies of change, the luminosity does not manifest to sentient beings, and it becomes ordinary and neutral. Moreover, in whichever of the four states one is in, the realm of the luminosity of dharmata remains without decrease, increase, or change, and abides in all dharmas, but those who have not cultivated the power of the path cannot realize it. When one is free from the habitual tendencies of change, the co-emergent wisdom, which is revered by the three realms and cannot be destroyed by conceptual thought, pervades all movement and stillness in the manner of dharmata, manifests the dharmata that is the basis or support of all samsara and nirvana. Therefore, all phenomena of existence and appearance do not go beyond the state of the self-luminous nature of the dharmadhatu, and in that state they arise, cease, and abide. However, the mind of luminosity or the great bliss co-emergent self-born wisdom is never extinguished because it is primordially unborn, transcending all signs of existence and non-existence, it is the ultimate truth of the dharmata of mind and all dharmas. This meaning is also taught accordingly in the sutras of definitive meaning and the common tantras. For those sentient beings who have not realized the nature of reality, which is the self-purified nature that has never been defiled by the obscurations of change on its own nature, from that realm, the movement of the life force arises again, and the mind of grasping and being grasped arises, conceiving of "I" as "I".
Tibetan
་འཛིན་ཅིང་འཁོར་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སྐབས་འཛིན་ལ། སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་དབྱིངས་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ན་རླུང་སེམསགཡོ་བའི་དབང་གིས་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་ནི། མཚན་ཡང་དག་བརྗོད་པ་ལས། བདེ་སྡུག་སེལ་བ་མཐར་གྱུར་བ། །ཞེས་པ་ནས། རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་གནས་པ་བདུན་པའི་དུམ་བུ་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་དྲུག་ཚན་གསུམ་དངོས་སུ་བསྟན་པས། ཡུལ་དྲུག་ལོངས་སུ་སྤྱད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་དྲུག་ཀྱང་ཤུགས་ལ་འཕངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསུངས་པ་ལས། དང་པོ། དྲི་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་ཁམས་དྲུག་གམ་ཡུལ་དྲུག་གི་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་བསྟན་པ་ནི། དྲི་ནི་འཛིན་མ་ས་དག་ལས་འབྱུང་སྟེ། ས་ཁམས་ནི་དྲིའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་གྱིས་ས་ཁམས་འབའ་ཤིག་ལས་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཕལ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་སས་རོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་བྱེད་དེ་འབྱུང་བ་གཞན་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་དྲིའི་རྒྱུ་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་འོག་མ་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རོ་ དྲུག་པོ་ཡང་རྩེ་མོ་ཅན་མེ་ལས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ནི་ཆུ་ལས་སོ། །རླུང་ལས་རེག་པར་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཞི་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་ལས་ཀྱང་སྒྲ་དང་གཞོམ་མེད་ཀྱི་སྒྲ་འབྱུང་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ནི་ནམ་མཁའ་དག་ལས་སོ། །དེ་ཡང་དྲི་ནི་སྲ་ཞིང་འཐས་པའི་ཁམས་ཤས་ཆེ་བ་ལས་འབྱུང་གི་ཆུ་སོགས་རྐྱང་པ་དངོས་པོ་གཞན་གྱིས་དྲིས་མ་བགོས་པ་ལ་མིན་ནོ། །རོ་ནི་གཙོ་ཆེར་མེ་ལས་འབྱུང་སྟེ་རོ་ཡོངས་སུ་མེས་སྨིན་པར་བྱེད་ཀྱི་མ་སྨིན་པར་རོ་མི་བྲོའོ། །མུ་སྟེགས་པས་རོ་ཆུ་གཟུགས་མེའི་ཡོན་ཏན་དུ་བཤད་པ་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་རྒྱུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ལ་འདིར་རྒྱུའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །མྱུ་གུ་སོགས་མདོག་དབྱིབས་སྣ་ཚོགས་སུ་བྱེད་པ་གཙོ་བོར་ཆུས་བྱེད་པའོ། །རླུང་གི་ཁམས་ལས་རེག་བྱ་འབྱུང་སྟེ་རླུང་ཉིད་ཀྱང་རེག་བྱའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །ཞི་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་ལས་སྒྲ་འབྱུང་བ་ནི་སྟོང་པའི་རིགས་རྣ་བའི་དབང་པོའི་ཡུལ་ཡིན་པས་དེ་ལའང་ཡེ་ཤེས་ནི་དེའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ནི་སྐབས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ལ་གསུངས་པས་འབྱུང་བ་ལྔའི་བ
