Tibetan
འབྱུང་བའི་ལམ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་པས། རྟོག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ཞིང་རྟོག་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུ་རྟོག་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་འགོག་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཞི་ཞིང་གྱ་ནོམ་པའོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །ཡང་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པའི་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་དམ་སྙམ་མོ། །དེ་དག་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཡོད་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། སེམས་ཅན་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་རང་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནོད་དེ། འགྲོ་བ་དག་མྱང་འདས་ཚོལ་བ་ནི། མྱང་འདས་གཞན་དང་ཕུང་པོ་གཞན་མིན་ཏེ་ཕུང་པོ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་སྙམ་མོ། །དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས་སྒྲ་དབྱངས་རྗེས་སུ་བསྒྲགས་པ། རང་གི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་རབ་ཏུ་འཇུག །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་འགག་པར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད། །ཆོས་ནི་གང་ཡང་འགག་པ་མེད། །རྣམ་པར་རྟོག་ལས་ཆོས་གཞན་མེད། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་ ཞེས་བྱ། ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དེ་ཐོས་ནས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་ཅིང་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མཆོག་གི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་གྲགས་འཕགས་ཞེས་པ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་ཆགས་བྲལ་ཞིག་བྱུང་བ་དེ་ལས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདུན་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་འབྱུང་བ་ཐ་མི་དད་པ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་གསང་ཚིག་འདོན་ཏེ། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མཆོག་གི་བློ་གྲོས་ནི་འཁོར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་བྱེད་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བདུན་སྟོང་པོ་དེས་གསང་ཚིག་བཟུང་བ་ཐམས་ཅད་དེ་གཅིག་པུས་དྲན་ཅིང་མི་རིང་བར་རིག་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱེའུ་མཆོག་གི་བློ་གྲོས་དེས་འདི་སྙམ་དུ་དོན་གང་ཡིན་མི་ཤེས་པའི་གསང་ཚིག་འཛིན་པ་དོན་མེད་པ་འདིས་ཅི་བྱ། འདིའི་དོན་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེར་དགོན་པར་འདུག་ཅིང་ནང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་གསང་ཚིག་འདི་གང་ཡིན། ཅི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ན་ནི་གཞི་མེད་ཅིང་གནས་མེད་པ་སྟེ། རླུང་དཀྱིལ་གྱིས་བསླངས་པ་དེ་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་གདགས་པ་མེད་ཅིང་། དེ
Chinese
思惟“此生起之道为何？”因分别妄想而生苦，若无分别则不生，作如是想。于是妄想与一切贪欲俱尽的止息，便是出离生死，即是寂静与解脱，作如是念。又思惟：尚在轮回未出离者，岂有已得解脱者乎？若作如是计，若有众生存在，必当得解脱，若无众生，则无解脱。然则，众生由自分别而生诸苦恼，故求解脱者，非有别解脱，亦非异蕴，唯此蕴自即解脱。是故，思惟“不可见众生，正是解脱”之义。于是从禅定起，以和雅音声宣说偈言： “一切分别妄想，导入痛苦聚集；若无分别妄想，则苦聚得止息。无有众生出生，亦无诸法断灭；离分别无异法，此即名解脱。” 听闻此言，众生便得忍受不可思议不生之法，成就无上圆满菩提而不退转。又于婆罗门童子名慧时，有仙人名德称，乃大神通离欲者出现。由是婆罗门童子与万人同，诵说四大无信、三世平等之秘密语。于是慧童子成为彼等大众之主，万童子皆忆持秘密语，由一人忆持而得现前无碍智，达诸彼岸。慧童子思惟： ‘此秘密语，我不解其义，执持无义有何益？当求其义。’ 作是念已，住于寺中，静坐安处，思惟此秘密语何所依？若是风轮曼荼罗，则无根本无处所，风轮所举，非安于东等方位，而……
English
Considering: “What is this path of arising?” From conceptual thought arises suffering; if without thought, it does not arise—so one thinks. Thus, the cessation of thought and all desires is liberation from suffering, which is peace and freedom—so one reflects. Again one thinks: beings not yet liberated, is there anyone who is liberated? If so, if beings exist, there must be liberation; if no beings exist, then there is no liberation. Yet the affliction that harms beings arises from their own discriminative mind. Therefore, seekers of liberation must know: liberation is not something other, nor another aggregate—it is the very aggregates themselves freed. Hence, one contemplates: “That which is not apprehended as a being, that itself is liberation.” Then rising from meditation, with melodious voice one proclaims: “All conceptual thought enters the heap of suffering; the absence of thought brings cessation of suffering. No being is ever born, nor do dharmas ever cease. Apart from concepts there are no other dharmas—this itself is called liberation.” Hearing this sound, beings attained tolerance toward the inconceivable unborn dharma, and turned irreversibly toward unsurpassed perfect enlightenment. Again, when the Brahmin youth named Wisdom lived, there appeared a great sage named Renowned Seer, a miracle-worker free of desire. From this, the Brahmin youth with ten thousand companions uttered the secret words of the Four Great Doubts and the equality of the three times. Then the youth Wisdom became the leader of all that assembly. The ten thousand youths upheld the secret words, yet all were remembered by one, who attained unobstructed knowledge reaching the far shore. Wisdom thought: “This secret word, I do not know its meaning; if I hold it without meaning, what benefit? I must seek its meaning.” Thinking thus, he dwelt in a monastery, sitting in equipoise, reflecting: “What is this secret word? If it is the mandala of wind, it has no base, no abiding; the wind-wheel moves, yet it is not established in east or other directions, and …