Tibetan
ལ་བ་བཏབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཞན་རྣམས་ལའང་གསོལ་བ་ འདེབས་པ་དུ་མར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་པའི་ཚིག་འདི་འབའ་ཞིག་གིས་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ངེས་པར་སྟོན་དགོས་པར་འདོད་པ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་བློ་གྲོས་རྒྱ་ཆུང་བར་གྱུར་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་གང་ཞིག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྐད་དབྱངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མེད་པར་ལེགས་སྦྱར་འབའ་ཞིག་གིས་ཆོས་སྟོན་པ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡུལ་འགའ་ཞིག་གིས་སྟོན་པ་ཉི་ཚེ་བ་དང་། སྐད་འབའ་ཞིག་པ་སྨྲ་བའི་ཉི་ཚེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་སྒྲ་སྨྲ་བའི་མུ་སྟེགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་མཐོང་ནས། ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱབ་འཇུག་པ་དང་། ཞི་བ་པ་ལ་སོགས་ཀྱི་འདོད་པའི་ལྷ་ཚངས་པ་དང་ཁྱབ་འཇུག་དྲག་པོ་སོགས་ལེགས་སྦྱར་སྨྲ་བ་པོ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་ཅག་ནང་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་ལྷ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་སྨྲ་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་པ་བྱིས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་སྟེ། འདིར་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་རྣམས་ནི་ལྷའི་སྐྱེ་བ་དང་འབྲེལ་བས་ལུས་ཉི་ཚེ་བ་དང་། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་ཉི་ཚེ་བ་འབའ་ཤིག་སྨྲ་བ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་གིས་སྐུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐད་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། ཆོས་དེ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཚད་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཀྱང་ཚད་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་འདིའི་ཕྱིར། གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་གནས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་ལ། གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་ པ་དང་། སྐད་ཀྱང་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་སྐད་དུ་སྟོན་གྱི་ལེགས་སྦྱར་འབའ་ཤིག་གིས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་། མ་ག་དྷཱ་དང་། ཙམ་པ་ཀ་དང་། སུ་རམྨའི་ཡུལ་སོགས་ཀྱི་སྐད་མི་འདྲ་བ་ཐ་དད་དུ་མས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་སྐད་གཅིག་ཁོ་ནས་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྐད་ཉི་ཚེ་བ་འབའ་ཤིག་གིས་ཆོས་སྟོན་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་ཡང་། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སྐད་དུ་ཅིག་ཆར་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་ནི་སྟོན་པ་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི
Chinese
已经启请了。同样，对于其他的续部之王，瑜伽士也应当知道有许多祈请。因此，如果有人认为仅仅凭借“如是我闻”这句话就必须确定所有续部的处所，那就是一种狭隘的、见识短浅的想法。如果说法者不是以所有众生的语言的自性，以所有遍知者的所有方面的不可思议的语调来说法，而是仅仅以梵语说法，那么佛陀也会变成只是在某些地方说法的小乘，变成只会说一种语言的小乘。即使如此，在圣地（印度）看到那些自负的声明自己精通声明学的外道徒后，（他们会想）正如婆罗门、遍入天（毗湿奴）和自在天（湿婆）等所崇拜的天神，如梵天、遍入天、大自在天等，都是说梵语者一样，我们佛教徒所崇拜的天神，如佛陀和菩萨等，也是说梵语者。这是那些具有孩子般心智的佛教徒的想法。在此，佛陀和菩萨们并非与天神有关，因此不是具有局限的身体，也不是仅仅说局限的梵语者。而是由于所化众生的缘故，具有各种各样的身相，以所有众生的语言说法，并且是如实地摄集佛法者。因此，如来宣说了佛陀是无量的，同样，法和僧伽也是无量的。因此，不是由于所化众生的缘故而局限于一个地方，祈请者也不是局限于声闻僧团等，语言也不是以无量众生的语言来说，而不仅仅是以梵语来说。同样，三藏等也是以摩揭陀、瞻波迦、苏拉玛等地的各种不同的语言来宣说的，而不是仅仅以一种语言来宣说的。因为如果仅仅以一种局限的语言说法，就会变成不是遍知者。像这样，同时以无量众生的界限的无量语言说法，那才是说法者遍知者。
English
