Tibetan
པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡང་ཤེས་ལ། ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་རྣམས་ཀྱང་དམན་པ་ལ་མོས་པ་རྣམས་ལ་རེ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐབས་མཁས་པས་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མདོ་འདི་ལས་ཤཱ་རིའི་བུ་སོགས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཐར་ཐུག་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པར་ངེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞིང་དང་སྐུ་ཚེའི་ཚད་ཀྱང་མཐར་མེད་པ་སོགས་མཐར་ཐུག་དོན་གྱི་གནས་ཟབ་མོ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ལ་རྟོན་པའི་ཤེས་རབ་དྲི་མ་མེད་པས་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེ་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུའི་མདོ་འདི་ཡང་མདོ་གཞན་ལས་འཕགས་ཏེ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པས་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། བློ་དང་སྐལ་པ་མཆོག་གིས་བརྒྱན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་རྗེས་སུ་བསླབས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ། འདིར་ཡང་མདོ་ལས་བཀོལ་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕན་སེམས་ཀྱིས་སྙིགས་མའི་སྐྱེ་བོ་མདོ་རྒྱས་པར་ལྟ་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལ་མདོའི་དོན་སྙིང་པོ་རྣམས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གླང་ཆེན་ཐལ་དཀར་མཆེ་བ་དྲུག་པ་ལ་འཚལ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ རྣམ་གྲངས་འདི་སྨྲ་བའི་དྲུང་དུ་བསྲུང་བ་དང་། བསྐྱབ་པ་དང་། ཚིག་དང་ཡི་གེ་གཅིག་ནོར་ཀྱང་ངོ་བསྟན་པའི་སླད་དུ་མཆི་བར་འགྱུར་ཞིང་། ཆོས་སྨྲ་བ་དེས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ལུས་མཐོང་ནས། གཟུངས་འཁྱིལ་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུངས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོགས་བསྔགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་འཁོར་དེའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་གཏད་ནས་གཞན་ལ་སྒྲོགས་པར་གྱིས་དང་། དེ་ལྟ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ལན་ལོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ལྟར། བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གུས་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་ཅིང་གཞན་དག་ལ་ཅི་ནུས་སུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་གང་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མཆོད་པ་སོགས་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྱུ་མ་མཁན་བཟང་པོས་ཞུས་པ་ལས། བཟང་པོ་རྒྱལ་བ་གཅིག་ལ་མཆོད་བྱེད་ན། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་མཆོད་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་ང་ཡི་ཆོས་དབྱིངས་དང་། །ཐ་དད་བྱ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡོན་བཞེས་སྦྱོང་བར་མཛད། །ཀུན་ལ་ཕུལ་བའ
Chinese
若于一义决定而通达，则诸声闻、独觉之乘，虽向下劣而起信者，佛以善巧方便亦如是宣说。已得声闻果者，亦如本经所载，舍利子等诸阿罗汉，佛以无上菩提授记，终必皆得成就大菩提。于如来刹土及寿量无尽等究竟深义，依于法性清净智慧，必能生起坚信。此经亦超胜于诸余经，以安立胜义智慧之故，能令圆满证悟究竟。故心识与福德最胜庄严之菩萨等，亦应依之学习。是故本经所出，以为利益悲心者，略说诸深义，令末世凡夫不堪广闻大经者，亦得闻此简要之要义。菩萨普贤象王白象六牙之前，请以菩萨众围绕，护持此经教义，不令一字一义有所损失。说法者见普贤身，必得受持旋陀罗尼等诸陀罗尼，如是广赞。佛亦令诸菩萨摄受此法而流布于他，若如是，则为再见佛陀。吾等亦应恭敬持之，并示于余众生。由是，若对具无量功德佛生起信敬与供养等，则亦如是供养一切诸佛。譬如善幻师问佛：若供养一佛，即成供养十方一切佛，如是此等皆入我法界，决定无有分别，普皆受持。尔时佛即赞许之。
English
If one gains certainty in a single point, then even those who aspire to the Śrāvaka or Pratyekabuddha vehicles—though inferior—are instructed by the Buddha through skillful means accordingly. Those who have attained the fruit of the Śrāvaka path, as stated in this sūtra, such as Śāriputra and other Arhats, are also foretold by the Buddha to eventually attain unsurpassed enlightenment. Concerning the Buddha’s pure lands, limitless lifespan, and other ultimate profound realities, by relying upon stainless wisdom that rests upon the dharmatā, firm faith is generated. This sūtra surpasses others, for it establishes supreme wisdom and thus leads to realization of the