Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༩༠༡ ནས་ བྱོན། ཤོག་ལྷེབ་ ༩༠༡ ནས་ བྱོན། བཅུ་རེ་ཡོད་པ། གྲུ་བཞི་པ། ཤིན་ཏུ་སྤྲུལ་པ་མིག་མང་རིས་སུ་བྲིས་པ། གསེར་གྱི་སྐུད་པས་སྦྲེལ་བ། ར་བ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་དང་ལྕོག་འཛམ་བུའི་ཆུ་གསེར་ལས་བྱས་པ། སྟེང་ནོར་བུ་རིན་ཐང་མེད་པའི་དྲྭ་བས་གཡོགས་པ། ནོར་བུ་རིན་ཐང་མེད་པས་ས་གཞི་བཀྲམ་པ། རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་དྲིལ་བུ་གསེར་ཁའི་དྲ་བས་བརྒྱན་པ། སེམས་ཅན་དགེ་རྩ་དཔག་མེད་བསགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས། རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་ཤིང་ལྗོན་པས་མཛེས་པ། དེའི་ཕྱི་ནང་དུ་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ཏེ། མི་རྣམས་རྩེ་བར་འདོད་པའི་ཚེ་པི་ཝང་དང་སིལ་སྙན་ཡན་ལག་ལྔ་པའི་སྒྲ་དང་། དྲི་ཟའི་རོལ་མོ་འདོད་ན་དེའི་སྒྲ་སོགས་གང་དང་རྩེ་བར་འདོད་པ་དེ་དང་དེ་འབྱུང་བ་དང་། ལོ་སྟོང་དང་། ཁྲིར་རྩེ་བར་འདོད་ན་ཡང་དེ་ལྟར་རྩེ་ཞིང་རྟག་ཏུ་རྩེ་བས་དགའ་བ་དང་ལྡན་ནོ། །དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུད་རྩིའི་འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དགའ་མཐོང་གིས་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར་དར་གྱི་ལྡ་ལྡི་བཏགས་ཤིང་ཐམས་ཅད་དུ་བརྒྱན་ཏེ། སྔོན་གྱི་མི་དང་བཅས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་འཁོར་བཅས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པའི་དོན་དུ་ཕུལ་ཞིང་། རང་གི་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་ཕུལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱད་དང་ཐབས་གཅིག་ཏུ་ལོ་ས་ཡ་ཕྲག་བརྒྱད་དུ་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པས་ཡོངས་སུ་བརྙེས་པར་བྱས་པ་དང་། ༈ ཡང་རྒྱལ་པོ་སེང་གེའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ ཅད་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེས་ཡུལ་དེ་ན་འཁོད་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་པའི་སྟོན་མོ་བྱས་ཤིང་ཀ་ཤའི་རས་ཀྱིས་བཀབ་ནས་ལོ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཉིན་མཚན་རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཅིང་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དག་ལ་ཡང་། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་དྲིས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་བལྟའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའི་སྟོབས་དང་སྟོབས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བརྩོན་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་ཟླ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ། རིགས་ཤིན་ཏུ་དག་པ། གཞུང་འཛིན་པ། རིག་བྱེད་གསུམ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ཤེས་པ། སྔོན་བྱུང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པའི་གཞི་ལུང་སྟོན་པ། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རྒྱུད་དང་། སྐྱེ
Chinese
出自卷九〇一。 出自卷九〇一。 有十六层，第四层，上面极其庄严，以多眼化现，绘成图画，以黄金的线缠绕，一切珍宝之山，以及四大部洲的河水皆由黄金而成，其上以无价宝珠之网覆盖，以无价宝珠布满大地，以七宝之铃悬挂金色之网装饰，这是有情无量善根所感得之境界。以七宝之树林而庄严，其内外皆具广大受用。人们若欲以琵琶、箜篌、五种乐器之声，或欲以香气、饮食之音为乐，彼等欲乐皆得成就，寿命亿年、千万年，若欲延寿，亦如是增广，常得喜乐。 于是如来名为“甘露光”而来时，国王名为“喜见”以幡幢彩带严饰第四洲世界，一切庄严。与先前众人一起，将如来与其眷属，奉献供养，亦以自身之子女、妻妾、眷属奉献供养。世尊与八万声闻僧众，以同一方便，八万年中受用百味妙食，广为成就。 复有国王名“师子智慧”，通达一切音声与论典。其于彼国，聚集一切沙门、婆罗门，设百味饮食之大会，以迦沙布之衣覆盖，八万年中，昼夜恒常，施设供养，并广请沙门婆罗门问一切教法之义，亦观察一切众生心之行。为欲了知智慧之王者之力与非力，故如是勤行。 又昔时，有婆罗门名“月爱”，如大树娑罗，种姓极为清净，持经典者，具三种学分支，通达学问，已趣向彼岸，能宣说世间广布之根本经典，通达布施之律，及生……
English