It has been requested. Similarly, the yogi should know that there are many requests to other kings of tantras as well. Therefore, if someone thinks that just by the phrase "Thus I have heard" one must determine the place of all tantras, that is a narrow-minded and small-minded idea. If the one who teaches the Dharma is not in the nature of the language of all sentient beings, with all the inconceivable tones of all aspects of the omniscient, but only teaches the Dharma in Sanskrit, then the Buddha would also become a limited vehicle who only teaches in some places, and a limited vehicle who only speaks one language. Even so, after seeing those proud heretics in the holy land (India) who claim to be proficient in grammar, (they would think) just as the gods worshiped by Brahmins, Vishnu, and Shiva, such as Brahma, Vishnu, and Shiva, are Sanskrit speakers, so too are the gods worshiped by us Buddhists, such as the Buddha and Bodhisattvas, are Sanskrit speakers. This is the thought of those Buddhists with childish minds. Here, the Buddhas and Bodhisattvas are not related to the birth of gods, so they are not limited in body, nor are they merely speakers of limited Sanskrit. Rather, due to the sentient beings to be tamed, they have all kinds of forms, teach the Dharma in the language of all sentient beings, and are the ones who truly gather the Dharma. Therefore, the Tathagata has declared that the Buddha is immeasurable, and likewise, the Dharma and the Sangha are also immeasurable. Therefore, it is not limited to one place because of the sentient beings to be tamed, nor is the petitioner limited to the Shravaka Sangha, etc., and the language is not spoken in the language of infinite sentient beings, but not only in Sanskrit. Similarly, the Tripitaka and so on are also taught in various different languages of Magadha, Champaka, Surama, etc., and not just in one language. Because if one teaches the Dharma in only one limited language, one would become not omniscient. Like this, teaching the Dharma simultaneously in the immeasurable languages of the immeasurable realms of sentient beings, that is the teacher who is omniscient.
Tibetan
་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་གསུངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། དོན་ལ་བརྟོན་པའི་སྒོ་ནས་སྐད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཅིང་། གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་མཐུན་པར་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་རོལ་པའི་བྲམ་ཟེ་རིགས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་འདི་སྐད་སྨྲ་སྟེ། རིག་བྱེད་བཞི་བྲམ་ཟེ་དང་རྒྱལ་རིགས་དག་གིས་བཀླག་པར་བྱའི། རྗེ་རིགས་དང་དམངས་རིགས་སོགས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གླུ་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་སྔོན་གྱི་རབས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བྲམ་ཟེའི་ཁ་ལས། བྲམ་ཟེ་དང་རྒྱལ་རིགས་དང་རྗེ་རིགས་དང་དམངས་རིགས་ཏེ་རིགས་བཞི་པོས་མཉན་པར་བྱའི། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཛིན་པ་མེད་པས་ན་ཉ་པ་སོགས་གདོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པས་དེ་དག་གི་ཆོས་ནི་ཁ་ཅིག་ལ་བཀག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་གཅིག་པུ་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་བྱས་ན་མཐོ་རིས་སུ་འདོད་པ་འཇོའོ་ཞེས་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པའོ། །དེ་ཡང་དེ་དག་གིས། གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་དང་རྟོག་གེ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་འདི་དམངས་རིགས་སོགས་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་པར་གྱུར་ ན། རིག་པ་དང་ཆོས་དང་ཡེ་ཤེས་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་སུ་ཞིག་གུས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ། རྫས་ལ་ཆགས་པའི་དྲང་སྲོང་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས། གླུ་དང་གྲུབ་མཐའ་སྔོན་གྱི་རབས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་ཀྱིས་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་ཤིང་། རིག་བྱེད་ཀྱང་ཁ་ཐོན་གྱིས་བཀླག་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་ངེས་པ་བྱས་པ་ཀུན་གྱིས་ཤེས་པར་མི་སྟོན་པའི་བསམ་པས་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་རྨོངས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་རིག་བྱེད་སོགས་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་པར་མ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ཀྱི་ཁ་ལག་ནས་སོ། །དེ་ནས་སྙིགས་མའི་དུས་ཀྱི་དབང་གིས། མི་རྣམས་ཤེས་རབ་དམན་པའི་ཕྱིར་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ཀྱིས་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་སོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྙོམ་པའི་བརྩེ་བ་སྤང་བ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་ཅིང་། རིགས་སུ་སྨྲ་བས་མངོན་པར་ཁེངས་པར་བྱེད་པ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་པར་མི་བྱའོ། །ཁམས་གསུམ་འདིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྐད་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་བསྟན་ཅིང་སྡུད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཀྱིས་གླེགས་བམ་ལ
Chinese
因此，世尊说法是为了利益一切众生。通过意义，用各种语言来阐述，并以符合所化众生的心意，以各种方式展示深奥和广大的道理。外道婆罗门种姓中怀有傲慢的人这样说：四吠陀应由婆罗门和刹帝利种姓诵读，而不是吠舍和首陀罗等种姓。同样，歌曲、宗义和古代传说之法，应从婆罗门的口中，由婆罗门、刹帝利、吠舍和首陀罗这四个种姓听闻，而不是因为出家人没有执着，所以渔夫等旃陀罗不能听闻。因此，他们的法因为对某些人有所限制，所以不能利益一切众生。如果仅仅是把一种声音完美地结合起来，就能实现升天的愿望，这是怀有邪见的傲慢者们的想法。而且，他们认为，如果吠陀和逻辑等论典被首陀罗等所有人知晓，智慧、法和知识就会变得普遍，谁还会尊敬婆罗门呢？因此，贪恋物质的恶毒仙人们，用完美结合的语言将歌曲、宗义、古代传说等法写在书本上，并规定吠陀也应口头诵读，以不让所有人知晓的想法，使幼稚的人们产生极大的愚昧。而且，在古代，当吠陀等没有写在书本上时，是从持戒者的口中传下来的。后来，由于末法时代的缘故，人们智慧低下，所以持戒者们才将它们写在书本上。因此，对于外道的论典，舍弃了对一切众生的平等慈爱，带来轮回的痛苦，滋生邪见，并因种姓而傲慢自满的人，佛教徒不应随喜。在这三界中，一切智者以所有语言宣说佛法，收集佛法的人们应以各种众生的语言将佛法写在书本上。
English
Therefore, the Blessed One taught the Dharma for the benefit of all sentient beings. Through meaning, it is expounded in various languages, and in accordance with the minds of those to be tamed, it is shown in various ways to be profound and vast. Those of the Brahmin caste among the outsiders, who are filled with pride, say this: The four Vedas should be recited by the Brahmins and Kshatriyas, but not by the Vaishyas and Shudras, etc. Likewise, songs, tenets, and the Dharma of ancient legends should be heard from the mouths of Brahmins, by the four castes of Brahmins, Kshatriyas, Vaishyas, and Shudras, but not by fishermen and other Chandalas, because renunciants have no attachment. Therefore, their Dharma, because it is restricted to some, does not benefit all sentient beings. The idea that merely perfecting a single sound will grant the desire for heaven is the thought of those with perverse pride. Moreover, they think that if the treatises on the Vedas and logic, etc., are known by all people, including Shudras, then wisdom, Dharma, and knowledge will become common, and who will respect the Brahmins? Therefore, the malicious sages who are attached to material things write songs, tenets, ancient legends, and other Dharmas in books in perfectly combined languages, and stipulate that the Vedas should also be recited orally, with the intention of not letting everyone know, thus causing great ignorance in childish people. Moreover, in ancient times, when the Vedas and other texts were not written in books, they were transmitted from the mouths of those who uphold vows. Later, due to the degenerate age, people's wisdom became low, so those who uphold vows wrote them in books. Therefore, Buddhists should not rejoice in the doctrines of outsiders, which abandon equal love for all sentient beings, cause the suffering of samsara, breed wrong views, and are arrogant and complacent due to caste. In these three realms, the All-Knowing One teaches the Dharma in all languages, and those who collect the Dharma should write the Dharma in books in the languages of various beings.