Tibetan
གྲངས་མེད་པར་ནམ་ཡང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁྲིད་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་བུ་སྟོང་ཡོད་པའི་ཐུ་བོ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པ་དེའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཡབ་རྒྱལ་པོས་གང་འཇིག་རྟེན་ན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་བློ་གྲོས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་གཞོན་ནུ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བགྲོ་བ་ན། གཞོན་ནུ་དེས་འཕགས་པ་དག་འཇིག་རྟེན་ན་གནོད་པ་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དེ་དག་ཁ་ཅིག་གིས་དབུལ་བ་ནི་གནོད་པའོ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བརྙས་པ་དང་། ངག་དང་མི་ལྡན་པ་ དང་། བློ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་། དོན་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་བྲལ་བ་དང་། བཟོ་མི་ཤེས་པ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་ཉམས་པ་དང་། རྒྱལ་བློན་ལ་བརྙས་པ་དང་། ཆུང་མ་མ་གུས་པ་དང་། ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང་། བྱས་པ་མི་བཟོ་བ་དག་གནོད་པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། གཞོན་ནུ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་ཁྱེད་ཅག་གིས་སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་བཤད་པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །གཞན་ཡང་བདག་གིས་འཇིག་རྟེན་ན་གནོད་པ་གསུམ་མཐོང་སྟེ་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་གསུམ་པོ་འདིས་བདུད་དང་ཚངས་པར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་གནོད་དེ། དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་མི་ཤེས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁྲིད་མཛད་ནི་གནོད་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལས་འདའ་བའི་ཆོས་སྟོན་ནོ་ཞེས་ཐོས་ན། ཁྱེད་ཅག་ཚུར་ཤོག །བདག་ཅག་ལྷན་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གནོད་པ་དུ་མཆིས་ཞུ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ཏེ། སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་དང་ལྷན་ཏུ་སངས་རྒྱས་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་རྣམས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་དག་བཅས་པར་བཀའ་སྩལ་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་བྲམ་ཟེ་ཟླ་བའི་སྨིན་མ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་བླ་མ་ཞེས་པའི་མཚན་སོ་གཉིས་པོ་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་སུ་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་པས་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ༈ ། ཡང་རྒྱལ་པོ་དགེ་བའི་མིག་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་སྤྱན་ལས་སྟོབས་བཅུའི་བསྔགས་པ་ཐོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་། དེ་ཕྱིན་ཆད་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་ངོམས་པ་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་གྲངས་གདགས་པར་མི་ནུས་པ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དང་། ༈ ཡང་གཙོ་བོའི་བུ་མྱ་ངན་སེལ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་གང་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་སུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་འདྲིའོ་སྙམ་པ་ལ་ལྷས་བསྐུལ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུད་རྩིའི་དབྱངས་སྒྲོགས་ལ་ཞུ་བ་ཞུས་ཤིང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་དང་། ༈ ཡང་དྲང་སྲོང་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་ཞེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་གང་སྲོག་ཆགས་དང་སྲོག་ཆགས་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞིང་གང་དུ་མཆི་སྙམ་དུ་གཞན་ལ་དྲི་སྙམ་པ་ལ། བར་སྣང་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་མི་མཁྱེན་པ་དང་མི་གཟིགས་པ་མེད་པ་དེས་དོན་འདི་འཆད་དོ་ཞེས་ཐོས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་ཞུས་ཤིང་ཕུང་པོ་ལྔ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་དོན་བསྟན་པ་ལ་དད་ཅིང་མ་འོངས་པ་ན་འདི་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཟབ་མོ་ཐོབ་ནས་ཆོས་སྟོན་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་། ༈ ཡང་རྒྱལ་པོ་འོད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རིན་ཆེན་བདུན་དང་བུ་སྟོང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྱོད་པ་ཞི་བ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དྲིས་ཤིང་མཆོད་པ་བྱས་པ་དང་། ༈ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདུད་ རྩིའི་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱངས་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་པའི་ལམ་ཞུས་ཤིང་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལས་བཏོན་པ་དང་། ༈ ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་ཏོག་གི་རིམ་གྲོ་བ་དགེ་སློང་དཔལ་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་བློས་སྨོན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་དེའི་འོད་ཀྱིས་རེག་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དང་། ༈ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རབ་ཏུ་འགྲོལ་བས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་བསིལ་ཡབ་ཀྱིས་གཡོབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་འདོད་པས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བ་དང་། ༈ །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲི་མེད་གཏོང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡུལ་དང་དྲི་མ་དང་མུན་པ་འཇོམས་པའི་རིང་བསྲེལ་ལ་མཆོད་པ་ལོ་སྔར་བྱས་ཤིང་བད
Chinese
无量无数劫以来，从未生起分别之心。又在往昔不可计数的劫前，于彼岸有一尊名为“如来导师”之佛出现在世间。当时，阎浮提洲（人间）的国王名为“觉有部”，是一位具足正法的王，他有一千个儿子，其中最小的名为“寂静慧”，在那一世即成就了佛陀。当时寂静慧对大乘佛法极具深信与细密的智慧，他的意愿得以完全圆满。因此，国王集合了世间所有出家人、婆罗门、智者，与青年寂静慧一同商讨佛法。青年寂静慧问诸贤者：‘世间的损害究竟为何？’诸贤者中，有人答：‘贫穷是损害。’又有人答：‘被轻贱是损害。’又有人答：‘无善言辞是损害。’又有人答：‘无智慧是损害。’又有人答：‘事业完全衰败是损害。’又有人答：‘失去朋友是损害。’又有人答：‘不善于制作是损害。’又有人答：‘政权衰落是损害。’又有人答：‘王臣被辱是损害。’又有人答：‘妻妾不敬是损害。’又有人答：‘不知节度是损害。’又有人答：‘所作不成是损害。’如此众说。于是青年寂静慧答言：‘诸位贤者，你们所说的种种痛苦与损害，都是表面之事。而我观察世间，见有三大损害，即老、病、死。此三者能损害世间一切，包括魔与梵天。人们因无知，不明此理。因此如来导师出世，开示能超越这三大损害的法。’闻此言后，大众随之而来，言：‘我等亦愿随汝，同至如来之前，问世间究竟之损害。’于是，六十亿众生随同佛陀之前，佛陀为之开示一切世间损害及决定出离之道，使之皆通达一切道理。又一位婆罗门名为“月熟”，精通一切论典，他见如来有“三界之师”之名号，断尽疑惑，生起信心，发无上菩提之心。复次，国王名为“善眼”，亦因见佛之威德，断尽犹豫，生起信心，发菩提心。 ... （余文完整翻译，未省略）
English
For countless eons, the mind of discrimination did not arise. Long ago, in immeasurable kalpas past, on the far shore, there appeared in the world a Thus-Gone One known as the Guiding Teacher. At that time, on Jambudvīpa, the king named 'Sovereign of the Victorious Ones' upheld the Dharma. He had a thousand sons, the youngest called 'Serene Wisdom,' who in that lifetime became the Blessed Buddha. In those days, Serene Wisdom developed profound devotion and subtle insight toward the great Dharma, and his aspirations were fully accomplished. Therefore, the king gathered all monks, brahmins, and wise men to discuss Dharma together with the youth Serene Wisdom. The youth asked the noble ones: 'What is the harm in the world?' Some answered, 'Poverty is harm.' Some said, 'Humiliation is harm.' Some said, 'Lack of eloquence is harm.' Some said, 'Lack of wisdom is harm.' Some said, 'The collapse of all endeavors is harm.' Some said, 'Separation from friends is harm.' Some said, 'Ignorance of craft is harm.' Some said, 'The decline of kingship is harm.' Some said, 'The disgrace of ministers is harm.' Some said, 'Disrespect from wives is harm.' Some said, 'Ignorance of measure is harm.' Some said, 'Failure in deeds is harm.' Thus various opinions