Tibetan
་པ་དེ་དག་ལ། ཆོས་གོས་སོགས་ཡོ་བྱེད་ཀྱི་རྙེད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འོད་སྲུང་ངས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལས་སུ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་གནས་ཏེ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་བསྟན་ན། དེ་དག་དེའི་ཚེ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཁོ་ནར་གནས་ཤིང་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་སྦས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་དག་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་འགྱུར་ཞིང་གཞི་དེས་འཚོ་བར་འགྱུར་བར་སེམས་པ་ལ་ལྟོས། ཞེས་དང་། འོད་སྲུང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གནས་ཀྱི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་གང་ཅི་སྟོན་པ་དང་། ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་བུ་མོ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཐོས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཐོས་ནས་ཀྱང་སྐྱོན་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ། དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ཏེ་ཉམས་སུ་ལེན་པར་འདོད་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ཟིན་པར་བྱས་ལ། འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ནི་དལ་འབྱོར་གྱི་རྟེན་ཐོབ་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་དང་མཇལ་བའི་དུས་འདིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་འབྲས་བུ་ངན་པ་ རྣམས་ཕར་ཞོག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་སྐྱེད་མོད་ཀྱི། ཟང་ཟིང་ལ་བརྟེན་པའི་བསོད་ནམས་བསགས་པ་འདི་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གཙོ་བོར་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་བགྱི་བར་གདམས་པ་སྟེ། དེ་བས་ཆེས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་བགྱི་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ཉིད་བསྔགས་པ་ཡིན་ན། བདག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཅི་ནུས་སུ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་བདག་ཅག་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་མཐའ་མི་མངོན་པ་ཞིག་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་རླུང་དང་སྤྲིན་དང་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཉིན་མཚན་བར་མེད་པར་དཀྲུགས་ཤིང་ཉམས་པར་བྱས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ། ཡོན་ཏན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་པའི་སྟེང་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཉེན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ན། ད་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་ནང་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ལྟ་བུའི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཟེབ་དེ་ལས་ཐར་བར་བྱས་ནས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཙམ་དུ་ཡང་གང་ལ་དམིགས་ན་བསོད་ནམས་ཆེ་ཞིང་དོན་ཆེ་
Chinese
如是对彼等，将成法衣等资具之利养。佛言：持光，吾乃为菩萨乘者如是之业，谓安住戒蕴，广求多闻。如是示教时，彼等唯住毁戒，隐匿求法，为供养如来之塔庙，勤作事业，观其以彼为生之心。又，持光，如来所开示之如是处所之相，及如理开示者，一切皆为彼等种姓之男女而作，谓如是彼等将闻此等法类，闻已亦将永断彼等过失故。如是宣说者，欲摄彼等之义而修持故，为一切有情之义，发得佛陀之欲菩提心宝，当作如是思惟：我已得暇满之身，值遇如来之教法之时，世间恶果之事业且置，供养如来之身等虽生无量福德，然如来主要为在家众，教敕积集依于财物之福德，故于随佛出家众，最胜之事业乃赞叹安住于戒律及内。我当如如来之教，尽力成办彼等，尤为我等从无始无终之时，为如风云海浪之种种分别念，日夜无间搅乱破坏所缚，于未得任何殊胜功德之上，复为种种痛苦所逼恼，今无论如何，当从内外如怨敌之种种分别念之匣中解脱，纵仅一刹那，若缘于何者，则福德大且义大。
English
Thus, for those, the gain of requisites such as Dharma robes will occur. The Buddha said, "Holder of Light, this is the work for those of the Bodhisattva Vehicle, namely, abiding in the aggregate of morality and extensively seeking learning." When such teachings were given, they would only abide in broken morality, conceal the seeking of Dharma, and diligently engage in activities to make offerings to the stupas of the Tathagata, and observe their minds living by that. Furthermore, Holder of Light, all such aspects of places that the Tathagata reveals, and those who reveal them correctly, are for the sake of those sons and daughters of good families, so that they will hear these categories of Dharma, and having heard them, they will also completely abandon those faults. Having spoken thus, wishing to gather the meaning of those and practice it, for the sake of all sentient beings, having obtained the precious Bodhicitta that desires to attain Buddhahood, one should think thus: I have obtained the leisure and endowment, and at this time of encountering the teachings of the Tathagata, let alone the worldly activities of bad results, although making offerings to the body of the Tathagata and so on generates immeasurable merit, the Tathagata mainly instructs householders to accumulate merit based on material possessions. Therefore, the most excellent activity for those who have gone forth following the Buddha is praised as abiding in morality and internally. I shall accomplish those as much as possible according to the teachings of the Tathagata, and especially since we have been bound from a time without beginning or end, disturbed and destroyed day and night by various conceptualizations like wind, clouds, and ocean waves, and afflicted by various sufferings on top of not having obtained any extraordinary qualities, now, no matter what, having been liberated from the box of various conceptualizations like enemies inside and out, even for a single moment, if one focuses on what is great in merit and great in meaning.
