Tibetan
པལ་གྱི་བེའུའི་ཐད་དུ་སེམས་འཛིན་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་ཅིང་བདེ་བ་ལ་རེག་པའི་ཕྱིར་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུ་ཁ་བ་དུང་ལྟར་དཀར་ཞིང་གཡས་སུ་འཁྱིལ་བའི་རྣམ་པ་ལ་སེམས་ འཛིན་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་འཆད་པས་ཕན་ཐོགས་པའི་ཕྱིར་གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་འབྱུང་བའི་གནས་མགྲིན་པ་ཆོས་ཀྱི་དུང་རི་མོ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་སོགས་གང་མོས་པའི་གནས་སུ་སེམས་མི་གཡོ་བར་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་གཟུང་བ་ན་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སྦྲུལ་ལ་བཟུང་བ་ལྟར། ཤིན་ཏུ་མི་སྲུན་ཞིང་རྒོད་པའི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ན་ཉམས་དང་པོ་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་ལྟ་བུ་གཡོ་བའི་ཉམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་རང་གི་སེམས་ནི་འདི་ལྟར་རྟག་ཏུ་གཡོ་བ་སྟེ། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས། སེམས་ནི་གློག་དང་ང་དང་སྤྲིན་དང་འདྲ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཡི་ནི་རླབས་དང་མཚུངས། སྒྱུ་ཅན་འདོད་དགུར་ཡུལ་ལ་མངོན་དགའ་བ། གཡོ་ཞིང་འཕྱན་པ་ངེས་པར་གདུལ་བར་བྱ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པས་ན། བདག་གིས་ཅི་ནས་ཀྱང་སྒྱིད་ལུག་པ་མི་བྱ་བར་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། བརྩོན་ན་ནི་མཐར་གྱིས་མི་འགྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཡུན་རིང་པོར་དམིགས་པ་ལ་ཇི་གནས་སུ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བརྩོན་པས་ཅི་ཞིག་ན་སྔར་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཆེ་ཞིང་རགས་པ་རྒོད་ཅིང་དཔལ་ཚ་བ་རྣམས་ཅུང་ཞི་ཡང་། རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བྲེལ་ཏོ་མང་པོ་ལང་ལོང་འཁྲིགས་པ་རྒྱུན་དུ་ཡོད་པའི་སྐབས་དེ་ལ་གཉིས་པ་རོང་ཁུང་དོག་མོའི་ཆུ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པའི་ཉམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། རོང་ཁུང་དོག་མོའི་ཆུ་དེ་བྲེལ་བ་དང་སྒྲ་ཆེ་ཡང་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་ལས་ཅུང་དལ་བ་དཔེར་བྱས་པའོ། །དེ་ནས་བརྩོན་པ་མ་བཏང་བར་སྔར་གྱི་མུ་ལ་གནས་ན་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཁོང་དལ་ཞིང་དམིགས་པ་ལ་གནས་པ་ལྟ་བུ་འབྱུང་ཡང་། ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ན་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་བ་མང་པོ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པ་ཡོད་པ་ནི། ཉམས་གསུམ་པ་གོམས་པའི་ཉམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་དཔེ་ནི་ཆུ་ཀླུང་དལ་གྱིས་འབབས་པ་ལྟ་བུར། རྒྱང་ནས་བལྟས་ན་ཆུ་དེ་ལྷུན་ཆགས་ཤིང་འགྲོ་བ་མི་མངོན་ཀྱང་དྲུང་དུ་སོང་ན་ཅུང་ཟད་མི་སྡོད་པར་འགྲོ་ཞིང་གཡོ་བ་དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཕན་ཆད་བརྩོན་པ་མ་བཏང་བར་འབད་ན་སྔར་ཙམ་དཀའ་ཚེགས་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་ཆེ་བས་དེ་ན
Chinese
于吉祥之莲座上系心，为成办广大福德及得安乐故，于眉间毫毛之藏，如雪山之白螺，右旋之相上系心；为令正法之音声遍布一切世间，及为有情宣说正法而饶益故，于具足六十支分梵音之所出处，颈部具有三道法轮纹之相等等，随所乐意之处，不令心动摇而摄持之。如是摄持心时，最初如执毒蛇般，极其不调顺且粗暴之相，是为初修如瀑布般动摇之相。尔时，彼等如是思念：自心恒常如是动摇。如勇猛所问经云：“心如闪电、幻象、云，亦如大海之波涛，如魔术师般贪恋诸欲境，动摇漂泊者，决定当调伏。”如是，一切有情皆为如是散乱之心所控制，故我无论如何亦不应懈怠，当精进。若精进，则终将无不成办之事。如是发心后，于所缘境长时精进安住。如是精进，则先前之粗大分别念、粗暴及令人烦恼者稍息，然种种分别念之忙碌仍多且持续不断。此时，是为第二如狭窄岩洞之水般获得之相。 狭窄岩洞之水，虽忙碌且声音大，然较瀑布稍缓。此为譬喻。其后，不舍精进，于先前之所缘境安住，则心之分别念渐缓，且似已安住于所缘境般。然若细致观察，则有众多微细分别念持续不断生起。此为第三惯习之相。其譬喻如缓慢流动之河流，远处观之，似平静无波，然近观之，则稍有流动且不静止。此后，不舍精进努力，则不似先前般艰难困苦。
English