ultimate meaning. Therefore, other Bodhisattvas, adorned with supreme mind and merit, should follow and learn from it. Hence this scripture, drawn from the sūtras, expresses its essential meanings so that, out of compassion, those beings of the degenerate age who cannot grasp vast teachings may still hear its concise essentials. The Bodhisattva Samantabhadra, in the form of a great white elephant with six tusks, surrounded by Bodhisattva assemblies, requested to uphold this Dharma teaching, guarding it so not a single word or letter be lost. The preacher of Dharma, upon seeing Samantabhadra’s body, will obtain dhāraṇīs such as the revolving dhāraṇī, and thus extensive praises were spoken. The Tathāgata also gathered the Bodhisattvas of that assembly and entrusted them to proclaim this Dharma to others. If so, it is as if one encounters the Buddha once again. We also should, with reverence, uphold the Dharma and the Tathāgata, and demonstrate it to others as much as possible. Thus, whoever gives rise to faith and performs offerings to a Buddha possessing boundless qualities, it is as if he has equally done so to all Buddhas. As the skillful magician once asked: By offering to a single Buddha, is it indeed offering to the Buddhas of the ten directions? The Buddha replied: Just so. For all such Buddhas abide in my Dharma realm; there is no separation whatsoever. They all accept and cultivate the offerings universally.
Tibetan
ང་འབྲས་བུ་ཆེ་བར་འགྱུར། །དེ་ཀུན་ཆོས་ཉིད་དག་ལ་མཉམ་པ་བརྙེས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཐ་དད་བྱ་བའང་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འགྲོ་བ་ཡི། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར་འགྱུར། །བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ སྤོང། །ཞེས་དང་། སེམས་གཅིག་རྒྱུད་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི། །བདེ་གཤེགས་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་སུས་དྲན་པ། །དེ་ལ་ངན་སོང་ཀུན་གྱི་འཇིགས་པ་མེད། །ཅེས་དང་། འགྲོ་བ་འདི་ན་རྩེ་དགའ་གང་བདེ་བ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་བའི་མཐུ་ཡིས་བྱུང་། །བསོད་ནམས་མཉམ་མེད་རྒྱལ་བ་འབྱུང་ལ་ལྟོས། །ཞེས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་ཐུག་པ་མེད་པར་རྒྱལ་བས་ཁྱབ། །འགྲོ་དང་མཉམ་པར་བསམ་ཡས་སྐུ་བཀྱེ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྟོན། །ཞེས་དང་། ནམ་མཁའི་དངོས་ལྟར་དངོས་མེད་འགྲོ་བ་ན། །གཟུགས་བརྙན་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་སྣང་བ། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་བྱུང་། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་བ་སྤུ་རེ་རེའི་ཡོན་ཏན་ཡང་། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་ཤེས་པ་མི་ནུས་ཏེ། །མགོན་པོ་རྣམས་ནི་མི་ཟད་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱུ་མཚན་ཤེས་པའི་དད་པས་རྒྱུ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་མཚན་བརྗོད་ཅིང་གཟུངས་བཟླ་བ་སོགས་ལ་རྒྱུན་དུ་འབད་པ་ཅི་ནུས་སུ་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟར་མིན་ན་ཡང་ཞག་བདུན་ལ་སོགས་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱས་དོན་ཆེ་སྟེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་དད་པ་དྲག་པོས་ཞག་བདུན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་སྤངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱས་ནས། ཞག་བདུན་སོང་བའི་ནངས་པར་གོས་སོགས་གཙང་བར་བྱས་ཏེ་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་ལ་གནས་པར་བྱས་ན། དེའི་ནུབ་མོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆོ་ག་མ་ཚང་བའམ། རྩེ་གཅིག་པའི་སེམས་མེད་ན་ཡང་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་དབེན་པར་འདུག་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་ན་བཞུགས་པ་དང་། མཚན་གྱི་རྣམ་པ་དང་། དེའི་སྐུའི་རྣམ་པ་ཐོས་པའི་རྣམ་པའི་ཚུལ་དུ་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སྐྱོན་མེད་ཅིང་དྲན་པ་གཡེང་བ་མེད་པས་ཉིན་ཞག་གཅིག་ནས་བ
