Tibetan
་ལ་ངོ་བོ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་ཀྱང་། རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་པའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། བརྟགས་ན་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པ། རང་བཞིན་གྱིས་མི་དམིགས་ཤིང་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་དང་མི་དམིགས་པ་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པའི་རང་གི་སེམས་གདོད་ནས་འོད་གསལ་བ་ད་ལྟ་ཐད་ཀའི་ཤེས་པ་དེའི་ངང་དུ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ན་སྟོན་པ་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་ཐུགས་དང་རང་གི་སེམས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེའི་ངང་དུ་ཐ་དད་མེད་པར་ཐག་བཅད་དེ། དེ་ལས་མ་ཡེངས་པར་བྱས་ལ། དེར་གདིང་དང་ལྡན་ཅིང་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་ན། རང་གི་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལས་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་མོད། འཆི་བ་སོགས་ནི་རྣམ་རྟོག་ཙམ་ཡིན་ལ། རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་གཉུག་མའི་དོན་ལ་སྐྱེ་འཆི་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་འཕོས་པར་གྱུར་ན། བར་དོའི་འཁྲུལ་སྣང་སོགས་མི་འབྱུང་བར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་གདིང་ཚད་མེད་ན། འཆི་ཁ་དང་བར་དོ་ཀུན་ཏུ་བླ་མ་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་དྲན་པ་འབའ་ཞིག་མ་བརྗེད་ན་དེ་ཁོ་ནས་དག་པའི་ཞིང་དུ་དབུགས་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཚེ་འདིར་འཇིགས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཅི་བྱུང་ཡང་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱས་ན་རྒུད་པ་དེ་ལས་ངེས་པར་ཐར་བར་འགྱུར་ལ། བདེ་བ་དང་ལེགས་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེར་ཤེས་ཤིང་བདེ་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་མཆོད་པའི་སྤྲིན་ལྟ་བུར་དམིགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་བར་བྱ། རྟག་པར་ཡང་སྟོན་པའི་བཀའ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་ཐར་གསུམ་དང་། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ཀྱི་དོན་བསམ་ཞིང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཅི་ནུས་སུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཞིང་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་ལ། ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེང་སང་ནི་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོའི་ལུགས་ཀྱི་འདོན་སྒོམ་གཙོ་བོར་བཟུང་ནས། སྟོན་པ་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ལ་ཆེར་ཆེར་འཛིན་པ་ཉུང་ན་ཡང་། བསྟན་པ་འདི་ལ་ཞུགས་པ་དག་སྟོན་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེ
Chinese
虽然本体上什么也没有成立，但显现上却没有任何阻碍，如幻觉一般。如果进行观察，就无法用存在或不存在的任何一边来表达。因为自性不可见且光明，所以不住于任何事物和不可见的事物，自己的心本来就是光明的，现在直接的觉知中，轮回和涅槃的一切法都变成了平等性，因此，导师释迦牟尼佛的心和自己的心，也就在心性自生智慧的境界中无有差别地确定下来。不从那里散乱，在那里具有定解并生起确信后，就是证悟了自己的心之真如。除此之外，再没有其他的叫做佛的东西了。对于这样的意义来说，没有死亡和出生，死亡等等只是分别念而已。在远离分别念的心性本初的意义中，生和死都没有成立的境界中安住，并以此转移，就不会出现中阴的错觉等等，而会出生在佛的净土中。如果那样的定解没有，那么在临终和中阴时，仅仅不忘记忆念上师释迦牟尼佛，就仅仅凭此也能在清净的刹土中呼出最后一口气。此外，今生无论发生什么恐惧和痛苦，如果忆念佛陀，就一定会从那些衰败中解脱。无论发生什么安乐和美好，都要知道是佛陀的慈悲，并将那些安乐的事物观想成普贤供云，供养给佛陀。也要经常思维从导师的教言中产生的解脱三法印和六度等等的意义。对一切众生以大悲心发起无上菩提心，并尽力修学菩萨的行持。因此，忆念导师非常重要，忆念佛陀是菩萨一切道的开端，具有无量的利益，并且能生起一切道的功德。现在，虽然各个宗派的仪轨念诵和禅修是主要的，但对导师释迦牟尼佛的执着越来越少，然而，进入这个教法的人们，对导师具有极度的信仰之心。
English
Although nothing is established in its essence, the appearance is unobstructed in any way, like an illusion. If examined, it cannot be expressed in terms of either existence or non-existence. Because it is naturally invisible and luminous, it does not abide in anything, whether visible or invisible. One's own mind, which is inherently luminous, is now, in the direct awareness, where all phenomena of samsara and nirvana become equal. Therefore, the mind of the Teacher, Shakyamuni Buddha, and one's own mind are determined to be inseparable in the state of self-arisen wisdom of mind itself. Without straying from that, and having confidence and certainty there, one realizes the suchness of one's own mind. There is nothing else called Buddha other than that. For such a meaning, there is no death or birth; death and so on are merely conceptual thoughts. In the original meaning of mind itself, free from conceptual thoughts, if one abides in the state where neither birth nor death is established, and transfers in that state, then the illusions of the bardo will not arise, and one will be born in the pure land of the Buddha. If such confidence is lacking, then at the time of death and in the bardo, if one does not forget to remember the Lama Shakyamuni Buddha, then by that alone one will exhale one's last breath in the pure realm. Furthermore, whatever fear and suffering may arise in this life, if one remembers the Buddha, one will surely be liberated from those declines. Whatever happiness and goodness may arise, know that it is the compassion of the Buddha, and visualize those objects of happiness as clouds of Samantabhadra's offerings, and offer them to the Buddha. Also, constantly contemplate the meaning of the three aspects of liberation and the six perfections, etc., which arise from the Teacher's teachings. Generate the supreme bodhicitta with great compassion for all sentient beings, and train in the conduct of a bodhisattva as much as possible. Therefore, remembering the Teacher is extremely important, as remembering the Buddha is the beginning of all paths of a bodhisattva, has immeasurable benefits, and generates all the qualities of the path. Nowadays, although the recitation and meditation of the rituals of various schools are emphasized, there is less and less clinging to the Teacher Shakyamuni Buddha. However, those who have entered this doctrine should have utmost faith in the Teacher.