Tibetan
ག་གི་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་བྱས་པ་དང་། ༈ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟླ་བ་ལས་ལྷག་པའི་འོད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོན་པར་གྱུར་པ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་ཤེས་པ་སྟོན་པ་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པའི་ཚུལ་ཞུས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་ཆད་པ་ཐོག་ ཏུ་ཕེབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མུ་སྟེགས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་དང་དྲིས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་སྤྱན་ལ་ཞུ་བ་ཡོངས་སུ་ཞུས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་བྲམ་ཟེ་ཤིན་ཏུ་བརྟག་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་བར་སྣང་ལས་ཀུན་འབྱུང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགོག་པའོ་ཞེས་སྒྲ་ཐོས་པས། འདུས་བྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་དགའ་བར་གང་མི་འགག་པའི་ཆོས་དེ་ཚོལ་བར་འདོད་པས། ཉེ་བར་མི་ལེན་པ་དང་མངོན་པར་མི་ཞེན་པ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་མོས་ཤིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་མཁས་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་སྤྱན་ཏོག་གི་རྒྱལ་པོའི་རིམ་གྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེང་གེའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་ལོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་ཐུགས་དང་མཐུན་པའི་རིམ་གྲོ་བྱས་ཏེ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཤེས་པ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ཞུ་བ་ཞུས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་འཇིགས་བྱེད་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་ཅིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཚོལ་བའི་རྒྱལ་པོ་ལེགས་བསམ་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པར་བྱས་པ་དང་། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་གྲགས་འཕགས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ཚོལ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་ སྤྲིན་མངོན་པར་འཕགས་པའི་དབྱངས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་དང་ཞུ་བ་ཞུས་ཤིང་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པ་དང་། ༈ །ཡང་བློན་པོ་རྟོག་པ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་བློ་གྲོས་རྣམ་དག་གིས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་བཅོལ་ཞིང་། དེས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚུལ་བཞིན་འཇལ་འདུམ་དང་འཐབ་མོ་ཞི་བར་བྱེད་ལ། ཚིག་གང་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་ཤེས་ནས་རྒྱལ་སྲིད་འཇིགས་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་བསལ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བར་བྱས་ལ་རང་གཞན་ལ་ཕན་བདེ་བྱས་པ་དང་། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོའི་བུ་ལྗོན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་ཏོག་ལ་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་ཅིང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་། ༈ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་མེད་པའི་སྒྲ་དབྱངས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་ཆར་གྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཤིན་ཏུ་ཚིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐུ་ཚེའི་ཚད་ལོ་བྱེ་བར་གྱུར་པ་དེའི་རིམ་གྲོ་བ་ཐུགས་དང་འཐད་པར་གྱུར་ནས་ཆོས་བཟུང་ཡང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་མ་ཐོབ་སྟེ། དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ༈ །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚངས་པའི་བླ་མའི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་འདུལ་བའི་དོན་དུ་ཚོར་བ་དག་གི་དོན་རྟོགས་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་ཤིང་ཡུན་རིང་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ཏེ། ཚིག་གི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པས། སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་ཆ་མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གདུལ་བར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་ཟླ་སྦྱིན་གྱི་བུ་མོ་གྲངས་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་མཆོག་དང་ལྡན་པ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། རྒྱལ་པོས་དེ་ལ་ཁྱིམ་ཐབ་འཚོལ་བར་འདོད་པ་ལ། དེ་ཁྱིམ་ཐབ་མི་འདོད་པར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བ་ལ་དགའ་བས་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་དང་། ༈ ཡང་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་གཟུགས་མཆོག་ཏུ་མཛེས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། བྲམ་ཟེ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་གཟུགས་མི་སྡུག་པ་ཞིག་གིས་བསླངས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་འདིས་བྲམ་ཟེ་འདི་འདོད་པར་མི་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཁས་ལེན་མ་ནུས་པའི་ཚེ། བུ་མོ་དེས་ཕའི་སྦྱིན་པ་རྫོགས་ཤིང་བྲམ་ཟེའི་རེ་བ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མར་ཁས་བླངས་ཏེ་བུ་བསྐྱེད་ནས་སླར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། ༈ ཡང་ཡོངས་སུ་རྒྱུ་བ་འཆར་ཁ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། རྟོག་པ་ངེས་པར་དཔྱོད་པ་རྩ་བ་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་མངོན་པར་ཤེས་པ་དེས་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སུ་རྩ་བ་ཤེས་པ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཐོས་པ་ལས། ཀུན་ཏུ་རྒྱ་འཆར་ཁ་འདི་སྙམ་དུ། འཇིག་རྟེན་
Chinese
他舍弃了一切世间之有，并完全摄受了佛陀的教法。于菩萨名曰“胜于月光”成就之时，彼成一切导师，以偈颂之音向未知如来之师请问如何得灭烦恼根本之智，并深解其义。复于名曰“初断王”之时，诸外道众询问现证智慧成因与理，彼王向无垢慧眼如来说请教，悉得明了。又有婆罗门名“极善观察”，闻“诸行无常，一切法灭”之声，厌离一切有为境界，欲求不灭真法，得无取著无执持之智，于一切众生发大悲心，通达无执之道。又于如来“无垢慧眼”之化现，名为“狮子智”菩萨时，彼以十二万六千岁顺契如来心行，复请如何断现起知，佛为演示。又为王名“怖畏师”时，于不生法得忍，求一切智智之道，礼敬如来“妙思慧”王，赞叹佛德，发心修学，获受法教。复为王名“名闻胜”时，求离轮回决定出离之道，赞叹如来“法云尊音”，以偈颂陈赞并启请，深得义趣。又为大臣名“思寂”时，王以清净慧心委任万事，彼调和众务，息诸争讼，凡所言皆止息斗诤，令国土安隐无怖。
English
He renounced all worldly possessions and fully upheld the Buddha’s teaching. When the bodhisattva known as ‘Light Surpassing the Moon’ arose, he became the teacher of all beings, and through melodious verses he asked the Tathāgata who was unknown to him how to attain the wisdom that cuts the root of all afflictions, comprehending it deeply. Later, as King ‘First Severance’, when many heretics questioned the causes and means of manifest realization, that king earnestly asked the stainless-eyed Tathāgata and fully understood. Again, as the brāhmaṇa named ‘Deep Examiner’, hearing the words “All conditioned things are impermanent; all phenomena cease,” he became disenchanted with all compounded realms, aspiring to seek the undying Dharma. He attained insight free from attachment and grasping, developed great compassion for all sentient beings, and mastered the conduct of non-clinging. Then, under the guidance of the Tathāgata ‘Stainless Wisdom-Eye’, when he became the bodhisattva known as ‘Lion Intelligence’, he followed the Buddha’s mind for one hundred and twenty-six thousand years and asked how to cease arising cognition; the Buddha gave instruction. Again, as the king named ‘Fear-Maker Guru’, he attained forbearance with respect to the unborn Dharma and sought the path of omniscient wisdom. He praised the Tathāgata ‘Excellent Thought and Insight,’ aroused the bodhicitta, and received full scriptural instruction. Again, as the king named ‘Renowned Exalted,’ seeking the definite path beyond saṃsāra, he praised the Tathāgata ‘Dharma Cloud Exalted Voice’ with metrical hymns, made requests, and fully understood the meaning. Again, as the minister named ‘Calm Thought,’ the king entrusted all affairs to his pure and discerning mind. He harmonized all disputes, pacified conflicts, and, knowing how to end every word of contention, ensured that the kingdom became fearless and serene.