Tibetan
བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་དམིགས་ནས། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་ཚུལ་བཞིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བགྱིད་ནུས་པར་བླ་མ་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་དམ་བཅའ་དྲག་པོས། ཐོག་མར་འདུ་འཛི་ལས་བསྲིངས་ཏེ། ཉིན་མོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུ་འགྲུལ་དང་། མཚན་མོ་སྒྲ་ཡི་ཀླགས་ ཅོར་སོགས་བསམ་གཏན་གྱི་ཚེར་མ་མེད་པའི་གནས་སུ་བདེ་བའི་སྟན་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་དང་ལྡན་པས་འདུག་སྟེ། སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་རྣམས་རྒྱུད་ལ་ལེགས་པར་འབྱོར་བར་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོ་མཁན་མཁས་པས་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་མཛེས་ཤིང་ལྟ་ན་སྡུག་པར་བྲིས་པ། མཐོ་གང་གི་ཚད་སོགས་མིག་ལམ་དུ་ལྟ་བ་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཚད་ཅན་མོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་རྗེས་སུ་དྲན་ཅིང་རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོ་བཟླས་པས་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱས་པ་དེ་རང་གི་མདུན་ཧ་ཅང་མི་ཉེ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བར་མིག་ཕབ་སྟེ་བལྟ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ཇི་ལྟར་འཚམས་པ་ཞིག་ཏུ་བཞག་ནས། དེ་ལ་ལྟ་ཞིང་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་དངོས་སུ་མོས་པ་བྱས་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཚད་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུ་ལས། འཇིག་རྟེན་ན་ཨུ་དུམ་ཝཱ་ར་ལྟར་བརྒྱ་ལམ་རེས་འགའ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ནི་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་ལེགས་པར་སྤྲས་པས་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་ཤིན་ཏུ་ལྷང་ངེ་ལྷན་ནེར་འཕགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དེ་དག །དེ་དུས་ཀྱི་ཞིང་དེའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐུན་མོང་དུ་མཐོང་ཞིང་ཆོས་ཀྱང་སྟོན། རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་མཛད། གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་འཆགས་པ་དང་། བཞུད་པ་དང་། བཞེངས་པ་དང་། གཟིམས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་མཛད་དེ། དེ་དག་ གིས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་སྨིན་པར་མཛད་དོ། །བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་འདི་ཡང་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་རིགས་སུ་འཁྲུངས་ཤིང་མཐར་གྱིས་སངས་རྒྱས་ནས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་སོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉན་ཐོས་དང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཕལ་མོ་ཆེ་འདུས་པའི་ནང་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་དང་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་སྐུའི་དབྱིབས
Chinese
