Tibetan
ན་ཏེ། སྣང་བ་འདི་ཉིད་སྣང་བཞིན་དུ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་ནས་ཆོས་དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་དྲོས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་ཡིན་སྟོང་པར་གསུངས། །སྟོང་ཉིད་གང་ཤེས་དེ་ནི་བག་ཡོད་པའོ། །ཞེས་དང་། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་ཤིག་ཡོད་ན་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་དང་། མདོ་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་སྨིག་རྒྱུ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། །སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་རྨི་ལམ་ཇི་ལྟ་བུར། །མཚན་མ་སྒོམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། དབུ་མ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་སྒྱུ་མ་བཞིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་འཇིག་པ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ངོར་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་། དེ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མེད་པ་ ལྟར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དག་འདྲ་བ། བདག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། བདག་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས། རྟག་ཏུ་སྐྱེ་མེད་ཆོས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འདྲ། །བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པ་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ཅེས་དང་། སྡུད་པ་ལས། བདག་ཇི་འདྲ་བ་དེ་འདྲར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཇི་འདྲ་དེ་འདྲར་ཆོས་ཀུན་ཤེས། །སྐྱེ་བ་མེད་དང་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཀར་མི་རྟོག་པ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། གང་དག་སངས་རྒྱས་སྤྲོས་འདས་ཤིང་། །ཟད་པ་མེད་ལ་སྤྲོས་བྱེད་པ། །སྤྲོས་པས་ཉམས་པ་དེ་ཀུན་གྱིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་མི་འགྱུར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གང་། །དེ་ནི་འགྲོ་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རང་བཞིན་མེད། །འགྲོ་བ་འདི་ཡང་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་འདི་དྲི་མེད་དག་དགེ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ། །ནམ་མཁའ་མཚུངས་ཤིང་མཉམ་ལ་གདོད་ནས་བྱུང་བ་མེད། ། མ་སྐྱེས་མ་བྱུང་གནས་པ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དྲི་མེད་གཡོ་བ་མེད། །ཅེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཕྲ་ལ་ཤེལ་དཀར་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ལམ། །མི་རྟོག་རྟོག་ཡུལ་མ་ཡིན་ལྟ་བར་དཀའ། །རང་བཞིན་ཞི་ཞིང་འགག་མེད་འབྱུང་བ་མེད། །མཁས་གསལ་ཤེས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་ཞི་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཟད། །རྒྱུད་ལས་རྣམ་གྲོལ་མཉམ་པར་མྱ་ངན་འདས། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད། །དུས་གསུམ་གྲོལ་བ་ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་མཚུངས། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དང་། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། །སྦྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མེད། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་དང་སྤྲོས་པ་དང་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་རེ་ཞིག་དང་པོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལྟ་བ་དང་དེ་ལས་ཆོས་ཉན་པ་སོགས་སྒྱུ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ འཕྲུལ་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་སོ་སོ་རང་གིས་རིགས་པར་བྱའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་བྱས་ན་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འཐོབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །དེ་དག་ནི་ད་ལྟར་གྱིས་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཀོད་པ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་མན་ངག་ཏུ་གསལ་པོར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ༈ །དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་ལེན་མ་ནུས་པ་དག་གིས་ཀྱང་དུས་དང་རྒྱུན་དུ་སྟོན་པ་ཐུབ་པའི་
Chinese
于是，显现本身虽如显现而在任何处皆不成立而观见，由此了悟诸法自性自本来未曾生起。《未熄请问经》云：“从因缘生者，实无生；于彼，生之自性实无有；依因缘而起者，佛说为空；了知空性者，即具谨慎。” 又，《佛母经》云：“一切法如幻如梦；涅槃亦如幻如梦；若有超越涅槃之法，亦如幻如梦。” 又，《定王经》云：“如海市蜃楼、如幻术、如梦境，一切名称观想皆是自性空，应如是知一切法。” 又，《中观根本慧论》曰：“如梦如幻，如城似幻影，生亦如是，住亦如是，坏亦如是。” 因此，正如佛身现而观见，然于其自性中一切观待皆本无。一切诸法亦复如是，我亦如是。我之自性即是佛之自性，佛之自性即是一切法之自性。《智慧庄严经》云：“常无生之法即是如来；一切法皆如来乐住；凡夫分别名称执持，于世间行于实无之法。” 又，《摄集论》曰：“如我如是知一切众生，如众生如是知一切法；不观有生与无生，此即是般若波罗蜜多最胜行。” 又，《中观根本颂》曰：“诸佛超越戏论，无灭无增，无虚妄造作。因虚妄执着而堕损，不见如来；如来之自性即是众生自性；如来无自性，众生亦无自性。” 如是所说，为了显现最终之真理，一切法皆空。
English
