Tibetan
ནོ་སྙམ་ནས་དེ་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་བུས་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འདོད་ན་ཡང་དབང་པོ་ཤེས་པ་དེ་ མ་རྙེད་ནས། ཤེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དོན་དང་བྱ་བ་ཉུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་དྲིས་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ། །དེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་བསྐྱེད་དེ་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ། གཏོང་བར་དཀའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཏང་སྟེ་མགོ་དང་མིག་གི་བར་བཏང་ཡང་ཤེས་པ་དེ་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ལྟར་དཀའ་བས་བཙལ་བ་དེ་དག་གདོད་འཕགས་པའི་ལམ་ལས་ཤེས་པ་དེ་རྙེད་དོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་བཞོན་བའི་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་དང་ཤིང་རྟ་དང་རྐང་ཐང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཏང་བ་སོགས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྐྱེད་དེ། དགེ་རྩ་དེ་དག་གཟུགས་ཅན་དུ་གྱུར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་ཡང་མི་ཤོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་དྲང་སྲོང་བློ་གྲོས་གཙང་མ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཉོན་མོངས་པ་གང་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་སུ་གྱུར་ནས་མྱུར་དུ་སྤོང་ཞིང་འདོར་བར་བྱེད་པས་ཡུན་མི་རིང་བར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཏེ། དག་ཅིང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་ལ། ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལ་གཞོལ་བར་གྱུར་ཅིང་། དེས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལས་བདག་གིར་བྱ་བའི་ཤེས་པས་བཙུད་ཅིང་ཤི་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་ལམ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་སའི་མཐའ་རྒྱ་མཚོར་བཅས་པ་བཏང་སྟེ་བས་མཐར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཤིང་ལྗོན་པ་ཞིག་ལ་རྟོག་ཅིང་འདི་སྙམ་དུ། ཤིང་ལྗོན་པ་འདི་ཡུན་མི་རིང་བར་ས་ལ་ལྷུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསགས་པ་ཐམས་ཅད་མཐའ་མཛད་ཅིང་། མཐོ་བ་དག་ལྷུང་བ་ཡིན་ན། གང་མཐོ་བ་ལས་མི་ལྷུང་བའི་ཐབས་གང་ཞིག་ཡོད་སྙམ་མོ། །ཡང་དེ་འདྲའི་ཐབས་མེད་མོད། གང་མི་མཐོ་བ་དེ་ནི་མི་ལྷུང་ངོ་སྙམ་མོ། །ཡང་གང་ང་རྒྱལ་གྱིས་མཐོ་བར་འགྱུར་ཏེ། ང་རྒྱལ་མེད་ན་མཐོ་བ་མེད་དོ་སྙམ་ནས་ང་རྒྱལ་སྤང་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཅིང་། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གཞན་ལ་དགེ་བཅུའི་ལམ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པས་དེ་དག་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་ཤིན་ཏུ་ཁྲིད་བྱེད་ཅེས་པ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་པ་ལ་མངོན་ཤེས་ལྔ་ལྡན་དུ་གྱུར་པ་ན། སེམས་ཅན་འདི་དག་སྐྱེ་བ་རིགས་རུས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་བརྟགས་པས། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལས་དང་།
Chinese
如是思念，若欲以如是之智，完全了知诸根，然诸根之智未得。为寻求如是之智，遂往诸沙门、婆罗门，彼等所作之事甚少之处，询问之，亦未得。彼自生智，思惟应寻求之。舍弃难舍之无量之物，纵舍头目，亦未得彼智。如是历经艰难寻求，始于圣道中得彼智。又为如是之智慧，舍弃乘骑之象、马、车乘及徒步等无量之物，积聚无量之善根。若彼善根有形，则世界之恒河沙数亦不能容纳，如是说。 复次，往昔之时，当转生为名为净慧之仙人时，凡所生起之烦恼，皆转为不净之想，迅速断除并舍弃之。不久，于一切烦恼皆极不串习，安住于清净解脱之境。诸天等一切众生亦皆倾心于彼。彼以自所应得之智慧，引导一切众生，死后得生梵天。 复次，当转生为名为道施之仙人时，舍弃大地直至大海之边际，出家至边地。 于一树下思惟，如是，此树不久将落于地上，如是，一切积聚皆至终尽，高者亦堕落，有何方法可令不堕落耶？又虽无如是之方法，然不升高者则不堕落。又以我慢而升高，若无我慢则无升高，如是思惟，为断除我慢而宣说佛法，以慈悲心如实教导他人行持十善业道，故彼等得生梵天。 复次，名为极度引导之仙人，以外道之法，成就五神通，观察此等有情众生，生于各种姓氏之因何在？乃知烦恼生业，
English
Thinking thus, if one wishes to fully understand the faculties with such wisdom, yet the wisdom of the faculties is not attained. In order to seek such wisdom, one goes to the Samanas and Brahmanas, to those places where there is little activity, and asks, but does not attain it. One generates wisdom oneself, thinking that one should seek it. One gives up immeasurable things that are difficult to give up, and even if one gives up one's head and eyes, one does not attain that wisdom. Having sought with such difficulty, one attains that wisdom in the Noble Path. Furthermore, for the sake of such wisdom, one gives up immeasurable things such as riding elephants, horses, chariots, and walking, and accumulates immeasurable roots of virtue. If those roots of virtue had form, then even the sands of the Ganges River in the world could not contain them, so it is said. Moreover, in the past, when one was born as a sage named Pure Intellect, all the afflictions that arose were transformed into the perception of impurity, and one quickly abandoned and discarded them. Before long, one became extremely unaccustomed to all afflictions, and dwelt in a state of purity and liberation. All beings, including the gods, were also devoted to him. He led all beings with the wisdom that he himself should attain, and after death, he was born in the Brahma realm. Moreover, when one was born as a sage named Giver of the Path, one abandoned the earth up to the edge of the ocean, and went forth to the borderlands. Under a tree, one contemplates, "Thus, this tree will soon fall to the ground. Thus, all accumulations come to an end, and the high fall. What method is there to prevent falling?" And although there is no such method, that which does not rise does not fall. And one rises with pride; if there is no pride, there is no rising. Thinking thus, in order to abandon pride, one teaches the Dharma, and with a compassionate heart, one truly teaches others to practice the ten virtuous actions, so they are born in the Brahma realm. Moreover, the sage named Extreme Guide, through the path of the outsiders, attained the five supernormal powers. Observing these sentient beings, what is the cause of being born into various lineages? One knows that afflictions give rise to karma,