Chinese
一切过失皆已清除，并且广大增长，利益自他而安乐。又，于国王之子名为“茂盛”时，世尊在无垢花中发起善根，并发愿趣向无上菩提。又，于声闻菩萨未住之音声中，特别生起净信，安住于正道之时，世尊以法云之雨充满王土，名为“国土丰饶”，其寿量乃至百岁，依次修持，虽受持正法，却未得无上菩提之授记。此乃由于心对菩提执著而生之故。又，于世尊为梵天上师之时，名为“菩萨具智”，彼时悟知一切有情之感受，以神通示现诸佛刹土，令诸佛刹众生悉皆成熟于菩提。以言辞开示佛法，调伏众生之贪嗔痴等烦恼。又，于国王月施之女名为“超过数目”时，具足殊胜妙色。国王欲求婚配，而彼却不欲受，乐于舍弃一切家室，安住于无贪之法。又，于国王之女极其美妙时，有一名为“难胜”的婆罗门丑陋之人来求娶，国王心想：此女必不从此婆罗门，不能应允。然此女为圆满施行布施，并为成就婆罗门之愿，遂应允为其妻，生子后重出家修行。又，于名为“普现因缘”的时候，有一名为“决定思择根本施与”的人，通达一切世间心相，于诸城邑教授根本智。由此名为“普遍大施”。
English
All faults were eliminated, and great increase was accomplished, bringing benefit and happiness to self and others. Again, when the king’s son named “Flourishing” appeared, the Thus-Gone One cultivated virtue in the stainless flower and made prayers for unsurpassed enlightenment. Again, when hearing the voice that was not the dwelling of bodhisattvas, he generated special devotion and abided rightly, and at that time the Thus-Gone One caused the kingdom to be filled by the rain of the Dharma cloud, called “Abundant Kingdom,” living up to a hundred years. Although he upheld the Dharma, he did not obtain prophecy of unsurpassed enlightenment, because his mind was overly attached to bodhicitta. Again, when the Thus-Gone One was the teacher of Brahmā, called “Bodhisattva Possessing Wisdom,” at that time he realized the meaning of all sentient beings’ sensations, and by miraculous powers manifested all Buddha-fields, causing the beings therein to ripen completely into enlightenment. Through words, he proclaimed the Dharma, subduing all beings’ afflictions of desire, hatred, and delusion. Again, when the king’s daughter named “Beyond Count” appeared, she possessed supreme beauty. The king wished to seek marriage for her, but she refused, delighting instead in renouncing all household ties, dwelling in the Dharma of non-attachment. Again, when the king’s daughter became exceedingly beautiful, a brahmin named “Difficult-to-Endure,” ugly in appearance, came to request her. The king thought, ‘She will never accept this brahmin,’ and could not consent. Yet the daughter, to complete the perfection of giving and to fulfill the brahmin’s hope, agreed to be his wife, gave birth to a son, and later renounced to become ordained again. Again, when called “Manifesting All Causes,” there was one named “Thorough Investigation of Fundamental Giving,” who knew directly the minds of all worldly beings, teaching fundamental knowledge in towns and cities. Hence, it was called “Universal Great Bestowal.”
Tibetan
གྱི་ཤེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་བསྟན་ པར་མི་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། དགོན་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཤེས་པ་གང་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པས། འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ཕུང་པོ་ལྔ་འདི་ཙམ་ལ། འདི་དག་སྐྱེས་སོགས་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དུ་རིགས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་བཀོད་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་ཚོང་པ་དེ་དག་ལ། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མུ་མེད་པ་ན་སེམས་ཅན་བཟང་ངན་གྱི་རིས་སྣ་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པའི་གཏམ་བསྟན་པས་དེ་དག་གི་དོན་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་དེད་དཔོན་འབྱུང་པོ་ཀུན་ལ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་ཚོང་བ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པ། ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁར་གྲུ་མིད་པར་བྱེད་དུ་ཆ་བའི་ཚེ། ཚོང་པ་དེ་དག་ཚངས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་སྐེམ་བྱེད་དང་ཆུ་ལྷ་དང་དབང་པོ་སོགས་ལྷ་གཞན་ཀུན་ལ་ཕྱག་འཚོལ་བར་བྱེད་ཅིང་ངུ་བ་ལ། དེད་དཔོན་དེས་འདི་དག་སྐྱབས་ངན་པ་ལ་བསྟེན་པ་སྟེ་མགོན་མིན་པ་ལ་མགོན་དུ་འཛིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་གཟུགས་ཀྱིས་འཚོ་བ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བཟང་པོ་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ བསམ་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་མི་གཙང་བ་ལ་མི་གཙང་བར་སྟོན། གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་སྟོན་པ་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་བསྟན་ནས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་ཀྱང་དེ་དག་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་རྒྱུ་གཞན་དང་གཞན་དུ་སེམས་པར་བྱེད་ཅིང་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཙང་བར་འཛིན་ན་མི་གཙང་བའི་མཚན་མ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་སྤང་ཞིང་མཚན་མེད་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། རྟག་པར་འཛིན་པས་འཆིང་ལ་མི་རྟག་པར་མཐོང་ན་ཐར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་བདག་མེད་མཚན་མ་མཚན་མེད། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སུ་ལྟ་བར་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མུན་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བའི་སྐབས་ཡིན་པས། དེད་དཔོན་
Chinese
此种智慧不可仅作展示，而应当自心体悟。住于寺院时，若以观察世间知识从何处而生，便知所谓“世间”，仅是五蕴聚合。由此认知其生灭充满痛苦，于是便对一切众生生起大悲，欲令彼等究竟解脱，精勤修行，遂得五种无碍智。众生亦因此得以被安置于此法之中。 昔日有一位名为“具悲领航”的船师，善巧方便。当时五百商人与之同乘大海。他为商人们说明：在十方世界中，无量国土之内，善恶杂类众生皆如是存在。以此世间智的开示，遂利益于彼等。 又往昔有一位名为“爱护一切”的船师，与五百商人同赴大海，船行至水神之口时，几欲沉没。商人们向梵天、自在天、旃陀罗天、水神及诸余天祇顶礼祈求，哭泣恳切。船师见此，告曰：汝等依止恶劣之所，不是真正的救护主，而视之为救护。 犹如往昔以美貌摄受一切众生，谓之随逐形色。若见美色便生执著，随逐众生之想，令之欢喜；对不净示现不净，对清净示现清净，以种种幻化显示，诱惑众生成熟，然不知其真实本性。于是众生皆逐业缘而行，起心于彼，希求于彼，于所取一切无决定性，亦无真实体。 若执著清净，则依于不净之相。若能舍弃相，依无相而住，则得解脱。若执常为实，则为所缚，若观无常，则得解脱。同样，“我”与“无我”，其相亦皆无相。对于乐与苦等，应作观照而了知。 当此之时，世尊如来出现世间，名为“摧灭一切黑暗”，以此因缘。船师……
English
This kind of knowledge is not to be merely demonstrated, but must be realized within one’s own mind. When abiding in the monastery, by examining from where worldly knowledge arises, one realizes that the so-called “world” is nothing but the aggregation of the five skandhas. Knowing that these are born and perish and full of suffering, one then generates great compassion toward all beings, striving that they may attain complete liberation. Through diligence one attains the five clairvoyances, and beings are thus set upon this path. In former times, there was a ship captain called “Compassionate Leader,” skilled in methods. Together with five hundred merchants, he entered the ocean. To them he explained: within the ten directions, in countless realms, beings of various good and evil kinds exist in such manner. Thus, through his teaching of worldly knowledge, he benefited them. Again, in the past, there was a ship captain called “Loving Toward All,” who with five hundred merchants set out upon the sea. When the ship reached the mouth of the water spirits, it nearly sank. The merchants then made offerings and prayers to Brahmā, Īśvara, Skanda, the Nāga kings, and other deities, crying in distress. The captain said: “You rely upon a poor refuge, taking what is not a protector as a protector.” Just as in the past, through beauty beings were attracted, following after appearances. Seeing beauty, attachment arose, following the minds of beings and delighting them; showing the impure as impure, the pure as pure, producing manifold illusory manifestations to mature beings, yet not knowing their true nature. Thus all beings follow after karmic conditions, projecting mind upon them, pursuing them, without certainty and without reality. If one clings to purity, then one relies upon the sign of impurity. If one abandons signs and relies upon the signless, then liberation is attained. If one grasps permanence, one is bound; seeing impermanence, one is freed. Likewise, the notions of “self” and “non-self” are without inherent sign. Pleasure and pain alike must be examined and known. At that time, the Thus-Gone One appeared in the world, called “Destroyer of All Darkness,” and due to this occasion, the ship captain …