以如来之身为观想对象，依止止与观的瑜伽之道而修习。如此而行，以坚固唯一的誓愿，发心祈请上师与佛子诸尊加持。首先远离纷杂喧嚣，于日间远离世俗事务，于夜间远离声色读诵之扰，安住于寂静适宜之处，具足禅修之道而静坐。以善巧依止前行诸法，得以善缘。复由善巧之工匠，依仪轨描绘释迦牟尼佛尊相，庄严美好，观之悦目。依其高下比例，量度合宜，以诚心之力，随念如来之加持，持诵依止之心要，令此形像真实安住于眼前，既不近亦不远，恰如对境之适中。于此境上观想，进而对如来圣身生起真实信解。作此思惟：如来乃由无量福德智慧资粮、不可思议因缘所成，于世间如优昙华一般，百劫偶现。此如来具足三十二相、八十随好，观之无有不称。于诸天世间最为殊胜，具超胜庄严之相。于其时境，一切有情普共见之，复为说法，示现种种神变。为度众生示现行住坐卧等诸多威仪，由此令无量有情之善根成熟。我等导师释迦牟尼，释迦狮子，亦生于释迦种族，终成佛果，于迦尸国鹿野苑等地，为菩萨、声闻、及大众示现说法。应如是忆念其名号与行相，而修观佛身相。
English
With the form of the Thus-Gone One as the object of meditation, one cultivates practice according to the yoga of calm abiding and special insight. In this way, with the power of a firm and singular vow, one supplicates the Guru, the Victorious One, and his spiritual heirs to bestow blessings. First, having withdrawn from distractions and bustle—by day free from worldly wanderings, and by night free from noise and reading—one abides in a peaceful, suitable place endowed with the path of meditation. By properly relying upon the preliminaries, good conditions are obtained. Then, by a skilled artist, the form of the King of the Shakyas, the Tathāgata, is drawn beautifully in accordance with ritual, pleasing to behold. With correct proportions and measurements, one contemplates with faith, recollecting the blessings of the Thus-Gone One, reciting the essence of reliance, thereby causing the image to abide vividly before oneself, neither too near nor too far, just in accord with a proper object of perception. Looking upon it thus, one cultivates genuine devotion toward the actual body of the Thus-Gone One. Think in this way: The Tathāgata arises from the boundless accumulations of merit and wisdom, from inconceivable causes, and appears in the world like a rare Udumbara flower, manifesting but once in a hundred eons. The Tathāgata is adorned with thirty-two excellent marks and eighty fine signs, with nothing discordant when seen. In the world of gods and humans, his form is supremely sublime, excelling all. At that time, all beings of that realm perceive him in common, and he teaches Dharma, displaying diverse miraculous manifestations. For the sake of beings he demonstrates manifold conduct—walking, going, rising, reclining—and by these means he causes the roots of virtue of limitless beings to ripen. Our Teacher, Śākyamuni, the Lion of the Śākyas, was born into the Śākya clan, and in the end attained Buddhahood. In places such as Deer Park at Ṛṣipatana, he taught Dharma to assemblies of bodhisattvas, hearers, and large gatherings of humans. One should thus recall his names and aspects, and meditate upon the form of that Thus-Gone One’s body.
