Tibetan
་མི་འགྱུར་ཏེ། དབང་ཕྱུག་དེས་མ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་ ཡང་ཡོད་པ་ད་ལྟ་བཤད་མ་ཐག་པའི་ལས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་ཉམས་སོ། །སེམས་ཅན་རང་རང་གིས་ལས་བྱས་པའི་འབྲས་བུས་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་དབང་ཕྱུག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱས་ཏེ་ཅི་ཡང་མ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་མྱུག་སོགས་ཕྱིའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ན་སྐྱེ་ཞིང་མ་ཚོགས་ན་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལས་གཞན་དབང་ཕྱུག་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བརྟག་པ་ནི་རིགས་པ་དང་འགལ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པར་རིགས་པས་གྲུབ་པས་ན་དབང་ཕྱུག་གིས་ཅི་ཡང་བྱས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ། དབང་ཕྱུག་འདི་ནི་གལ་ཏེ་ལྷས་བྱིན་སོགས་ལས་བྱེད་པ་པོ་གཞན་དག་ལས་དེ་བྱེད་པ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་ནི་བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་དག་གི་མཆོག་ཏུ་གཞན་དབང་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་དབང་ཕྱུག་དེས་ལས་དེ་ལ་མ་བསྐུལ་བར་དུ་ལས་བྱ་དབང་མེད་ལ། བསྐུལ་ན་ལས་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལས་དགེ་སྡིག་གང་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་གིས་བསྐུལ་ནས་རང་དབང་མེད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དབང་ཕྱུག་འབའ་ཤིག་ལ་འཁོར་བར་རིགས་ཏེ། གཞན་ལ་གསོད་དུ་བཅུག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འབྲས་བསྐུལ་བ་པོ་ལ་སྨིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེར་མ་ཟད་དབང་ཕྱུག་མཉེས་ན་མཐོ་རིས་དང་། མི་མཉེས་པ་བསྒྲུབ་པས་ངན་སོང་དུ་འཕེན་པར་བཤད་པའི་དམ་བཅའ་དེ་རྩད་ནས་འཇིག་སྟེ། མཉེས་པའམ་མི་མཉེས་པའི་ལས་གང་བྱས་པ་དེ་དག་དབང་ཕྱུག་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་བྱར་བཅུག་པས་ན། དབང་ཕྱུག་གི་ལུང་དང་འགལ་བའི་ལས་བྱས་པ་དེ་རྣམས་དབང་ཕྱུག་གིས་ཚར་གཅོད་པར་ག་ལ་རིགས་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་ལ་རང་དབང་མེད་པར་དབང་ཕྱུག་རང་གིས་བྱར་བཅུག་ནས་རང་གིས་བྱས་པའི་ཉེས་པས་ སེམས་ཅན་དབང་མེད་ཉེས་མེད་གཞན་ཚར་གཅོད་པ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་དབང་ཕྱུག་འདི་ཐམས་ཅད་བྱེད་པའི་བྱེད་པོ་རང་དབང་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་དང་ལྡན་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་གི་ལུང་དང་ཅུང་ཟད་འགལ་བར་མི་བྱེད་པ་ཤ་སྟག་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་པར། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དང་། དབང་ཕྱུག་གི་ལུང་དང་འགལ་བར་བྱེད་པ་ཅི་ཞིག་གི་དོན་དུ་བསྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཅེས་དབང་ཕྱུག་པ་ལ་འདྲི་སྟེ། དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་ལ་བརྩེ་བ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ལས་ངན་བྱེད་པ་རྣམས་བྱས་པའམ། བརྩེ་བ་ཡོད་ཀྱང་རང་དབང་མེད་པས་དེ་ལྟར་བྱ་དགོས་པ་བྱུང་ངམ། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མ་བསམ་པར་བཟང་ངན་སྣ་ཚོགས་མཚར་འདོད་ཀྱིས་སྤྲུལ་ལམ། དགོས་པ་མེད་ཀྱང་བྱིས་པ་བླུན་པོས་སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་རྣམས་ལ་འཚེ་བ་བཞིན་དུ་བབ་བབ་ཏུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་སྨྲ་བར་བྱོས་ཤིག །དེས་ན་མུ་སྟེགས་དེ་དག་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འདོད་པ་དབང་ཕྱུག་མཆོད་འོས་དམ་པ་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཁོ་རང་གིས་ལས་སྣ་ཚོགས་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་འགའ་ཞིག་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་དང་། འགའ་ཞིག་ཚར་གཅོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་ན་རྗེ་དཔོན་ཡ་རབས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བྱ་བའི་འོས་མ་ཡིན་ན། དབང་ཕྱུག་གི་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་སོ། །དེ་ཕྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མེད་དེ་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ནི་དོར་ནས་སོ། །ཞེས་པ་སྲོག་ཆགས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེ་མ་གཏོགས་པར་གཞན་བྱེད་པ་པོས་བདེ་སྡུག་ཏུ་བྱས་པ་ཅུང་ཟད་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་རྐྱེན་བྱེད་པ་ལྷ་དང་སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི་དེ་དག་སེམས་ཅན་སོ་སོའི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ རྐྱེན་དུ་འཚམས་པར་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་རང་རང་གི་ལས་དོར་བའམ། སྤངས་ནས་བྱེད་པ་པོ་དེ་དག་གིས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་ལས་མ་བྱས་པ་དང་འཕྲད་པ་དང་། བྱས་པ་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་པུ་ཞིག་འདོད་པ་འདི་མི་རིགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་འདི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལ་རང་བྱུང་དུ་ཡོད་དགོས་ཀྱང་། དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་མངོན་རྗེས་ཚད་མ་གང་ཡང་མེད་པས་ཚིག་གི་དམ་བཅའ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཞིང་། གང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པ་པོའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་དེས་མ་བྱས་པར་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཀྱང་མ་བྱུང་བའི་སྔ་རོལ་དུ་བྱེད་པ་པོ་འདིས་སྣོད་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་གསར་དུ་བྱ་དགོས་ན་བྱེད་པ་པོ་དེའི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་བྱེད་པ་པོ་རང་གིས་བྱས་སམ་མ་བྱས། མ་བྱས་ན་བྱེད་པོ་དེའི་ལུས་ང
Chinese
不会改变，因为还有自在天没有做的事物，就像刚才所说的业一样。因此，认为一切事物的作者是自在天的观点就崩溃了。如果众生各自因自己所造的业而生于天界和恶趣，那么自在天做了什么呢？他将变得什么也没做。同样，像地里的幼苗等外在事物，也是在各自的因缘聚合时产生，不聚合时就不产生，除此之外，如果认为自在天是因，这与道理相违背。因此，通过道理可以证明，一切外在和内在的法，都是依靠各自的因缘和缘起聚合而产生的，所以自在天什么也没做。还有，那些人这样认为：如果自在天是像天授等其他作者一样，是驱使他们做事的推动者。那么，所有这些众生都将完全受制于作为作者的自在天，因为如果自在天不驱使他们做那些事，他们就没有能力去做，如果驱使了，他们就会去做，所以众生所做的一切善恶之业，都是自在天驱使他们，使他们失去自主而做的，因此，所有这些的异熟果都应该归于自在天，就像使他人去杀生等业的果报成熟于驱使者一样。不仅如此，如果自在天高兴，就会升到天界，如果做了使他不高兴的事，就会被抛到恶趣，这种说法也会彻底崩溃，因为无论是使他高兴还是不高兴的业，都是自在天自己驱使他们去做的。那些做了与自在天的教言相违背的业的人，自在天怎么会惩罚他们呢？因为那个众生没有自主权，是自在天自己驱使他们去做的，自己做了错事，却惩罚无辜的众生，这是非常不合理的。因此，如果这个自在天是做一切事的作者，并且是自主的，为什么不让所有众生都只拥有快乐，并且不让他们做任何稍微违背自在天教言的事，却要驱使他们去做三恶趣众生的痛苦之事，以及违背自在天教言的事呢？
English
It will not change, because there are other things that Ishvara has not done, just like the karma just mentioned. Therefore, the view that Ishvara is the creator of all things collapses. If sentient beings are born in the heavens and evil realms due to the results of their own actions, then what has Ishvara done? He will become as if he has done nothing. Similarly, external things such as sprouts in the ground also arise when their respective causes and conditions come together, and do not arise when they do not come together. Apart from that, it is contrary to reason to regard Ishvara as the cause itself. Therefore, it can be proven by reason that all external and internal dharmas arise due to the power of the aggregation of their respective causes, conditions, and interdependent origination, so Ishvara has done nothing. Also, those people think like this: If Ishvara, like other agents such as Devadatta, is the one who motivates them to do things. Then, all these beings will be completely subject to Ishvara as the agent, because if Ishvara does not drive them to do those things, they have no ability to do them, and if he drives them, they will do them, so all the good and evil deeds done by sentient beings are driven by Ishvara, causing them to lose their autonomy. Therefore, the ripening results of all these should accrue to Ishvara alone, just as the karmic results of causing others to kill and other actions ripen on the instigator. Moreover, if Ishvara is pleased, one will ascend to the heavens, and if one does things that displease him, one will be thrown into the evil realms. This statement will also completely collapse, because whether it is the actions that please him or displease him, Ishvara himself drives them to do them. Those who have done actions that contradict Ishvara's teachings, how can Ishvara punish them? Because that sentient being has no autonomy, Ishvara himself drives them to do them, and it is very unreasonable to punish innocent sentient beings for the faults he himself has committed. Therefore, if this Ishvara is the agent who does everything and is autonomous, why does he not make all sentient beings only have happiness and not let them do anything that slightly contradicts Ishvara's teachings, but drives them to do the suffering of the beings of the three evil realms, and things that contradict Ishvara's teachings?
