Tibetan
ད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་མི་དེ་དེ་ལྟར་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་མི་ནག་པོ་ཁོ་རང་གི་མདུང་ཐུང་ཕྲོག་པས་བཏབ་སྟེ་བསད་དོ། །ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ནི་བསྐལ་བཟང་འདིའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་མཁས་དེས་བསྐལ་པ་བུམ་གྱི་འཁོར་བ་ཕྱིར་བསྙིལ་བར་གྱུར་ལ། མི་ནག་པོ་དེ་ཡང་ཤི་ནས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ། །ཕྱིས་སུ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟར་འཁྲེགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་དགོས་པའི་དབང་གིས་སེང་ལྡིང་གི་ཚལ་པ་ཟུག་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་གྱུར་པའི་མི་ཉི་ཤུ་དང་། དེ་དག་གི་དགྲ་བོར་གྱུར་པའི་མི་ཉི་ཤུ་ཡོད་པ་དེ་དག་གིས་སྒྱུར་བྱས་ནས་མཛའ་བ་ལྟར་བྱས་ཏེ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་ནས་བསད་དོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་གནས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཁྱེན་ནས་གདུལ་བའི་དབང་གིས་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ལ་ བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱོགས་འདི་ནས་སེང་ལྡིང་གི་ཚལ་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་གཡས་པའི་མཐིལ་དུ་ཟུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་སེང་ལྡིང་གི་ཚལ་པ་རྣོན་པོ་མཐོ་གང་ཙམ་གྱི་ཚད་བྱུང་ངོ་། །དེར་མཽ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དུ་དོར་བར་བགྱིའོ་ཞེས་ཞུས་པ་ན། འདི་ཕྱོགས་འདི་ནས་དོར་མི་ནུས་ཞེས་གསུངས་ན་ཡང་། མཽ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་སྟོབས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་དེ་བཟུང་བ་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཁ་གྱེན་དུ་བལྟས་ཏེ་རབ་ཏུ་གཡོས་པར་གྱུར་ཀྱང་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་དེ་ཐ་ན་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཤས་ཙམ་ཡང་མི་འགུལ་ལོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གཤེགས་པ་དང་། སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་དེ་ཡང་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འོངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང་། འཐབ་བྲལ་དང་། དགའ་ལྡན་དང་། འཕྲུལ་དགའ་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་གནས་སུའང་གཤེགས། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་གཤེགས་ཀྱང་། སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་དེ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་འོངས་སོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནས་ཕབ་སྟེ་གདན་ལ་བཞུགས་པ་དང་། སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་བ་དེ་ཡང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནས་བབ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འ
Chinese
想著应该这样做，为了保护五百个商人和那个人，他夺取了那个黑人的短矛，刺死了他。那五百个商人是此贤劫的五百个菩萨。以大悲心和善巧方便，使布姆劫的轮回倒退，那个黑人死后也转生到天界。后来成佛时，虽然如来之身坚如金刚，但因善巧方便的必要，示现了尖刺刺入脚底的情形。对于转生为最后有者的二十人和他们的二十个仇敌，如来知晓他们心中想著要用计谋假装友好，进入他的家中杀害他，因此为了调伏他们，对目犍连子说：“从这个方向会长出尖刺，它会刺入如来右脚的脚底。”说完不久，就长出了大约一庹高的锋利尖刺。当时，大目犍连子请求说：“我将把这尖刺丢到其他世界。”佛说：“不能从这个方向丢弃。”即使大目犍连子用尽全力抓住尖刺，三千大千世界也向上倾斜，剧烈摇动，但那尖刺连一根头发的尖端也不动摇。之后，如来以神通力前往四大天王众中，那尖刺也来到了四大天王众中。同样地，也前往三十三天、无诤天、兜率天、乐变化天、他化自在天，甚至前往梵天世界，那尖刺也来到了梵天世界。之后，如来从梵天世界降下，坐在座垫上，那尖刺也从梵天世界降下，停留在世尊面前。 然后，世尊……
English
Thinking that it should be done this way, in order to protect the five hundred merchants and that person, he seized the black man's short spear and killed him by stabbing him. Those five hundred merchants were the five hundred Bodhisattvas of this Fortunate Aeon. With great compassion and skillful means, he reversed the cycle of the Bum Aeon, and that black man was also reborn in the heavenly realm after death. Later, when he became a Buddha, although the Tathagata's body was as hard as a diamond, due to the necessity of skillful means, he showed the appearance of a thorn piercing the sole of his foot. The Tathagata knew that the twenty people who were to be reborn as the last existence and their twenty enemies were thinking of using tricks to pretend to be friendly, entering his house to kill him. Therefore, in order to subdue them, he said to Maudgalyāyana's son: "From this direction, a thorn will grow, and it will pierce the sole of the Tathagata's right foot." Soon after speaking, a sharp thorn about a span high grew. At that time, the great Maudgalyāyana requested, "I will throw this thorn into another world." The Buddha said, "It cannot be discarded from this direction." Even if the great Maudgalyāyana used all his strength to grab the thorn, the three thousand great thousand worlds tilted upwards and shook violently, but that thorn did not move even a hair's breadth. Afterwards, the Tathagata went to the assembly of the Four Great Kings with his supernatural power, and that thorn also came to the assembly of the Four Great Kings. Similarly, he also went to the Thirty-three Heavens, the Heaven of Non-Contention, the Tushita Heaven, the Heaven of Delightful Transformation, the Heaven of Free Control of Others, and even to the Brahma world, and that thorn also came to the Brahma world. Afterwards, the Tathagata descended from the Brahma world and sat on the cushion, and that thorn also descended from the Brahma world and stayed in front of the Blessed One. Then, the Blessed One...
