Tibetan
ང་། རྒྱལ་པོས་གཞོན་ནུ་ལ་དེ་བཞིན་ཞུས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐར་འོད་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །གཞོན་ནུ་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཉལ་བ་ན་བར་སྣང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐར་འོད་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བཞུགས་ཏེ་དེས་ཞུ་བ་འདི་ལུང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྒྲ་ཐོས་སོ། །དེའི་མཚན་མོ་འདས་ནས། ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལ་དེ་ལྟར་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐར་འོད་དེ་གང་ན་བཞུགས། དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་གནས་པའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དང་བཞུགས་པའི་ཕྱོགས་སྣང་བར་གྱུར་པ་དེ་མཐོང་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་འོད་ཀྱིས་ཞིང་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་སྣང་བར་མཛད་པ་ཡང་མཐོང་ནས་སེམས་དད་པར་གྱུར་ལ། གཞོན་ནུ་དེ་དང་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་གནས་པ་སོགས་སྲོག་ཆགས་ཁྲི་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཞུ་བ་ཐམས་ཅད་དྲིས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ལ་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽ་དགལ་གྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩོམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ ལ་མཁས་པའོ། །ཞེས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་གནས་དང་རིགས་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་ལས་ཀྱིས་བྱས་སོ། །ལན་ནི་ཉོན་མོངས་དང་སེམས་པས་བཀོད་པའི་དོན་དུ་བལྟའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་ཉལ་བའི་རྨི་ལམ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས་གཞན་མི་མཐོང་ངོ་། །དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐོགས་མེད་སྟོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་ཞུས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འདོད་པས་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། ཤེས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་བྱའོ། །སྔོན་བྱུང་བའི་རབས་དང་། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཐ་སྙད་དང་། གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་དང་། གྲོང་གི་ཐ་སྙད་དང་། ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་དང་། གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེའི་ཐ་སྙད་དང་། ཇི་ཙམ་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཤེས་པ་གང་དག་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དོན་དེ་དག་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིར་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་དུ་གྱུར་པ་ན། དེས་སེམས་ཅན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འདི་ལྟར་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་འདི་ལ་འགྲོ་བ་ཐ་དད་དུ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་ གནས་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ལས་འདུ་བྱེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ཐ་དད་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། བདག་གང་ཡིན་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དཔྱད་པས། གཟུགས་བདག་ཡིན་ནམ་ཞེས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་རིགས་པས་བརྟགས་པས་བདག་མེད་པར་ཁོད་དུ་ཆུད་དོ། །དེས་དེ་ལྟ་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པར་ཤེས་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་དོན་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་འཆི་བ་ཤེས་པ་འགོག་པ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་མཐོང་ནས། གང་མི་སྐྱེ་བ་དང་མི་འགག་པའི་ཆོས་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་བརྟགས་པས། གང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་དག་འགག་ལ། འདུ་མི་བྱེད་པ་དེ་དག་མི་འགག་གོ་སྙམ་དུ། དེ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས། སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ཞིང་འགག་ལ། སེམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། འགོག་པར་བྱེད་པར་རིགས་ནས། སེམས་དེ་ལ་བརྟགས་པ་དང་། གཟུགས་མེད་ཅིང་བསྟན་དུ་མེད་ལ་ངོ་བོ་མཐོང་བ་དང་བྲལ་བ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མཐོང་བར་བྱར་མེད་པ་རིགས་ཏེ། སེམས་འགོག་པ་རྣམ་པར་ཤེས་ པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ཞིང་། སེམས་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱུང་བ་དེ་འགག་པ་ན་ཡང་དེའི་རྒྱུད་འདྲ་བར་འབྱུང་བར་ཤེས་ནས། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཅིང་། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ལས་གཞན་མིན་པར་རྟོགས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ད་ལྟའི་བདེ་སྡུག་སོགས་སྔོན་གྱི་ལས་ལས་བྱུང་བར་ཤེས་ཤིང་དེ་བསྐལ་པ་
Chinese
我——国王对少年说：‘如此请问吧。’当时如来号名星光出现在世间。慈悲的少年在睡梦中，于梦境中见到如来星光已住世，并听到声音说：‘此请问将成为圣言教授。’夜晚过去后，他如是对父王说道。国王说：‘少年，那位如来星光在哪里？’于是如来星光以神通知国王的深心所念，化现其自身与具足一切眷属的所在，使之现前可见。国王见佛身光照彻一切国土，于是心生信乐。少年与国王及六万众生同往佛前，提出一切请问，佛皆开示，乃至对一切论典无不通达，佛为他们授与菩提之预记。世尊宣说：‘摩竭王子将来当善于一切论典。’如是一切智智慧之所作为，即是善通诸论。并说：‘众生之类及种种差别皆由业所造。又说，应观察烦恼与心所安置之义。’复次，当菩萨名为光明清净尊者时，于梦中与佛共语，只见佛陀不见他物。于是向佛请问世间智与缘起智。佛言：‘菩萨应勤修，以大愿欲求无上菩提故，当善知一切论典，复应精勤于证悟，使智慧融入自身。’又说：‘关于过去、未来、人物、聚落、地域、去处及世间知识，应当通达一切。’
English