Chinese
询问自在天：是因为自在天没有慈悲心，才使得众生造作恶业吗？还是因为有慈悲心，但没有自主，所以才不得不这样做呢？是不顾众生的痛苦，为了满足创造各种好坏事物的欲望而化现的吗？还是像愚蠢的孩子戏弄小动物一样，毫无目的地随意而为呢？请说出来吧。因此，那些外道所认为的遍知、值得供养的至尊自在天，让众生自己造作各种业，然后对一些加以扶持，对另一些进行惩罚，这样的行为即使是世间贤良的君主也不应该做，更何况是自在天呢？因此，所谓给予善与非善之业果的作者自在天是不存在的，因为众生各自所造之业是不可舍弃的。也就是说，除了众生一切有情各自享受自己所造业的苦乐果报之外，没有其他作者使之感受苦乐。虽然有天神和魔鬼等作为感受快乐和痛苦的助缘，但这些都是由于众生各自业力的作用而成为助缘的，而不是舍弃或抛弃各自的业力，由这些作者来制造快乐和痛苦，在任何情况下都不是这样的。如果是这样，那么就会出现未造之业而相遇，已造之业被浪费的情况。此外，认为有一个创造一切世间界的作者也是不合理的。因为这个创造一切世间界的作者，在世间界任何事物都不存在之前，必须自然地存在于虚空中，但没有任何现量和比量可以证明这种存在，所以只能成为口头上的承诺。如果仅仅是微尘的物体存在于作者之前，那么很明显，它不是由他所创造的。这样，在器世间和有情界一个也没有产生之前，如果这个作者需要新创造器和有情，那么作者的身、语、意是作者自己创造的还是没有创造的？如果没有创造，那么作者的身
English
Ask the Ishvara: Is it because Ishvara has no compassion that sentient beings commit evil deeds? Or is it because he has compassion, but no autonomy, that he has to do so? Is it that he does not consider the suffering of sentient beings, but manifests various good and bad things to satisfy his desire to create? Or is it like a foolish child tormenting small animals, doing it randomly without purpose? Please tell me. Therefore, those non-Buddhists who believe that the omniscient, worthy of worship, supreme Ishvara, allows sentient beings to create various karmas themselves, and then supports some and punishes others, such behavior should not be done even by virtuous monarchs in the world, let alone Ishvara? Therefore, the so-called Ishvara who gives the fruits of good and non-good deeds does not exist, because the karma created by each sentient being cannot be abandoned. That is to say, apart from sentient beings, all sentient beings enjoy the fruits of happiness and suffering from their own karma, there is no other author who makes them feel happiness and suffering. Although there are gods and demons, etc., as auxiliary conditions for experiencing happiness and suffering, these are due to the action of each sentient being's karma that becomes auxiliary conditions, rather than abandoning or discarding their own karma, and these authors create happiness and suffering, which is not the case in any case. If this is the case, then there will be the situation where uncreated karma is encountered, and created karma is wasted. Furthermore, it is unreasonable to think that there is a single creator of all realms of the world. Because this creator of all realms of the world must naturally exist in empty space before any object in the world exists, but there is no direct perception or inference that can prove this existence, so it can only become a verbal promise. If only a tiny object of dust exists before the author, then it is clear that it was not created by him. Thus, before a single vessel world and sentient being realm have arisen, if this author needs to newly create vessels and sentient beings, then did the author's body, speech, and mind create the author himself or did they not create him? If he did not create them, then the author's body