Chinese
我将变得伟大。他们都在法性中获得了平等。诸佛之间也没有差别。如是说。于《华严经》中云：仅仅见到佛陀，就能转变众生的业障。同样也能遣除魔的事业。又云：于一心续中，忆念胜者的功德，如来极其广大，谁能忆念？那人就没有一切恶趣的怖畏。又云：此世间一切的快乐和安乐，都是由胜者的威力所生。瞻仰无与伦比的福田——胜者之出现。又云：法界无边，胜者所遍满。与众生平等，化现无数身。向一切有情宣说此法之理。又云：如虚空之无实有情中，显现如影像般的诸佛，是为了利益一切有情而出现。又云：仅仅一毛孔的功德，世间一切众生也无法知晓，怙主们如无尽虚空。如是说。以了知因果的信心为因，忆念如来，念诵名号和陀罗尼等，尽力恒常修持。即使不能如此，也应在七日等时间内精进修持，意义重大。于圣《宝云经》中云：对于佛陀不可思议的功德，以强烈的信心，在七日内忆念，舍弃其他，仅仅忆念佛陀。七日过后，次日清晨，穿着干净的衣服等，安住于供养的仪轨中。那晚就能见到佛陀。如果仪轨不圆满，或者没有一心一意的意念，临终时也能见到佛陀。如是说。同样，如果简略地说，从现在佛陀现前安住的定经中所说的意义：菩萨，在家或出家，都应住在寂静处。对于如来所住之处，名号的相状，以及佛身的相状，以听闻的方式反复忆念。戒律清净无染，没有散乱的忆念，从一天到
English
I shall become great. They all attained equality in the Dharma-nature. There is also no difference among the Buddhas. Thus it is said. In the Avatamsaka Sutra, it says: Just seeing the Buddha can transform the karmic obscurations of sentient beings. Likewise, it can also dispel the deeds of demons. It also says: In the continuum of one mind, remembering the qualities of the Victorious One, the Tathagata is extremely vast, who can remember? That person has no fear of all the evil realms. It also says: All the happiness and bliss in this world arise from the power of the Victorious One. Gaze upon the incomparable field of merit—the appearance of the Victorious One. It also says: The Dharma-realm is boundless, pervaded by the Victorious One. Equal to sentient beings, manifesting countless bodies. Explaining this Dharma principle to all sentient beings. It also says: In the unreal sentient beings like space, the Buddhas appearing like images appear for the benefit of all sentient beings. It also says: Even the merit of just one pore, all sentient beings in the world cannot know, the protectors are like endless space. Thus it is said. Taking the faith of knowing cause and effect as the cause, remembering the Tathagata, reciting names and dharanis, etc., strive to practice constantly as much as possible. Even if you cannot do so, you should diligently practice within seven days, etc., which is of great significance. In the Holy Ratnamegha Sutra, it says: With strong faith in the inconceivable qualities of the Buddha, remember within seven days, abandoning others, only remembering the Buddha. After seven days, the next morning, wearing clean clothes, etc., abide in the ritual of offering. That night you will see the Buddha. If the ritual is not complete, or there is no one-pointed mind, you will see the Buddha at the time of death. Thus it is said. Similarly, if we briefly state the meaning from the Samadhi Sutra where the present Buddha abides manifestly: Bodhisattvas, whether householders or renunciates, should live in solitude. Regarding where the Tathagata abides, the appearance of the name, and the appearance of the Buddha's body, repeatedly remember in the manner of hearing. The discipline is pure and undefiled, without distracted mindfulness, from one day to
Tibetan
དུན་གྱི་བར་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ཞག་བདུན་དུ་མི་ཡེངས་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཉིན་མོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་མ་མཐོང་ན་ཉལ་བའི་རྨི་ལམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཡང་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུས་ནུབ་ཕྱོགས་བདེ་བ་ཅན་ན་སངས་རྒྱས་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བཞུགས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཐོས་པའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་གོང་ལྟར་བྱས་ནས། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཆགས་ལྡན་དག་གིས་ཕྱོགས་གཞན་ཆེ་གེ་མོ་ན་སྨད་འཚོང་མ་ཆེ་གེ་མོ་གཟུགས་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཐོས་པ་དེ་དག །སྨད་འཚོང་དེ་དག་མཐོང་མ་མྱོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དེ་ལ་ཆགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ཡང་བྱས་ཏེ། ཉལ་བའི་རྨི་ལམ་དུ་སྨད་འཚོང་མ་དེ་དག་དང་འཁྲིག་པའི་ཆོས་བསྟེན་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་རྨི་བ་བཞིན་དུ། ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ ལྡན་པ་དེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཉིད་ན་འདུག་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོས་ནས། མཚན་དང་གཟུངས་དང་ཡོན་ཏན་ཙམ་ཞིག་ཐོས་པས་དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བྱེད་ཅིང་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མཐོང་ནས་ཞུ་བ་དག་ཀྱང་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་དང་། རང་གི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རང་གི་གདོང་མེ་ལོང་དྲངས་བ་སོགས་ལ་སྣང་ན། གཟུགས་དེ་མེ་ལོང་སོགས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་པ་མེད་མོད་ཀྱི། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་དེ་ལྟར་བཙན་པ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་ལ་ཞུ་བ་ཞུས་པ་ལུང་བསྟན་པས་ཡི་རངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་གཞན་ནས་བྱོན་ཏམ། བདག་དེའི་མདུན་དུ་སོང་བ་མེད་ཀྱང་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་སེམས་ཙམ་མོ། །སེམས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་དེ། དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །གང་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ་གདགས་པ་བྲལ་བར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་
Chinese
若于七日之间，专注于佛而不散乱，则于当日必得见佛。若未得见，则于睡梦中亦必显现佛之面容。如此开示。又如是修持，于西方安乐国土，有名为阿弥陀佛者。随闻此名而忆念，如人于欲界之人，或闻某处有极美妇人，虽未曾见，然心生贪著，多次忆念，则于梦境中便见与彼女同处，感受快乐。如今现前住世之佛，三摩地现证，于此娑婆世界而住。若闻彼佛名号、陀罗尼及少许功德，即随忆念，多次观想，便能得见阿弥陀佛等，并能向之启请。是故忆佛者，以佛威神力，自身善根力量，并由得定之故，终能得见佛。如同自面映于镜中，虽非实入镜内，然因缘和合而有显现。由此坚固观想，便得见佛，并受佛教诲而心开悟。虽非佛自他处而来，亦非佛亲在目前，但由自心之分别，如是显现。亦如三界，皆唯心矣。心者，遍寻内外不得，依止分别妄想而有生灭，犹如幻化，终无实体。此无实体者，即于自性中不生不灭，不可执著，乃生无分别智。菩萨于是现见诸佛。
English
If for seven days one focuses the mind on the Buddha without distraction, then on that very day one will behold the Buddha. If not seen while awake, then in dreams the Buddha’s face will be revealed. Thus it is spoken. Likewise, by such practice, in the western realm of bliss, there is the Buddha called Amitābha. Having heard his name and recalling it, just as a man of desire-world hears of a most beautiful woman elsewhere, though never having seen her, yet becoming attached and recalling her often, he then in dreams experiences union and pleasure with her. So too, with the presently manifest Buddha abiding through samādhi in this world, if one hears merely his name, dhāraṇī, or some virtues, and then remembers and repeatedly contemplates, one will behold Amitābha Buddha and so forth, and may make supplications. Thus, through mindfulness of the Buddha, relying on the Buddha’s power, one’s own root of virtue, and attainment of concentration, one will behold the Buddha. For example, one’s face reflected in a mirror: though the form does not truly enter the mirror, due to conditions it appears therein. In this way, by firm contemplation, one sees the Buddha and, through the teachings bestowed, the mind becomes illuminated. The Buddha is not literally arriving from elsewhere, nor standing directly before oneself, but through the workings of one’s own conceptual mind such an appearance arises. Likewise, the three realms are only mind. The mind, searched for inside and outside, is not found; it arises dependently upon objects of thought, like an illusion, devoid of substance. That which is without true existence is none other than one’s own nature, unborn and undying, without object of grasping, from which arises the wisdom of non-conceptual knowing. Thus the Bodhisattva perceives the Buddhas face-to-face.