Chinese
执持轮回者的安乐和痛苦的处境。当如实证悟心性光明之界时，由于风心的扰动，执着于我为自我的颠倒分别念全部舍弃，远离一切安乐和痛苦，安住于如虚空般平等性的境界中。如《名称真实经》中所说：“消除安乐与痛苦，达到究竟。”直到“无分别念任运成就。”之间所阐述的那样。现在是第七个住处的段落，直接阐述了境、根、识的六组三者。从享用六境所产生的六种感受，也以暗示的方式进行了阐述。首先，阐述了气味等六种外境或六境的生起者和生起物的关系。气味是从执持者地界产生的。地界是气味的主要原因，但并非仅仅来自地界。如果从次要原因的角度来看，地也可以作为产生味道等其他事物的因素，其他所有元素也可以作为气味的因素。同样，下面的所有内容也应如此理解。六种味道也是从顶端有火焰的火中产生的。色蕴是从水中产生的。触觉是从风中产生的。从寂静智慧的界中，也会产生声音和不可摧毁的声音。法界菩提心的界限是从虚空中产生的。气味是从坚硬且粘稠的元素中产生的，而不是从没有被其他物质（如水）分割的单一事物中产生的。味道主要从火中产生，味道完全由火来成熟，没有成熟就没有味道。外道认为味道是水，形状是火的属性，这是从本质的角度来说的，而不是从原因的角度来说的，而这里是从原因的角度来说的。嫩芽等呈现出各种颜色和形状，主要是由水来完成的。触觉是从风的元素中产生的，风本身也具有触觉的属性。从寂静智慧的界中产生声音，是因为空性的种类是耳朵的根的境，因此智慧也成为了它的缘。法界在这里被说成是菩提心界，因此是五
English
Holding the state of happiness and suffering of those in samsara. When the nature of the mind, the realm of clear light, is realized as it is, all the inverted thoughts of grasping at self due to the movement of wind and mind are abandoned, and one abides in the realm of equality like the sky, free from all happiness and suffering. As it is said in the "Nomenclature of Truth", "Eliminating happiness and suffering, becoming ultimate." Up to "Without discrimination, spontaneously accomplished." Now, the seventh dwelling place directly explains the three sets of six: object, faculty, and consciousness. The six feelings arising from enjoying the six objects are also mentioned in an implied manner. First, the relationship between the producer and the produced of the six external realms or six objects, such as smell, is explained. Smell arises from the holder, the earth element. The earth element is the main cause of smell, but it is not solely from the earth element. If considered from the perspective of secondary causes, earth can also be the cause of producing other things such as taste, and all other elements can also be the cause of smell. The same should be understood for all the following. The six tastes also arise from fire with flames at the top. The realm of form is from water. Touch arises from wind, and from the realm of peaceful wisdom, sound and indestructible sound also arise. The realm of dharma, the realm of the mind of enlightenment, is from pure space. Smell arises mostly from the solid and viscous element, not from a single object that has not been divided by other substances such as water. Taste arises mainly from fire, and taste is completely matured by fire; without maturation, there is no taste. The heretics say that taste is water and form is the quality of fire, which is from the perspective of essence, not from the perspective of cause, but here it is from the perspective of cause. Sprouts and so on, which produce various colors and shapes, are mainly done by water. Touch arises from the element of wind, and wind itself also has the quality of touch. Sound arises from the realm of peaceful wisdom because the category of emptiness is the object of the ear faculty, so wisdom also becomes its condition. The realm of dharma is said here to be the realm of the mind of enlightenment, so it is the five