Tibetan
་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སོང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་སྲུང་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་སྔོན་གྱི་དགེ་རྩས་བསྐུལ་བས་དད་པ་ཐོབ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འོད་ཟེར་ཕྲེང་ལ་སྨྲས་པ། སྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་ཆད་ཁོ་བོ་ལ་མ་སྨྲས་ཞེས་སྤྱོས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལྔ་པོ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟི་བརྗིད་དང་སྤོབས་པ་དང་ཚངས་པའི་དབྱངས་ཐོས་པས་ལྷག་བསམ་གྱིས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དག་གི་ལྷག་བསམ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་གཟུངས་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་མཛད་པས་བྲམ་ཟེ་ལྔ་པོ་དེ་དག་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་རིགས་ཀྱི་བུ་ལྔ་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འོད་ཟེར་ཕྲེང་གིས་དང་པོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་ན་ཁྱེད་ཅག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ འགྲོ་བའི་གནས་སྐབས་མེད་ན་དད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ལ་སོམ་ཉི་ཅུང་ཟད་མེད་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་གཞན་སྨིན་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བཀོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལོ་དྲུག་ཏུ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པར་བསྟན་པ་ཡང་། སེམས་ཅན་མི་ཤེས་པར་སྤྱོད་པ་གཞན་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ལ་ལྐོག་ནས་ཚིག་རྩུབ་མོ་སྨྲས་པས་ཡུན་རིང་པོར་གནོད་པ་དང་ལོག་པར་ལྷུང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ལྡེམ་པོའི་ངག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ལ་ཚིག་རྩུབ་མོ་སྨྲས་པས་ཡིད་འགྱོད་ཅིང་ཞུམ་པ་དག་གི་འགྱོད་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་འདི་སྐད་སྨྲས་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐལ་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་བདག་ཅག་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སྡིག་པ་དེ་ཡང་འཆགས་ཤིང་ཕྱིས
Chinese
他们曾在佛陀的面前亲近而来。这些人等见到如来护光佛不久，因往昔善根所激发，获得信心，遂对白衣婆罗门子光明鬘说：“如来功德如此殊胜，你为何先前未曾对我说？”于是发笑。此后，五位婆罗门种姓因听闻佛陀的威光、勇气与清净音声，以深切思维而生起无上菩提心。护光佛已了知这等子嗣之殊胜心意，便为其显示菩萨藏不退转法轮之金刚陀罗尼语：“一切法无生”，如是圆满开示，使五位婆罗门获得对无生法的忍耐。尔时，护光佛告五子言：“若光鬘童子从一开始便说出佛之赞颂，而非邪道之赞，则汝等即便无缘得值佛前之会，亦能获得信心，何须再言？”于是，为令不退转大菩萨等，于佛与菩提心不生丝毫犹豫，但为利益成熟有情而善巧安排。正如比丘摩诃迦叶言‘菩提在何处？’之业果成熟，显示六年苦行；亦如为不知的众生，因对持戒者暗中说恶语，久遭损害堕落，佛为显示业理而善巧说柔和之语；然实于菩萨本身则无丝毫业障。又如对具德者说恶语，令其悔恨退缩，佛因此善巧开示，以令悔过消除。即便是初发心菩萨偶有触犯，然如来护光佛之正法中，即使说出粗恶之语，亦具解脱之缘分。至于我们凡愚，何须多言？当知此罪亦将销尽。
English
They once approached before the eyes of the Buddha. Having beheld the Tathāgata, the Buddha Radiant Protector, and being immediately stirred by their former virtuous roots, they gained faith and addressed the Brahmin youth Radiant Garland: “Since the Teacher possesses such marvelous qualities, why did you not tell me earlier?” and they smiled. Thereupon, the five Brahmin clans, having heard the majesty, courage, and pure voice of the Buddha, aroused supreme Bodhicitta with profound reflection. The Buddha Radiant Protector, having understood their noble intent, then revealed to them the Dharma treasury of the Bodhisattvas: the indestructible dhāraṇī-wheel of irreversible Dharma, proclaiming perfectly: “All phenomena are unborn.” Thus the five Brahmins attained the forbearance toward the unborn Dharma. At that time, the Buddha Radiant Protector instructed the five sons: “If the youth Radiant Garland had from the beginning spoken the praises of the Buddha, and not the praises of false paths, then even without the chance to come before the Buddha in person, you