Tibetan
་ཀུན་ནས་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། སེམས་ཅན་ལམ་གོལ་བ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་། མོས་པ་དུ་མ་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མོས་པ་དུ་མ་ཤེས་པ་འགོག་པ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་ཅིང་ཆོས་དེ་དང་རང་གི་མོས་པ་ལའང་ལྷག་པར་ཆགས་པར་མི་བྱེད་པར་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བསྟན་པས། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་ལྡན་ཞིང་དབང་པོ་རྣོ་བ། སེམས་རེ་རེ་བསྐྱེད་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་ མེད་པའི་དགེ་རྩ་འདུ་བྱེད་པ། སེམས་རེ་རེ་བསྐྱེད་པས་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་ཐེག་གསུམ་ལ་འགོད་པར་གྱུར་པ་དེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་ཆར་རབ་ཏུ་འབེབས་པའི་འཁོར་འདི་དག་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་ན་སྙམ་པའི་མོད་ལ་སེམས་ཅན་དེ་དག་རང་རང་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་ལྟར་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་པ་དང་། ༈ །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནོར་བུ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་འཕགས་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་གྲོ་བར་གྱུར་ཏེ་ཐུགས་དང་འཐད་པ་དང་མངོན་ཤེས་ལྔ་བསྒྲུབས་པས་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་ཤིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་མོས་པ་དང་ཁམས་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཐོབ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་མཐུན་པའི་མཛད་པ་མཛད་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆུ་ལྷ་ཞེས་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྱན་མཛེས་ལ་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་འགོག་པའི་ལམ་ཞུས་པས་དེ་ཕྱིན་ཆད་ཡུལ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སྐྱོན་གང་ཡང་མ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དང་། ༈ །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲི་མེད་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྒྲོལ་བ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་བཞུགས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁོ་ནས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བཀོད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན། དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷའི་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བཅུའི་ རྡུལ་ཕྲ་མོ་སྙེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲི་མེད་ཟླ་བ་དེ་ཡང་ལྷའི་ཟླ་བ་དེས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་ལ་དེ་འདི་སྙམ་དུ། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷའི་ཟླ་བ་འདི་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨིན་པར་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡང་དག་པར་སྤེལ་ན་བདག་གིས་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་བསླབ་བོ་སྙམ་དུ་དེས་ཕྱོགས་བཅུར་འཇིག་རྟེན་དེའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་དང་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བར་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་སྤྲུལ་པ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ། ཞིང་དེའི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་ཡུན་མི་རིང་བར་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སྨིན་པར་བྱས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤུགས་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྨན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་རིམ་གྲོ་བ། དོན་དང་ཆོས་དང་དུས་དང་གང་ཟག་ཤེས་པ་སོགས་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་པ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་དབང་པོ་ཤེས་པ་སོགས་ཞུས་པ་ལུང་བསྟན་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་བའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེས་ལས་བདག་གིར་བྱས་པ་ལ་གཞིགས་ནས་བདག་གིས་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་པའི་ལས་ཅི་ཞིག་འདུས་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་བརྟགས་ཏེ། དགེ་བའི་ལས་ལས་འདུ་བྱེད་ཅིང་དབང་པོ་གང་ གིས་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡང་ཤེས་ལ། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་སོགས་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་དབང་པོ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ངུར་ཕྱེ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་བཟློག་པར་བྱས་པས་བསྐལ་པ་བརྒྱད་ཅུར་ལོག་པར་ལྷུང་བར་མ་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་ཟླ་བའི་ལྷ་ཞེས་པའི་བུ་མོ་ཟླ་བའི་ལྷ་མོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་མཁས་ཤིང་ཡིད་གཞུངས་པས། རྒྱལ་པོའི་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་རྒྱལ་སྲིད་རྗེས་སུ་སྐྱོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟླ་བའི་ལྷ་དེས་བུ་མོ་ལ། རྒྱུ་གང་གིས་དབང་པོ་ཤེས་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་ཡང་དག་འཐོབ་ཅེས་དྲིས་པ་ལ་བུ་མོ་དེ་ན་རེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ཞིང་མང་དུ་ཐོས་པ་རྣམས་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས་ན་འགྲུབ་སྟེ། ཤེས་པ་དེ་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་ཞིང་ཤེས་པ་དེ་ལ་སློབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་དེ་སློང་མོ་པ་རྣམས་ལ་མགུ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ་དད་པ་མི་ཕྱེད་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་ཀུན་འབྱུང་ཞེས་པ་མངོན་ཤེས་ལྔ་ལྡན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་ཚལ་གྱི་ནང་ན་དཀའ་ཐུབ་བྱེད་པའི་ཚེ། ཤེས་པ་གང་གིས་དབང་པོ་འགགས་ཤིང་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་སྙམ་བསམས་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཤེས་པ་གང་གིས་དབང་པོ་འགག་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཏེ། དབང་པོ་ཤེས་པའི་འགོག་པ་གང་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་མགོ་བཅད་པ་ལས་མགོ་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་འགག་པ་ལས་ཡང་དབང་པོ་མི་སྐྱེ་དེ་དབང་པོ་ཤེས་པ་འགོག་པ་ཡིན་
Chinese
在被称为“普遍胜者”的时候，他向误入歧途的众生宣讲佛法。为了显示执著于种种信仰的过失，他极为圆满地阐明应当断除多种错误的执取，同时也指出对所弘扬之法乃至自身的信仰不应再生起更深的贪执，而应当以正法的性相来显现。因此使无量众生从苦难中得以解脱。菩萨名为“持地”，具无量功德而勇猛精进，由于一心一心的发起，聚集了无数劫的善根；由此一心一心的发起，令无量众生安置于三乘之中。于是如来犹如法雨之云般降下经教时，这些众生皆随其各自愿望而得教化。菩萨名为“持宝”，当时在如来“近寂胜”的教法眷属中，以心与契合并修成五种神通，通达彼岸的智慧。因承得如来之信心与种种法界的通达，并得随顺，因此如来也以相应的境界而作事业。菩萨名为“水天”，住于家中时，曾向如来“妙眼”请示断除多种错误执取之道，于是乃彻知诸境，无有任何过失。菩萨名为“无垢月”，当时如来“善能度一切成佛”住世无数劫，仅以大乘之道安置无量众生不退转，度脱生死。于是菩萨“天月”将佛土十处中如微尘数的众生安置于无上菩提而度脱生死。此时菩萨“无垢月”由菩萨“天月”成熟时生起思惟：‘既然菩萨“天月”能令无量众生成熟于无上菩提，并广弘佛之种性，我也应当随其后而学。’
English
When he was called the 'Universally Exalted One,' he taught the Dharma to beings who had strayed from the path. To reveal the faults of those attached to various beliefs, he perfectly demonstrated the correct way of cutting off clinging to false views, showing that one should not generate excessive attachment even to the Dharma itself or to one's own faith, but present it in accordance with its true nature. Thus, countless beings were liberated from suffering. The Bodhisattva named 'Holder of the Earth,' endowed with immeasurable qualities and sharp mastery, through generating mind after mind, gathered merit through countless eons; by such generation, he established innumerable beings in the three vehicles. When the Thus-Gone One poured down Dharma like rain from the clouds, those beings were taught according to their individual aspirations. The Bodhisattva named 'Holder of Jewels,' in the retinue of the Thus-Gone One called 'Near Tranquil Exalted,' was aligned in mind and accomplished the five clairvoyances, thus surpassing worldly cognition. Having obtained faith in that Buddha, knowledge of the manifold realms, and harmony with his teaching, he engaged in deeds in accord with the Buddha's activity. The Bodhisattva named 'Water Deva,' dwelling at home, requested the Thus-Gone One 'Beautiful Vision' for a path to cut off various wrong attachments, and thereafter fully knew all domains without any fault arising. The Bodhisattva named 'Stainless Moon,' during the age when the Thus-Gone One 'Skillful in Liberating All into Enlightenment' remained for countless eons, established innumerable beings only in the Great Vehicle, irreversible until they attained liberation from samsara. Thereupon, the Bodhisattva 'Divine Moon' placed beings as numerous as the fine particles in ten Buddha-lands into unsurpassed enlightenment and liberated them from samsara. At that time, the Bodhisattva 'Stainless Moon,' seeing the Bodhisattva 'Divine Moon' thus bringing countless beings to maturation in unsurpassed enlightenment and perfectly expanding the Buddha's lineage, thought: 'I too shall train following after him.'
