Tibetan
ཟུགས་འདི་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱ་ཞིང་། སྐུ་གཟུགས་འདི་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཐོང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལེགས་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་འདི་སྙམ་དུ་ཇི་ལྟར་བལྟས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བར། སྐུ་གཟུགས་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟ་བར་བྱ་སྙམ་ནས། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་འདི་སེམས་པར་མི་བྱེད། རྣམ་པར་ཤེས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་པར་མི་བྱེད། རྣམ་པར་ཤེས་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྐུ་གཟུགས་འདི་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ལ། མིང་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གཡོ་བ་མེད་ པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་འདི་ལ། ཐོབ་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་དང་། ཤེས་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་དང་། གནས་མེད་པ་དང་། རྟེན་མེད་པ་དང་། འགྲོ་བ་མེད་པ་དང་། འོང་བ་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འགག་པ་མེད་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་དང་། སྒྲ་མེད་པ་དང་། ཚུལ་མེད་པ་དང་། ཚུལ་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཟད་པ་མེད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་ཟད་པ་མེད་པ་དང་། གཏི་མུག་ཟད་པ་མེད་པ་དང་། ཕུང་པོ་རྣམས་མེད་པ་དང་། ཁམས་རྣམས་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་མེད་པ་དང་། སྔོན་གྱི་མཐའ་མེད་པ་དང་། ཕྱི་མའི་མཐའ་མེད་པ་དང་། དབུས་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་འདི་གཡོ་བ་མེད་པ་དང་། སྤྱོད་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་འདི་ལྟ་བར་མི་བྱེད། ཉན་པར་མི་བྱེད། སྣོམ་པར་མི་བྱེད། མྱོང་བར་མི་བྱེད། རེག་པར་མི་བྱེད། སེམས་པར་མི་བྱེད། ཉལ་བར་མི་བྱེད། ལྡང་བར་མི་བྱེད། དབུགས་འབྱུང་བར་མི་བྱེད། དབུགས་རྔུབ་པར་མི་བྱེད།
Chinese
应当如是观此色身，如是见此色身则应观如来。若如是见，则是真见如来。菩萨摩诃萨作是念：若如是观，则当得见如来。观此色身作如是念，不作分别心，不作分别智，乃至一切诸法，亦不作分别心，不作分别智。是故如来之身，其自性如是。此色身但是假名安立，如一切诸法亦但是假名安立。其名亦以自性空寂，体性不动。如来之身，其自性亦如是。于如来之身，无有可得，无有现证，无有可知，无有现量，无有果，无有果证，无有住，无有依，无有去，无有来，无有生，无有灭，无有诸烦恼，无有尽除，无有声，无有相，无有非相，无有贪尽，无有嗔尽，无有痴尽，无有诸蕴，无有诸界，无有诸入，无有前际，无有后际，无有中际，如是一切诸法皆如是。如来之身，其自性亦如是。于如来之身，无有动，无有行，如是一切诸法亦皆如是。如来之身唯如是而已。于如来之身不见，不闻，不嗅，不尝，不触，不思，不眠，不起，不吸息，不呼息。
English
One should contemplate this body just as it is, and seeing this body thus, one should also contemplate the Tathāgata. When one sees thus, one truly sees the Tathāgata. The Bodhisattva then reflects: If I contemplate in this way, I shall behold the Tathāgata. Viewing this body thus, he thinks: I do not conceive this as the Tathāgata’s body, I do not apprehend it with discriminating awareness; likewise, all dharmas are not conceived, are not apprehended with discriminating awareness. Thus the nature of the Tathāgata’s body is such. This body is merely designated by name, and likewise all dharmas are merely designated by name. This designation is empty of inherent existence and unshaken in nature. The Tathāgata’s body also has such a nature. Regarding the Tathāgata’s body: there is nothing to obtain, nothing to realize, nothing to know, nothing to directly perceive, no result, no realization of result, no abiding, no support, no going, no coming, no birth, no cessation, no afflictions, no eradication of them, no sound, no characteristic, no non-characteristic, no exhaustion of craving, no exhaustion of aversion, no exhaustion of delusion, no aggregates, no elements, no sense-fields, no former limit, no latter limit, no middle limit. Thus all dharmas are likewise. The nature of the Tathāgata’s body is also such. Regarding the Tathāgata’s body, there is no movement, no action; so too all dharmas are the same. The nature of the Tathāgata’s body is only thus. Regarding the Tathāgata’s body: it is not seen, not heard, not smelled, not tasted, not touched, not conceived, not sleeping, not rising, not inhaling, not exhaling.