Thus, appearances themselves, though they appear, are seen as nowhere truly established, and from this one realizes that all dharmas are, in their very nature, unborn from the beginning. As it is said in the *Unextinguished Questions Sutra*: “That which arises from conditions is in fact unborn; in it, the very nature of arising is absent; what arises in dependence upon conditions, the Buddha has taught as empty; knowing emptiness is to be mindful.” Likewise, the *Mother of the Victorious Ones* states: “All dharmas are like an illusion, like a dream; nirvāṇa too is like an illusion, like a dream; and if there exists some dharma beyond nirvāṇa, that too is like an illusion, like a dream.” Similarly, in the *King of Samādhi Sutra*: “Just like a mirage, like a magical illusion, like a dream, all names and contemplations are in their very nature empty; thus should one know all dharmas.” And the *Mūlamadhyamakakārikā* teaches: “Like a dream, like an illusion, like a city of scent-eaters, so too is arising, so too abiding, so too ceasing.” Therefore, just as the Buddha’s body appears, yet in its own nature all projections are originally absent. All dharmas are like this, and I am also like this. My own nature is the nature of the Buddha, and the nature of the Buddha is the nature of all dharmas. As the *Ornament of Wisdom Sūtra* says: “The dharmas that are forever unborn are the Tathāgata; all dharmas are like the blissful abiding of the Tathāgata; childish minds cling to names and attributes, and in the world they act with regard to dharmas that do not exist.” And in the *Compendium*: “As I am, so do I know all beings; as all beings are, so do I know all dharmas; without thinking of arising or non-arising—this is the supreme practice of the perfection of wisdom.” And again, in the *Mūlamadhyamakakārikā*: “The Buddhas are beyond elaboration, without extinction or arising, without contrived constructs. Through fabrications beings decline, and thus fail to see the Tathāgata. The nature of the Tathāgata is the very nature of beings; the Tathāgata is without own-nature, and beings are likewise without own-nature.” As it is thus said, in order to express the ultimate reality, all dharmas are empty.
Chinese
在生与不生等一切戏论的罗网之外，平等安住于法界之本性。从《大慧问经》中云：此法清净无垢，本性光明，如同虚空，无初起之生，无所住之地，无断灭之性。这即是佛陀之手印，清净无染，不可动摇。又《大般若经》中说：细微之理，如白水晶，乃大圣者所行之道；非思非非思境界，难以观照；其自性寂静，无断无生；唯智者善知而通达。其体性空寂，令苦痛息灭；于心流中解脱，平等超越生死；无边无中，不可言说；解脱三世，如同虚空。又如圣者声闻所说：不可言说，不可思量，不可表示，乃智慧到彼岸。无生无灭，如虚空之体性，乃自知觉智所行境界。我礼敬三世诸佛之母。又由尊者龙智所言：非由他智，唯由自证，寂静无染；诸分别不生，无异境界；此即真实之体性也。由此可知，如是所言者，乃超越一切言说、戏论及所缘之用境之真如。行者若安住于此，则首先以正定观诸法如幻，由此等持，平等安住如来身如幻；观如来身，听闻其法，乃至一切行境，皆修学于如幻之显现。其后，安住于不可言说之平等自觉空性，以此观修，便能与法相应，得忍辱力，并由此无障长远，现前智慧之路毫无疑惑。此等即是佛现前所住之三摩地与唯一安置之三摩地之意而作明白之口诀。若不能如实修持，亦可随时随缘而作示现。
English
Transcending the net of elaborations such as birth and non-birth, one abides in the equality of the expanse of Dharma. As stated in the Sutra Requested by Ocean of Wisdom: This Dharma is stainless and pure, its nature luminous, equal to space, without arising from the beginning, without abiding, without cessation. This is the mudrā of the Buddha, stainless and unmoving. And from the Great Perfection of Wisdom Sutra: The subtle truth is like clear crystal, it is the path of the great sages; neither thought nor non-thought, hard to perceive; its nature is peaceful, without cessation, without arising; only the wise understand it within. Its essence is empty and still, bringing suffering to an end; liberated from the stream of mind, one attains equality, transcending death; without edge or center, beyond words; liberation of the three times, equal to space. Likewise, from the noble Śrāvaka’s words: It is inexpressible, inconceivable, incommunicable, the perfection of wisdom reaching the other shore. It is unborn, unceasing, the very nature of space, the domain of self-knowing pristine awareness. I bow to the Mother of the Buddhas of the three times. And according to the master Nāga Realizer: Not from another’s knowledge, but through one’s own direct recognition, peaceful and pure; with no proliferation of concepts, with no differentiation of meaning; this is its true characteristic. Thus it is shown: that which transcends all expressions, elaborations, and objects of grasping is the ultimate suchness. The yogin who abides therein first realizes through meditative absorption that all phenomena are like illusions, and by this samādhi abides equally in the illusory form of the Tathāgata. Observing the Tathāgata’s body and hearing the Dharma, all experiences are trained as illusory appearances. Thereafter, resting in the inexpressible equality of self-cognizing emptiness, by such practice one accords with the Dharma, attains the forbearance of conformity, and thereby, unobstructed and unbound by time, directly realizes the wisdom of the path without doubt. These are the very samādhis wherein the Buddha presently abides, explained clearly as oral instructions for practicing their meaning. For those unable to fully practice in this way, even so, they may present them according to time and occasion.