Chinese
于是他化现十方世界一切众生的心念与信仰，随其所需，化现为天神、龙族、夜叉等形象，示现种种应化之身。于彼世界所有众生之中，随其久近，皆令三乘之道得以成熟。以此善根之力，令一切有情获得种种信心与智慧。又，于成为名为“无有能敌之菩萨”的时候，曾为如来药王佛陀之侍从，通达义理、佛法、时机、众生差别及一切教法，已达彼岸，因而向佛陀请问“六根如何调伏”等法，佛陀为其宣说，由此而得“不生法忍”。又，于成为名为婆罗门王天神之时，观察自身所造诸业，思惟：“我所聚集之业，若非佛说善恶正理之教所照，则不知善恶之别。”于是能通达由善业所生之果，知晓由何等因缘而业得显现。若生贪欲等烦恼，则能区分强、中、弱等差别而调伏之，故不堕八十劫之轮回。又，于成为名为月天王之女——月天女之时，聪慧而专心，能随顺国王之事，辅佐国政。于是月天王问其女：“由何因缘可得通达一切根本智慧？”其女答曰：“若能亲近出家人与持戒婆罗门，多闻者，恭敬供养，则能获得，智慧便得增长，并能教授于人。”因此，月天王对诸沙门、婆罗门，心怀喜乐、欢喜供养，而获不退转之信心。又，于成为名为“寂静仙人具足五种神通”的时候，在林园中修苦行时，思惟：“以何等智慧能令诸根止息而不再生？”又思惟：“圣者之智慧，能彻知诸根止息。所谓根止息，即是无生。譬如人头断已，不复再生；如是，根若止息，则再不生，此即是知根止息之智。”
English
Then he manifested according to the minds and faiths of all beings in the ten directions of the world, taking forms such as gods, nāgas, yakṣas, and others. In that land, he caused all sentient beings, depending on their duration, to mature in the three vehicles. By the power of that root of virtue, all beings obtained various kinds of faith and understanding. Again, when he became known as the Bodhisattva ‘Unrivaled in Strength,’ he served as an attendant to the Thus-Gone One, the Buddha King of Medicine, mastering meaning, Dharma, time, beings, and all teachings, having gone to the other shore. By asking the Thus-Gone One about knowledge of the faculties, and receiving the teaching, he attained the forbearance of the unborn Dharma. Again, when he became known as the god Brahmin King, he reflected on the deeds he had done, and thought: “What karmas have I accumulated apart from the teaching of virtue and non-virtue given in the scriptures?” Thus he came to know that wholesome deeds lead to results, and discerned by which conditions deeds manifest. If desire or other afflictions arose, he distinguished them as great, middling, or small, and subdued them. Thus he did not fall into the cycle of rebirth for eighty kalpas. Again, when he became the daughter of the Moon God King, known as the Moon Goddess, she was wise and single-minded, attending to the king’s affairs and supporting the royal governance. Then the Moon God King asked his daughter: “By what cause can one attain the perfect knowledge of the arising of all faculties?” The daughter replied: “If one serves and honors monks and disciplined Brahmins, and those who have heard much, then it will be accomplished. That knowledge will be fully gained and one will be able to teach it to others.” Thus, the king, rejoicing and delighted, served the ascetics and Brahmins, and obtained unshakable faith. Again, when he became the sage ‘Kauṇḍinya, Possessor of the Five Superknowledges,’ practicing austerities in the forest, he thought: “By what wisdom are the faculties stopped, so that they no longer arise?” He thought: “The noble knowledge fully realizes the stopping of faculties. The cessation of faculties means non-arising. Just as, for example, when a man’s head is cut off, it never grows back, likewise, when the faculties are stopped, they no longer arise—this is the knowledge of the cessation of faculties.”