Tibetan
རྣམ་པར་ཤེས་པར་མི་བྱེད་ པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་འདི་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་འདི་ལ་ཚུ་རོལ་ཡང་མེད། ཕ་རོལ་ཡང་མེད། བར་ཡང་མེད། ཐོག་མ་ཡང་མེད། འཇིག་པ་ཡང་མེད། རྒྱུ་བ་ཡང་མེད། སྤྱོད་པ་ཡང་མེད། བླང་བ་ཡང་མེད། དོར་བ་ཡང་མེད།བྱ་བ་ཡང་མེད། བྱེད་པ་ཡང་མེད། ལྟུང་བ་ཡང་མེད། བདེན་པ་ཡང་མེད། བརྫུན་པ་ཡང་མེད། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་མེད། ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་པ་ཡང་མེད། ཡིད་འབྱུང་བ་ཡང་མེད། འཁོར་བ་ཡང་མེད། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེས་རབ་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ན་ཉིན་མཚན་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ཞིག་པར་མ་གྱུར་ཅིང་། དེས་ཉིན་མཚན་དེ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་། ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་དང་། སྤོབས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དག་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀུན་ཏུ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ བསྒྲུབས་པར་གྱུར་ནས། དེ་ལ་སྣང་བ་ཡང་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། སྣང་བ་དེས་ལྷའི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་མིའི་ལས་འདས་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔག་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་ངོ་། །ལྷའི་རྣ་བ་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་ཆོས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་གིས་ཆོས་བསྟན་པས་གཉིས་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཉེས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་དེ་ཟླ་བ་བདུན་གྱི་བར་དུ་འཆག་ཅིང་འདུག་པར་གྱུར་ཏེ། ཤེས་པའི་ཟས་མ་གཏོགས་པར་ཟས་གཞན་མི་ཟ་ཞིང་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རིགས་ནས་དེའི་ལུས་ལ་མདངས་བཅུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་དེས་གོས་ངུར་སྨྲིག་ཀྱང་མ་བགོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་མ་མཐོང་།
Chinese
不作分别了知，诸法皆同。诸法如其所现，诸佛如来之身亦复如是。此如来身不属欲界，不属色界，不属无色界。诸法皆如之，如来之身亦具如是性。此如来身无内外、无间隔、无始、无坏、无因、无行、无取、无舍、无作、无为、无堕、无真、无妄、无得真实觉悟、无普遍贪欲、无心生起、无轮回、无涅槃。诸法如是，如来之身亦具如是性。当行者欲入如来身而深思惟时，昼夜不懈，得五种现证智慧、四种清净梵处、无障大无畏。成就名为“定一切光明”的三摩地而现光明，以此光明超越人眼净见十方无量无数佛。以天耳净闻诸佛说法，唯一如来宣说，而一切众无障而悦。于是大勇猛菩萨七月安住，不食他味唯以智慧为食，诸天以殊胜心力令其身体放光。菩萨如此精进，衣虽粗弊不换，而亦未亲见如来现身。
English
Without engaging in discriminating awareness, all phenomena are the same. Just as all dharmas appear, so too is the nature of the Tathāgata’s body. This Tathāgata body does not belong to the realm of desire, nor to the realm of form, nor to the formless realm. All dharmas are likewise, and the Tathāgata’s body possesses such a nature. This Tathāgata body has no inside or outside, no gap, no beginning, no destruction, no cause, no action, no taking, no abandoning, no doing, no creating, no falling, no truth, no falsehood, no attainment of ultimate truth, no pervasive craving, no arising of mind, no saṃsāra, no nirvāṇa. All dharmas are like this, and so is the nature of the Tathāgata’s body. When a practitioner seeks to enter the Tathāgata’s body and deeply contemplates thus, without fatigue day or night, he attains five direct knowledges, four pure Brahmā abodes, and unobstructed great fearlessness. He accomplishes the samādhi called “Universal Illumination,” and from that illumination arises vision beyond human sight, seeing immeasurable and countless Buddhas in the ten directions. With the divine ear free from obscuration, he hears all the teachings of those Buddhas; though taught by a single Tathāgata, all beings are pleased without obstruction. Then that great vigorous bodhisattva remains for seven months, taking no other food than the nourishment of wisdom, while the gods, through their superior intention, cause his body to shine with light. Thus that heroic bodhisattva, though wearing rough and withered robes, did not change them, and yet did not directly behold the manifested Tathāgata.