Fix the mind on the auspicious lotus seat, and for the sake of accomplishing great merit and attaining happiness, fix the mind on the form of the white hair between the eyebrows, like a white conch shell from a snow mountain, spiraling to the right. In order to make the sound of the true Dharma pervade all worlds, and to benefit sentient beings by expounding the Dharma, fix the mind on the place where the sixty branches of Brahma's voice arise, the neck with the three lines of the Dharma wheel, etc., wherever one pleases, without letting the mind waver. When the mind is thus held, at first it is like holding a poisonous snake, with an extremely unruly and violent appearance, which is called the first experience of being shaken like a waterfall. At that time, they think like this: one's own mind is always shaking like this. As it is said in the Sutra Requested by Strong One: "The mind is like lightning, illusion, and clouds, and also like the waves of the great ocean. Like a magician, it is greedy for all kinds of desires. The one who is shaking and wandering must be tamed." Thus, all sentient beings are controlled by such a distracted mind, so I should not be lazy in any way, but should be diligent. If you are diligent, then in the end there is nothing that cannot be accomplished. After generating this mind, strive to abide in the object of focus for a long time. If you are diligent in this way, the previous coarse thoughts, roughness, and troubles will subside slightly, but the busyness of various thoughts will still be great and continuous. At this time, it is the second experience of obtaining like water in a narrow cave. The water in the narrow cave is busy and loud, but it is slightly slower than the water in the waterfall. This is a metaphor. After that, without abandoning diligence, if you abide in the previous object of focus, the mind's thoughts will slow down, and it will seem as if you are abiding in the object of focus. However, if you observe carefully, there are many subtle thoughts that arise continuously. This is the third experience of habituation. Its metaphor is like a slowly flowing river. From a distance, the water seems calm and the flow is invisible, but when you get close, it flows and moves without stopping. After that, if you work hard without giving up diligence, it will not be as difficult and painful as before.
Tibetan
ས་ཤིན་ཏུ་ཡང་བརྩོན་པ་རྒྱུན་ཆགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱི་གཡོ་བའང་ཞི་སྟེ་དམིགས་པ་ལ་འདུ་བྱེད་དང་བཅས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་གནས་ནུས་ཀྱང་། རྐྱེན་ཅིས་ཀྱང་གཡོ་མི་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉམས་བཞི་པ་རྒྱ་མཚོ་བས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་བརྟན་པའི་ཉམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་གནས་ཤིང་བརྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཐོབ་ནས་དེའི་ངང་དུ་དཀའ་ཚེགས་ཆེན་པོ་མི་དགོས་པར་ཡུན་དུ་གོམས་པར་བྱས་ན་ཉམས་ལྔ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་རི་བོ་ལྟ་བུ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་རྩོལ་བ་མེད་པའི་འདུ་བྱེད་དང་དོན་གནད་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་གང་ལ་གཏད་པ་དེ་ལ་སེམས་ངང་གིས་འདྲེ་ཞིང་རྩོལ་བ་མི་དགོས་པར་ལྷན་ནེར་ཇི་འདོད་དུ་གནས་པ་ལ་རྣམ་རྟོག་གིས་གཡོ་མི་ནུས་པ་འབྱུང་སྟེ་འདོད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དུས་སེམས་གནས་པ་ལས་ བྱུང་བའི་ཉམས་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ངང་དུ་གོམས་པ་བྱས་ན་སེམས་དང་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱ་བ། ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་ནས་དམིགས་པ་གང་དང་གང་དུ་འཇོག་པ་དེ་ལ་ཞག་དུ་མར་གནས་པར་བྱས་ན་ཡང་། ལུས་ཀྱིས་མི་ལྕོགས་པ་དང་། སེམས་ཀྱིས་མི་ལྕོགས་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ལུས་ཤིང་བལ་ལྟར་ཡང་བ་དང་། སེམས་མངོན་པར་དངས་པའི་བདེ་བས་ཁྱབ་པ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། ཤིན་སྦྱངས་དེ་ཡང་དང་པོར་རགས་པ་ལྕི་ཞིང་བརྟན་པའི་ཚུལ་ཅན་དང་། དེ་ནས་གོམས་པས་སྔ་མ་དེ་ཟད་དེ། གྲིབ་མ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་སྲབ་ཅིང་དངས་པའི་ཞི་གནས་མི་གཡོ་བ་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་དངོས་གཞི་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་འབྱུང་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