Tibetan
བཀླགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་ཉི་ཙེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ན་གཞན་དམངས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀློག་པ་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཅིས་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྱད་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་ཕྱིར་དམངས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ནི་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་འདི་དག་དེ་དག་གིས་ཀློག་དང་ཡི་གེར་འབྲི༷་བ་མིན་པར་འདོད་པ་དེ་ཕྱིར་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པའི་མི་རྣམས་དག་ལ་རིག་བྱེད་དག་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བརྗོད་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཚད་མར་མི་འགྱུར་ཏེ་རང་འདོད་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ བློས་བསླད་པ་སྣ་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལས། འདིར་མདོར་བསྡུས་པའི་རིགས་པས་རིག་བྱེད་བྱས་པས་བསྒྲུབ་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ངེས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་རིག་བྱེད་པའི་འདོད་པ་བཀག་པ་བརྗོད་ནས། དབང་ཕྱུག་པའི་འདོད་པ་ལ་བརྟག་པ་ནི། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་གཅིག་པུ་ཞིག་ཡོད་ན། དབང་ཕྱུག་དེ་ཡང་འགྲོ་བའི་ལས་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། བྱེད་པོ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ནི་ལས་འབྲས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མིན་པར། བྱེད་པོ་མ་ཡིན་པ་གཞན་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཤིན་ཏུ་འཆོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་གིས་ཚྭ་དང་བཅས་པའི་ཁུར་བ་མང་པོ་ཟོས་པ་ན་ཟ་མཁན་དེ་སྐོམ་པར་མ་གྱུར་བར། མ་ཟོས་པ་གཞན་སྐོམ་པས་འཆི་བར་འགྱུར་བ་དང་། དུག་ཟོས་པ་མིན་པར་གཞན་ན་བ་དང་། བདུད་རྩི་འཐུང་བ་ལུས་བརྟས་པར་མ་གྱུར་པར། གཞན་གྱི་ལུས་བརྟས་པ་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ལས་སུ་བྱ་བ་བུམ་པ་བྱས་པས་བུམ་པ་མཁན་དེ་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་ལས་ལ་ལྟོས་ནས་བྱེད་པ་པོར་འཇོག་པ་ཡིན་ན། ཐམས་ཅད་བྱེད་པའི་དབང་ཕྱུག་ལ་ལས་འབྲས་མི་སྨིན་ན། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་སྨིན་པར་ཇི་ལྟར་རིགས་ཏེ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་ལས་དགེ་སྡིག་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་མིན་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕུང་ཁམས་སོགས་བསྐྱེད་པའམ་སྦྱོར་བ་པོ་ཡིན་ལ་དེས་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་ལས་དགེ་སྡིག་བྱས་པ་སོ་སོ་རང་ཉིད་ལ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་དབང་ཕྱུག་དེ་ཡང་ཡུལ་དུས་ཀུན་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར
Chinese
是为了诵读的缘故。如果吠陀不是局限于婆罗门，而是普遍通行的话，那么其他种姓的人也都会变成诵读者，为什么不是这样呢？因为没有差别啊。即使那样，因为首陀罗等种姓不是普遍通行，所以认为这些人不诵读和书写这些吠陀，因此，对于具有智慧、精通佛法的人们来说，吠陀在任何情况下都不会成为意义不混淆的量，因为它们是自以为是的婆罗门们用 思想玷污的各种言语。释论中说：这里用简略的理证来成立吠陀，详细的要从量论的论著中了解，这是文殊的定解。如是说。说了以彼遮破吠陀论者的观点后，观察自在天的观点：如果世间一切的作者只有一个自在天，那么自在天也会变成享受众生善恶业果的作者，而不是作者的其他人则不会享受业果。如果造业者自己不享受业果，而是由非作者的其他人来享受，那么因果就会非常混乱。例如，如果一个人吃了许多含盐的食物，吃的人不会口渴，而是没吃的人渴死；不是中毒而是别人得病；喝了甘露身体没有强壮，而是别人的身体强壮，像这样在任何情况下都是不可能的。还有，就像做瓶子，做瓶人就成了作者一样，如果依赖于业而安立作者，那么对于做一切的自在天来说，如果业果不成熟，怎么能让其他众生成熟呢？不可能的。如果自在天不是善恶业的作者，而是产生或结合众生的蕴界等，并且由他所造的众生所做的善恶业各自成熟在自己身上，那么，自在天在任何时处都是一切事物的作者。
English
It is for the sake of recitation. If the Vedas were not limited to Brahmins but were universally accessible, then why wouldn't other castes also become reciters, since there would be no distinction? Even so, since the Shudras and other castes are not universally accessible, it is believed that these people do not recite or write these Vedas. Therefore, for those who possess wisdom and are skilled in the Dharma, the Vedas will not, in any way, become a valid means of cognition that does not confuse the meaning, because they are the words of self-righteous Brahmins, tainted with various kinds of intellectual corruptions. In the commentary, it says: "Here, the Vedas are established by a condensed reasoning, and the details should be learned from the treatises on epistemology. This is the definitive understanding of Manjushri." Thus it is said. Having stated the refutation of the Vedic proponents, an examination of the Ishvara's (自在天) view: If there is only one Ishvara who is the creator of all the worlds, then that Ishvara would also become the enjoyer of the fruits of beings' good and bad deeds, and others who are not the creators would not enjoy the fruits of karma. If the one who performs the karma does not enjoy the fruits of the karma, but another who is not the creator enjoys it, then the cause and effect would be extremely confused. For example, if a person eats a lot of salty food, the one who eats it does not become thirsty, but another who did not eat it dies of thirst; another gets sick without being poisoned; another's body becomes strong without drinking nectar. Just as it is impossible in any way. Also, just as making a pot makes the potter the maker, if the maker is established in dependence on karma, then if the fruits of karma do not ripen for the Ishvara who does everything, how can they ripen for other sentient beings? It is not reasonable. If Ishvara is not the doer of good and bad deeds, but the generator or combiner of the aggregates and elements of sentient beings, and the good and bad deeds done by those sentient beings created by him ripen on themselves individually, then that Ishvara is the doer of all things at all times and places.