I — the king said to the youth: ‘Then, ask accordingly.’ At that time, the Tathāgata named Radiance of Stars appeared in the world. The compassionate youth, while sleeping, in his dream perceived the Tathāgata Radiance of Stars abiding in the world, and heard a voice: ‘This question will become a revealed teaching.’ When night had passed, he spoke thus to his father the king. The king asked: ‘Youth, where does the Tathāgata Radiance of Stars dwell?’ Then the Tathāgata, knowing the king’s profound thought through miraculous power, revealed himself together with his entire assembly in the direction where he abided. The king beheld the Buddha, and by the light of the Buddha’s body all realms appeared illumined, and he grew deeply devoted in mind. The youth, together with the king and sixty thousand beings, went before the Tathāgata, asked all questions, and received answers; they became skilled in all treatises. The Tathāgata gave them predictions of enlightenment. The Blessed One declared: ‘Prince of Magadha shall become skilled in all scriptures.’ Thus the composition of omniscient wisdom is such, it is mastery of all treatises. He further said: ‘The states and diverse types of beings are produced by karma. Moreover, one should observe the meaning established by afflictions and mind.’ Again, when the bodhisattva was named Luminous Pure Exalted One, he dreamed and spoke correctly with the Tathāgata, seeing only the Buddha and none other. Then he inquired about worldly knowledge and the knowledge of dependent origination. The Buddha said: ‘Bodhisattvas, by the wish for unsurpassed complete enlightenment, should strive to know all treatises, and further should diligently strive in realization so that wisdom may enter the mind.’ He further declared: ‘Regarding past births, future occurrences, terms for persons, settlements, regions, the paths and destinations, and as much worldly knowledge as there is—one should become skilled in all of them.’
Chinese
所有这些意义都已完全理解。 又，一位名为“精通于探究外道边际之仙人”的人，通过外道之路变得无染。他心想，对于这些形形色色的众生，既然显现出与业因各不相同，是否有一种因能使他们不生于不同的趣向呢？ 他安住于我执，因烦恼而造作，众生才生于不同的类别。那么，我应当遍寻“我”为何物。他如此思索，以理智分析五蕴——色是否为我等等，最终确信无我。 他如是知晓无我与我所之后，从禅定中起身，向众生宣说依赖于无我与我所而生起的意义，无数众生因此获得了对不生之法的忍。 又，一位名为“精通于知晓死亡与知晓止息之仙人”的人，通过外道之路变得无染且具有神通。他见到一切有为法皆会坏灭，于是思索，是否有一种不生不灭之法存在？他考察后认为，凡是显现造作的都会坏灭，不造作的则不会坏灭。 当他如此分别思索时，对于一切不显现造作之法，他获得了一种名为“显现欢喜”的金刚喻定。他通晓一切法皆由心所生起和坏灭，心是生起一切法和止息一切法的根源。 他考察此心，发现心无色、不可见、本体离于显现，心不能见心。他通晓心的止息并非能被完全认识，并且当心的贪欲等显现止息时，其相似的相续还会生起。他彻底了解了心的所有相续。 如是知晓后，他没有了烦恼，并证悟到一切法在三时中皆是平等性，并非菩提之外的其他。他向众生宣说了这样的法，无数众生因此获得了对不生之法的忍。 又，一位名为“知晓过去边际之国王”的人，知晓当下的苦乐等皆由过去的业所生，并且知晓过去劫。
English
All these meanings were fully understood. Furthermore, a sage named "Skilled in Investigating the Extremes of Outsiders," having become detached through the path of outsiders, wondered, "For these various sentient beings, since they appear different from the causes of karma, is there a cause that prevents them from being born into different destinies?" He abided in the conception of self, and through afflictions, he engaged in actions, causing sentient beings to be born into different categories. "Then, I should thoroughly search for what this 'self' is." He contemplated thus, analyzing the five aggregates—whether form is the self, etc.—and ultimately became convinced of the absence of self. Having thus known the absence of self and what belongs to self, he arose from meditative absorption and taught sentient beings the meaning arising in dependence upon the absence of self and what belongs to self. Countless sentient beings thereby obtained forbearance towards the Dharma of non-arising. Furthermore, a sage named "Skilled in Knowing Death and Knowing Cessation," having become detached through the path of outsiders and possessing clairvoyance, saw that all conditioned phenomena are subject to destruction. He then pondered, "Is there a Dharma that does not arise and does not cease?" Upon investigation, he realized that whatever manifests and is fabricated will cease, while what is not fabricated will not cease. As he contemplated thus, separately discerning, he attained a vajra-like meditative absorption called "Manifest Delight" towards all Dharmas that do not manifest and are not fabricated. He understood that all Dharmas arise and cease due to the mind, and that the mind is the source of arising and ceasing all Dharmas. He examined this mind and found that it is formless, invisible, its essence devoid of manifestation, and that the mind cannot see the mind. He understood that the cessation of mind is not something to be fully cognized, and that when the manifestations of the mind, such as attachment, cease, a similar continuum arises again. He thoroughly understood all the continuums of the mind. Having known thus, he was without afflictions and realized that all Dharmas are of the nature of equality in the three times, and are not other than enlightenment. He taught such a Dharma to sentient beings, and countless sentient beings thereby obtained forbearance towards the Dharma of non-arising. Furthermore, a king named "Knowing the Past Extremes" knew that present happiness and suffering arise from past karma, and he knew the past kalpas.