་པ་ལ་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཆར་ཡང་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་མཚན་མའི་དམིགས་པ་དང་མཚན་མེད་སྟོང་ཉིད་སོགས་ཅི་བསྒོམས་ཀྱང་གོ་མི་ཆོད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཡིད་བྱེད་བཞི་དང་སྟོབས་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་དོན་དུ་སེམས་ཅི་གནས་སུ་དམིགས་པ་ལ་དྲན་པ་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རབ་ཏུ་བཟུང་སྟེ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་ཉམས་ལྔ་སྐྱེ་བ་དེར་འདུའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་ཚེ་ན་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། ལུས་ཟོ་མདོག་བཟང་ཞིང་བདེ་ལ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དང་། སེམས་གསལ་ཞིང་དྭངས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་ཅི་རིགས་ལ་འཇུག་པ་དང་། ལུས་སེམས་ལ་དགའ་
Chinese
要在座上极其精进，恒常不断地修持。如此修习，则连细微分别念的动摇也能止息，心专注于所缘，便能长久安住。无论外缘如何，亦不能动摇，这便是所谓第四种功德——如大海般无扰动的稳固之功德。因为此时心已安住稳固。得此之后，在此境界中，无需辛苦用力，若能长久串习，则会生起第五种圆满的功德，如大山般稳固。此即不需勉力而自然而生的定力，是唯一要点。心安住于所缘时，安然融入，不需用力，自然如愿而住，于所缘不为分别念所扰动，即成就所谓一境专注之心。此时因心安住，还会随之生起种种体验。若于此境界串习，则身与心极其调柔。因身心调柔，安放于任何所缘处，能长久安住。此时身体无不适，心亦无不适，如木板般轻盈挺直，心以明朗清净之乐充满全身。此等调柔，初时仍稍显粗犷而稳固，然由串习，此粗显即消失，乃成如轻雾般柔软清明之静虑，心不动摇，正定心体与随后的境界相符。此类修习称为“止”。因心极度调柔而得名。此即被列入“初禅近分——无不适”之境。此时不论观有相，或修无相空性，皆能成立。修止的支分虽有四种作意、六种力等多种分类，但于要点上，只需以正念正知，坚固专注于所缘而串习，即能生起五种功德体验。成就此等止时，以心之力，身体亦变得相貌端严，具足安乐与力量；心清明澄澈，能随顺涉入一切境界；身心欢喜安适。
English
One must apply great diligence, remaining constant in practice. By doing so, even the subtlest conceptual movements are pacified, and the mind gathers upon the object of focus, abiding firmly for as long as desired. No condition can disturb it, and this is called the fourth attainment, the unshakable stability like an ocean. This is because the mind has become firmly established. Once obtained, and through long habituation without the need for great effort, the fifth attainment arises, stability like a mountain. This is the effortless unification and the essential point: when the mind is placed upon an object, it merges naturally without exertion, abides as wished, and conceptual thoughts cannot disturb it. This is known as the attainment of one-pointedness of mind. At that time, various meditative experiences also arise due to the abiding of mind. With habituation, body and mind become extremely pliant. Because of this pliancy, wherever the object is placed, it remains there for a long time. The body has no discomfort, the mind has no discomfort, the body is upright like a plank, and the mind is filled with the pervasive bliss of vivid clarity. This pliancy is at first somewhat coarse and firm, but through practice it becomes free from coarseness, arising like subtle mist, soft, bright, and stable. This accords with the nature of meditative equipoise, and such practice is called “Śamatha” (calm abiding), for it is endowed with the quality of great pliancy. This is included within the category of the “proximate stage of the first dhyāna — free from discomfort.” At this stage, whether one meditates upon an object with characteristics or upon the featureless emptiness, all can be accomplished. Although calm abiding has many classifications, such as the four types of application and six powers, the essential point is simply to hold firmly, with mindfulness and introspection, to the object of placement and habituate. From this arise the five meditative attainments. When such calm abiding is accomplished, through the power of the mind, the body takes on a handsome appearance, is endowed with well-being and strength; the mind becomes clear and luminous, able to engage with any field of activity, and both body and mind are filled with joy and ease.