would still have gained faith—what more needs be said?” Thus it was declared for the sake of great irreversible Bodhisattvas, who harbor not the slightest doubt toward Buddha or Bodhi, but who skillfully act for the maturation of sentient beings. Just as, by the karmic result of the monk Mahākāśyapa’s question ‘Where is Bodhi?’, six years of ascetic hardship were shown; and just as, for the ignorant beings who secretly utter harsh words against those endowed with morality, long-term harm and downfall would ensue—the Buddha, to demonstrate karmic law, expounded in gentle speech. But for the Bodhisattva himself, there is no actual karmic obscuration at all. Likewise, when harsh words are spoken against a virtuous one, leading him to regret and discouragement, the Buddha skillfully teaches to dispel such remorse. Even if a beginner Bodhisattva errs, in the sublime Dharma of the Tathāgata Radiant Protector, even harsh words spoken may still become causes for liberation. How much more so for us ignorant beings—needless to say, such sin too shall eventually be extinguished.
Tibetan
་སྡོམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྲམ་ཟེ་འོད་ཟེར་ཕྲེང་གི་ནེའུ་ལྡངས་མུ་སྟེགས་ལྔ་པོ་སྨིན་པར་བྱས་ཤིང་། རང་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་ བྱུང་སྟེ་ང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཛོད་འཛིན་པར་གྱུར་པ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཡེ་ཤེས་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིང་། སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཡེ་ཤེས་བླ་མ་འདི་ང་འདས་པའི་རྗེས་སུ་མི་མཇེད་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །ཚུལ་འདིར་སྨོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་བྱའི་གནས་རྣམས་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྣང་བ་དྲི་མ་མེད་པར་གོང་ནས་གོང་དུ་སྦྱངས་པའི་མཐར་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་དེས། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་བསྡུས་པའི་ཤེས་བྱ་སྲིད་དོ་ཅོག་གི་ཐ་སྙད་དང་དོན་དམ་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་མ་ལུས་སྐྱུ་རུ་ར་རློན་པ་ལག་མཐིལ་དུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་བདག་ཉིད་སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་། དབང་བཅུའི་དབང་གིས་ཕྱུག་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་ལྷ་དང་བཅས་པའི་ཁོངས་ན་མཚུངས་པ་མེད་པ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པ། ཁྱུ་མཆོག་རླབས་པོ་ཆེའི་གནས་སུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ། བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་པ། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་སྐྱབས་དང་མགོན་གྱི་དམ་པ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྟག་པ་ཁྱབ་པ་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ཙམ་ དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ངོ་མཚར་ལགས་ཏེ། ཞེས་དང་། མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་བཟུང་སྟེ། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་མོའི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་ཞིང་དག་ན་སེམས་ཅན་དུ་བསྡུས་པ་དེ་དག་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སོ་སོའི་དབུ་དེ་སྙེད་དུ་གྱུར། དབུ་རེ་རེར་ཞལ་དེ་སྙེད། ཞལ་རེ་རེར་ལྗགས་དེ་སྙེད་དུ་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཀྱང་མཐར་ཐུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེ
Chinese
为发起誓愿之心而说。于是，婆罗门光明光焰的子嗣，经过五明学处的修学而成熟自身，出家为光护如来之教法，成为执持佛法宝藏的婆罗门之子，名为智慧上师。此光护佛之婆罗门子智慧上师，于我灭度之后，不久将成就如来，名号为释迦牟尼佛——经中如此授记。依此所说，表明往昔无量生死中，诸所摄持之所知境，心智朗然清净，渐次修习，最终以智慧大圆满，净除二障之习气与垢染，以广大清净智慧，现观一切所知之法，获得一切智智。以此获得，能遍观十方三世所摄持之名言与胜义，如同掌中摩尼宝一般清晰无碍，以此成就，具足十力威德，受十力自在，成为富有无上功德的佛陀世尊，如狮子吼般宣说，于天人大众之中无可匹敌，受诸天尊崇，破坏魔军，成为一切众生无尽归依之圣主，证得智慧法身常住周遍，成为一切功德广大之主宰。此即《如来广大智慧经》中所言：‘世尊！佛之智慧无量广大，极为希有。’又如牟诤之子善能观察，依近取而作观察，于十方世界之中，佛刹微尘数佛刹内，一切众生无有前后差别，于诸佛所，悉皆成为弟子，于一一佛前现一一口，于一一口中现一一舌，如是无量颂赞佛之智慧，终无穷尽。其所以然者，由牟诤之子即是如来智慧力之所加持故。