Tibetan
དས་ཀྱིས་ཕྱག་གཡས་པས་ཞབས་གཡས་པ་བཟུང་སྟེ་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་དེའི་རྩེ་མོ་གཅིག་ས་ལ་ཟུག་པ། རྩེ་མོ་གཅིག་གྱེན་དུ་ལྟ་བ་དེའི་སྟེང་དུ་ཞབས་བཞག་གོ། དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རབ་ཏུ་གཡོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ལས་ཅི་ཞིག་མཛད་ན་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། ངས་སྔོན་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་ཚོང་པ་གཡོན་ཅན་མདུང་ཐུང་གིས་བཏབ་སྟེ་སྲོག་དང་ཕྲལ་བའི་ལས་དེའི་ལྷག་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པས། མི་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་དང་གསོད་པར་འདོད་པའི་མཛའ་བཤེས་ལྟར་བཅོས་པ་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་པོ་ལ་ཡང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ན་བདག་ཅག་ལྟ་ཅི་སྙམ་དུ། བདག་ཅིག་གིས་སྲོག་ཆགས་འགུམ་པར་བགྱི་བར་འཚལ་ཏེ། ནོངས་པ་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འཆགས་སོ་ཞེས་བཤགས་པ་བྱས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལས་མི་བྱ་བ་དང་ལས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པས་མི་བཞི་བཅུ་པོ་དེ་དག་གིས་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །སྲོག་ཆགས་གཞན་བཞི་ཁྲིས་ནི་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྙུན་མི་མངའ་ཡང་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་བཀུར་ནས་སྨན་གསོལ་བ་དང་། གྲོང་དང་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུས་པའི་ཚེ་བསོད་སྙོམས་མ་ རྙེད་པར་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱོན་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་བུ་མོ་དྲེགས་མ་ཙ་མིས་སྐུར་པ་བཏབ་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་མཛེས་མ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དག་གིས་སྲོག་དང་ཕྲལ་ཏེ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་འོབས་ཀྱི་ནང་དུ་བོར་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་མཛད་པ་དང་། ཟླ་བ་གསུམ་དུ་རྟ་ཆས་རུལ་པ་གསོལ་བ་དང་། རོ་བརྒྱབ་བསྙུངས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་དང་། ཤཱཀྱ་རྣམས་འཇིགས་པ་ན་ང་ཀླད་པ་ནའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་བྷ་ར་དྷཱ་ཛས་སྤྱོ་བ་བརྒྱས་སྤྱོས་པ་ན་དེ་དག་དང་དུ་བཞེས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷས་སྦྱིན་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲོང་པའི་ཕྱིར་གླང་པོ་ནོར་སྐྱོང་རྦད་པ་དང་། གཤེད་མའི་མི་རྣམས་རྦད་པ་དང་། སྒྱོགས་རྡོ་འཕངས་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ལས་ཀྱི་རྒྱུད་བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པས་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཅན་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ལས་འདི་དང་འདིའི་རྣམ་པར་མིན་པ་སྐད་དུ་དགོས
Chinese
于是以右手持右足，插入狮子吼的树林顶端一处山峰；另一足则仰望安立其上。顷刻之间，三千大千世界的世间境界大地大为震动。其时，阿难尊者请问世尊：‘世尊过去造作了何等业，而今感得如此果报？’佛告曰：‘我往昔在大海中为一左手持短矛的商人，曾杀害生命，未尽残余；有二十人本为与我同谋杀害之友人，后又将此二十人转化为佛法弟子。若彼业果报当熟，应受恶报，我恐汝等疑虑。昔我亲手杀生，已于世尊前忏悔。因忏悔缘故，不堕余业，反以此起而说法，令彼二十人证得现前智慧。其余四万众生亦皆得证佛法。又昔有病王供养佛陀请药，返国途中失去供养而洗手归来；有婆罗门女憎恶之人施以诽谤；有名为‘遍饰妙女’者施予轻贱；有王园林中将弃我为囚徒；有三月中马厩腐败供养之食；有以尸体供养示现教化；有释氏诸族畏惧而言‘我脑破矣’；有婆罗门婆罗陀阇举行盛会而不请我；有诸天人随逐我而令我托钵不得食，唯随逐为饥饿；有象王狂暴而逼；有劫贼众人逼迫；有石雨坠下加害。我以此等种种十类业报，非是我佛真实罪障，而是善巧方便，为欲度化无量众生，故示现斯因缘之言说。’
English