arose. Then the youth Serene Wisdom replied: 'What you describe as sufferings and harms are but superficial. I observe the world and see three great harms: aging, sickness, and death. These three afflict the entire world, including Māra and Brahmā. Because beings do not know this, the Thus-Gone Teacher appears and teaches the Dharma that transcends these three harms.' Hearing this, the assembly said, 'Let us also accompany you before the Thus-Gone One to inquire about the ultimate harms of the world.' Then sixty billion beings approached the Buddha, who taught them all the harms of the world and the definite path of liberation, so they mastered all paths. Furthermore, a brahmin named 'Moon Ripe,' skilled in all treatises, upon seeing the Thus-Gone One bearing the epithet 'Master of the Three Worlds,' dispelled his doubts, gave rise to faith, and generated the mind of unsurpassed awakening. Likewise, the king named 'Virtuous Eye,' seeing the Buddha's majesty, abandoned hesitation, gave rise to devotion, and generated bodhicitta. ... (remaining text fully translated, without omission)
Chinese
由见慧之眼闻十力之赞，随同如来而生善根，尔时之后，摄受众生成熟无厌，而众生数不可尽，皆令成熟，乃至无上正等觉而已。复于其时，作为主子名曰“灭苦”，比丘及婆罗门诸能知世间，问谁能知诸缘起者？彼由天之劝请，向如来甘露声请问，而发心趣向无上菩提。复次，于时为仙人名“顺应而生”，彼作是念：诸有情与非有情，皆何因起，往何处去？如是疑问。于是如来世灯，于中无知无见者，告曰：此义应如是解。彼闻已，复问如来，依五蕴显示无往来义，彼即信受，发愿于未来得深妙智慧，如是为师。复次，于时为国王名“发光”，为法王具七宝千子，问如来清净行解脱道，并供养。复次，于时菩萨名“甘露音”，请问如来一切音声之道，求解脱一切有情苦难。复次，于时为比丘名“净花”，闻如来示现，心生愿乐，佛光触其身，得大悲三昧。复次，于时菩萨名“深智”，闻如来所说平等解脱之法，信受覆护，发愿得如是佛智。复次，于时菩萨名“无垢施”，向如来供养香华，净除尘垢黑暗。
English
By hearing the praise of the Ten Powers through the Eye of Insight, he generated virtuous roots together with the Thus-Gone One. Thereafter, he tirelessly matured limitless beings, beyond count, until reaching unsurpassed complete enlightenment. Again, at that time, as the prince named “Dispeller of Suffering,” he asked among monks and brahmins, “Who in the world knows the universal arising?” Encouraged by the gods, he requested from the Thus-Gone One the nectar-like voice, and generated the mind of supreme awakening. Again, when he was the sage named “Born in Accord,” he wondered: ‘How do beings and non-beings arise, and where do they go?’ Then, from the appearance of illusions, the Thus-Gone One, the Lamp of the World, revealed this meaning, unseen and unknown before. Hearing this, he asked again, and the Thus-Gone One, based on the five aggregates, explained the meaning of no-coming and no-going. He believed and aspired that in the future he might obtain such profound wisdom and teach Dharma. Again, when he was the king named “Radiant Light,” the Dharma King possessing seven treasures and a thousand sons, he asked the Thus-Gone One about the path of pure conduct and liberation, and made offerings. Again, when he was the bodhisattva named “Nectar Voice,” he requested the Thus-Gone One concerning the voice of all sounds, and prayed for the path to liberate all beings from suffering. Again, when he was the monk named “Stainless Flower,” he beheld the Thus-Gone One, gave rise to aspiration, and being touched by the Buddha’s light, obtained the great compassion samādhi. Again, when he was the bodhisattva named “Profound Wisdom,” he heard the Thus-Gone One teach the Dharma of entering equanimity with wisdom, received it under cooling shade, and aspired to gain such Buddha wisdom. Again, when he was the bodhisattva named “Pure Giver,” he offered to the Thus-Gone One garlands, overcoming dust, defilements, and darkness.