From folio 901. From folio 901. It has sixteen tiers, the fourth tier, extremely adorned, manifested with many eyes, depicted in images, bound by threads of gold. All precious mountains and the rivers of the four continents are made of gold. Above them are nets woven of priceless jewels. The ground is spread with countless precious gems. Bells of the seven treasures are hung upon golden nets as decoration. This is the realm obtained by beings who have accumulated immeasurable virtues. It is beautified with groves of the seven precious trees. Inside and outside, it is filled with vast enjoyments. When humans wish to play the sounds of the lute, harp, or the five types of instruments, or wish to delight in the music of fragrance and taste, their desires are fulfilled. Lifespans extend to millions or billions of years, and when wishing for more, it increases likewise, always abiding in joy. When the Tathāgata named “Nectar Light” arrived, the king named “Delight in Seeing” decorated the world of the fourth continent with banners and canopies, making it wholly adorned. Along with the people of earlier times, he offered the Tathāgata and his retinue, and even gave his own sons, wives, and attendants as offerings. The Blessed One, together with eighty thousand śrāvakas, with a single method, for eighty thousand years, partook of hundreds of flavors of food and fully accomplished benefit. Again, there was a king named “Lion’s Wisdom,” skilled in all sounds and treatises. He gathered together all mendicants and brahmins of that land, and held a great festival with hundreds of flavors of food, covering them with Kāśā cloth. For eighty thousand years, day and night without interruption, he continuously gave alms. To the monks and brahmins he also inquired fully into the meaning of the teachings, and observed the conduct of the minds of all beings. In order to discern the strength and weakness of the Lord of Wisdom, he strove in this way. Again, in former times, there was a brahmin named “Moon Love,” like a great sāla tree, whose lineage was extremely pure, a holder of scriptures, who possessed the three branches of knowledge, well-learned, who had gone to the other shore, who proclaimed the foundational scriptures that spread throughout the world, who knew the discipline of giving, and the origins of birth…
Tibetan
ས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ། རིག་པ་གསུམ་གྱི་ཚིག་ལ་བྲི་བ་མེད་པ། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། དེས་སློང་མོས་འཚོ་བའི་མུ་སྟེགས་དང་གདོལ་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཀུན་ཏུ་སློང་བ་ཐམས་ཅད་སློང་མོས་འཚོ་བའི་ཆེད་དུ་ལྟོ་འགེངས་པར་བྱེད་ཅིང་ཉི་མ་སྟོང་དང་ཉིས་སྟོང་སུམ་སྟོང་བཞི་སྟོང་དུ་ཡང་སྟོན་མོ་བྱེད། ཐབས་དེས་ལོ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱད་དུ་ཟླ་བས་མཆོད་སྦྱིན་བསྒྲུབས་ཤིང་། གང་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་ཞེན་པར་བྱས་པ་དེ་ནི་ཡོན་གནས་སུ་ལའང་མ་ཞུས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ཐམས་ ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ཏེ། དེའི་ཉན་ཐོས་འདུས་པ་སྐར་མའི་གྲངས་དང་མཉམ་པ་བྱུང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཟླ་དགའ་དེས་བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་བཀང་སར་ཡ་མཚན་ཅན་ཀུན་འཇུག་མོད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དང་ཉན་ཐོས་ནི་མི་འཇུག་ན། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་འདིར་འཇུག་པའི་ཐབས་ཅི་ཡོད་སྙམ་དུ། བདག་གིས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྐྱོན་གང་གིས་དེ་ལྟར་མི་འཇུག་སྙམ་ན། སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་དུས་སུ་ཟ་བ་ཡིན་ལ། ཟས་ནམ་གྲུབ་པར་འགྲིམས་པས་འདིར་མི་འཇུག་གམ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་སྔ་བར་ལངས་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་མང་པོས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་རྒོད་མ་དཀར་མོའི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔར་སོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཤིང་ལྗོན་པ་ཞིག་གི་དྲུང་ན་བཞུགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་མཛེས་ལ་དབང་པོ་དུལ་བར་