Tibetan
་དང་རྣམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ནམ་མཁའི་མཐས་ཀྱང་མི་མཚོན་པའི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །བདག་ཅག་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། བདག་ཅག་གི་དོན་དུ་དཀའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྱད་པ་ནི་གོང་དུ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དག་ཉེ་བར་བསགས་ནས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་བདུད་བཞི་བཅོམ་སྟེ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་སྐུ་བརྙེས་ཏེ་ཕྱི་མའི་མུ་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་དང་མགོན་དང་དཔུང་ གཉེན་དུ་གྱུར་པ་བླ་ན་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དྲན་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མཚན་ནས་བརྗོད་པ་དང་། སྐུ་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་། དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཆུང་ཡང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རྒྱུ་འགྱུར་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་བདག་ཅག་ནི་སྐལ་བ་བཟང་ངོ་སྙམ་དུ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དད་པ་རྒྱ་ཆེར་བསྐྱེད་ལ། དེ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་སྐུའི་རྣམ་པ་ལ་སེམས་ཧ་ཅང་མི་སྒྲིམ་ཧ་ཅང་མི་ལྷོད་པར་དལ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་མ་ཉམས་པས་རྒྱུན་ཆགས་པར་སེམས་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། གང་དུ་དམིགས་པ་དེ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རང་གི་སེམས་རྒྱང་བསྲིངས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་མཐར་གྱིས་བར་མ་ཆད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་ཅི་ནུས་སུ་བྱ་སྟེ། མདོར་ན་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུས་རིམ་པར་འདོད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་གྲུབ་པའི་བར་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྐུ་སྤྱི་ལ་ལྟ་ཞིང་དམིགས་པའམ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པ་དང་བྱིང་པ་ཞི་བའི་ཕྱིར་གཙུག་ཏོར་ལྟར་མི་མངོན་པ་ལ་ཡང་སེམས་གཟུང་བར་བྱ་ཞིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དང་རྒོད་པ་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཐུགས་ད
Chinese
其相状乃是如此：如来者，乃以戒之蕴聚、定之蕴聚、慧之蕴聚、解脱之蕴聚、解脱知见之蕴聚等，无垢清净之法，如虚空无边无际，不可思议功德圆满具足。彼以大悲心亲近摄受我等，为我等之利益而行无量难行，譬如大海微尘数般发心等，乃始修学。如此经无量三大阿僧祇劫，以六度积集无量无边不可说功德福智资粮，远离一切障，摧伏四魔，成就一切功德法门，圆满无余，得一切智大智慧身。于未来究竟，乃为一切有情之无上依怙、救护与亲友。忆念如是无上世尊，顶礼供养，称扬名号，观其身相，专心系念等善根，虽微小，亦必能成为无上菩提之因。此乃由于如来本愿与无边智力之加持，故我等应知为善缘。由此对佛生广大信心，随念佛身功德，心中不散不放逸，恒常忆持，不为杂念妄想所移，专注于此。由渐次修习九种止心之方便，于成就一境心之前，应当修学。或观佛全身，或观白毫相等殊胜功德相，或于顶髻未显现处摄心，或观得定寂静动乱止息而摄心。
English
Its aspect is thus: The Thus-Gone One is endowed with the aggregates of morality, the aggregate of concentration, the aggregate of wisdom, the aggregate of liberation, and the aggregate of the wisdom that directly perceives liberation. These are pure dharmas, free from defilement, immeasurable like space, inconceivable in qualities. Out of great compassion, he draws near and embraces us, undertaking countless hardships for our sake, as vast as the dust of the ocean, to arouse the mind of awakening and to begin the practice. In this way, through three incalculable eons, he perfected the six perfections, accumulating boundless, inconceivable merit and wisdom. He abandoned all obscurations, conquered the four māras, accomplished all qualities of dharma, perfectly and completely, attaining the great wisdom body that knows all aspects. Ultimately, he became the unsurpassable refuge, protector, and friend of all beings. By recollecting such a Blessed One, bowing in reverence, praising his name, seeing his form, and single-pointedly focusing the mind, even the smallest root of virtue becomes the cause of supreme enlightenment. This is due to the power of the Thus-Gone One’s previous vows and the inconceivable strength of wisdom. Therefore, we should understand ourselves to be fortunate, arousing vast faith in recollecting the Buddha. Thereafter, toward the Buddha’s form, our minds should remain unwavering, not lax, remembering him constantly without decline, not distracted by conceptual thoughts, but focused solely upon him. By gradually training in the nine methods of calming the mind, until the attainment of single-pointed concentration, one should persevere. One may contemplate the Buddha’s whole body, or particularly the marks such as the white hair-tuft, or focus the mind upon the unmanifest ushnisha, or stabilize the mind by attaining meditative absorption and the pacification of agitation.