English
For the sake of arousing the mind of vow, it is spoken thus. Then, the Brahmin youth Radiant Garland of Light, having cultivated and matured himself through the five sciences, went forth into homelessness and fully entered into the teaching of the Thus-Gone One, Protector of Light. He became the holder of the Dharma treasury of the Buddha, known as the Brahmin youth Wisdom Guru. This very Wisdom Guru, son of the Brahmin Light Protector, after my passing, will without delay attain Buddhahood as the Thus-Gone One named Shakyamuni. Such a prophecy was declared. In this way it is shown that through countless former lives, regarding all objects of knowledge however vast, his mind remained unstained in clarity, trained higher and higher, until finally attaining the great pristine wisdom that completely purifies the imprints and stains of the two obscurations, directly perceiving all phenomena of knowledge, and thereby attaining the wisdom of omniscience. Through this attainment, he directly sees the conventional and ultimate nature of all knowables encompassed within the three times and ten directions, as clearly as a wish-fulfilling jewel in the palm of the hand. By this, he possesses the ten powers and great might, endowed with the dominion of the ten masteries, becoming the Blessed Buddha, honored by gods and humans, unrivaled, roaring the lion’s roar, exalted in celestial realms, conqueror of the hosts of Māras, the supreme refuge and protector of all beings, having attained the eternal, all-pervasive wisdom body, the great sovereign of all virtues. As stated in the Sūtra of the Expansive Wisdom of the Thus-Gone One: ‘Blessed One, the wisdom of the Buddha is immeasurable, vast, and wondrous.’ Likewise, the son of Moun Opposer, undertaking thorough investigation and analysis, through close examination saw that in the ten directions, within Buddha-fields as numerous as particles of dust, there were beings all gathered without before or after, and in each Buddha’s presence, they all became disciples. To each mouth appeared a tongue, and from each tongue unceasingly issued praises of the Buddha’s wisdom, without ever reaching an end. Why is this so? Because that son of Moun Opposer was empowered by the wisdom of the Thus-Gone One.
Tibetan
ས་ནི། དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན། ཡེ་ཤེས་དཔག་གིས་མི་ལང་བ་དང་ལྡན། ཡེ་ཤེས་གྲངས་མེད་པ་དང་ལྡན། ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན། ཡེ་ཤེས་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་ལྡན། ཡེ་ཤེས་གཞལ་གྱིས་མི་ལང་བ་དང་ལྡན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐབས་སོ། ༈ །བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོག་མར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཐུགས་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལ། མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་བསལ་བའི་མདོ་ལས། སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་མི་ཐུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། དེའི་བསྟན་པ་ལ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཆོས་སྨྲ་བ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་རྒྱ་ཆེན་པོ་སར་ལྡན་པར་བསོད་སྙོམས་སུ་སོང་ནས་ལྷུང་བཟེད་བཀང་སྟེ་འོངས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་དྲི་མ་མེད་པའི་དཔུང་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན་ཁྱེའུ་དེ་མའི་པང་ན་འདུག་པས་དགེ་སློང་དེ་མཐོང་ནས། དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་བཟའ་བ་བསླངས་པ་ན། དགེ་སློང་དེས་མོ་ད་ཀ་གཅིག་བྱིན་པ་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་། །དེར་དགེ་སློང་དེས་ལྷུང་བཟེད་ཁྱེའུ་ལ་བྱིན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འབུལ་དུ་བཅུག་པས། སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ལ་ཅི་འདོད་དུ་བསྟབས་ཀྱང་མ་ཟད་དོ། །དགེ་སློང་དེས་ཁྱེའུ་དེ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་ཁྲིམས་ཕོག་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་གོ། ཁྱེའུ་དེའི་ཕ་མས་ཁྱེའུ་ཚོལ་དུ་སོང་པ་ཁྱེའུ་བསྐུལ་ནས། ཁྱེའུ་དང་དེའི་ཕ་མ་དང་། སྲོག་ཆགས་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་ཐོག་མར་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །དེ་དང་ཚུལ་མཚུངས་པར་ཚུལ་འཆལ་ཚར་གཅོད་པའི་མདོ་ལས། སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤིན་ཏུ་འོད་ཅེས་བྱུང་བའི་དུས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་འཁོར་ལོས་ སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེའི་རྗེས་སུ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བཞི་བཅུ་ལོན་པའི་རྗེས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན་ལས་ཐུགས་བསྐྱེད་དེ། སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ལོ་སྟོང་དུ་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་
Chinese
地是具不可思议，具智慧不可称量，具智慧无量无边，具智慧意念不可遍知，具智慧无可比拟，具智慧不可度量。圆满佛陀具智慧不可言说。应如是知之，此为智慧之分。我们的导师、世尊如来，于最初发菩提心之时，依《灭未生怨悔经》所说，过去无量无边不可思议劫前，于名为“无能胜幢”如来出现世间时，于彼教法中，有一名“文殊少年”之法师，名曰“智慧王”，入王宫“广大庄严”，供养圆满，充满宝藏而来。世尊彼时化为商主之子，名“无垢勇士”，坐其母膝上。比丘见之，往前乞食，母施一团食，比丘携之往如来前。彼比丘令童子亲手供养如来及众。佛及眷属受供已，比丘又令童子发皈依、受戒、发菩提心。其父母寻子，至则同子及五百众生俱发菩提心。佛言，此乃彼初发菩提心。又如《离邪趣断尽经》说，昔日“光明如来”时，菩萨名“慈氏”作转轮王，发菩提心，后经三十四劫，佛我亦于彼“无能胜幢”如来处发心，供养一千年一切安乐资具。
English
The ground is endowed with the inconceivable, endowed with wisdom beyond measure, endowed with wisdom beyond number, endowed with wisdom unreachable by thought, endowed with wisdom incomparable, endowed with wisdom immeasurable. The perfect Buddha is endowed with wisdom beyond words. This should be understood as such; this is the section on wisdom. Our teacher, the Blessed One, at the very beginning of generating the supreme bodhicitta, as stated in the *Sutra on Removing the Regret of Unarisen Enemies*, countless immeasurable eons ago, when the Tathāgata called 'Banner of the Unconquerable' appeared in the world, in that teaching there was a Dharma speaker named 'Wisdom King,' a youth called Manjuśrī, who entered the great and magnificent royal palace 'Vastly Adorned,' making offerings and filling it with treasures. The Blessed One then manifested as the son of a merchant named 'Stainless Hero,' sitting on his mother's lap. A monk, seeing him, approached for alms; the mother gave a lump of food, and the monk took it to the Tathāgata. The monk let the child personally offer it to the Tathāgata and the assembly. After the Buddha and the retinue accepted the offering, the monk guided the child to take refuge, accept precepts, and arouse the mind of enlightenment. When the parents came searching for the child, together with him and five hundred beings, they all generated bodhicitta. The Blessed One said this was the first arising of bodhicitta. Likewise, in the *Sutra of Cutting Off All Deviant Paths*, during the time of 'Radiant Tathāgata,' a bodhisattva named 'Maitreya' became a universal monarch and generated bodhicitta. After thirty-four eons, I, the Blessed One, also generated bodhicitta under that 'Banner of the Unconquerable' Tathāgata, making offerings for a thousand years with all enjoyable requisites.