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ། དགེ་སློང་གི་ཚོད་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ནི་ནོངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའོ། །འདི་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཞལ་ཟས་དང་ན་བཟའ་སོགས་འབུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་ཞིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། བདག་གི་མིང་ནས་ལན་གསུམ་སྨྲས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་དགེ་སློང་ཙམ་དུ་བཟུང་བའི་ནོངས་པ་འཆགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ་ ཞེས་ཞུས་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་ནི་གང་ཟག་གཅིག་གི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་མི་བཞུགས་སོ། །གསོལ་བ། འོ་ན་དགུང་བདུན་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཟླ་དགས་རང
Chinese
理解大地种子的本性。对三种智慧的言辞没有书写。当获得业力成熟的神变时，他便成为一个能够令所有异教徒、乞丐，以及一切普遍求索之人，为了生计而聚集，并以一千、二千、三千、四千的数目展示的表演者。以这种方式，他以八十万年的时间，每月修行供养布施。然而无论对何处生起强烈执着，那里反而未曾接受功德之处。那时，如来号称远离一切痛苦，降临于世间。其声闻众聚集，数目等同繁星；菩萨众集会也同样广大。于是婆罗门月喜，心中思量：‘我所供养布施的场所，虽然功德圆满，但如来与声闻却不前来。我该如何使他们进入此供养之地呢？难道是因为我的布施有何过失，他们才不前来吗？佛与僧众恒时受食，或许是因食物早已备妥，所以不来此处？’于是婆罗门次日清晨起身，率众婆罗门男女环绕随行，乘坐白色母象之车，前往如来面前。如来当时正安住于树下，极其庄严美丽，调伏众生，见之便思：‘我知比丘之分寸已现，如来今已至此。我要供养如来之所需饮食与医药等。’于是向如来顶礼，并以己名三次说道：‘世尊，我过去之过失已消除。世尊，于佛与僧众在世存活期间，我将以一切所具财物供养承事。’世尊告曰：‘如来出现于世间，不为一人之故，故在世期间不久留。’婆罗门复白：‘那么请允许我在七日之中承事供养。’世尊默然，遂默许。于是婆罗门月喜便……
English
Understanding the nature of the great earth-seed. Concerning the words of the three kinds of wisdom, there is no written form. When he attained the miraculous power arising from the ripening of karma, he became one who could gather all heretics, beggars, and all seekers, sustaining them, and gave public displays for one thousand, two thousand, three thousand, and four thousand people. By this means, he performed offerings and generosity for eighty thousand years, making monthly offerings. Yet wherever he became intensely attached, that very place did not receive merit. At that time, the Thus-Gone One, called ‘Free from All Suffering,’ descended into the world. The assembly of Hearers gathered in numbers equal to the stars, and the assembly of Bodhisattvas was likewise vast. Then the Brahmin Candraprīta thought: ‘Although my offering-place is fully adorned with merit, the Thus-Gone One and the Hearers do not come. By what means can I cause them to enter this place of offerings? Is it because of some fault in my giving that they do not come? Since the Buddha and the Saṅgha constantly partake of food, perhaps, as meals are already provided, they do not enter here.’ Then the Brahmin, early the next morning, arose, surrounded by many Brahmins and Brahmin women, mounted upon a white female elephant, and went before the Thus-Gone One. At that time, the Thus-Gone One was seated beneath a tree, exceedingly beautiful and a great tamer of beings. Seeing him, the Brahmin thought: ‘Now I know the measure of the monks; the Blessed One has come here. I shall offer food, drink, and medicine to the Blessed One.’ Then he bowed to the Thus-Gone One and, speaking his own name three times, said: ‘Blessed One, the fault of my past holding has now been dispelled. Blessed One, so long as the Buddha and Saṅgha live, I shall serve them with all possessions I own.’ The Blessed One declared: ‘The Buddha’s appearance in the world is not for the sake of a single being, therefore he will not remain long while in the world.’ The Brahmin then requested: ‘Then please allow me to serve and make offerings for seven days.’ The Blessed One remained silent, thereby granting consent. Thus the Brahmin Candraprīta then...