Tibetan
བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཀྱང་མ་བླངས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་ཐོབ་ཅིང་དེ་ལྟར་བསླབ་པ་འདོད་པར་གྱུར་པ་ལ་ལྟོས། ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོད་སྲུང་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོའི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་ཞིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཅི་ནས་ཀྱང་འཕེལ་བ་དང་། འབྲི་བར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་ན། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཐོང་ ནས་ཆོས་སྟོན་པ་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་དེ་ནགས་ཁྲོད་དེ་ནས་ཕྱིར་ཕྱུང་སྟེ། གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཡུལ་འཁོར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དག་ཏུ་ཞུགས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་སྲོག་ཆགས་ཉི་ཁྲི་ནི་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བཀོད་དོ། །སེམས་ཅན་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དག་ནི་ཉན་རང་གི་ཐེག་པའི་བསོད་ནམས་ལ་བཀོད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕ་མ་དེ་གཉིས་དང་། བཙུན་མོའི་འཁོར་དེ་དག་ཀྱང་། འཁོར་གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གདམས་སོ། །མདོ་དེ་ལས་ཀྱང་། ཕྱི་མའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་བུ་མོ་ཐབས་མི་མཁས་པ་འདོད་པ་ལ་ཆགས་ཤིང་བརྐམས་པ་རྣམས་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པས་དངོས་གྲུབ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པར་སེམས་ཤིང་། བདག་ཅག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ། དགེ་བ་ཅུང་ཟད་དེས་བདག་བསྟོད་ལ་གཞན་སྨོད་ཅིང་གཞི་དེས་འཚོ་བ་སེམས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་དག་སྐུ་གཟུགས་ མཆོད་པའི་ལས་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཙམ་མ་གཏོགས་པར། ལུང་ནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་དང་། བསམ་གཏན་བསྒོམ་པ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ལ་གཅེས་པར་སེམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་དག་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་ལས་ལ་བརྩོན
Chinese
虽未受持学处之基，然观彼已证得一切智智，且欲如是修学者。世尊告光增言：其他菩萨亦应如大精进菩萨般，恭敬供养如来之身，并如是善加辨别、善加了知，务使如来之身增长而不损减。如是则生大智慧之相，得见十方无量无数诸佛，听闻说法。其后，大精进菩萨自彼林中而出，入于村落、城市、国土及王宫眷属之中，为众生说法，使二万众生安住于无上正等菩提之心。无量无数众生则安住于声闻、缘觉之乘之福德中。父母二人及妃嫔眷属，以及其他一切眷属，皆已决定证得无上正等菩提。如是我等之导师释迦王，往昔即为名为大精进菩萨者，当随学彼及其他具足殊胜意乐之菩萨。又于彼经中云：末世五百岁时，菩萨乘之种姓之子与女，不善方便，贪著欲妙者，以供养如来身像而思惟获得成就与神通，且作是念：我等供养如来身像，他人则不如是。彼等以少许善根而自赞毁他，并以彼为生计，除彼等从事身像供养之事外，于受持、读诵、修习禅定及内中如理作意，则不珍重心念，于彼时，在家众与出家众皆勤于如是之业。
English
Even though the basis of the precepts has not been taken, look at those who have attained the wisdom of omniscience and desire to practice in this way. The Blessed One said to Light Protector: Other Bodhisattvas should also revere and honor the body of the Tathagata as the Great Diligent Bodhisattva does, and they should carefully distinguish and understand in such a way that the body of the Tathagata increases and does not decrease. In this way, the appearance of great wisdom will arise, and one will see countless Buddhas in the ten directions and hear them teaching the Dharma. Then, the Great Diligent Bodhisattva, having emerged from that forest, entered villages, cities, countries, and the retinues of royal palaces, teaching the Dharma to sentient beings, placing twenty thousand beings in the mind of unexcelled perfect enlightenment. Countless sentient beings were placed in the merit of the Hearer and Solitary Realizer vehicles. The two parents and the retinue of consorts, as well as all other retinues, were definitely determined to attain unexcelled perfect enlightenment. Thus, our teacher, King Shakya himself, was once known as the Great Diligent Bodhisattva, and we should follow him and other Bodhisattvas who possess excellent intentions. Moreover, in that sutra it is said: In the last five hundred years of the degenerate age, sons and daughters of the Bodhisattva vehicle lineage, unskilled in means, attached to and craving sensual pleasures, think that they will attain accomplishments and magical powers by making offerings to the body images of the Tathagata, and they think, "We are making offerings to the body images of the Tathagata, but others are not doing so." They praise themselves and disparage others with a little virtue, and they think of that as a livelihood. Apart from engaging in the work of offering to body images, they will not cherish the mind of receiving, reciting, practicing meditation, and properly attending within. At that time, both householders and renunciants will be diligent in such work.