Tibetan
ན་ན། རིག་སྒྲ་རྟག་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་དེ་དང་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་རྣ་བའི་ནང་དུ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་མཉམ་དུ་ཐོས་པའི་ཅ་ཅོ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བར་རིགས་ན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ངག་གི་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ལས་གཞན་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྟག་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་ཡོད་པ་ཁས་ལེན་པ་དོན་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྟག་པ་དེ་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་ཐ་དད་ཡིན་ནམ་གཅིག་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཨ་ཤྭ་མེ་དྷ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དེས་དོན་ཅི་ཡིན་སྒྲ་དེའི་ངོ་བོས་རྟོགས་མི་ནུས་ལ། འདིའི་དོན་འདི་ཞེས་སྐྱེས་བུས་བརྡ་དོན་འབྲེལ་བར་དེ་ཤེས་ནས་དོན་ལ་འཇུག་དགོས་པས་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་རིག་བྱེད་རྟག་པ་རང་བྱུང་གིས་འཇིག་རྟེན་ན་དོན་སྟོན་པ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་རྟག་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོས་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་རིག་པ་གཞན་ཅི་དགོས་ཏེ། མུ་སྟེགས་པ་རང་ལ་གྲགས་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། རིག་བྱེད་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཡོད་ཀྱང་། ཀླ་ཀློ་མཐའ་ཁོབ་པ་དག་གིས་རིག་བྱེད་མི་ཤེས་ཤིང་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་སྒྲིབ་པ་ན། ཚངས་པའི་གདོང་བཞི་དག་གིས་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་ནི་རིག་བྱེད་བཞིའི་སྒྲ་དག་གིས་ཀྱང་དབང་པོ་ཕྱུགས་སུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་འདི་དང་འདི་ཞེས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱས་ཞེས་གྲགས་པ་དེས་ན་སྟོན་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཡོད་པ་དང་། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དང་དོན་ཐ་དད་པ་དང་། དེ་ལ་བརྡ་དོན་འབྲེལ་བ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་དང་། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སྐྱེས་བུའི་ཁས་བཀླག་པའི་སྒྲ་ཡིན་གྱི་རང་བྱུང་གི་སྒྲ་མིན་པར་གྲུབ་བོ། །འདི་སྐབས་འགྲེལ་པ་ལས། དབང་པོ་ཕྱུགས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཀློག་གིས་སོ། །ཞེས་པ་སྔོན་རབས་ཀྱི་གཏམ་རྒྱུད་ཞིག་རིག་བྱེད་ལ་ཡོད་པ་ཀློག་པ་དེ་ལ་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་དོན་སྔ་མ་དག་གིས་སྔོན་དྲང་སྲོང་དཀའ་ཐུབ་པ་འགའ་ཞིག་གི་གན་དུ་དེ་དག་ལ་མཆོད་པའི་དོན་དུ་ལྷའི་དབང་པོ་འོངས་པའི་ཚེ་ དྲང་སྲོང་དེ་དག་གིས་དབང་པོ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་དེ་དག་གི་ལུས་རི་དྭགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་ཤིང་རྟ་དྲངས་པ་ལ་དབང་པོ་བཞག་ནས་བསུས་པ་ན་ཤིང་རྟ་འགྲོ་བ་ཅུང་ཟད་ཐོགས་པ་དང་དབང་པོའི་སེམས་བཀུར་བསྟིའི་དབྱེན་སྤྱོས་པའི་དབང་གིས་རི་དྭགས་དེ་རྣམས་ལ་ལྕག་གིས་ཅུང་ཞིག་གཞུས་པས་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཁྲོས་ཏེ་དབང་པོ་ཕྱུགས་སུ་གྱུར
Chinese
再者，如果说常时遍布的吠陀之声与一切相混，那么当说“瓶”这个词时，耳朵里理应同时听到所有吠陀的声音，出现嘈杂之声。既然不是这样，那么承认除了口头表达的声音之外，还有常时遍布的吠陀之声，就是没有意义的。此外，这个常时的吠陀之声与所表达的意义是相异还是相同呢？如果是前者，那么说“阿湿波梅陀”的声音，就不能通过声音的自性来理解其意义。必须通过人来建立词义关联，知道“这个词的意义是这个”，才能理解其意义。因此，不由人造作的常时自生的吠陀，在世间显示意义是绝不可能的。因此，吠陀既不是常时的，也不是以其自性与意义相伴随的。对此还需要什么其他的论证呢？即使按照外道自己流传的故事来说，吠陀虽然从无始时就存在，但是边远地区的野蛮人却不了解吠陀，并且吠陀的意义显示也被遮蔽。据说梵天的四个面孔在过去的时候，用吠陀四部的声音，将“ इंद्र（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）变成牲畜”等等的意义非常清楚地阐明了。由此可见，有教导者，吠陀的声音和意义是相异的，词义关联是由人建立的，吠陀的声音是人诵读的声音，而不是自生的声音，这一点就成立了。这里，注释中说：“以‘ इंद्र（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）变成牲畜’等等的诵读”。这是在讲述吠陀中存在的一个古代传说。其意义是，以前的一些苦行仙人那里，为了供养他们，天神 इंद्र（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）来的时候，那些仙人为了表示对 इंद्र（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）的尊敬，将自己的身体变成鹿来拉车，让 इंद्र（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）坐在上面迎接。当车稍微受阻时， इंद्र（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）因为尊敬的差异而心生不满，用鞭子稍微抽打了一下那些鹿，仙人们因此而愤怒，诅咒 इंद्र（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）变成了牲畜。
English
Furthermore, if the Vedic sound, which is always pervasive, is mixed with everything, then when the word "pot" is uttered, it would be reasonable for all the Vedic sounds to be heard simultaneously in the ear, resulting in a cacophony. Since this is not the case, it is meaningless to acknowledge that there is a Vedic sound that is always pervasive, other than the sound of oral expression. Moreover, is this constant Vedic sound different from or the same as the meaning it expresses? If it is the former, then the sound of saying "Ashvamedha" cannot be understood in its meaning through the nature of the sound itself. It is necessary for a person to establish a connection between the word and its meaning, knowing that "the meaning of this word is this," in order to understand its meaning. Therefore, it is impossible for a Vedic sound that is constant and self-arisen, not created by a person, to reveal meaning in the world. Therefore, the Veda is neither constant nor accompanied by meaning in its own nature. What other reasoning is needed for this? Even according to the stories that the heretics themselves circulate, although the Veda has existed since beginningless time, the barbarians in remote regions do not understand the Veda, and the revelation of the Veda's meaning is obscured. It is said that the four faces of Brahma in the past clearly explained the meaning of " Indra（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）becoming an animal" and so on, through the sounds of the four Vedas. From this, it is established that there is a teacher, that the sound and meaning of the Veda are different, that the connection between word and meaning is established by a person, and that the sound of the Veda is a sound recited by a person, not a self-arisen sound. Here, the commentary says: "With the recitation of ' Indra（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）becoming an animal' and so on." This is explaining the reading of an ancient legend that exists in the Veda. Its meaning is that in the past, when the god Indra（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）came to some ascetic sages for the purpose of making offerings to them, those sages, out of respect for Indra（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）, transformed their bodies into deer to pull the chariot, and welcomed Indra（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）by placing him on it. When the chariot was slightly obstructed, Indra（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）'s mind became displeased due to the difference in respect, and he slightly whipped those deer. The sages became angry and cursed Indra（藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：इन्द्र，梵文罗马拟音：Indra，汉语字面意思：因陀罗）to become an animal.