Then, with his right hand grasping his right foot, he placed it upon the peak of the Lion’s Roar grove. One foot remained upright, resting upon it. Immediately, the great thousandfold world system of three thousand worlds quaked intensely. At that time, Venerable Ānanda asked the Blessed One: ‘Revered One, what past karma did you perform that has ripened into such a result now?’ The Blessed One replied: ‘In the past, within the ocean, I was a merchant holding a short spear in my left hand. I killed beings, though not exhausting the residual effects. There were twenty companions who desired to kill together; later those same twenty were transformed into disciples of the Dharma. If that karma had fully ripened, it would have led to suffering, yet I feared you might have doubts. Once, I killed living beings with my own hand, but later I confessed before the Blessed Ones. Through confession, those karmas were exhausted; instead, I used them as conditions to begin teaching the Dharma, and thus those twenty attained manifest wisdom. Furthermore, forty thousand other beings also realized the Dharma. Likewise, in another time, a sick king offered medicine to the Buddha; returning home empty-handed, he washed and came back. A Brahmin woman full of contempt slandered me. A maiden called ‘All-ornamented Beauty’ treated me with disdain. In the royal garden, I was abandoned as though imprisoned. For three months, I was offered rotten horse fodder. My body was compared to a corpse as a means of teaching. The Śākya clan, frightened, said, “My head is breaking.” A Brahmin named Bhāradvāja held a grand gathering and excluded me. All gods and humans followed me, causing me to beg without food, being pursued in hunger. An elephant king attacked me. Robbers and thieves pressed upon me. A hail of stones fell upon me. All these ten kinds of karmic effects are not real stains of the Tathāgata but only skillful means, for the purpose of liberating countless beings, thus I manifested these appearances and spoke in this way.’
Tibetan
་པའི་དབང་གིས་བསྟན་པ་དེ་ལས་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་དོན་ཆེན་པོ་ཡོད་པའི་ཚུལ་གསང་ཆེན་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ༈ །ཡང་སྔོན་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འོད་ཟེར་ཕྲེང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་ལ་ནེའུ་ལྡངས་བྲམ་ཟེ་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ལྔ་ཡོད་པ་དེ་དག་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཀྱང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་འཕྲད་ པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྗེད་དེ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ལ་མ་དད་པ་དེ་དག་ཐབས་ལ་མཁས་པས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྫ་མཁན་བུམ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བྲམ་ཟེ་འོད་ཟེར་ཕྲེང་གི་སྙིང་དུ་སྡུག་པའི་གྲོགས་པོ། སངས་རྒྱས་ལ་དད་པ་ཅན་དེས་བྲམ་ཟེ་འོད་ཟེར་ཕྲེང་བྲམ་ཟེ་ལྔ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འོད་ཟེར་ཕྲེང་ཚུར་ཤོག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་འདེང་ངོ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། བྲམ་ཟེ་འོད་ཟེར་ཕྲེང་དེས་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྔགས་བརྗོད་ཅིང་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་ན་འདི་དག་དོགས་པ་སྐྱེས་ནས་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་སྤྱན་སྔར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་སླད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཐབས་མཁས་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་མེད་པའི་དོན་ལ་བསམས་ནས། ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་མཐོང་བས་ཁོ་བོ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། བྱང་ཆུབ་ནི་མཆོག་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པས། དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་དུས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འོད་ཟེར་ཕྲེང་ནེའུ་ལྡངས་ལྔ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཆུ་འགྲམ་ན་འཁོད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས། རིགས་ཀྱི་བུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གདུལ་བའི་ཕྱིར། རྫ་མཁན་བུམ་བྱེད་ཆུ་འགྲམ་དེར་སོང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པ་དཀའ་བས་དེའི་དྲུང་དུ་འདེང་ཞེས་ བསྐུལ་བ་དང་། འོད་ཟེར་ཕྲེང་གིས་སྔར་ལྟར་སྨྲས་ཏེ་འགྲོ་མི་འདོད་པའི་ཚུལ་བཟུང་བ་ལ། རྫ་མཁན་བུམ་བྱེད་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འོད་ཟེར་ཕྲེང་གི་ཐོར་ཏོ་ནས་བཟུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་དྲུང་དུ་འཁྲིད་པ་དང་། རྫ་མཁན་བུམ་བྱེད་འདིས་འདི་ལྟར་གལ་གྱིས་བྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་དང་དེའི་ཆོས་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་དུ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་ཡང་དེའི་ཕྱི་བཞིན
Chinese
依彼等的威力所宣说的教法中，含有调伏众生的大意义，正如秘密大乘善巧方便所说的那样。从前，在佛陀“光护”（Odsrung）宣说佛法之时，世尊自身曾为婆罗门子“光明鬘”（Odzerteng）之身。当时，有五位如同大树娑罗般的婆罗门出身的尼犍子（即尼乾子，裸形外道），他们先已正入菩萨乘，但因遇到恶友，忘却菩提心，而行外道苦行，不信佛陀。为了度化他们，善巧方便者化现名为“调师瓶作”的恶友，成为光明鬘的亲友。具信者随同光明鬘与五婆罗门共住，称颂佛陀光护的赞颂曰：“婆罗门子光明鬘，请来此，共往如来之前。”光明鬘便答言：“我已自说佛陀的赞颂，并非外道咒语，若说此等，恐生疑惑，不能得往佛光护之前。”因此，善巧方便者即以般若波罗蜜多相应的智慧，思惟佛与菩提未能正见之义，便说：“沙门顶触（僧人名），见我后当如何？菩提难得，沙门顶触处菩提何在？”如此言说。又于后世一时，光明鬘与五婆罗门尼犍子同处河畔，佛陀以神力，为调化彼等，令调师瓶作往至河畔，劝其曰：“佛极难得，汝等应往佛前。”光明鬘如前答言，仍执不愿前往。于是瓶作乃从光明鬘之发髻抓取，强领至佛光护前，瓶作心念：“此佛及其法，必是极重要之事。”五婆罗门子亦随其后……
English
By the power of that Dharma teaching, there exists a great purpose of taming beings, as declared in the Sutra of Great Secret Skillful Means. In former times, when the Buddha ‘Radiant Protector’ (Odsrung) taught the Dharma, the Blessed One himself took the form of a Brahmin youth named ‘Garland of Rays’ (Odzerteng). At that time, there were five Brahmin ascetics, like great sāla trees, who had previously entered the Bodhisattva Vehicle correctly, but by meeting with wicked companions, they forgot the mind of awakening and practiced the austerities of heretics, losing faith in the Buddha. In order to tame them, the one skilled in means manifested as the ascetic named ‘Pot-maker’ (Bumjé), who became a companion of Garland of Rays. A faithful follower then, together with Garland of Rays and the five Brahmins, spoke praises of the Buddha Radiant Protector, saying: “Brahmin youth Garland of Rays, come here, let us go before the Tathāgata.” Garland of Rays replied: “I myself have proclaimed the praises of the Buddha, not the mantras of heretics. If I utter such things, doubts will arise, and I shall not be able to go before the Buddha Radiant Protector.” Therefore, the one skilled in means, in accord with the perfection of wisdom, reflected on the fact that the Buddha and enlightenment were not truly perceived, and spoke: “O monk Head-touch, what shall I do, having seen me? Enlightenment is supremely hard to obtain; where is enlightenment at monk Head-touch?” Thus he spoke. Again, at another time, when Garland of Rays and the five Brahmin ascetics were sitting by the riverside, the Buddha, by his miraculous power, in order to tame them, sent the ascetic Pot-maker to the riverside to urge them: “The Buddha is extremely hard to find; you should go before him.” Garland of Rays, as before, answered, holding to his reluctance. Then Pot-maker seized Garland of Rays by the hair-knot and led him before the Buddha Radiant Protector, thinking, “This Buddha and his Dharma must indeed be something extraordinary.” The five Brahmin youths also followed behind him...